Spreuken 9
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1De wijsheid heeft zich een huis gebouwd, Haar zeven zuilen opgericht,
1Cueihnah loh a im a sak tih a tung parhih a vueh.
2Haar vee geslacht, haar wijn gemengd, Haar dis ook bereid.
2A maeh te a ngawn tih misurtui neh a thoek tih a caboei te a tawn.
3Nu laat ze haar dienstmaagden noden Op de hoogste punten der stad:
3Amah kah hula rhoek te a tueih tih, vangpuei hmuensang dangdoe lamkah a khue.
4Wie onervaren is, kome hierheen, Wie onverstandig is, tot hem wil ik spreken.
4Te phoeiah, “Unim hlangyoe, anih te lungbuei a talh khaw pahoi nong tak saeh.
5Komt, eet van mijn spijzen, En drinkt van de wijn die ik mengde;
5Halo, ka buh he ang uh lamtah misur ka thoek he o uh.
6Laat de onnozelheid varen, opdat gij moogt leven, Betreedt de rechte weg van het verstand!
6Hlangyoe te hnoo lamtah hing uh, yakmingnah longpuei te uem uh.
7Wie een spotter vermaant, berokkent zich schande, En wie een booswicht bestraft, op hem komt een smet.
7Hmuiyoi aka toel tah amah loh yah a poh tih, halang aka tluung tah amah loh nganboh a yook.
8Ge moet geen spotter bestraffen, hij zal u erom haten, Bestraf een wijze, hij zal er u dankbaar voor zijn.
8Hmuiyoi te tluung boeh namah m'hmuhuet ve. Aka cueih tah na tluung cakhaw nang n'lungnah ni.
9Deel mee aan een wijze: hij wordt nog wijzer, Onderricht een rechtvaardige: hij zal zijn inzicht verdiepen.
9Aka cueih te pae lah taoe cueih ni, aka dueng te na tukkil atah rhingtuknah a thap ni.
10Ontzag voor Jahweh is de grondslag der wijsheid, Den Heilige kennen is inzicht.
10BOEIPA hinyahnah tah cueihnah lamhma la om tih aka cim mingnah he yakmingnah la om.
11Want door Jahweh worden uw dagen vermeerderd. Worden jaren van leven u toegevoegd.
11Kai rhangneh na khohnin te puh vetih nang hamla hingnah kum khaw a thap ni.
12Zijt ge wijs, ge zijt wijs tot uw eigen voordeel; Zijt ge eigenwijs, gij alleen moet ervoor boeten!
12Na cueih la na cueih mak atah namah ham ngawn ni. Hmui na yoih atah nang namah long ni na phueih eh.
13De dwaasheid is een wispelturige vrouw, Een verleidster, die geen schaamte kent.
13Angvawk nu loh a poeyoek la kawk tih bang khaw ming pawh.
14Ze zit aan de deur van haar huis, In een zetel op de hoogten der stad;
14Tedae a im thohka neh vangpuei hmuensang kah ngolkhoel dongah ngol.
15Zij nodigt de voorbijgangers uit, Hen die recht huns weegs willen gaan:
15Te vaengah a caehlong a dueng la longpuei ah aka pongpa rhoek te a khue.
16Wie onervaren is, kome hierheen, Wie onverstandig is, tot hem wil ik spreken!
16“Hlangyoe neh lungbuei aka talh tah pahoi ha pah saeh.
17Gestolen water is zoet, Heimelijk gegeten brood smaakt lekker!
17A tui huen aka tui sak tih yinhnuk buh neh aka hmae,” a ti.
18Maar men vermoedt niet, dat de schimmen daar wonen, Dat haar gasten diep in het dodenrijk komen!
18Tedae saelkhui laedil ah sairhai pahoi a khue pah te ming pawh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.