Лука 4
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Исус пак пун Духа Светог врати се од Јордана, и одведе Га Дух у пустињу,
1וישוע שב מן הירדן מלא רוח הקדש וינהגהו הרוח המדברה׃
2и четрдесет дана куша Га ђаво, и не једе ништа за то дана; и кад се они навршише, онда огладне,
2וינסהו השטן ארבעים יום ולא אכל מאומה בימים ההם ואחרי אשר תמו וירעב׃
3и рече Му ђаво: Ако си Син Божји, реци овом камену да постане хлеб.
3ויאמר אליו השטן אם בן האלהים אתה אמר אל האבן הזאת ותהי ללחם׃
4И одговори му Исус говорећи: У писму стоји: Неће живети човек о самом хлебу, него о свакој речи Божијој.
4ויען אתו ישוע הן כתוב כי לא על הלחם לבדו יחיה האדם כי על כל מוצא פי יהוה׃
5И изведавши Га ђаво на гору високу показа Му сва царства овог света у тренућу ока,
5ויעלהו השטן על הר גבה ויראהו ברגע אחד את כל ממלכות תבל׃
6и рече Му ђаво: Теби ћу дати сву власт ову и славу њихову, јер је мени предана, и коме ја хоћу даћу је;
6ויאמר אליו השטן לך אתן את כל הממשלה הזאת ואת כבודן כי נמסרה בידי ונתתיה לאשר אחפץ׃
7ти, дакле, ако се поклониш преда мном биће све твоје,
7ועתה אם תשתחוה לפני הכל יהיה לך׃
8и одговарајући Исус рече му: Иди од мене, сотоно; у писму стоји: Поклањај се Господу Богу свом, и Њему једином служи.
8ויען ישוע ויאמר אליו סור ממני השטן כי כתוב ליהוה אלהיך תשתחוה ואתו תעבד׃
9И одведе Га у Јерусалим, и постави Га наврх цркве, и рече Му: Ако си Син Божји, скочи одавде доле;
9ויביאהו ירושלים ויעמידהו על פנת בית המקדש ויאמר אליו אם בן האלהים אתה התנפל מזה מטה׃
10јер у писму стоји да ће анђелима својим заповедити за тебе да те сачувају,
10כי כתוב כי מלאכיו יצוה לך לשמרך׃
11И узеће те на руке да где не запнеш за камен ногом својом.
11וכי על כפים ישאונך פן תגף באבן רגלך׃
12И одговарајући Исус рече му: Казано је: Не кушај Господа Бога свог.
12ויען ישוע ויאמר אליו נאמר לא תנסה את יהוה אלהיך׃
13И кад сврши ђаво све кушање, отиде од Њега за неко време.
13וככלות השטן כל מסה וירף ממנו עד עת׃
14И врати се Исус у сили духовној у Галилеју; и отиде глас о Њему по свему оном крају.
14וישב ישוע בגבורת הרוח אל הגליל ויצא שמעו בכל הככר׃
15И Он учаше по зборницама њиховим, и сви Га хваљаху.
15והוא היה מלמד בבתי כנסיותיהם ויהללהו כלם׃
16И дође у Назарет где беше одрастао, и уђе по обичају свом у дан суботни у зборницу, и устаде да чита.
16ויבא אל נצרת אשר גדל שם וילך כמשפטו ביום השבת אל בית הכנסת ויקם לקרא בתורה׃
17И даше Му књигу пророка Исаије, и отворивши књигу нађе место где беше написано:
17ויתן לו ספר ישעיה הנביא ויפתח את הספר וימצא את המקום אשר היה כתוב בו׃
18Дух је Господњи на мени; зато ме помаза да јавим јеванђеље сиромасима; посла ме да исцелим скрушене у срцу; да проповедим заробљенима да ће се отпустити, и слепима да ће прогледати; да отпустим сужње;
18רוח אדני עלי יען משח אתי לבשר ענוים׃
19И да проповедам пријатну годину Господњу.
19שלחני לחבש לנשברי לב לקרא לשבוים דרור ולעורים פקח קוח לשלח רצוצים חפשים לקרא שנת רצון ליהוה׃
20И затворивши књигу даде слузи, па седе: и сви у зборници гледаху на Њ.
20ויהי כאשר גלל את הספר וישיבהו אל החזן וישב ועיני כל אשר בבית הכנסת נשאות אליו׃
21И поче им говорити: Данас се изврши ово писмо у ушима вашим.
21ויחל ויאמר אליהם היום נתמלא הכתוב הזה באזניכם׃
22И сви Му сведочаху, и дивљаху се речима благодати које излажаху из уста Његових, и говораху: Није ли ово син Јосифов?
22וכלם העידהו ותמהו על דברי חן אשר יצאו מפיהו ויאמרו הלא זה הוא בן יוסף׃
23И рече им: Ви ћете мени без сумње казати ову причу: Лекару! Излечи се сам; шта смо чули да си чинио у Капернауму учини и овде на својој постојбини.
23ויאמר אליהם הן תאמרו לי את המשל הזה רפא רפא את עצמך וככל אשר שמענו שנעשה בכפר נחום עשה כן גם פה בעיר מולדתך׃
24Рече пак: Заиста вам кажем: никакав пророк није мио на својој постојбини.
24ויאמר אמן אמר אני לכם כי אין נביא רצוי בארץ מולדתו׃
25А заиста вам кажем: Многе удовице беху у Израиљу у време Илијино кад се небо затвори три године и шест месеци и би велика глад по свој земљи;
25ואמת אני אמר לכם אלמנות רבות היו בישראל בימי אליהו בהעצר השמים שלש שנים וששה חדשים ורעב גדול היה בכל הארץ׃
26и ни к једној од њих не би послан Илија до у Сарепту сидонску к жени удовици.
26ולא נשלח אליהו אל אחת מהנה זולתי צרפתה אשר לצידון אל אשה אלמנה׃
27И многи беху губави у Израиљу за пророка Јелисија; и ниједан се од њих не очисти до Неемана Сиријанина.
27ומצרעים רבים היו בישראל בימי אלישע הנביא ולא טהר אחד מהם זולתי נעמן הארמי׃
28И сви се у зборници напунише гнева кад чуше ово.
28וימלאו כל אשר בבית הכנסת חמה בשמעם את אלה׃
29И уставши истераше Га напоље из града, и одведоше Га наврх горе где беше њихов град сазидан да би Га бацили одозго.
29ויקומו וידיחו אותו אל מחוץ לעיר ויביאהו עד גב ההר אשר נבנתה עירם עליו למען השליכו מטה׃
30Али Он прође између њих, и отиде.
30אך הוא עבר בתוכם וילך לדרכו׃
31И дође у Капернаум град галилејски, и учаше их у суботе.
31וירד אל כפר נחום עיר הגליל וילמדם בשבתות׃
32И чуђаху се науци Његовој; јер Његова беседа беше силна.
32וישתוממו על תורתו כי עצום דברו׃
33И у зборници беше човек у коме беше нечисти дух ђаволски, и повика гласно
33ואיש היה בבית הכנסת ובו רוח שד טמא ויצעק בקול גדול לאמר׃
34говорећи: Прођи се, шта је теби до нас, Исусе Назарећанине? Дошао си да нас погубиш? Знам Те ко си, Светац Божји.
34אתה מה לנו ולך ישוע הנצרי באת להאבידנו ידעתיך מי אתה קדוש האלהים׃
35И запрети му Исус говорећи: Умукни, и изиђи из њега. И оборивши га ђаво на среду, изиђе из њега, и нимало му не науди.
35ויגער בו ישוע לאמר האלם וצא ממנו ויפילהו השד בתוכם ויצא ממנו לא הרע לו׃
36И у све уђе страх, и говораху један другом говорећи: Каква је то реч, да влашћу и силом заповеда нечистим духовима, и излазе?
36ותפל אימה על כלם וידברו איש אל רעהו לאמר מה הדבר הזה כי בשלטן ובגבורה מצוה לרוחות הטמאה והמה יצאים׃
37И отиде глас о Њему по свима околним местима.
37ושמעו הולך בכל מקמות הככר׃
38Уставши, пак, из зборнице дође у кућу Симонову; а ташту Симонову беше ухватила велика грозница, и молише Га за њу.
38ויקם מבית הכנסת ויבא ביתה שמעון וחמות שמעון אחזתה קדחת חזקה וישאלהו בעדה׃
39И ставши више ње запрети грозници, и пусти је. И одмах устаде и служаше им.
39ויתיצב עליה ויגער בקדחת ותרף ממנה ותקם מהרה ותשרת אתם׃
40А кад захођаше сунце, сви који имаху болеснике од различних болести, довођаху их к Њему; а Он на сваког од њих меташе руке, и исцељиваше их.
40וכבוא השמש הביאו אליו כל אשר להם חלים חליים שונים וירפא אותם בשומו את ידיו על כל אחד מהם׃
41А и ђаволи излажаху из многих вичући и говорећи: Ти си Христос Син Божји. И запрећиваше им да не говоре да знају да је Он Христос.
41וגם שדים יצאו מרבים צעקים ואמרים אתה הוא המשיח בן האלהים ויגער בם ולא נתנם לדבר כי ידעו אשר הוא המשיח׃
42А кад наста дан, изиђе и отиде у пусто место; и народ Га тражаше, и дође к Њему, и задржаваху Га да не иде од њих.
42ויצא וילך לו כאור הבקר אל מקום חרבה והמון העם בקשהו ויבאו עדיו ויפצרו בו לבלתי סור מהם׃
43А Он им рече: И другим градовима треба ми проповедити јеванђеље о царству Божијем; јер сам на то послан.
43ויאמר להם הן עלי לבשר גם לערים האחרות את בשורת מלכות האלהים כי לזאת שלחתי׃
44И проповедаше по зборницама галилејским.
44ויהי קורא בבתי הכנסיות אשר בגליל׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.