Provérbios 14
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Toda mulher sábia edifica a sua casa, mas a tola a destrói com as próprias mãos.
1Мудра жена зида кућу своју, а луда својим рукама раскопава.
2Quem anda na sua retidão teme o SENHOR, mas quem é perverso nos seus caminhos o despreza.
2Ко ходи право, боји се Господа; а ко је опак на својим путевима, презире Га.
3Na boca do tolo está a vara para a sua soberba, mas os lábios dos sábios os protegerão.
3У устима је безбожниковим прут охолости, а мудре чувају уста њихова.
4Onde não há bois, a manjedoura está vazia, mas a força do boi traz grande colheita.
4Где нема волова, чисте су јасле; а обилата је летина од силе воловске.
5A testemunha verdadeira não mente, mas a testemunha falsa profere mentiras.
5Истинит сведок не лаже, а лажан сведок говори лаж.
6O zombador busca sabedoria e não a encontra, mas para o homem de entendimento o conhecimento é fácil.
6Подсмевач тражи мудрост, и не находи је; а разумном је знање лако наћи.
7Afaste-se do homem tolo, pois você não encontrará conhecimento nos seus lábios.
7Иди од човека безумног, јер нећеш чути паметне речи.
8A sabedoria do prudente é entender o seu caminho, mas a estultícia dos tolos é enganar.
8Мудрост је паметног да пази на пут свој, а безумље је безумних превара.
9Os tolos zombam da expiação pelo pecado, mas entre os retos há boa vontade.
9Безумнима је шала грех, а међу праведнима је добра воља.
10O coração conhece a sua própria amargura e a sua própria alegria; nenhum estranho pode participar delas.
10Срце свачије зна јад душе своје; и у весеље његово не меша се други.
11A casa dos ímpios será destruída, mas a tenda dos retos florescerá.
11Дом безбожнички раскопаће се, а колиба праведних цветаће.
12Há um caminho que parece reto ao homem, mas o seu fim são os caminhos da morte.
12Неки се пут чини човеку прав, а крај му је пут к смрти.
13Mesmo no riso o coração pode sentir dor, e a alegria pode acabar em tristeza.
13И од смеха боли срце, и весељу крај бива жалост.
14O infiel receberá a recompensa dos seus próprios caminhos; assim também o homem bom será recompensado pelos seus.
14Путева својих наситиће се ко је изопаченог срца, али га се клони човек добар.
15O homem simples acredita em tudo, mas o homem prudente considera atentamente os seus passos.
15Луд верује свашта, а паметан пази на своје кораке.
16O sábio teme e desvia-se do mal, mas o tolo é impetuoso e confiante em si mesmo.
16Мудар се боји и уклања се од зла, а безуман навире и слободан је.
17Quem se ira facilmente comete tolices, e o homem de maus desígnios é odiado.
17Нагао човек чини безумље, а пакостан је човек мрзак.
18Os simples herdam a tolice, mas os prudentes são coroados de conhecimento.
18Луди наслеђује безумље, а разборити венчава се знањем.
19Os maus se inclinam diante dos bons, e os ímpios, às portas dos justos.
19Клањају се зли пред добрима и безбожни на вратима праведног.
20O pobre é odiado até pelo seu próprio próximo, mas o rico tem muitos amigos.
20Убоги је мрзак и пријатељу свом, а богати имају много пријатеља.
21Quem despreza o seu próximo peca, mas quem se compadece dos pobres é feliz.
21Ко презире ближњег свог греши; а ко је милостив убогима, благо њему.
22Acaso não se perdem os que planejam o mal? Mas o amor leal e a fidelidade pertencem aos que planejam o bem.
22Који смишљају зло, не лутају ли? А милост и вера биће онима који смишљају добро.
23Em todo trabalho árduo há proveito, mas a conversa fiada leva apenas à pobreza.
23У сваком труду има добитка, а говор уснама само је сиромаштво.
24A coroa dos sábios é a sua riqueza, mas a tolice dos tolos produz apenas tolice.
24Мудрима је венац богатство њихово, а безумље безумних остаје безумље.
25A testemunha verdadeira salva vidas, mas a testemunha falsa é enganosa.
25Истинит сведок избавља душе, а лажан говори превару.
26No temor do SENHOR há forte confiança, e ele será um refúgio para os seus filhos.
26У страху је Господњем јако поуздање, и синовима је уточиште.
27O temor do SENHOR é fonte de vida, para desviar dos laços da morte.
27Страх је Господњи извор животу да се човек сачува од пругала смртних.
28Na multidão do povo está a glória do rei, mas na falta de povo está a ruína do príncipe.
28У мноштву је народа слава цару; а кад нестаје народа, пропаст је владаоцу.
29Quem é lento para irar-se tem grande entendimento, mas quem tem o pavio curto exalta a tolice.
29Ко је спор на гнев, велика је разума; а ко је нагао показује лудост.
30O coração em paz é vida para o corpo, mas a inveja apodrece os ossos.
30Живот је телу срце здраво, а завист је трулеж у костима.
31Quem oprime o pobre insulta o seu Criador, mas quem se compadece do necessitado o honra.
31Ко чини криво убогоме, срамоти Створитеља његовог; а поштује Га ко је милостив сиромаху.
32O ímpio é derrubado pela sua própria maldade, mas na morte, o justo tem um refúgio.
32За зло своје повргнуће се безбожник, а праведник нада се и на самрти.
33A sabedoria repousa no coração de quem tem entendimento, e até mesmo no íntimo dos tolos ela se faz conhecer.
33Мудрост почива у срцу разумног човека, а шта је у безумнима познаје се.
34A justiça exalta uma nação, mas o pecado é a vergonha de qualquer povo.
34Правда подиже народ, а грех је срамота народима.
35O favor do rei é para o servo que age com sabedoria, mas a sua ira é para aquele que causa vergonha.
35Мио је цару разуман слуга, али на срамотног гневи се.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.