Spreuken 7
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Louis Segond 1910
1Mijn zoon, neem mijn woorden in acht, En neem mijn wenken ter harte;
1Mon fils, retiens mes paroles, Et garde avec toi mes préceptes.
2Onderhoud mijn geboden, opdat ge moogt leven, Let op mijn wenken als op de appel van uw oog.
2Observe mes préceptes, et tu vivras; Garde mes enseignements comme la prunelle de tes yeux.
3Leg ze als een band om uw vingers, Schrijf ze op de tafel van uw hart
3Lie-les sur tes doigts, Écris-les sur la table de ton cœur.
4Zeg tot de wijsheid: “gij zijt mijn zuster”, Noem het verstand: “een bekende”;
4Dis à la sagesse: Tu es ma sœur! Et appelle l’intelligence ton amie,
5Opdat ze u behoeden voor een vreemde vrouw, Voor een onbekende met haar gladde taal.
5Pour qu’elles te préservent de la femme étrangère, De l’étrangère qui emploie des paroles doucereuses.
6Want kijkend door het venster van mijn woning Door de tralies heen,
6J’étais à la fenêtre de ma maison, Et je regardais à travers mon treillis.
7Lette ik op het onervaren volk, En zag onder de jongemannen een onverstandigen knaap.
7J’aperçus parmi les stupides, Je remarquai parmi les jeunes gens un garçon dépourvu de sens.
8Hij ging langs de straat, dicht bij haar hoek, En sloeg de richting in naar haar huis,
8Il passait dans la rue, près de l’angle où se tenait une de ces étrangères, Et il se dirigeait lentement du côté de sa demeure:
9In de schemering, toen de avond viel En het nachtelijk duister.
9C’était au crépuscule, pendant la soirée, Au milieu de la nuit et de l’obscurité.
10Daar komt de vrouw op hem af, Opzichtig gekleed met duidelijke bedoelingen.
10Et voici, il fut abordé par une femme Ayant la mise d’une prostituée et la ruse dans le cœur.
11Wat ziet ze er losbandig en lichtzinnig uit, In huis kunnen haar voeten het niet houden;
11Elle était bruyante et rétive; Ses pieds ne restaient point dans sa maison;
12Ze loopt de straat, de pleinen op, En bij elke hoek staat ze op wacht!
12Tantôt dans la rue, tantôt sur les places, Et près de tous les angles, elle était aux aguets.
13Ze grijpt hem vast, geeft hem een kus, En zegt tot hem met een onbeschaamd gezicht:
13Elle le saisit et l’embrassa, Et d’un air effronté lui dit:
14Dankoffers had ik te brengen, Vandaag heb ik mijn geloften betaald;
14Je devais un sacrifice d’actions de grâces, Aujourd’hui j’ai accompli mes vœux.
15Daarom ging ik naar buiten, u tegemoet, Om u te zoeken, en ik hèb u gevonden.
15C’est pourquoi je suis sortie au-devant de toi Pour te chercher, et je t’ai trouvé.
16Dekens heb ik op bed gelegd, Bonte dekens van egyptisch lijnwaad;
16J’ai orné mon lit de couvertures, De tapis de fil d’Égypte;
17Ik heb mijn bed met myrrhe besprenkeld, Met aloë en kaneel.
17J’ai parfumé ma couche De myrrhe, d’aloès et de cinnamome.
18Kom, laat ons dronken worden van minne, En tot de morgen zwelgen in liefde.
18Viens, enivrons-nous d’amour jusqu’au matin, Livrons-nous joyeusement à la volupté.
19Mijn man is niet thuis, Hij is op een verre reis;
19Car mon mari n’est pas à la maison, Il est parti pour un voyage lointain;
20Een buidel geld heeft hij bij zich gestoken, Dus komt hij met volle maan pas terug.
20Il a pris avec lui le sac de l’argent, Il ne reviendra à la maison qu’à la nouvelle lune.
21Door haar radde taal verleidde ze hem, Met haar gladde tong troonde ze hem mee.
21Elle le séduisit à force de paroles, Elle l’entraîna par ses lèvres doucereuses.
22Daar loopt de sukkel met haar mee, Als een stier, die naar de slachtbank gaat; Als een hert, dat huppelt naar het net,
22Il se mit tout à coup à la suivre, Comme le bœuf qui va à la boucherie, Comme un fou qu’on lie pour le châtier,
23Totdat een pijl hem het hart doorboort; Als een vogel, die scheert naar de strik, En niet vermoedt, dat het om zijn leven gaat.
23Jusqu’à ce qu’une flèche lui perce le foie, Comme l’oiseau qui se précipite dans le filet, Sans savoir que c’est au prix de sa vie.
24Welnu dan, kinderen, luistert naar mij, Schenkt uw aandacht aan mijn woorden.
24Et maintenant, mes fils, écoutez-moi, Et soyez attentifs aux paroles de ma bouche.
25Laat u niet op haar wegen verleiden, Dwaalt niet op haar paden rond.
25Que ton cœur ne se détourne pas vers les voies d’une telle femme, Ne t’égare pas dans ses sentiers.
26Want talrijke slachtoffers heeft ze gemaakt, Velen heeft ze om hals gebracht;
26Car elle a fait tomber beaucoup de victimes, Et ils sont nombreux, tous ceux qu’elle a tués.
27Een weg naar de onderwereld is haar huis, Vandaar daalt men af naar het dodenrijk.
27Sa maison, c’est le chemin du séjour des morts; Il descend vers les demeures de la mort.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.