Приче Соломунове 1
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Приче Соломуна сина Давидовог, цара Израиљевог.
1משלי שלמה בן דוד מלך ישראל׃
2Да се познаје мудрост и настава, да се разумеју речи разумне,
2לדעת חכמה ומוסר להבין אמרי בינה׃
3Да се прима настава у разуму, у правди, у суду и у свему што је право,
3לקחת מוסר השכל צדק ומשפט ומישרים׃
4Да се даје лудима разборитост, младићима знање и помњивост.
4לתת לפתאים ערמה לנער דעת ומזמה׃
5Мудар ће слушати и више ће знати, и разуман ће стећи мудрост,
5ישמע חכם ויוסף לקח ונבון תחבלות יקנה׃
6Да разуме приче и значење, речи мудрих људи и загонетке њихове.
6להבין משל ומליצה דברי חכמים וחידתם׃
7Почетак је мудрости страх Господњи; луди презиру мудрост и наставу.
7יראת יהוה ראשית דעת חכמה ומוסר אוילים בזו׃
8Слушај, сине, наставу оца свог, и не остављај науке матере своје.
8שמע בני מוסר אביך ואל תטש תורת אמך׃
9Јер ће бити венац од милина око главе твоје, и гривна на грлу твом.
9כי לוית חן הם לראשך וענקים לגרגרתיך׃
10Сине мој, ако би те мамили грешници, не пристај;
10בני אם יפתוך חטאים אל תבא׃
11Ако би рекли: Ходи с нама да вребамо крв, да заседамо правоме низашта;
11אם יאמרו לכה אתנו נארבה לדם נצפנה לנקי חנם׃
12Прождрећемо их као гроб живе, и свеколике као оне који силазе у јаму;
12נבלעם כשאול חיים ותמימים כיורדי בור׃
13Свакојаког блага добићемо, напунићемо куће своје плена;
13כל הון יקר נמצא נמלא בתינו שלל׃
14Бацаћеш жреб свој с нама; један ће нам тоболац бити свима;
14גורלך תפיל בתוכנו כיס אחד יהיה לכלנו׃
15Сине мој, не иди на пут с њима, чувај ногу своју од стазе њихове.
15בני אל תלך בדרך אתם מנע רגלך מנתיבתם׃
16Јер ногама својим трче на зло и хите да проливају крв.
16כי רגליהם לרע ירוצו וימהרו לשפך דם׃
17Јер се узалуд разапиње мрежа на очи свакој птици;
17כי חנם מזרה הרשת בעיני כל בעל כנף׃
18А они вребају своју крв и заседају својој души.
18והם לדמם יארבו יצפנו לנפשתם׃
19Такви су путеви свих лакомих на добитак, који узима душу својим господарима.
19כן ארחות כל בצע בצע את נפש בעליו יקח׃
20Премудрост виче на пољу, на улицама пушта глас свој;
20חכמות בחוץ תרנה ברחבות תתן קולה׃
21У највећој вреви виче, на вратима, у граду говори своје беседе;
21בראש המיות תקרא בפתחי שערים בעיר אמריה תאמר׃
22Луди, докле ћете љубити лудост? И подсмевачима докле ће бити мио подсмех? И безумни, докле ће мрзети на знање?
22עד מתי פתים תאהבו פתי ולצים לצון חמדו להם וכסילים ישנאו דעת׃
23Обратите се на карање моје; ево, изасућу вам дух свој, казаћу вам речи своје.
23תשובו לתוכחתי הנה אביעה לכם רוחי אודיעה דברי אתכם׃
24Што звах, али не хтесте, пружах руку своју, али нико не мари,
24יען קראתי ותמאנו נטיתי ידי ואין מקשיב׃
25Него одбацисте сваки савет мој, и карање моје не хтесте примити;
25ותפרעו כל עצתי ותוכחתי לא אביתם׃
26Зато ћу се и ја смејати вашој невољи, ругаћу се кад дође чега се бојите;
26גם אני באידכם אשחק אלעג בבא פחדכם׃
27Кад као пустош дође чега се бојите, и погибао ваша као олуја кад дође, кад навали на вас невоља и мука.
27בבא כשאוה פחדכם ואידכם כסופה יאתה בבא עליכם צרה וצוקה׃
28Тада ће ме звати, али се нећу одазвати; рано ће тражити, али ме неће наћи.
28אז יקראנני ולא אענה ישחרנני ולא ימצאנני׃
29Јер мрзише на знање, и страх Господњи не изабраше;
29תחת כי שנאו דעת ויראת יהוה לא בחרו׃
30Не присташе на мој савет, и презираше сва карања моја.
30לא אבו לעצתי נאצו כל תוכחתי׃
31Зато ће јести плод од путева својих, и наситиће се савета својих.
31ויאכלו מפרי דרכם וממעצתיהם ישבעו׃
32Јер ће луде убити мир њихов, и безумне ће погубити срећа њихова.
32כי משובת פתים תהרגם ושלות כסילים תאבדם׃
33Али ко ме слуша боравиће безбрижно, и биће на миру не бојећи се зла.
33ושמע לי ישכן בטח ושאנן מפחד רעה׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.