امثال 30
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1کلمات و پیغام آکور بن یاقه. وحی آن مرد به ایتیئیل یعنی به ایتیئیل و اکال.
1Jakeh capa Agur kah ol he, Ithiel hlang, Ithiel neh Ukal taengah olphong olrhuh la om.
2یقین من از هر آدمی وحشی تر هستم، و فهم انسان را ندارم.
2Kai he hlang lakah ka kotalh ngawn cakhaw, hlang loh kai taengah yakmingnah khueh pawh.
3من حکمت را نیاموخته‌ام و معرفت قدوس را ندانسته‌ام.
3Cueihnah ka cang pawt dae, a cim mingnah te ka ming.
4کیست که به آسمان صعود نمود و از آنجانزول کرد؟ کیست که باد را در مشت خود جمع نمود؟ و کیست که آب را در جامه بند نمود؟ کیست که تمامی اقصای زمین را استوار ساخت؟ نام او چیست و پسر او چه اسم دارد؟ بگو اگراطلاع داری.
4Ulae vaan la aka luei tih aka rhum? A kutnarhum dongah khohli aka buem te ulae? Himbai dongah tui aka cun te ulae? Diklai khobawt boeih aka thoh te ulae? A ming ta melae, a capa ming ta balae? na ming atah.
5تمامی کلمات خدا مصفی است. او به جهت متوکلان خود سپر است.
5Pathen kah olthui boeih tah cilpoe la om. Amah dongah aka ying rhoek ham tah photling la a om pah.
6به سخنان او چیزی میفزا، مبادا تو را توبیخ نماید و تکذیب شوی.
6A ol te thap boeh, namah te n'tluung vetih na laithae phoe ve.
7دو چیز از تو درخواست نمودم، آنها را قبل از آنکه بمیرم از من بازمدار:
7Namah taeng lamkah te panit ni kam bih. Ka duek hlanah kai taengah hloh boeh.
8بطالت و دروغ را از من دور کن، مرا نه فقر ده و نه دولت. به خوراکی که نصیب من باشد مرابپرور،
8A poeyoek neh laithae ol tah kai taeng lamloh hla saeh. Kai taengah he khodaeng khaw, khuehtawn khaw m'pae boeh. Ka buhvae dongkah buhham mah kai n'cah mai.
9مبادا سیر شده، تو را انکار نمایم و بگویم که خداوند کیست. و مبادا فقیر شده، دزدی نمایم، واسم خدای خود را به باطل برم.
9Ka kum vaengah tah ka basa vetih, “BOEIPA te unim,” vik ka ti tholh ve. Ka khawk vaengah ka huen vetih ka Pathen ming te ka pha tholh ve.
10بنده را نزد آقایش متهم مساز، مبادا تو رالعنت کند و مجرم شوی.
10A boei taeng, a boei taengah sal te thet pah boeh. Namah te thae m'phoei thil vetih, na boe ve.
11گروهی می‌باشند که پدر خود را لعنت می‌نمایند، و مادر خویش را برکت نمی دهند.
11A napa kah cadilcahma aka tap loh a manu te khaw a uem noek moenih.
12گروهی می‌باشند که در نظر خود پاک‌اند، اما از نجاست خود غسل نیافته‌اند.
12A khawt te sil pawt dae, amah mikhmuh neh aka cim cadilcahma,
13گروهی می‌باشند که چشمانشان چه قدربلند است، و مژگانشان چه قدر برافراشته.
13A mik neh mat pomsang uh tih, a mikkhu aka huel cadilcahma,
14گروهی می‌باشند که دندانهایشان شمشیرها است، و دندانهای آسیای ایشان کاردهاتا فقیران را از روی زمین و مسکینان را از میان مردمان بخورند.
14A no te cunghang bangla, a pumcu te tumcaca bangla, diklai mangdaeng neh khodaeng hlang aka yoop cadilcahma,
15زالو را دو دختر است که بده بده می‌گویند. سه چیز است که سیر نمی شود، بلکه چهار چیزکه نمی گوید که کافی است:
15Vawt canu rhoi loh, “M'pae, m'pae,” a ti. Pathum khaw cung rhoi pawh. Pali khaw, “Rhoeh coeng,” ti rhoi pawh.
16هاویه و رحم نازاد، و زمینی که از آب سیرنمی شود، و آتش که نمی گوید که کافی است.
16Saelkhui neh caya kah a bung, tui aka hah pawh diklai, rhoeh aka ti tlaih pawh hmai pawn ni.
17چشمی که پدر را استهزا می‌کند و اطاعت مادر را خوار می‌شمارد، غرابهای وادی آن راخواهند کند و بچه های عقاب آن را خواهندخورد.
17A napa aka tamdaeng tih, a manu kah boengainah dongah aka hnoelrhoeng kah a mik tah, soklong vangak loh a koeih vetih atha ca loh a caak ni.
18سه چیز است که برای من زیاده عجیب است، بلکه چهار چیز که آنها را نتوانم فهمید:
18Amih pathum mah kai ham tah khobaerhambae coeng dae, a pili phoeikah amih pali he khaw ka ming thai moenih.
19طریق عقاب در هوا و طریق مار بر صخره، و راه کشتی در میان دریا و راه مرد با دخترباکره.
19Vaan ah atha kah longpuei, lungpang dongah rhul kah longpuei, tuitun tuilung kah sangpho longpuei, hula taengkah tongpa longpuei he ni.
20همچنان است طریق زن زانیه، می‌خورد ودهان خود را پاک می‌کند و می‌گوید گناه نکردم.
20Samphaih nu kah a khosing tah, a caak neh a ka a huih tih, “boethae ka saii pawh,” a ti.
21به‌سبب سه چیز زمین متزلزل می‌شود، و به‌سبب چهار که آنها را تحمل نتواند کرد:
21Diklai aka tlai sak pathum neh diklai loh a phueih thai pawh pali tah,
22به‌سبب غلامی که سلطنت می‌کند، واحمقی که از غذا سیر شده باشد،
22Sal te tloep a manghai vaengah, aka ang te buh a hah vaengah,
23به‌سبب زن مکروهه چون منکوحه شود، وکنیز وقتی که وارث خاتون خود گردد.
23Rhukom te tloep a hmuhuet vaengah, imom loh a boeinu a pang vaengah,
24چهار چیز است که در زمین بسیار کوچک است، لیکن بسیار حکیم می‌باشد:
24Amih pali he diklai hmankah a yit koek la om dae cueih rhoela cueih uh.
25مورچه‌ها طایفه بی‌قوتند، لیکن خوراک خود را در تابستان ذخیره می‌کنند.
25Lunghi he a pilnam khaw tlung pawt dae, khohal ah amamih caak te a soepsoei coeng.
26ونکها طایفه ناتوانند، اما خانه های خود رادر صخره می‌گذارند.
26Saphih khaw a pilnam te pilnu pawt dae, thaelpang khuiah a im a khueh.
27ملخها را پادشاهی نیست، اما جمیع آنهادسته دسته بیرون می‌روند.
27Kaisih te manghai tal dae a pum la huek khong uh.
28چلپاسه‌ها به‌دستهای خود می‌گیرند و درقصرهای پادشاهان می‌باشند.
28Imrhai loh kut neh na tuuk mai tih, amah tah manghai kah bawkim ah na om van bal.
29سه چیز است که خوش خرام است، بلکه چهار چیز که خوش قدم می‌باشد:
29Khokan aka yanghoep pathum neh a caeh aka thuem pali tah amih ni.
30شیر که در میان حیوانات تواناتر است، و ازهیچکدام روگردان نیست.
30Sathueng tah Rhamsa boeih lakah tlung tih, a mikhmuh kah boeih tah mael tak pawh.
31تازی و بز نر، و پادشاه که با او مقاومت نتوان کرد.
31A cinghen aka caplawh maaetal neh manghai amah taengah aka bop rhoek.
32اگر از روی حماقت خویشتن رابرافراشته‌ای و اگر بد اندیشیده‌ای، پس دست بردهان خود بگذار،
32Dangrhoek ham vaengah na tahah tih na mangtaeng akhaw na ka te na kut neh buem.
33زیرا چنانکه از فشردن شیر، پنیر بیرون می‌آید، و از فشردن بینی، خون بیرون می‌آید، همچنان از فشردن غضب نزاع بیرون می‌آید.
33Suktui a ken vaengah suknaeng la poeh. Hnarhong a pai vaengah thii long. Thintoek a phul vaengah tuituknah la coeng.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.