Spreuken 7
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Mijn zoon, neem mijn woorden in acht, En neem mijn wenken ter harte;
1Ka ca ka olthui he ngaithuen lamtah ka olpaek he na taengah khoem ne.
2Onderhoud mijn geboden, opdat ge moogt leven, Let op mijn wenken als op de appel van uw oog.
2Ka olpaek he ngaithuen lamtah hing puei. Ka olkhueng he na mikhmuh ah thenhnaih la om saeh.
3Leg ze als een band om uw vingers, Schrijf ze op de tafel van uw hart
3Te te na kutdawn dongah hlaengtang lamtah na lungbuei cabael dongah daek lah.
4Zeg tot de wijsheid: “gij zijt mijn zuster”, Noem het verstand: “een bekende”;
4Cueihnah te, “Ka ngannu nang tah,” ti nah lamtah yakmingnah te pacaboeina la khue.
5Opdat ze u behoeden voor een vreemde vrouw, Voor een onbekende met haar gladde taal.
5Rhalawt nu taeng lamkah khaw, kholong nu kah hoem ol lamkah khaw namah aka ngaithuen ham ni.
6Want kijkend door het venster van mijn woning Door de tralies heen,
6Ka im bangbuet kah thohhuel long ka dan.
7Lette ik op het onervaren volk, En zag onder de jongemannen een onverstandigen knaap.
7Te vaengah hlangyoe rhoek te ka hmuh tih cadong ca rhoek khuiah a lungbuei aka talh khaw ka yakming.
8Hij ging langs de straat, dicht bij haar hoek, En sloeg de richting in naar haar huis,
8Huta imdak kah bangkil te a paan tih huta im kah longpuei la luei.
9In de schemering, toen de avond viel En het nachtelijk duister.
9Hlaemhmah ah, khothun kholaeh ah, khoyin yinthuem neh khohmuep ah khaw, cet.
10Daar komt de vrouw op hem af, Opzichtig gekleed met duidelijke bedoelingen.
10Anih aka doe ham huta ngawn tah pumyoi hnisui neh a lungbuei a uep coeng ke.
11Wat ziet ze er losbandig en lichtzinnig uit, In huis kunnen haar voeten het niet houden;
11Tekah huta tah hue a sak tih a im ah khaw a thinthah. A khopha khaw duem pawh.
12Ze loopt de straat, de pleinen op, En bij elke hoek staat ze op wacht!
12Tahae nawn ah imkawt ah, tahae ah toltung neh bangkil takuem ah rhongngol coeng.
13Ze grijpt hem vast, geeft hem een kus, En zegt tot hem met een onbeschaamd gezicht:
13Tekah cadong te a sol tih a mok, a maelhmai khaw a cadong ham a tanglue pah tih cadong te,
14Dankoffers had ik te brengen, Vandaag heb ik mijn geloften betaald;
14Kamah taengkah rhoepnah hmueih neh tihnin ah tah ka olcaeng te ka thuung coeng.
15Daarom ging ik naar buiten, u tegemoet, Om u te zoeken, en ik hèb u gevonden.
15Te dongah nang doe ham neh na mikhmuh ah toem hamla ka mop tih nang kam hmuh tangloeng.
16Dekens heb ik op bed gelegd, Bonte dekens van egyptisch lijnwaad;
16Ka soengca te Egypt hnitang, cenlang, hniphaih neh ka phaih coeng.
17Ik heb mijn bed met myrrhe besprenkeld, Met aloë en kaneel.
17Ka thingkong dongah murrah, thingul, thingsa ka khueh thil coeng.
18Kom, laat ons dronken worden van minne, En tot de morgen zwelgen in liefde.
18Halo lah a hlo neh mincang duela hmilhmal sih lamtah, pumnai neh yoka sih.
19Mijn man is niet thuis, Hij is op een verre reis;
19Tongpa loh a im ah om pawt tih khohla ah yiin la cet coeng.
20Een buidel geld heeft hij bij zich gestoken, Dus komt hij met volle maan pas terug.
20A kut dongah tangka cun a khuen tih hlalum hnin ah ni a im la ha pawk eh?,” a ti.
21Door haar radde taal verleidde ze hem, Met haar gladde tong troonde ze hem mee.
21Anih te a rhingtuknah cungkuem neh a yoek tih a hmuilai kah hamsum neh a heh.
22Daar loopt de sukkel met haar mee, Als een stier, die naar de slachtbank gaat; Als een hert, dat huppelt naar het net,
22Te dongah huta hnukah maeh la aka poeh vaito bangla, aka ang thuituennah dongkah khocin rhui bangla cet.
23Totdat een pijl hem het hart doorboort; Als een vogel, die scheert naar de strik, En niet vermoedt, dat het om zijn leven gaat.
23Vaa loh pael khuila a kun paitok bangla a thin te thaltang loh a khoh pah duela a hinglu te ming pawh.
24Welnu dan, kinderen, luistert naar mij, Schenkt uw aandacht aan mijn woorden.
24Te dongah ca rhoek loh kai ol he hnatun uh lamtah ka ka dongkah olthui he hnatung uh laeh.
25Laat u niet op haar wegen verleiden, Dwaalt niet op haar paden rond.
25Anih kah longpuei la mael boeh, na lungbuei te anih kah a hawn la khohmang sak boeh.
26Want talrijke slachtoffers heeft ze gemaakt, Velen heeft ze om hals gebracht;
26Anih loh hmalaem la muep a cungku sak tih aka tlung rhoek khaw boeih a ngawn coeng.
27Een weg naar de onderwereld is haar huis, Vandaar daalt men af naar het dodenrijk.
27A im khaw saelkhui longpuei ah om tih dueknah imkhui la suntla pai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.