Spreuken
Chapter 1
Petrus Canisius Bible, 1…
vs Bible Mutal (Kosra…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bible Mutal (Kosraean)
1Spreuken van Salomon, den zoon van David, Den koning van Israël:
1Soakas lal Solomon, wen natul David ac tokosra lun Israel.
2Ze leren u kennen wijsheid en tucht, Ze geven u begrip voor verstandige woorden;
2Soakas uh ma ac ku in kasrekom in ku in akilen lalmwetmet ac kas in kasru wowo, oayapa in kalem ke kas na loal kalmac.
3Ze voeden u op tot heilzame tucht, Rechtschapenheid, plichtsbesef en oprechtheid.
3Ku in luti kom ke moul in etauk, tuh moul lom in pwaye, suwohs, ac fal.
4Aan de onnozelen schenken ze ervaring, Aan jonge mensen doordachte kennis.
4Ku in sang etauk nu sin sie mwet srik etu la, ac luti mwet fusr in pah in nunak.
5Als een wijze ze hoort, zal hij zijn inzicht verdiepen, Een verstandig mens zal er ideeën door krijgen;
5Soakas inge ku pac in akyokyelik etauk lun mwet lalmwetmet, ac sang inkanek pwaye nu sin mwet etauk
6Spreuk en strikvraag zal hij doorzien, De woorden der wijzen en hun problemen.
6tuh elos in ku in etu kalmac lukma lun soakas, ac kalmen pupulyuk lun mwet lalmwetmet.
7Het ontzag voor Jahweh is de grondslag der wijsheid; Maar ongelovigen lachen om wijsheid en tucht.
7Sangeng sin LEUM GOD pa mutaweyen etauk. Mwet lalfon uh pilesru lalmwetmet, ac srunga suk etauk.
8Mijn zoon, luister dus naar de wenken van uw vader, Sla niet in de wind, wat uw moeder u leerde;
8Tulik nutik, lohng kas in luti lun papa tomom ac nina kiom.
9Want het siert uw hoofd als een krans, Uw hals als een snoer.
9Mwe luti lalos uh ac mwe nawu moul lom oana sie mwe yun nu fin sifom, ku sie mwe walwal nu inkwawom.
10Mijn zoon, als zondaars u willen verleiden, stem niet toe,
10Tulik nutik, mwet koluk fin kwafe kom, nik kom wi.
11Als ze u zeggen: Ga met ons mee, Laat ons loeren op bloed, Laat ons zo maar onschuldigen belagen,
11Elos fin fahk, “Fahsru kut som kasriki sie mwet ah, ku kutu mwet wangin mwata, ac uniya mwe na pwar.
12Gelijk de onderwereld hen levend verslinden, Als zij, die ten grave dalen, geheel en al;
12Sahp pacl se kut ac sonolos elos ac moul na fokoko, tusruktu pacl se kut tari selos elos ac misa!
13Allerlei kostbare schatten zullen we vinden, Onze huizen vullen met buit;
13Kut ac konauk mwe kasrup pus ac nwakla lohm sesr ke ma kut pisrala.
14Ge moogt meeloten in onze kring, Eén buidel zullen we samen delen!
14Fahsru wi kut. Kut ac kitalik ma nukewa in oana sie nu sesr kewa.”
15Mijn zoon, ga dan niet met hen mee, En houd uw voet af van hun pad;
15Tulik nutik, nimet wi mwet ouinge uh. Fahla lukelos.
16Want hun voeten ijlen naar het kwade, En haasten zich, om bloed te vergieten.
16Elos rarala in oru ma koluk. Elos akola pacl nukewa in akmas.
17Maar zoals het niet geeft, of het net wordt gespannen, Terwijl alle vogels het zien:
17Tia wo in akoo sie sruhf, ke won se ma kom ke sruokya uh el tu na liye,
18Zo loeren ze slechts op hun eigen bloed, En belagen ze hun eigen leven!
18mweyen mwet oru ouinge uh sifacna akoo mwe kwasrip nu selos, sie mwe kwasrip ma elos ac misa kac.
19Zo gaat het allen, die uit zijn op oneerlijke winst: Deze beneemt zijn bezitters het leven.
19Pacl nukewa, pisrapasr uh ac eisla moul lun mwet rapku — pa inge ma ac sikyak nu sin kutena mwet su moulkin moul sulallal.
20De wijsheid roept luid in de straten, Op de pleinen verheft ze haar stem;
20Porongo! Lalmwetmet el pang inkanek uh ac in iwen kuka uh.
21Ze roept op de tinne der muren, En spreekt aan de ingang der poorten:
21El wowoyak ke mutunoa in siti uh, ac in acn nukewa mwet uh tukeni we:
22Hoe lang nog, dommen, blijft gij liever onnozel, Blijven de eigenwijzen verwaand, Willen de dwazen van geen wijsheid horen?
22“Mwet lalfon, kowos ac lungse in lalfon putaka? Kowos ac pwarkin in aksruksruki etauk uh nwe ngac? Ya kowos ac tiana lutlut in etu mau?
23Keert u tot mijn vermaning; Dan stort ik mijn geest over u uit, En maak u mijn woorden bekend.
23Lohng ke pacl nga kai kowos. Nga ac sot kas in kasru wo ac oayapa etauk luk nu suwos.
24Maar zo ge weigert, als ik roep, En niemand er op let, als ik mijn hand verhef;
24Nga tuh pangon kowos ac suli kowos in tuku, a kowos tia lungse lohng. Kowos likinsaiyu.
25Zo ge mijn raad geheel en al in de wind slaat, En van mijn vermaning niet wilt weten:
25Kowos pilesru kas in kasru luk nukewa, ac tia lungse nga in aksuwosye kowos.
26Zal ik lachen, wanneer het u slecht gaat, Zal ik spotten, wanneer uw verschrikking komt als een onweer;
26Ouinge ke pacl kowos ac sun ongoiya, nga fah isrun kowos. Nga ac fah aksruksruki kowos ke pacl mwe aksangeng uh sikyak —
27Wanneer uw ongeluk nadert als een orkaan, Wanneer benauwdheid en angst u overvallen!
27pacl se ac tuku nu fowos oana paka, ac use mwe ongoiya oana sie eng na upa, ac kowos muta in keok ac waiok.
28Dan zal men mij roepen, maar zal ik niet antwoorden, Zal men mij zoeken, maar mij niet vinden!
28Na kowos ac fah pang nu ke lalmwetmet, tuh nga ac tia topuk. Kowos ac sukyu yen nukewa, tuh kowos ac tia ku in koneyuyak.
29Omdat ze van wijsheid niets wilden weten, En het ontzag voor Jahweh niet hebben verkozen,
29Wanginna pacl kowos lohang nu ke etauk, ac pacl nukewa kowos srunga akos LEUM GOD .
30Van mijn raad niets moesten hebben, En al mijn vermaan in de wind hebben geslagen:
30Kowos tiana lungse eis kas in kasru luk, ku porongo pacl nga aksuwosye kowos uh.
31Zullen ze eten de vrucht van hun wandel, Verzadigd worden met wat ze beraamden.
31Ke ma inge, kowos ac fah kosrani fal nu ke orekma lowos, ac pwapa koluk lowos ac tingilkowosi ac pwanang kowos maskin.
32Want de onnozelen komen door hun onverschilligheid om, De dwazen storten door hun lichtzinnigheid in het verderf;
32Mwet selalkung uh misa ke sripen elos pilesru lalmwetmet. Mwet lalfon uh kunausyukla ke nunak in aksrikyaten lalos.
33Maar die naar mij luistert, zal in veiligheid wonen, Bevrijd van de vrees voor de rampen!
33Tusruktu, kutena mwet su lohngyu fah muta in misla. Moul lal ac fah wo, ac el ac fah tia enenu in sangeng ke kutena ma.”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.