جامعه 1

Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

1کلام جامعه بن داود که در اورشلیم پادشاه بود:

1Речи проповедника, сина Давидовог цара у Јерусалиму.

2باطل اباطیل، جامعه می‌گوید، باطل اباطیل، همه‌چیز باطل است.

2Таштина над таштинама, вели проповедник, таштина над таштинама, све је таштина.

3انسان را ازتمامی مشقتش که زیر آسمان می‌کشد چه منفعت است؟

3Каква је корист човеку од свега труда његовог, којим се труди под сунцем?

4یک طبقه می‌روند و طبقه دیگرمی آیند و زمین تا به ابد پایدار می‌ماند.

4Нараштај један одлази и други долази, а земља стоји увек.

5آفتاب طلوع می‌کند و آفتاب غروب می‌کند وبه‌جایی که از آن طلوع نمود می‌شتابد.

5Сунце излази и залази, и опет хити на место своје одакле излази.

6بادبطرف جنوب می‌رود و بطرف شمال دور می‌زند؛ دورزنان دورزنان می‌رود و باد به مدارهای خود برمی گردد.

6Ветар иде на југ и обрће се, и у обртању свом враћа се.

7جمیع نهرها به دریاجاری می‌شود اما دریا پر نمی گردد؛ به مکانی که نهرها از آن جاری شد به همان جا بازبرمی گردد.

7Све реке теку у море, и море се не препуња; одакле теку реке, онамо се враћају да опет теку.

8همه‌چیزها پر از خستگی است که انسان آن را بیان نتواند کرد. چشم از دیدن سیر نمی شود و گوش از شنیدن مملونمی گردد.

8Све је мучно, да човек не може исказати; око се не може нагледати, нити се ухо може наслушати.

9آنچه بوده است همان است که خواهد بود، و آنچه شده است همان است که خواهد شد و زیر آفتاب هیچ‌چیز تازه نیست.

9Шта је било то ће бити, шта се чинило то ће се чинити, и нема ништа ново под сунцем.

10آیا چیزی هست که درباره‌اش گفته شود: ببین این تازه است. در دهرهایی که قبل از مابود آن چیز قدیم بود.

10Има ли шта за шта би ко рекао: Види, то је ново? Већ је било за векова који су били пре нас.

11ذکری از پیشینیان نیست، و از آیندگان نیز که خواهند آمد، نزدآنانی که بعد از ایشان خواهند آمد، ذکری نخواهد بود.

11Не помиње се шта је пре било; ни оно што ће после бити неће се помињати у оних који ће после настати.

12من که جامعه هستم بر اسرائیل در اورشلیم پادشاه بودم،

12Ја проповедник бејах цар над Израиљем у Јерусалиму.

13و دل خود را بر آن نهادم که در هرچیزی که زیر آسمان کرده می‌شود، با حکمت تفحص و تجسس نمایم. این مشقت سخت است که خدا به بنی آدم داده است که به آن زحمت بکشند.

13И управих срце своје да тражим и разберем мудрошћу све што бива под небом; тај мучни посао даде Бог синовима људским да се муче око њега.

14و تمامی کارهایی را که زیر آسمان کرده می‌شود، دیدم که اینک همه آنها بطالت و درپی باد زحمت کشیدن است.

14Видех све што бива под сунцем, и гле, све је таштина и мука духу.

15کج را راست نتوان کرد و ناقص را بشمار نتوان آورد.

15Шта је криво не може се исправити, и недостаци не могу се избројати.

16در دل خود تفکر نموده، گفتم: اینک من حکمت را به غایت افزودم، بیشتر از همگانی که قبل از من براورشلیم بودند؛ و دل من حکمت و معرفت رابسیار دریافت نمود؛

16Ја рекох у срцу свом говорећи: Ево, ја постах велик, и претекох мудрошћу све који бише пре мене у Јерусалиму, и срце моје виде много мудрости и знања.

17و دل خود را بر دانستن حکمت و دانستن حماقت و جهالت مشغول ساختم. پس فهمیدم که این نیز در‌پی باد زحمت کشیدن است.

17И управих срце своје да познам мудрост и да познам безумље и лудост; па дознах да је и то мука духу.

18زیرا که در کثرت حکمت کثرت غم است و هر‌که علم را بیفزاید، حزن رامی افزاید.

18Јер где је много мудрости, много је бриге, и ко умножава знање умножава муку.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.