جامعه 1

Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)

1کلام جامعه بن داود که در اورشلیم پادشاه بود:

1The words of Ecclesiastes, the son of David, king of Jerusalem.

2باطل اباطیل، جامعه می‌گوید، باطل اباطیل، همه‌چیز باطل است.

2Vanity of vanities, said Ecclesiastes vanity of vanities, and all is vanity.

3انسان را ازتمامی مشقتش که زیر آسمان می‌کشد چه منفعت است؟

3What hath a man more of all his labour, that he taketh under the sun?

4یک طبقه می‌روند و طبقه دیگرمی آیند و زمین تا به ابد پایدار می‌ماند.

4One generation passeth away, and another generation cometh: but the earth standeth for ever.

5آفتاب طلوع می‌کند و آفتاب غروب می‌کند وبه‌جایی که از آن طلوع نمود می‌شتابد.

5The sun riseth, and goeth down, and returneth to his place: and there rising again,

6بادبطرف جنوب می‌رود و بطرف شمال دور می‌زند؛ دورزنان دورزنان می‌رود و باد به مدارهای خود برمی گردد.

6Maketh his round by the south, and turneth again to the north: the spirit goeth forward surveying all places round about, and returneth to his circuits.

7جمیع نهرها به دریاجاری می‌شود اما دریا پر نمی گردد؛ به مکانی که نهرها از آن جاری شد به همان جا بازبرمی گردد.

7All the rivers run into the sea, yet the sea doth not overflow: unto the place from whence the rivers come, they return, to flow again.

8همه‌چیزها پر از خستگی است که انسان آن را بیان نتواند کرد. چشم از دیدن سیر نمی شود و گوش از شنیدن مملونمی گردد.

8All things are hard: man cannot explain them by word. The eye is not filled with seeing, neither is the ear filled with hearing.

9آنچه بوده است همان است که خواهد بود، و آنچه شده است همان است که خواهد شد و زیر آفتاب هیچ‌چیز تازه نیست.

9What is it that hath been? the same thing that shall be. What is it that hath been done? the same that shall be done.

10آیا چیزی هست که درباره‌اش گفته شود: ببین این تازه است. در دهرهایی که قبل از مابود آن چیز قدیم بود.

10Nothing under the sun is new, neither is any man able to say: Behold this is new: for it hath already gone before in the ages that were before us.

11ذکری از پیشینیان نیست، و از آیندگان نیز که خواهند آمد، نزدآنانی که بعد از ایشان خواهند آمد، ذکری نخواهد بود.

11There is no remembrance of former things: nor indeed of those things which hereafter are to come, shall there be any remembrance with them that shall be in the latter end.

12من که جامعه هستم بر اسرائیل در اورشلیم پادشاه بودم،

12I Ecclesiastes was king over Israel in Jerusalem,

13و دل خود را بر آن نهادم که در هرچیزی که زیر آسمان کرده می‌شود، با حکمت تفحص و تجسس نمایم. این مشقت سخت است که خدا به بنی آدم داده است که به آن زحمت بکشند.

13And I proposed in my mind to seek and search out wisely concerning all things that are done under the sun. This painful occupation hath God given to the children of men, to be exercised therein.

14و تمامی کارهایی را که زیر آسمان کرده می‌شود، دیدم که اینک همه آنها بطالت و درپی باد زحمت کشیدن است.

14I have seen all things that are done under the sun, and behold all is vanity, and vexation of spirit.

15کج را راست نتوان کرد و ناقص را بشمار نتوان آورد.

15The perverse are hard to be corrected, and the number of fools is infinite.

16در دل خود تفکر نموده، گفتم: اینک من حکمت را به غایت افزودم، بیشتر از همگانی که قبل از من براورشلیم بودند؛ و دل من حکمت و معرفت رابسیار دریافت نمود؛

16I have spoken in my heart, saying: Behold I am become great, and have gone beyond all in wisdom, that were before me in Jerusalem: and my mind hath contemplated many things wisely, and I have learned.

17و دل خود را بر دانستن حکمت و دانستن حماقت و جهالت مشغول ساختم. پس فهمیدم که این نیز در‌پی باد زحمت کشیدن است.

17And I have given my heart to know prudence, and learning, and errors, and folly: and I have perceived that in these also there was labour, and vexation of spirit,

18زیرا که در کثرت حکمت کثرت غم است و هر‌که علم را بیفزاید، حزن رامی افزاید.

18Because In much wisdom there is much indignation: and he that addeth knowledge, addeth also labour.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.