Spreuken 7
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
King James Version with Apocrypha
1Mijn zoon, neem mijn woorden in acht, En neem mijn wenken ter harte;
1My son, keep my words, and lay up my commandments with thee.
2Onderhoud mijn geboden, opdat ge moogt leven, Let op mijn wenken als op de appel van uw oog.
2Keep my commandments, and live; and my law as the apple of thine eye.
3Leg ze als een band om uw vingers, Schrijf ze op de tafel van uw hart
3Bind them upon thy fingers, write them upon the table of thine heart.
4Zeg tot de wijsheid: “gij zijt mijn zuster”, Noem het verstand: “een bekende”;
4Say unto wisdom, Thou art my sister; and call understanding thy kinswoman:
5Opdat ze u behoeden voor een vreemde vrouw, Voor een onbekende met haar gladde taal.
5That they may keep thee from the strange woman, from the stranger which flattereth with her words.
6Want kijkend door het venster van mijn woning Door de tralies heen,
6¶ For at the window of my house I looked through my casement,
7Lette ik op het onervaren volk, En zag onder de jongemannen een onverstandigen knaap.
7And beheld among the simple ones, I discerned among the youths, a young man void of understanding,
8Hij ging langs de straat, dicht bij haar hoek, En sloeg de richting in naar haar huis,
8Passing through the street near her corner; and he went the way to her house,
9In de schemering, toen de avond viel En het nachtelijk duister.
9In the twilight, in the evening, in the black and dark night:
10Daar komt de vrouw op hem af, Opzichtig gekleed met duidelijke bedoelingen.
10And, behold, there met him a woman with the attire of an harlot, and subtil of heart.
11Wat ziet ze er losbandig en lichtzinnig uit, In huis kunnen haar voeten het niet houden;
11(She is loud and stubborn; her feet abide not in her house:
12Ze loopt de straat, de pleinen op, En bij elke hoek staat ze op wacht!
12Now is she without, now in the streets, and lieth in wait at every corner.)
13Ze grijpt hem vast, geeft hem een kus, En zegt tot hem met een onbeschaamd gezicht:
13So she caught him, and kissed him, and with an impudent face said unto him,
14Dankoffers had ik te brengen, Vandaag heb ik mijn geloften betaald;
14I have peace offerings with me; this day have I payed my vows.
15Daarom ging ik naar buiten, u tegemoet, Om u te zoeken, en ik hèb u gevonden.
15Therefore came I forth to meet thee, diligently to seek thy face, and I have found thee.
16Dekens heb ik op bed gelegd, Bonte dekens van egyptisch lijnwaad;
16I have decked my bed with coverings of tapestry, with carved works , with fine linen of Egypt.
17Ik heb mijn bed met myrrhe besprenkeld, Met aloë en kaneel.
17I have perfumed my bed with myrrh, aloes, and cinnamon.
18Kom, laat ons dronken worden van minne, En tot de morgen zwelgen in liefde.
18Come, let us take our fill of love until the morning: let us solace ourselves with loves.
19Mijn man is niet thuis, Hij is op een verre reis;
19For the goodman is not at home, he is gone a long journey:
20Een buidel geld heeft hij bij zich gestoken, Dus komt hij met volle maan pas terug.
20He hath taken a bag of money with him, and will come home at the day appointed.
21Door haar radde taal verleidde ze hem, Met haar gladde tong troonde ze hem mee.
21With her much fair speech she caused him to yield, with the flattering of her lips she forced him.
22Daar loopt de sukkel met haar mee, Als een stier, die naar de slachtbank gaat; Als een hert, dat huppelt naar het net,
22He goeth after her straightway, as an ox goeth to the slaughter, or as a fool to the correction of the stocks;
23Totdat een pijl hem het hart doorboort; Als een vogel, die scheert naar de strik, En niet vermoedt, dat het om zijn leven gaat.
23Till a dart strike through his liver; as a bird hasteth to the snare, and knoweth not that it is for his life.
24Welnu dan, kinderen, luistert naar mij, Schenkt uw aandacht aan mijn woorden.
24¶ Hearken unto me now therefore, O ye children, and attend to the words of my mouth.
25Laat u niet op haar wegen verleiden, Dwaalt niet op haar paden rond.
25Let not thine heart decline to her ways, go not astray in her paths.
26Want talrijke slachtoffers heeft ze gemaakt, Velen heeft ze om hals gebracht;
26For she hath cast down many wounded: yea, many strong men have been slain by her.
27Een weg naar de onderwereld is haar huis, Vandaar daalt men af naar het dodenrijk.
27Her house is the way to hell, going down to the chambers of death.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.