Spreuken 1
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Spreuken van Salomon, den zoon van David, Den koning van Israël:
1Os provérbios de Salomão, filho de Davi, rei de Israel:
2Ze leren u kennen wijsheid en tucht, Ze geven u begrip voor verstandige woorden;
2para conhecer a sabedoria e a instrução; para discernir as palavras de entendimento;
3Ze voeden u op tot heilzame tucht, Rechtschapenheid, plichtsbesef en oprechtheid.
3para receber instrução no agir com sabedoria, na justiça, no juízo e na equidade;
4Aan de onnozelen schenken ze ervaring, Aan jonge mensen doordachte kennis.
4para dar prudência aos simples, conhecimento e discrição ao jovem—
5Als een wijze ze hoort, zal hij zijn inzicht verdiepen, Een verstandig mens zal er ideeën door krijgen;
5para que o sábio ouça e cresça em aprendizado; para que o homem de entendimento alcance sábios conselhos;
6Spreuk en strikvraag zal hij doorzien, De woorden der wijzen en hun problemen.
6para entender provérbios e parábolas, as palavras e os enigmas dos sábios.
7Het ontzag voor Jahweh is de grondslag der wijsheid; Maar ongelovigen lachen om wijsheid en tucht.
7O temor do SENHOR é o princípio do conhecimento, mas os insensatos desprezam a sabedoria e a instrução.
8Mijn zoon, luister dus naar de wenken van uw vader, Sla niet in de wind, wat uw moeder u leerde;
8Meu filho, ouça a instrução do seu pai, e não abandone o ensino da sua mãe;
9Want het siert uw hoofd als een krans, Uw hals als een snoer.
9pois serão como uma coroa de graça para a sua cabeça, e correntes ao redor do seu pescoço.
10Mijn zoon, als zondaars u willen verleiden, stem niet toe,
10Meu filho, se pecadores o tentarem, não consinta.
11Als ze u zeggen: Ga met ons mee, Laat ons loeren op bloed, Laat ons zo maar onschuldigen belagen,
11Se eles disserem: “Venha conosco. Vamos ficar de emboscada para derramar sangue. Vamos espreitar secretamente o inocente sem motivo.
12Gelijk de onderwereld hen levend verslinden, Als zij, die ten grave dalen, geheel en al;
12Vamos engoli-los vivos como o Seol, e inteiros, como aqueles que descem à cova.
13Allerlei kostbare schatten zullen we vinden, Onze huizen vullen met buit;
13Acharemos toda sorte de bens preciosos. Encheremos as nossas casas de despojos.
14Ge moogt meeloten in onze kring, Eén buidel zullen we samen delen!
14Lance a sua sorte entre nós. Teremos todos uma só bolsa”—
15Mijn zoon, ga dan niet met hen mee, En houd uw voet af van hun pad;
15meu filho, não ande pelo caminho com eles. Afaste o seu pé do caminho deles,
16Want hun voeten ijlen naar het kwade, En haasten zich, om bloed te vergieten.
16pois os seus pés correm para o mal. Eles se apressam para derramar sangue.
17Maar zoals het niet geeft, of het net wordt gespannen, Terwijl alle vogels het zien:
17Pois debalde se estende a rede à vista de qualquer ave;
18Zo loeren ze slechts op hun eigen bloed, En belagen ze hun eigen leven!
18mas estes armam emboscadas contra o seu próprio sangue. Eles espreitam secretamente as suas próprias vidas.
19Zo gaat het allen, die uit zijn op oneerlijke winst: Deze beneemt zijn bezitters het leven.
19Assim são os caminhos de todo aquele que é ganancioso. A ganância tira a vida dos seus donos.
20De wijsheid roept luid in de straten, Op de pleinen verheft ze haar stem;
20A sabedoria clama em voz alta nas ruas. Ela levanta a sua voz nas praças públicas.
21Ze roept op de tinne der muren, En spreekt aan de ingang der poorten:
21Ela clama nas esquinas movimentadas. À entrada das portas da cidade, ela profere as suas palavras:
22Hoe lang nog, dommen, blijft gij liever onnozel, Blijven de eigenwijzen verwaand, Willen de dwazen van geen wijsheid horen?
22“Até quando, vocês simples, amarão a simplicidade? Até quando os zombadores terão prazer na zombaria, e os tolos odiarão o conhecimento?
23Keert u tot mijn vermaning; Dan stort ik mijn geest over u uit, En maak u mijn woorden bekend.
23Voltem-se para a minha repreensão. Eis que derramarei o meu espírito sobre vocês. Farei com que conheçam as minhas palavras.
24Maar zo ge weigert, als ik roep, En niemand er op let, als ik mijn hand verhef;
24Porque eu chamei, e vocês recusaram; estendi a minha mão, e ninguém prestou atenção;
25Zo ge mijn raad geheel en al in de wind slaat, En van mijn vermaning niet wilt weten:
25mas vocês ignoraram todo o meu conselho, e não quiseram a minha repreensão;
26Zal ik lachen, wanneer het u slecht gaat, Zal ik spotten, wanneer uw verschrikking komt als een onweer;
26eu também rirei do desastre de vocês. Zombarei quando a calamidade os alcançar,
27Wanneer uw ongeluk nadert als een orkaan, Wanneer benauwdheid en angst u overvallen!
27quando a calamidade os alcançar como uma tempestade, quando o desastre chegar como um redemoinho, quando a angústia e a dor vierem sobre vocês.
28Dan zal men mij roepen, maar zal ik niet antwoorden, Zal men mij zoeken, maar mij niet vinden!
28Então eles clamarão a mim, mas eu não responderei. Eles me buscarão diligentemente, mas não me encontrarão,
29Omdat ze van wijsheid niets wilden weten, En het ontzag voor Jahweh niet hebben verkozen,
29porque odiaram o conhecimento, e não escolheram o temor do SENHOR.
30Van mijn raad niets moesten hebben, En al mijn vermaan in de wind hebben geslagen:
30Não quiseram o meu conselho. Desprezaram toda a minha repreensão.
31Zullen ze eten de vrucht van hun wandel, Verzadigd worden met wat ze beraamden.
31Portanto, comerão do fruto do seu próprio caminho, e se fartarão de seus próprios esquemas.
32Want de onnozelen komen door hun onverschilligheid om, De dwazen storten door hun lichtzinnigheid in het verderf;
32Porque a rebeldia dos simples os matará. A falsa segurança dos tolos os destruirá.
33Maar die naar mij luistert, zal in veiligheid wonen, Bevrijd van de vrees voor de rampen!
33Mas quem me ouvir habitará em segurança, e estará tranquilo, sem temor do mal.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.