Приче Соломунове 1
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Приче Соломуна сина Давидовог, цара Израиљевог.
1Os provérbios de Salomão, filho de Davi, rei de Israel:
2Да се познаје мудрост и настава, да се разумеју речи разумне,
2para conhecer a sabedoria e a instrução; para discernir as palavras de entendimento;
3Да се прима настава у разуму, у правди, у суду и у свему што је право,
3para receber instrução no agir com sabedoria, na justiça, no juízo e na equidade;
4Да се даје лудима разборитост, младићима знање и помњивост.
4para dar prudência aos simples, conhecimento e discrição ao jovem—
5Мудар ће слушати и више ће знати, и разуман ће стећи мудрост,
5para que o sábio ouça e cresça em aprendizado; para que o homem de entendimento alcance sábios conselhos;
6Да разуме приче и значење, речи мудрих људи и загонетке њихове.
6para entender provérbios e parábolas, as palavras e os enigmas dos sábios.
7Почетак је мудрости страх Господњи; луди презиру мудрост и наставу.
7O temor do SENHOR é o princípio do conhecimento, mas os insensatos desprezam a sabedoria e a instrução.
8Слушај, сине, наставу оца свог, и не остављај науке матере своје.
8Meu filho, ouça a instrução do seu pai, e não abandone o ensino da sua mãe;
9Јер ће бити венац од милина око главе твоје, и гривна на грлу твом.
9pois serão como uma coroa de graça para a sua cabeça, e correntes ao redor do seu pescoço.
10Сине мој, ако би те мамили грешници, не пристај;
10Meu filho, se pecadores o tentarem, não consinta.
11Ако би рекли: Ходи с нама да вребамо крв, да заседамо правоме низашта;
11Se eles disserem: “Venha conosco. Vamos ficar de emboscada para derramar sangue. Vamos espreitar secretamente o inocente sem motivo.
12Прождрећемо их као гроб живе, и свеколике као оне који силазе у јаму;
12Vamos engoli-los vivos como o Seol, e inteiros, como aqueles que descem à cova.
13Свакојаког блага добићемо, напунићемо куће своје плена;
13Acharemos toda sorte de bens preciosos. Encheremos as nossas casas de despojos.
14Бацаћеш жреб свој с нама; један ће нам тоболац бити свима;
14Lance a sua sorte entre nós. Teremos todos uma só bolsa”—
15Сине мој, не иди на пут с њима, чувај ногу своју од стазе њихове.
15meu filho, não ande pelo caminho com eles. Afaste o seu pé do caminho deles,
16Јер ногама својим трче на зло и хите да проливају крв.
16pois os seus pés correm para o mal. Eles se apressam para derramar sangue.
17Јер се узалуд разапиње мрежа на очи свакој птици;
17Pois debalde se estende a rede à vista de qualquer ave;
18А они вребају своју крв и заседају својој души.
18mas estes armam emboscadas contra o seu próprio sangue. Eles espreitam secretamente as suas próprias vidas.
19Такви су путеви свих лакомих на добитак, који узима душу својим господарима.
19Assim são os caminhos de todo aquele que é ganancioso. A ganância tira a vida dos seus donos.
20Премудрост виче на пољу, на улицама пушта глас свој;
20A sabedoria clama em voz alta nas ruas. Ela levanta a sua voz nas praças públicas.
21У највећој вреви виче, на вратима, у граду говори своје беседе;
21Ela clama nas esquinas movimentadas. À entrada das portas da cidade, ela profere as suas palavras:
22Луди, докле ћете љубити лудост? И подсмевачима докле ће бити мио подсмех? И безумни, докле ће мрзети на знање?
22“Até quando, vocês simples, amarão a simplicidade? Até quando os zombadores terão prazer na zombaria, e os tolos odiarão o conhecimento?
23Обратите се на карање моје; ево, изасућу вам дух свој, казаћу вам речи своје.
23Voltem-se para a minha repreensão. Eis que derramarei o meu espírito sobre vocês. Farei com que conheçam as minhas palavras.
24Што звах, али не хтесте, пружах руку своју, али нико не мари,
24Porque eu chamei, e vocês recusaram; estendi a minha mão, e ninguém prestou atenção;
25Него одбацисте сваки савет мој, и карање моје не хтесте примити;
25mas vocês ignoraram todo o meu conselho, e não quiseram a minha repreensão;
26Зато ћу се и ја смејати вашој невољи, ругаћу се кад дође чега се бојите;
26eu também rirei do desastre de vocês. Zombarei quando a calamidade os alcançar,
27Кад као пустош дође чега се бојите, и погибао ваша као олуја кад дође, кад навали на вас невоља и мука.
27quando a calamidade os alcançar como uma tempestade, quando o desastre chegar como um redemoinho, quando a angústia e a dor vierem sobre vocês.
28Тада ће ме звати, али се нећу одазвати; рано ће тражити, али ме неће наћи.
28Então eles clamarão a mim, mas eu não responderei. Eles me buscarão diligentemente, mas não me encontrarão,
29Јер мрзише на знање, и страх Господњи не изабраше;
29porque odiaram o conhecimento, e não escolheram o temor do SENHOR.
30Не присташе на мој савет, и презираше сва карања моја.
30Não quiseram o meu conselho. Desprezaram toda a minha repreensão.
31Зато ће јести плод од путева својих, и наситиће се савета својих.
31Portanto, comerão do fruto do seu próprio caminho, e se fartarão de seus próprios esquemas.
32Јер ће луде убити мир њихов, и безумне ће погубити срећа њихова.
32Porque a rebeldia dos simples os matará. A falsa segurança dos tolos os destruirá.
33Али ко ме слуша боравиће безбрижно, и биће на миру не бојећи се зла.
33Mas quem me ouvir habitará em segurança, e estará tranquilo, sem temor do mal.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.