امثال 14
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1هر زن حکیم خانه خود را بنا می‌کند، اما زن جاهل آن را با دست خود خراب می‌نماید.
1Мудра жена зида кућу своју, а луда својим рукама раскопава.
2کسی‌که به راستی خود سلوک می‌نماید ازخداوند می‌ترسد، اما کسی‌که در طریق خودکج رفتار است او را تحقیر می‌نماید.
2Ко ходи право, боји се Господа; а ко је опак на својим путевима, презире Га.
3در دهان احمق چوب تکبر است، اما لبهای حکیمان ایشان را محافظت خواهد نمود.
3У устима је безбожниковим прут охолости, а мудре чувају уста њихова.
4جایی که گاو نیست، آخور پاک است، اما ازقوت گاو، محصول زیاد می‌شود.
4Где нема волова, чисте су јасле; а обилата је летина од силе воловске.
5شاهد امین دروغ نمی گوید، اما شاهد دروغ به کذب تنطق می‌کند.
5Истинит сведок не лаже, а лажан сведок говори лаж.
6استهزاکننده حکمت را می‌طلبد و نمی یابد. اما به جهت مرد فهیم علم آسان است.
6Подсмевач тражи мудрост, и не находи је; а разумном је знање лако наћи.
7از حضور مرد احمق دور شو، زیرا لبهای معرفت را در او نخواهی یافت.
7Иди од човека безумног, јер нећеш чути паметне речи.
8حکمت مرد زیرک این است که راه خود رادرک نماید، اما حماقت احمقان فریب است.
8Мудрост је паметног да пази на пут свој, а безумље је безумних превара.
9احمقان به گناه استهزا می‌کنند، اما در میان راستان رضامندی است.
9Безумнима је шала грех, а међу праведнима је добра воља.
10دل شخص تلخی خویشتن را می‌داند، وغریب در خوشی آن مشارکت ندارد.
10Срце свачије зна јад душе своје; и у весеље његово не меша се други.
11خانه شریران منهدم خواهد شد، اما خیمه راستان شکوفه خواهد آورد.
11Дом безбожнички раскопаће се, а колиба праведних цветаће.
12راهی هست که به نظر آدمی مستقیم می‌نماید، اما عاقبت آن، طرق موت است.
12Неки се пут чини човеку прав, а крај му је пут к смрти.
13هم در لهو و لعب دل غمگین می‌باشد، وعاقبت این خوشی حزن است.
13И од смеха боли срце, и весељу крај бива жалост.
14کسی‌که در دل مرتد است از راههای خودسیر می‌شود، و مرد صالح به خود سیر است.
14Путева својих наситиће се ко је изопаченог срца, али га се клони човек добар.
15مرد جاهل هر سخن را باور می‌کند، اما مردزیرک در رفتار خود تامل می‌نماید.
15Луд верује свашта, а паметан пази на своје кораке.
16مرد حکیم می‌ترسد و از بدی اجتناب می‌نماید، اما احمق از غرور خود ایمن می‌باشد.
16Мудар се боји и уклања се од зла, а безуман навире и слободан је.
17مرد کج خلق، احمقانه رفتار می‌نماید، و(مردم ) از صاحب سوظن نفرت دارند.
17Нагао човек чини безумље, а пакостан је човек мрзак.
18نصیب جاهلان حماقت است، اما معرفت، تاج زیرکان خواهد بود.
18Луди наслеђује безумље, а разборити венчава се знањем.
19بدکاران در حضور نیکان خم می‌شوند، وشریران نزد دروازه های عادلان می‌ایستند.
19Клањају се зли пред добрима и безбожни на вратима праведног.
20همسایه فقیر نیز از او نفرت دارد، امادوستان شخص دولتمند بسیارند.
20Убоги је мрзак и пријатељу свом, а богати имају много пријатеља.
21هرکه همسایه خود را حقیر شمارد گناه می‌ورزد، اما خوشابحال کسی‌که بر فقیران ترحم نماید.
21Ко презире ближњег свог греши; а ко је милостив убогима, благо њему.
22آیا صاحبان تدبیر فاسد گمراه نمی شوند، اما برای کسانی که تدبیر نیکو می‌نمایند، رحمت و راستی خواهد بود.
22Који смишљају зло, не лутају ли? А милост и вера биће онима који смишљају добро.
23از هر مشقتی منفعت است، اما کلام لبها به فقر محض می‌انجامد.
23У сваком труду има добитка, а говор уснама само је сиромаштво.
24تاج حکیمان دولت ایشان است، اماحماقت احمقان حماقت محض است.
24Мудрима је венац богатство њихово, а безумље безумних остаје безумље.
25شاهد امین جانها را نجات می‌بخشد، اما هرکه به دروغ تنطق می‌کند فریب محض است.
25Истинит сведок избавља душе, а лажан говори превару.
26در ترس خداوند اعتماد قوی است، وفرزندان او را ملجا خواهد بود.
26У страху је Господњем јако поуздање, и синовима је уточиште.
27ترس خداوند چشمه حیات‌است، تا ازدامهای موت اجتناب نمایند.
27Страх је Господњи извор животу да се човек сачува од пругала смртних.
28جلال پادشاه از کثرت مخلوق است، وشکستگی سلطان از کمی مردم است.
28У мноштву је народа слава цару; а кад нестаје народа, пропаст је владаоцу.
29کسی‌که دیرغضب باشد کثیرالفهم است، وکج خلق حماقت را به نصیب خود می‌برد.
29Ко је спор на гнев, велика је разума; а ко је нагао показује лудост.
30دل آرام حیات بدن است، اما حسدپوسیدگی استخوانها است.
30Живот је телу срце здраво, а завист је трулеж у костима.
31هرکه بر فقیر ظلم کند آفریننده خود راحقیر می‌شمارد، و هرکه بر مسکین ترحم کند اورا تمجید می‌نماید.
31Ко чини криво убогоме, срамоти Створитеља његовог; а поштује Га ко је милостив сиромаху.
32شریر از شرارت خود به زیر افکنده می‌شود، اما مرد عادل چون بمیرد اعتماد دارد.
32За зло своје повргнуће се безбожник, а праведник нада се и на самрти.
33حکمت در دل مرد فهیم ساکن می‌شود، امادر اندرون جاهلان آشکار می‌گردد.
33Мудрост почива у срцу разумног човека, а шта је у безумнима познаје се.
34عدالت قوم را رفیع می‌گرداند، اما گناه برای قوم، عار است.
34Правда подиже народ, а грех је срамота народима.
35رضامندی پادشاه بر خادم عاقل است، اماغضب او بر پست فطرتان.
35Мио је цару разуман слуга, али на срамотног гневи се.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.