Spreuken 1
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Spreuken van Salomon, den zoon van David, Den koning van Israël:
1The proverbs of Solomon the son of David, king of Israel;
2Ze leren u kennen wijsheid en tucht, Ze geven u begrip voor verstandige woorden;
2To know wisdom and instruction; to perceive the words of understanding;
3Ze voeden u op tot heilzame tucht, Rechtschapenheid, plichtsbesef en oprechtheid.
3To receive the instruction of wisdom, justice, and judgment, and equity;
4Aan de onnozelen schenken ze ervaring, Aan jonge mensen doordachte kennis.
4To give subtilty to the simple, to the young man knowledge and discretion.
5Als een wijze ze hoort, zal hij zijn inzicht verdiepen, Een verstandig mens zal er ideeën door krijgen;
5A wise man will hear, and will increase learning; and a man of understanding shall attain unto wise counsels:
6Spreuk en strikvraag zal hij doorzien, De woorden der wijzen en hun problemen.
6To understand a proverb, and the interpretation; the words of the wise, and their dark sayings.
7Het ontzag voor Jahweh is de grondslag der wijsheid; Maar ongelovigen lachen om wijsheid en tucht.
7¶ The fear of the LORD is the beginning of knowledge: but fools despise wisdom and instruction.
8Mijn zoon, luister dus naar de wenken van uw vader, Sla niet in de wind, wat uw moeder u leerde;
8My son, hear the instruction of thy father, and forsake not the law of thy mother:
9Want het siert uw hoofd als een krans, Uw hals als een snoer.
9For they shall be an ornament of grace unto thy head, and chains about thy neck.
10Mijn zoon, als zondaars u willen verleiden, stem niet toe,
10¶ My son, if sinners entice thee, consent thou not.
11Als ze u zeggen: Ga met ons mee, Laat ons loeren op bloed, Laat ons zo maar onschuldigen belagen,
11If they say, Come with us, let us lay wait for blood, let us lurk privily for the innocent without cause:
12Gelijk de onderwereld hen levend verslinden, Als zij, die ten grave dalen, geheel en al;
12Let us swallow them up alive as the grave; and whole, as those that go down into the pit:
13Allerlei kostbare schatten zullen we vinden, Onze huizen vullen met buit;
13We shall find all precious substance, we shall fill our houses with spoil:
14Ge moogt meeloten in onze kring, Eén buidel zullen we samen delen!
14Cast in thy lot among us; let us all have one purse:
15Mijn zoon, ga dan niet met hen mee, En houd uw voet af van hun pad;
15My son, walk not thou in the way with them; refrain thy foot from their path:
16Want hun voeten ijlen naar het kwade, En haasten zich, om bloed te vergieten.
16For their feet run to evil, and make haste to shed blood.
17Maar zoals het niet geeft, of het net wordt gespannen, Terwijl alle vogels het zien:
17Surely in vain the net is spread in the sight of any bird.
18Zo loeren ze slechts op hun eigen bloed, En belagen ze hun eigen leven!
18And they lay wait for their own blood; they lurk privily for their own lives.
19Zo gaat het allen, die uit zijn op oneerlijke winst: Deze beneemt zijn bezitters het leven.
19So are the ways of every one that is greedy of gain; which taketh away the life of the owners thereof.
20De wijsheid roept luid in de straten, Op de pleinen verheft ze haar stem;
20¶ Wisdom crieth without; she uttereth her voice in the streets:
21Ze roept op de tinne der muren, En spreekt aan de ingang der poorten:
21She crieth in the chief place of concourse, in the openings of the gates: in the city she uttereth her words, saying ,
22Hoe lang nog, dommen, blijft gij liever onnozel, Blijven de eigenwijzen verwaand, Willen de dwazen van geen wijsheid horen?
22How long, ye simple ones, will ye love simplicity? and the scorners delight in their scorning, and fools hate knowledge?
23Keert u tot mijn vermaning; Dan stort ik mijn geest over u uit, En maak u mijn woorden bekend.
23Turn you at my reproof: behold, I will pour out my spirit unto you, I will make known my words unto you.
24Maar zo ge weigert, als ik roep, En niemand er op let, als ik mijn hand verhef;
24¶ Because I have called, and ye refused; I have stretched out my hand, and no man regarded;
25Zo ge mijn raad geheel en al in de wind slaat, En van mijn vermaning niet wilt weten:
25But ye have set at nought all my counsel, and would none of my reproof:
26Zal ik lachen, wanneer het u slecht gaat, Zal ik spotten, wanneer uw verschrikking komt als een onweer;
26I also will laugh at your calamity; I will mock when your fear cometh;
27Wanneer uw ongeluk nadert als een orkaan, Wanneer benauwdheid en angst u overvallen!
27When your fear cometh as desolation, and your destruction cometh as a whirlwind; when distress and anguish cometh upon you.
28Dan zal men mij roepen, maar zal ik niet antwoorden, Zal men mij zoeken, maar mij niet vinden!
28Then shall they call upon me, but I will not answer; they shall seek me early, but they shall not find me:
29Omdat ze van wijsheid niets wilden weten, En het ontzag voor Jahweh niet hebben verkozen,
29For that they hated knowledge, and did not choose the fear of the LORD :
30Van mijn raad niets moesten hebben, En al mijn vermaan in de wind hebben geslagen:
30They would none of my counsel: they despised all my reproof.
31Zullen ze eten de vrucht van hun wandel, Verzadigd worden met wat ze beraamden.
31Therefore shall they eat of the fruit of their own way, and be filled with their own devices.
32Want de onnozelen komen door hun onverschilligheid om, De dwazen storten door hun lichtzinnigheid in het verderf;
32For the turning away of the simple shall slay them, and the prosperity of fools shall destroy them.
33Maar die naar mij luistert, zal in veiligheid wonen, Bevrijd van de vrees voor de rampen!
33But whoso hearkeneth unto me shall dwell safely, and shall be quiet from fear of evil.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.