امثال 30
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1کلمات و پیغام آکور بن یاقه. وحی آن مرد به ایتیئیل یعنی به ایتیئیل و اکال.
1Речи Агура сина Јакејевог; сабране речи тог човека Итилу, Итилу и Укалу.
2یقین من از هر آدمی وحشی تر هستم، و فهم انسان را ندارم.
2Ја сам луђи од сваког, и разума човечијег нема у мене.
3من حکمت را نیاموخته‌ام و معرفت قدوس را ندانسته‌ام.
3Нити сам учио мудрост нити знам свете ствари.
4کیست که به آسمان صعود نمود و از آنجانزول کرد؟ کیست که باد را در مشت خود جمع نمود؟ و کیست که آب را در جامه بند نمود؟ کیست که تمامی اقصای زمین را استوار ساخت؟ نام او چیست و پسر او چه اسم دارد؟ بگو اگراطلاع داری.
4Ко је изашао на небо и опет сишао? Ко је скупио ветар у прегршти своје? Ко је свезао воде у плашт свој? Ко је утврдио све крајеве земљи? Како Му је име? И како је име Сину Његовом? Знаш ли?
5تمامی کلمات خدا مصفی است. او به جهت متوکلان خود سپر است.
5Све су речи Божије чисте; Он је штит онима који се уздају у Њ.
6به سخنان او چیزی میفزا، مبادا تو را توبیخ نماید و تکذیب شوی.
6Ништа не додај к речима Његовим, да те не укори и не нађеш се лажа.
7دو چیز از تو درخواست نمودم، آنها را قبل از آنکه بمیرم از من بازمدار:
7За двоје молим Те; немој ме се оглушити док сам жив:
8بطالت و دروغ را از من دور کن، مرا نه فقر ده و نه دولت. به خوراکی که نصیب من باشد مرابپرور،
8Таштину и реч лажну удаљи од мене; сиромаштва ни богатства не дај ми, храни ме хлебом по оброку мом,
9مبادا سیر شده، تو را انکار نمایم و بگویم که خداوند کیست. و مبادا فقیر شده، دزدی نمایم، واسم خدای خود را به باطل برم.
9Да не бих наједавши се одрекао се Тебе и рекао: Ко је Господ? Или осиромашивши да не бих крао и узалуд узимао име Бога свог.
10بنده را نزد آقایش متهم مساز، مبادا تو رالعنت کند و مجرم شوی.
10Не опадај слуге господару његовом, да те не би клео и ти био крив.
11گروهی می‌باشند که پدر خود را لعنت می‌نمایند، و مادر خویش را برکت نمی دهند.
11Има род који псује оца свог и не благосиља матере своје.
12گروهی می‌باشند که در نظر خود پاک‌اند، اما از نجاست خود غسل نیافته‌اند.
12Има род који мисли да је чист, а од свог кала није опран.
13گروهی می‌باشند که چشمانشان چه قدربلند است، و مژگانشان چه قدر برافراشته.
13Има род који држи високо очи своје, и веђе му се дижу увис.
14گروهی می‌باشند که دندانهایشان شمشیرها است، و دندانهای آسیای ایشان کاردهاتا فقیران را از روی زمین و مسکینان را از میان مردمان بخورند.
14Има род коме су зуби мачеви и кутњаци ножеви, да прождире сиромахе са земље и убоге између људи.
15زالو را دو دختر است که بده بده می‌گویند. سه چیز است که سیر نمی شود، بلکه چهار چیزکه نمی گوید که کافی است:
15Пијавица има две кћери, које говоре: Дај, дај. Има троје несито, и четврто никад не каже: Доста:
16هاویه و رحم نازاد، و زمینی که از آب سیرنمی شود، و آتش که نمی گوید که کافی است.
16Гроб, материца јалова, земља која не бива сита воде, и огањ, који не говори: Доста.
17چشمی که پدر را استهزا می‌کند و اطاعت مادر را خوار می‌شمارد، غرابهای وادی آن راخواهند کند و بچه های عقاب آن را خواهندخورد.
17Око које се руга оцу и неће да слуша матере, кљуваће га гаврани с потока и јести орлићи.
18سه چیز است که برای من زیاده عجیب است، بلکه چهار چیز که آنها را نتوانم فهمید:
18Троје ми је чудесно, и четвртог не разумем:
19طریق عقاب در هوا و طریق مار بر صخره، و راه کشتی در میان دریا و راه مرد با دخترباکره.
19Пут орлов у небо, пут змијин по стени, пут лађин посред мора, и пут човечији к девојци.
20همچنان است طریق زن زانیه، می‌خورد ودهان خود را پاک می‌کند و می‌گوید گناه نکردم.
20Такав је пут курвин: једе, и убрише уста, па вели: Нисам учинила зла.
21به‌سبب سه چیز زمین متزلزل می‌شود، و به‌سبب چهار که آنها را تحمل نتواند کرد:
21Од трога се потреса земља, и четвртог не може поднети:
22به‌سبب غلامی که سلطنت می‌کند، واحمقی که از غذا سیر شده باشد،
22Од слуге, кад постане цар, од безумника, кад се наједе хлеба.
23به‌سبب زن مکروهه چون منکوحه شود، وکنیز وقتی که وارث خاتون خود گردد.
23Од пуштенице, кад се уда, од слушкиње кад наследи госпођу своју.
24چهار چیز است که در زمین بسیار کوچک است، لیکن بسیار حکیم می‌باشد:
24Четворо има малено на земљи, али мудрије од мудраца:
25مورچه‌ها طایفه بی‌قوتند، لیکن خوراک خود را در تابستان ذخیره می‌کنند.
25Мрави, који су слаб народ, али опет приправљају у лето себи храну;
26ونکها طایفه ناتوانند، اما خانه های خود رادر صخره می‌گذارند.
26Питоми зечеви, који су нејак народ, али опет у камену граде себи кућу;
27ملخها را پادشاهی نیست، اما جمیع آنهادسته دسته بیرون می‌روند.
27Скакавци, који немају цара, али опет иду сви јатом;
28چلپاسه‌ها به‌دستهای خود می‌گیرند و درقصرهای پادشاهان می‌باشند.
28Паук, који рукама ради и у царским је дворима.
29سه چیز است که خوش خرام است، بلکه چهار چیز که خوش قدم می‌باشد:
29Троје лепо корача, и четврто лепо ходи:
30شیر که در میان حیوانات تواناتر است، و ازهیچکدام روگردان نیست.
30Лав, најјачи између зверова, који не узмиче ни пред ким,
31تازی و بز نر، و پادشاه که با او مقاومت نتوان کرد.
31Коњ опасан по бедрима или јарац, и цар на кога нико не устаје.
32اگر از روی حماقت خویشتن رابرافراشته‌ای و اگر بد اندیشیده‌ای، پس دست بردهان خود بگذار،
32Ако си лудовао понесавши се или си зло мислио, метни руку на уста.
33زیرا چنانکه از فشردن شیر، پنیر بیرون می‌آید، و از فشردن بینی، خون بیرون می‌آید، همچنان از فشردن غضب نزاع بیرون می‌آید.
33Кад се разбија млеко, излази масло; и ко јако нос утире, изгони крв; тако ко дражи на гнев, замеће свађу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.