Spreuken 7
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Diodati Bibbia 1885
1Mijn zoon, neem mijn woorden in acht, En neem mijn wenken ter harte;
1Figliuol mio, guarda i miei detti, E riponi appo te i miei comandamenti.
2Onderhoud mijn geboden, opdat ge moogt leven, Let op mijn wenken als op de appel van uw oog.
2Guarda i miei comandamenti, e tu viverai; E guarda il mio insegnamento, come la pupilla degli occhi tuoi.
3Leg ze als een band om uw vingers, Schrijf ze op de tafel van uw hart
3Legateli alle dita, Scrivili in su la tavola del tuo cuore.
4Zeg tot de wijsheid: “gij zijt mijn zuster”, Noem het verstand: “een bekende”;
4Di' alla sapienza: Tu sei mia sorella; E chiama la prudenza tua parente;
5Opdat ze u behoeden voor een vreemde vrouw, Voor een onbekende met haar gladde taal.
5Acciocchè esse ti guardino dalla donna straniera, Dalla forestiera che parla vezzosamente.
6Want kijkend door het venster van mijn woning Door de tralies heen,
6Perciocchè io riguardava una volta per la finestra della mia casa, Per li miei cancelli;
7Lette ik op het onervaren volk, En zag onder de jongemannen een onverstandigen knaap.
7E vidi tra gli scempi, E scorsi tra i fanciulli, un giovanetto scemo di senno;
8Hij ging langs de straat, dicht bij haar hoek, En sloeg de richting in naar haar huis,
8Il qual passava per la strada, presso al cantone della casa d'una tal donna; E camminava traendo alla casa di essa;
9In de schemering, toen de avond viel En het nachtelijk duister.
9In su la sera, in sul vespro del dì. In su l'imbrunire ed oscurar della notte;
10Daar komt de vrouw op hem af, Opzichtig gekleed met duidelijke bedoelingen.
10Ed ecco, una donna gli venne incontro, In assetto da meretrice, e cauta d'animo;
11Wat ziet ze er losbandig en lichtzinnig uit, In huis kunnen haar voeten het niet houden;
11Strepitosa, e sviata; I cui piedi non si fermavano in casa;
12Ze loopt de straat, de pleinen op, En bij elke hoek staat ze op wacht!
12Essendo ora fuori, or per le piazze; E stando agli agguati presso ad ogni cantone.
13Ze grijpt hem vast, geeft hem een kus, En zegt tot hem met een onbeschaamd gezicht:
13Ed essa lo prese, e lo baciò, E sfacciatamente gli disse:
14Dankoffers had ik te brengen, Vandaag heb ik mijn geloften betaald;
14Io avea sopra me il voto di sacrificii da render grazie; Oggi ho pagati i miei voti.
15Daarom ging ik naar buiten, u tegemoet, Om u te zoeken, en ik hèb u gevonden.
15Però ti sono uscita incontro, Per cercarti, e ti ho trovato.
16Dekens heb ik op bed gelegd, Bonte dekens van egyptisch lijnwaad;
16Io ho acconcio il mio letto con capoletti Di lavoro figurato a cordicelle di fil di Egitto.
17Ik heb mijn bed met myrrhe besprenkeld, Met aloë en kaneel.
17Io ho profumato il mio letto Con mirra, con aloe, e con cinnamomo.
18Kom, laat ons dronken worden van minne, En tot de morgen zwelgen in liefde.
18Vieni, inebbriamoci d'amori infino alla mattina, Sollaziamoci in amorosi piaceri.
19Mijn man is niet thuis, Hij is op een verre reis;
19Perciocchè il marito non è in casa sua; Egli è andato in viaggio lontano;
20Een buidel geld heeft hij bij zich gestoken, Dus komt hij met volle maan pas terug.
20Egli ha preso in mano un sacchetto di danari; Egli ritornerà a casa sua a nuova luna.
21Door haar radde taal verleidde ze hem, Met haar gladde tong troonde ze hem mee.
21Ella lo piegò con le molte sue lusinghe, E lo sospinse con la dolcezza delle sue labbra.
22Daar loopt de sukkel met haar mee, Als een stier, die naar de slachtbank gaat; Als een hert, dat huppelt naar het net,
22Ed egli andò dietro a lei subitamente, Come il bue viene al macello, E come i ceppi son per gastigamento dello stolto;
23Totdat een pijl hem het hart doorboort; Als een vogel, die scheert naar de strik, En niet vermoedt, dat het om zijn leven gaat.
23Come l'uccello si affretta al laccio, Senza sapere che è contro alla vita sua, Finchè la saetta gli trafigga il fegato.
24Welnu dan, kinderen, luistert naar mij, Schenkt uw aandacht aan mijn woorden.
24Ora dunque, figliuoli, ascoltatemi, Ed attendete a' detti della mia bocca.
25Laat u niet op haar wegen verleiden, Dwaalt niet op haar paden rond.
25Il cuor tuo non dichini alle vie d'una tal donna; Non isviarti ne' suoi sentieri.
26Want talrijke slachtoffers heeft ze gemaakt, Velen heeft ze om hals gebracht;
26Perciocchè ella ne ha fatti cader molti uccisi; E pur tutti coloro ch'ella ha morti eran possenti.
27Een weg naar de onderwereld is haar huis, Vandaar daalt men af naar het dodenrijk.
27La sua casa è la via dell'inferno, Che scende a' più interni luoghi della morte.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.