امثال 9

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Baibal Olcim (Matupi Chin)

1حکمت، خانه خود را بنا کرده، و هفت ستونهای خویش را تراشیده است.

1Cueihnah loh a im a sak tih a tung parhih a vueh.

2ذبایح خود را ذبح نموده و شراب خود را ممزوج ساخته و سفره خود را نیز آراسته است.

2A maeh te a ngawn tih misurtui neh a thoek tih a caboei te a tawn.

3کنیزان خود را فرستاده، ندا کرده است، بر پشتهای بلندشهر.

3Amah kah hula rhoek te a tueih tih, vangpuei hmuensang dangdoe lamkah a khue.

4هر‌که جاهل باشد به اینجا بیاید، و هر‌که ناقص العقل است او را می‌گوید.

4Te phoeiah, “Unim hlangyoe, anih te lungbuei a talh khaw pahoi nong tak saeh.

5بیایید از غذای من بخورید، و از شرابی که ممزوج ساخته‌ام بنوشید.

5Halo, ka buh he ang uh lamtah misur ka thoek he o uh.

6جهالت را ترک کرده، زنده بمانید، و به طریق فهم سلوک نمایید.

6Hlangyoe te hnoo lamtah hing uh, yakmingnah longpuei te uem uh.

7هر‌که استهزاکننده راتادیب نماید، برای خویشتن رسوایی را تحصیل کند، و هر‌که شریر را تنبیه نماید برای او عیب می‌باشد.

7Hmuiyoi aka toel tah amah loh yah a poh tih, halang aka tluung tah amah loh nganboh a yook.

8استهزاکننده را تنبیه منما مبادا از تونفرت کند، اما مرد حکیم را تنبیه نما که تو رادوست خواهد داشت.

8Hmuiyoi te tluung boeh namah m'hmuhuet ve. Aka cueih tah na tluung cakhaw nang n'lungnah ni.

9مرد حکیم را پند ده که زیاده حکیم خواهد شد. مرد عادل را تعلیم ده که علمش خواهد افزود.

9Aka cueih te pae lah taoe cueih ni, aka dueng te na tukkil atah rhingtuknah a thap ni.

10ابتدای حکمت ترس خداوند است، و معرفت قدوس فطانت می‌باشد.

10BOEIPA hinyahnah tah cueihnah lamhma la om tih aka cim mingnah he yakmingnah la om.

11زیرا که به واسطه من روزهای تو کثیر خواهدشد، و سالهای عمر از برایت زیاده خواهدگردید.

11Kai rhangneh na khohnin te puh vetih nang hamla hingnah kum khaw a thap ni.

12اگر حکیم هستی، برای خویشتن حکیم هستی. و اگر استهزا نمایی به تنهایی متحمل آن خواهی بود.

12Na cueih la na cueih mak atah namah ham ngawn ni. Hmui na yoih atah nang namah long ni na phueih eh.

13زن احمق یاوه‌گو است، جاهل است و هیچ نمی داند،

13Angvawk nu loh a poeyoek la kawk tih bang khaw ming pawh.

14و نزد در خانه خود می‌نشیند، درمکانهای بلند شهر بر کرسی،

14Tedae a im thohka neh vangpuei hmuensang kah ngolkhoel dongah ngol.

15تا راه روندگان رابخواند، و آنانی را که به راههای خود براستی می‌روند.

15Te vaengah a caehlong a dueng la longpuei ah aka pongpa rhoek te a khue.

16هر‌که جاهل باشد به اینجا برگردد، وبه ناقص العقل می‌گوید:

16“Hlangyoe neh lungbuei aka talh tah pahoi ha pah saeh.

17«آبهای دزدیده شده شیرین است، و نان خفیه لذیذ می‌باشد.»

17A tui huen aka tui sak tih yinhnuk buh neh aka hmae,” a ti.

18و اونمی داند که مردگان در آنجا هستند، ودعوت‌شدگانش در عمقهای هاویه می‌باشند.

18Tedae saelkhui laedil ah sairhai pahoi a khue pah te ming pawh.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.