Lucas 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Visto que muitos empreenderam organizar uma narrativa sobre as coisas que se cumpriram entre nós,
1Будући да многи почеше описивати догађаје који се испунише међу нама,
2assim como nos transmitiram aqueles que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
2као што нам предаше који испрва сами видеше и слуге речи бише:
3também me pareceu bem, depois de investigar cuidadosamente tudo desde o princípio, escrever-lhe em ordem, excelentíssimo Teófilo;
3Намислих и ја, испитавши све од почетка, по реду писати теби, честити Теофиле,
4para que você tenha plena certeza das coisas em que foi instruído.
4да познаш темељ оних речи којима си се научио.
5Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, do turno sacerdotal de Abias. Sua esposa era descendente de Arão, e o nome dela era Isabel.
5У време Ирода цара јудејског беше неки свештеник од реда Авијиног, по имену Зарија, и жена његова од племена Ароновог, по имену Јелисавета.
6Ambos eram justos diante de Deus e viviam de modo irrepreensível, obedecendo a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
6А беху обоје праведни пред Богом, и живљаху у свему по заповестима и уредбама Господњим без мане.
7Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos já eram de idade avançada.
7И не имаху деце; јер Јелисавета беше нероткиња, и беху обоје већ стари.
8Ora, enquanto Zacarias exercia o ofício sacerdotal diante de Deus durante o turno de sua divisão,
8И догоди се, кад он служаше по свом реду пред Богом,
9segundo o costume do ofício sacerdotal, coube-lhe por sorte entrar no templo do Senhor e queimar incenso.
9да по обичају свештенства дође на њега да изиђе у цркву Господњу да кади.
10Toda a multidão do povo estava orando do lado de fora na hora do incenso.
10И све мноштво народа беше напољу и мољаше се Богу у време кађења.
11Um anjo do Senhor apareceu a ele, em pé à direita do altar do incenso.
11А њему се показа анђео Господњи који стајаше с десне стране олтара кадионог.
12Zacarias ficou perturbado ao vê-lo e foi tomado de temor.
12И кад га виде Зарија уплаши се и страх нападе на њ.
13Mas o anjo lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Sua mulher, Isabel, lhe dará à luz um filho, e você o chamará pelo nome de João.
13А анђео рече му: Не бој се, Зарија; јер је услишена твоја молитва: и жена твоја Јелисавета родиће ти сина, и надени му име Јован.
14Você terá alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
14И биће теби радост и весеље, и многи ће се обрадовати његовом рођењу.
15Pois ele será grande diante do Senhor, e não beberá vinho nem bebida forte. Ele será cheio do Espírito Santo, desde o ventre de sua mãe.
15Јер ће бити велики пред Богом, и неће пити вино ни сикер; и напуниће се Духа Светог још у утроби матере своје;
16Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, o Deus deles.
16и многе ће синове Израиљеве обратити ка Господу Богу њиховом;
17Ele irá adiante dele no espírito e poder de Elias, ‘para converter os corações dos pais aos filhos’, e os desobedientes à sabedoria dos justos; para preparar um povo preparado para o Senhor.”
17и он ће напред доћи пред Њим у духу и сили Илијиној да обрати срца отаца к деци и невернике к мудрости праведника, и да приправи Господу народ готов.
18Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza disso? Pois eu sou velho, e minha mulher já é de idade avançada.”
18И рече Зарија анђелу: По чему ћу ја то познати? Јер сам стар и жена је моја временита.
19O anjo lhe respondeu: “Eu sou Gabriel, que estou na presença de Deus. Fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
19И одговарајући анђео рече му: Ја сам Гаврило што стојим пред Богом, и послан сам да говорим с тобом и да ти јавим ову радост.
20Eis que, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas acontecerem, porque você não creu nas minhas palavras, as quais se cumprirão no seu devido tempo.”
20И ево, онемећеш и нећеш моћи говорити до оног дана док се то не збуде; јер ниси веровао мојим речима које ће се збити у своје време.
21O povo estava esperando por Zacarias e se admirava com a demora dele no templo.
21И народ чекаше Зарију, и чуђаху се што се забави у цркви.
22Quando ele saiu, não podia falar com eles. Eles perceberam que ele tinha tido uma visão no templo. Ele continuava fazendo sinais para eles, e permaneceu mudo.
22А изишавши не могаше да им говори; и разумеше да му се нешто утворило у цркви; и он намигиваше им; и оста нем.
23Quando se cumpriram os dias do seu ministério, ele foi para a sua casa.
23И кад се навршише дани његове службе отиде кући својој.
24Depois destes dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e se ocultou por cinco meses, dizendo:
24А после ових дана, затрудне Јелисавета жена његова, и кријаше се пет месеци говорећи:
25“Foi assim que o Senhor agiu comigo nos dias em que olhou para mim, para tirar a minha vergonha diante das pessoas.”
25Тако ми учини Господ у дане ове у које погледа на ме да ме избави од укора међу људима.
26Ora, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia chamada Nazaré,
26А у шести месец посла Бог анђела Гаврила у град галилејски по имену Назарет
27a uma virgem prometida em casamento a um homem cujo nome era José, da casa de Davi. O nome da virgem era Maria.
27к девојци испрошеној за мужа, по имену Јосифа из дома Давидовог; и девојци беше име Марија.
28Tendo entrado, o anjo lhe disse: “Alegre-se, você que é altamente favorecida! O Senhor está com você. Bendita é você entre as mulheres!”
28И ушавши к њој анђео рече: Радуј се, благодатна! Господ је с тобом, благословена си ти међу женама.
29Mas, ao vê-lo, ela ficou muito perturbada com aquelas palavras e pensava no que significaria aquela saudação.
29А она, видевши га, поплаши се од речи његове и помисли: Какав би ово био поздрав?
30O anjo lhe disse: “Não tenha medo, Maria, pois você achou graça diante de Deus.
30И рече јој анђео: Не бој се, Марија! Јер си нашла милост у Бога.
31Eis que você conceberá no seu ventre e dará à luz um filho, e o chamará pelo nome de ‘Jesus’.
31И ево затруднећеш, и родићеш Сина, и надени Му име Исус.
32Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
32Он ће бити велики, и назваће се Син Највишега, и даће Му Господ Бог престо Давида оца Његовог;
33e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre. Não haverá fim para o seu Reino.”
33и цароваће у дому Јаковљевом вавек, и царству Његовом неће бити краја.
34Maria disse ao anjo: “Como será isso, visto que sou virgem?”
34А Марија рече анђелу: Како ће то бити кад ја не знам за мужа?
35O anjo lhe respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Por isso também o santo que nascer de você será chamado Filho de Deus.
35И одговарајући анђео рече јој: Дух Свети доћи ће на тебе, и сила Највишег осениће те; зато и оно што ће се родити биће свето, и назваће се Син Божји.
36Eis que Isabel, sua parenta, também concebeu um filho na sua velhice; e este é o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
36И ево Јелисавета, твоја тетка, и она затрудне сином у старости својој, и ово је шести месец њој, коју зову нероткињом.
37Pois nada do que Deus diz é impossível.”
37Јер у Бога све је могуће што каже.
38Maria disse: “Eis aqui a serva do Senhor; que se cumpra em mim segundo a sua palavra.” Então o anjo retirou-se dela.
38А Марија рече: Ево слушкиње Господње; нека ми буде по речи твојој. И анђео отиде од ње.
39Maria levantou-se naqueles dias e foi apressadamente para a região montanhosa, para uma cidade de Judá,
39А Марија уставши оних дана, отиде брзо у горњу земљу, у град Јудин.
40e entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
40И уђе у кућу Заријину, и поздрави се с Јелисаветом.
41Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou em seu ventre; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
41И кад Јелисавета чу честитање Маријино, заигра дете у утроби њеној, и Јелисавета се напуни Духа Светог,
42Ela exclamou em alta voz e disse: “Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o fruto do seu ventre!
42и повика здраво и рече: Благословена си ти међу женама, и благословен је плод утробе твоје.
43Por que sou tão favorecida, para que a mãe do meu Senhor venha a mim?
43И откуд мени ово да дође мати Господа мог к мени?
44Pois, assim que ouvi a sua saudação, o bebê saltou de alegria em meu ventre!
44Јер гле, кад дође глас честитања твог у уши моје, заигра дете радосно у утроби мојој.
45Bem-aventurada é aquela que creu, pois haverá o cumprimento das coisas que lhe foram ditas da parte do Senhor!”
45И благо оној која верова, јер ће се извршити шта јој каза Господ.
46Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor.
46И рече Марија: Велича душа моја Господа;
47O meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
47И обрадова се дух мој Богу Спасу мом,
48pois ele olhou para a condição humilde de sua serva. Pois eis que, de agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
48Што погледа на понижење слушкиње своје; јер гле, одсад ће ме звати блаженом сви нараштаји;
49Pois o Poderoso fez grandes coisas por mim. Santo é o seu nome.
49Што ми учини величину силни, и свето име Његово;
50A sua misericórdia é de geração em geração sobre aqueles que o temem.
50И милост је Његова од колена на колено онима који Га се боје.
51Ele demonstrou força com o seu braço. Ele dispersou os soberbos na imaginação dos seus corações.
51Показа силу руком својом; разасу поносите у мислима срца њихових.
52Ele derrubou os príncipes de seus tronos, e exaltou os humildes.
52Збаци силне с престола, и подиже понижене.
53Ele encheu de bens os famintos. Ele despediu os ricos de mãos vazias.
53Гладне напуни блага, и богате отпусти празне.
54Ele auxiliou a Israel, seu servo, para se lembrar da misericórdia,
54Прими Израиља, слугу свог, да се опомене милости.
55como ele falou aos nossos pais, a Abraão e à sua descendência para sempre.”
55Као што говори оцима нашим, Аврааму и семену његовом довека.
56Maria ficou com ela cerca de três meses, e então voltou para a sua casa.
56Марија пак седи с њом око три месеца, и врати се кући својој.
57Ora, cumpriu-se o tempo em que Isabel deveria dar à luz, e ela teve um filho.
57А Јелисавети дође време да роди, и роди сина.
58Seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor havia demonstrado grande misericórdia para com ela e se alegraram com ela.
58И чуше њени суседи и родбина да је Господ показао велику милост своју на њој, и радоваху се с њом.
59No oitavo dia, vieram circuncidar o menino; e queriam chamá-lo de Zacarias, segundo o nome de seu pai.
59И у осми дан дођоше да обрежу дете, и хтеше да му надену име оца његовог, Зарија.
60Sua mãe respondeu: “Não; mas ele será chamado João.”
60И одговарајући мати његова рече: Не, него да буде Јован.
61Eles lhe disseram: “Não há ninguém entre os seus parentes que seja chamado por este nome.”
61И рекоше јој: Никога нема у родбини твојој да му је такво име.
62Fizeram sinais ao pai dele, perguntando como ele queria que fosse chamado.
62И намигиваху оцу његовом како би он хтео да му надену име.
63Ele pediu uma tabuinha de escrever, e escreveu: “O nome dele é João.” Todos se admiraram.
63И заискавши дашчицу, написа говорећи: Јован му је име. И зачудише се сви.
64Imediatamente a sua boca se abriu e a sua língua se soltou, e ele falava, bendizendo a Deus.
64И одмах му се отворише уста и језик његов и говораше хвалећи Бога.
65Todos os que moravam ao redor deles foram tomados de temor, e todas essas coisas foram comentadas por toda a região montanhosa da Judeia.
65И уђе страх у све суседе њихове; и по свој горњој Јудеји разгласи се сав овај догађај.
66Todos os que as ouviam as guardavam em seu coração, dizendo: “O que, então, será este menino?” A mão do Senhor estava com ele.
66И сви који чуше метнуше у срце своје говорећи: Шта ће бити из овог детета? И рука Господња беше са њим.
67Seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
67И Зарија отац његов напуни се Духа Светог, и пророкова говорећи:
68“Bendito seja o Senhor, o Deus de Israel, pois ele visitou e redimiu o seu povo;
68Благословен Господ Бог Јаковљев што походи и избави народ свој,
69e levantou um chifre de salvação para nós na casa de seu servo Davi
69И подиже нам рог спасења у дому Давида слуге свог,
70(como ele falou por meio dos seus santos profetas desde os tempos antigos),
70Као што говори устима светих пророка својих од века
71salvação dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
71Да ће нас избавити од наших непријатеља и из руку свих који мрзе на нас;
72para mostrar misericórdia para com os nossos pais, para se lembrar da sua santa aliança,
72Учинити милост оцима нашим, и опоменути се светог завета свог,
73o juramento que ele fez a Abraão, nosso pai,
73Клетве којом се клео Аврааму оцу нашем да ће нам дати
74de nos conceder que nós, sendo libertos da mão dos nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
74Да се избавимо из руку непријатеља својих, и да му служимо без страха,
75em santidade e justiça diante dele todos os dias da nossa vida.
75И у светости и у правди пред Њим док смо год живи.
76E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo; pois você irá à frente do Senhor para preparar os seus caminhos,
76И ти, дете, назваћеш се пророк Највишега; јер ћеш ићи напред пред лицем Господњим да Му приправиш пут;
77para dar conhecimento de salvação ao seu povo pela remissão dos seus pecados,
77Да даш разум спасења народу његовом за опроштење греха њихових,
78por causa da terna misericórdia do nosso Deus, pela qual o amanhecer do alto nos visitará,
78По дубокој милости Бога нашег, по којој нас је походио исток с висине;
79para brilhar sobre aqueles que estão sentados nas trevas e na sombra da morte; para guiar os nossos pés no caminho da paz.”
79Да обасјаш оне који седе у тами и у сену смртном; да упутиш ноге наше на пут мира.
80O menino crescia e se fortalecia em espírito, e esteve no deserto até o dia da sua manifestação pública a Israel.
80А дете растијаше и јачаше духом, и беше у пустињи дотле док се не показа Израиљу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.