امثال
Chapter 30
Old Persian Version (ترج…
vs Kulish and Puluj B…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1کلمات و پیغام آکور بن یاقه. وحی آن مرد به ایتیئیل یعنی به ایتیئیل و اکال.
1Се слова Агура, сина Якейового, — слова вдуновені, що сказав їх сей чоловік Ітіїлові й Укалові:
2یقین من از هر آدمی وحشی تر هستم، و فهم انسان را ندارم.
2Справдї, я більший невіжа, нїж хто небудь зміж людей, і мудростї людської нема в менї;
3من حکمت را نیاموخته‌ام و معرفت قدوس را ندانسته‌ام.
3Я премудростї не вивчивсь, і знання сьвятих я не маю.
4کیست که به آسمان صعود نمود و از آنجانزول کرد؟ کیست که باد را در مشت خود جمع نمود؟ و کیست که آب را در جامه بند نمود؟ کیست که تمامی اقصای زمین را استوار ساخت؟ نام او چیست و پسر او چه اسم دارد؟ بگو اگراطلاع داری.
4Хто взійшов на небо, й зійшов із неба? Хто вітри стулив у кулацї в себе? Хто, мов в одежину, повгортав води (надземні)? Хто поставив всї земні гряницї? Яке імя йому? Яке імя синові його? Хиба ти се знаєш?
5تمامی کلمات خدا مصفی است. او به جهت متوکلان خود سپر است.
5Всяке слово в Бога — чисте; він — охорона вповаючим на його.
6به سخنان او چیزی میفزا، مبادا تو را توبیخ نماید و تکذیب شوی.
6Не додавай нїчого до слів його, щоб він не доказав тобі твоєї неправди.
7دو چیز از تو درخواست نمودم، آنها را قبل از آنکه بمیرم از من بازمدار:
7Двох речей прошу я в тебе, не відкажи менї, покіль я умру:
8بطالت و دروغ را از من دور کن، مرا نه فقر ده و نه دولت. به خوراکی که نصیب من باشد مرابپرور،
8Марноту й неправду держи далеко від мене; нї злиднїв нї багацтва не давай менї, а живи тілько щоденним хлїбом,
9مبادا سیر شده، تو را انکار نمایم و بگویم که خداوند کیست. و مبادا فقیر شده، دزدی نمایم، واسم خدای خود را به باطل برم.
9Щоб я, не голоден, не відрікся тебе, кажучи: Хто менї Господь? а в злиднях не став красти, а відтак не призивав імя Бога мого марно.
10بنده را نزد آقایش متهم مساز، مبادا تو رالعنت کند و مجرم شوی.
10Не прискаржуй злобно раба перед його паном, щоб той не прокляв тебе, й ти не провинився.
11گروهی می‌باشند که پدر خود را لعنت می‌نمایند، و مادر خویش را برکت نمی دهند.
11Є такі, що проклинають і рідного батька; є, що не благословляють і рідної неньки.
12گروهی می‌باشند که در نظر خود پاک‌اند، اما از نجاست خود غسل نیافته‌اند.
12Є такі, що в себе в очах чистими здаються, хоч вони не вмиті з поганї своєї.
13گروهی می‌باشند که چشمانشان چه قدربلند است، و مژگانشان چه قدر برافراشته.
13Є такі, що в гору глядять очима, геть то піднімають повіки свої.
14گروهی می‌باشند که دندانهایشان شمشیرها است، و دندانهای آسیای ایشان کاردهاتا فقیران را از روی زمین و مسکینان را از میان مردمان بخورند.
14Є такі, що в них зуби, як мечі, а челюстї — ножі, щоб убогих пожирати і злиденних їсти.
15زالو را دو دختر است که بده بده می‌گویند. سه چیز است که سیر نمی شود، بلکه چهار چیزکه نمی گوید که کافی است:
15Ненаситність дві дочки має: „давай, давай!‟ А навіть — три ненаситні, ба й четверта не скаже: годї!
16هاویه و رحم نازاد، و زمینی که از آب سیرنمی شود، و آتش که نمی گوید که کافی است.
16Преисподня та й утроба неплодна: пісковина, що води несита, земля, що поливаннєм, та огонь, що не скаже: годї!
17چشمی که پدر را استهزا می‌کند و اطاعت مادر را خوار می‌شمارد، غرابهای وادی آن راخواهند کند و بچه های عقاب آن را خواهندخورد.
17Око, що поругає батька й не знає покори перед матїррю, нехай виклюють ворони на ріцї й вижруть орлята.
18سه چیز است که برای من زیاده عجیب است، بلکه چهار چیز که آنها را نتوانم فهمید:
18Троє річей дивовижних на сьвітї про мене, ба чотирох я не розумію;
19طریق عقاب در هوا و طریق مار بر صخره، و راه کشتی در میان دریا و راه مرد با دخترباکره.
19Шлях в орла під небесами; дорога гадини на скелї; дорога корабля на морі, й дороги мужчини до дївчини.
20همچنان است طریق زن زانیه، می‌خورد ودهان خود را پاک می‌کند و می‌گوید گناه نکردم.
20Та й у перелюбницї стежка такова ж: вдовольнилась, обтерла рот собі, та й каже: Я ж нїчого поганого не зробила!
21به‌سبب سه چیز زمین متزلزل می‌شود، و به‌سبب چهار که آنها را تحمل نتواند کرد:
21Під трома земля трясеться, ба чотирьох здержати не може:
22به‌سبب غلامی که سلطنت می‌کند، واحمقی که از غذا سیر شده باشد،
22Раба, що зацарює; безглуздого, як пожитку має доволї,
23به‌سبب زن مکروهه چون منکوحه شود، وکنیز وقتی که وارث خاتون خود گردد.
23Плюгаву женщину, коли заміж вийде, і служебку, як займе місце господинї своєї.
24چهار چیز است که در زمین بسیار کوچک است، لیکن بسیار حکیم می‌باشد:
24А ось чотирі малі на землї, що мудрійші над мудрих;
25مورچه‌ها طایفه بی‌قوتند، لیکن خوراک خود را در تابستان ذخیره می‌کنند.
25Мурашки, — народ слабонький, а лїтом наготовлюють запаси собі;
26ونکها طایفه ناتوانند، اما خانه های خود رادر صخره می‌گذارند.
26Миші, — народ слабосилок, а на скелях хати собі будують;
27ملخها را پادشاهی نیست، اما جمیع آنهادسته دسته بیرون می‌روند.
27В сарани царя немає, а вся вона, мов військо, полками виходить;
28چلپاسه‌ها به‌دستهای خود می‌گیرند و درقصرهای پادشاهان می‌باشند.
28Павук лапками спираєсь, та він і в палатах у царя буває.
29سه چیز است که خوش خرام است، بلکه چهار چیز که خوش قدم می‌باشد:
29А сї троє мають ходу стрійну, ба, четверо гордо виступають:
30شیر که در میان حیوانات تواناتر است، و ازهیچکدام روگردان نیست.
30Лев, — силач між зьвірами, нїкому не вступить; кінь і козел, та царь серед свого народу.
31تازی و بز نر، و پادشاه که با او مقاومت نتوان کرد.
31Коли ти, загнавшись в лютостї, зробив безумство коли, та знов замислив недобре, то затули уста рукою;
32اگر از روی حماقت خویشتن رابرافراشته‌ای و اگر بد اندیشیده‌ای، پس دست بردهان خود بگذار،
32Бо, як збиваннє молока дає масло, а удар у ніс виводить кров, так і розбуджений гнїв виводить сварку.
33زیرا چنانکه از فشردن شیر، پنیر بیرون می‌آید، و از فشردن بینی، خون بیرون می‌آید، همچنان از فشردن غضب نزاع بیرون می‌آید.
no verse 33 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.