2 Coríntios 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
1Од Павла, апостола Исуса Христа по вољи Божијој и брата Тимотија цркви Божјој у Коринту, са свима светима који су у свој Ахаји:
2Graça e paz a vocês da parte de Deus nosso Pai e do Senhor Jesus Cristo.
2Благодат вам и мир од Бога Оца нашег, и Господа Исуса Христа.
3Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda consolação,
3Благословен Бог и Отац Господа нашег Исуса Христа, Отац милости и Бог сваке утехе,
4que nos consola em toda a nossa aflição, para que possamos consolar os que passam por qualquer aflição com o mesmo consolo que recebemos de Deus.
4који нас утешава у свакој невољи нашој, да бисмо могли утешити оне који су у свакој невољи утехом којом нас саме Бог утешава.
5Pois, assim como os sofrimentos de Cristo abundam em nós, assim também por meio de Cristo abunda a nossa consolação.
5Јер како се страдања Христова умножавају на нама тако се и утеха наша умножава кроз Христа.
6Mas, se somos afligidos, é para a consolação e salvação de vocês. Se somos consolados, é para a consolação de vocês, que lhes dá perseverança para suportar os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
6Ако ли смо, пак, у невољи, за вашу је утеху и спасење, које постаје у трпљењу тих истих страдања која и ми подносимо.
7A nossa esperança a respeito de vocês está firme, pois sabemos que, assim como vocês participam dos sofrimentos, também participam da consolação.
7И надање наше тврдо је за вас. Ако ли се утешавамо, за вашу је утеху и спасење, знајући да као што сте заједничари у нашем страдању тако и у утеси.
8Porque não queremos que vocês ignorem, irmãos, a respeito da aflição que nos sobreveio na Ásia: fomos sobrecarregados além das nossas forças, a ponto de perdermos até a esperança de continuar vivos.
8Јер вам нећемо, браћо, затајити невољу нашу која нам се догоди у Азији кад нам је било претешко и преко силе тако да се нисмо надали ни живети;
9Sim, nós mesmos sentíamos que já havíamos recebido a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
9него сами у себи расудисмо да нам ваља помрети, да се већ не уздасмо у себе него у Бога који подиже мртве.
10ele nos livrou de uma morte tão terrível e continua a nos livrar. Nele temos colocado a nossa esperança de que ainda nos livrará,
10Који нас је од толике смрти избавио, и избавља; и у Њега се уздамо да ће нас и још избавити,
11enquanto vocês também nos ajudam com suas súplicas em nosso favor, para que, pelo dom que nos foi concedido por meio das orações de muitos, muitas pessoas deem graças em favor de vocês.
11с помоћу и ваше молитве за нас; да многи људи многу хвалу дају Богу за даре који су нама дати вас ради.
12Pois o nosso motivo de orgulho é este: o testemunho da nossa consciência de que nos comportamos no mundo com a santidade e a sinceridade que vêm de Deus, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, e especialmente em nosso relacionamento com vocês.
12Јер је наша слава ово: сведочанство савести наше да смо у простоти и чистоти Божјој, а не у мудрости телесној него по благодати Божјој живели на свету, а особито међу вама.
13Porque não escrevemos a vocês outras coisas senão as que leem ou mesmo reconhecem, e espero que as reconheçam até o fim —
13Јер вам друго не пишемо него шта читате и разумевате. А надам се да ћете и до краја разумети.
14como também já nos reconheceram em parte — que somos o motivo de orgulho de vocês, assim como vocês também são o nosso, no dia de nosso Senhor Jesus.
14Као што неки и разуместе да смо вам слава као и ви нама за дан Господа нашег Исуса Христа.
15Com essa confiança, eu pretendia ir primeiro até vocês, para que recebessem um segundo benefício,
15И у овом поуздању хтедох да вам дођем пре, да другу благодат имате;
16e, passando por vocês, seguir para a Macedônia; depois, da Macedônia, voltar a vocês e receber de vocês ajuda para prosseguir viagem para a Judeia.
16и кроз вас да дођем у Македонију, и опет из Македоније да дођем к вама, и ви да ме пратите у Јудеју.
17Quando planejei isso, por acaso agi com leviandade? Ou será que faço meus planos segundo a carne, de modo que eu diga ao mesmo tempo “Sim, sim” e “Não, não”?
17Али кад сам ово хтео, еда ли сам дакле шта непристојно чинио? Или што се накањујем, да се по телу накањујем, да буде у мене да да, а не не?
18Mas, como Deus é fiel, a nossa palavra a vocês não foi “Sim e não”.
18Али је Бог веран, те реч наша к вама не би да и не.
19Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vocês por nós — por mim, Silvano e Timóteo — não foi “Sim e não”, mas nele está o “Sim”.
19Јер Син Божји Исус Христос, ког ми вама приповедасмо ја и Силван и Тимотије, не би да и не, него у Њему би да.
20Pois, por mais numerosas que sejam as promessas de Deus, nele está o “Sim”. Por isso, também por meio dele vem o “Amém”, para a glória de Deus por nosso intermédio.
20Јер колико је обећања Божијих, у Њему су да, и у Њему амин, Богу на славу кроз нас.
21Ora, Deus é quem nos firma, juntamente com vocês, em Cristo e quem nos ungiu,
21А Бог је који нас утврди с вама у Христу, и помаза нас,
22o qual também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nossos corações.
22који нас и запечати, и даде залог Духа у срца наша.
23Mas eu invoco a Deus como testemunha sobre a minha alma, de que foi para poupar vocês que não fui mais a Corinto.
23А ја за сведока Бога призивам на своју душу да штедећи вас не дођох више у Коринт.
24Não que tenhamos domínio sobre a fé de vocês, mas somos cooperadores para a alegria de vocês. Pois é pela fé que vocês permanecem firmes.
24Не као да ми владамо вером вашом, него смо помагачи ваше радости; јер у вери стојите.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.