Lucas 22
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ora, aproximava-se a festa dos pães asmos, que se chama a Páscoa.
1Приближаваше се пак празник пријесних хлебова који се зове пасха.
2Os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois temiam o povo.
2И гледаху главари свештенички и књижевници како би Га убили; али се бојаху народа.
3Satanás entrou em Judas, que também era chamado Iscariotes, o qual era contado entre os doze.
3А сотона уђе у Јуду, који се зваше Искариот, и који беше један од дванаесторице.
4Ele foi e falou com os principais sacerdotes e capitães sobre como poderia entregá-lo a eles.
4И отишавши говори с главарима свештеничким и са старешинама како ће им Га издати.
5Eles se alegraram e concordaram em lhe dar dinheiro.
5И они се обрадоваше, и уговорише да му даду новце.
6Ele consentiu e buscou uma oportunidade para entregá-lo a eles na ausência da multidão.
6И он се обрече, и тражаше згодно време да им Га преда тајно од народа.
7Chegou o dia dos pães asmos, no qual a Páscoa devia ser sacrificada.
7А дође дан пресних хлебова у који требаше клати пасху;
8Jesus enviou Pedro e João, dizendo: “Vão e preparem a Páscoa para nós, para que possamos comer.”
8и посла Петра и Јована рекавши: Идите уготовите нам пасху да једемо.
9Eles lhe disseram: “Onde queres que a preparemos?”
9А ови Му рекоше: Где хоћеш да уготовимо?
10Ele lhes disse: “Eis que, ao entrarem na cidade, um homem carregando um cântaro de água virá ao encontro de vocês. Sigam-no até a casa em que ele entrar.
10А Он им рече: Ето кад уђете у град, срешће вас човек који носи воду у крчагу; идите за њим у кућу у коју он уђе,
11Digam ao dono da casa: ‘O Mestre te diz: “Onde está o aposento de hóspedes, onde eu possa comer a Páscoa com os meus discípulos?”’
11и кажите домаћину: Учитељ вели: где је гостионица где ћу јести пасху с ученицима својим?
12Ele lhes mostrará uma grande sala mobiliada no andar de cima. Façam os preparativos lá.”
12И он ће вам показати велику собу прострту; онде уготовите.
13Eles foram, acharam as coisas como Jesus lhes havia dito e prepararam a Páscoa.
13А они отидоше и нађоше као што им каза; и уготовише пасху.
14Quando chegou a hora, ele se sentou à mesa com os doze apóstolos.
14И кад дође час, седе за трпезу, и дванаест апостола с Њим.
15Ele lhes disse: “Desejei ardentemente comer esta Páscoa com vocês antes de sofrer,
15И рече им: Врло сам желео да ову пасху једем с вама пре него пострадам;
16pois eu lhes digo que de modo algum comerei dela novamente até que ela se cumpra no Reino de Deus.”
16јер вам кажем да је одселе нећу јести док се не сврши у царству Божијем.
17Ele recebeu um cálice e, tendo dado graças, disse: “Tomem isto e repartam entre vocês,
17И узевши чашу даде хвалу, и рече: Узмите је и разделите међу собом;
18pois eu lhes digo que não beberei mais do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.”
18јер вам кажем да нећу пити од рода виноградског док не дође царство Божије.
19Ele tomou o pão e, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: “Este é o meu corpo que é dado por vocês. Façam isto em memória de mim.”
19И узевши хлеб даде хвалу, и преломивши га даде им говорећи: Ово је тело моје које се даје за вас; ово чините за мој спомен.
20Da mesma forma, ele tomou o cálice depois da ceia, dizendo: “Este cálice é a nova aliança no meu sangue, que é derramado por vocês.
20А тако и чашу по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет мојом крви која се за вас пролива.
21Mas eis que a mão daquele que me trai está comigo à mesa.
21Али ево рука издајника мог са мном је на трпези.
22O Filho do Homem, na verdade, vai conforme foi determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!”
22И Син човечији, дакле, иде као што је уређено; али тешко човеку ономе који Га издаје!
23Eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que faria tal coisa.
23И они сташе тражити међу собом који би, дакле, од њих био који ће то учинити.
24Surgiu também uma discussão entre eles, sobre qual deles era considerado o maior.
24А поста и препирање међу њима који би се држао међу њима да је највећи.
25Ele lhes disse: “Os reis das nações dominam sobre elas, e os que têm autoridade sobre elas são chamados ‘benfeitores’.
25А Он им рече: Цареви народни владају народом, а који њиме управљају, зову се добротвори.
26Mas não será assim com vocês. Pelo contrário, o que for maior entre vocês, torne-se como o mais jovem, e o que governa, como o que serve.
26Али ви немојте тако; него који је највећи међу вама нека буде као најмањи, и који је старешина нека буде као слуга.
27Pois qual é maior: o que está sentado à mesa, ou o que serve? Não é o que está sentado à mesa? Mas eu estou entre vocês como aquele que serve.
27Јер који је већи, који седи за трпезом или који служи? Није ли онај који седи за трпезом? А ја сам међу вама као слуга.
28“Mas vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas provações.
28А ви сте они који сте се одржали са мном у мојим напастима.
29Eu lhes confiro um reino, assim como meu Pai o conferiu a mim,
29И ја остављам вама царство као што је Отац мој мени оставио:
30para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino. Vocês se assentarão em tronos, julgando as doze tribos de Israel.”
30Да једете и пијете за трпезом мојом у царству мом, и да седите на престолима и судите над дванаест колена Израиљевих.
31O Senhor disse: “Simão, Simão, eis que Satanás pediu para ter todos vocês, para que pudesse peneirá-los como trigo,
31Рече пак Господ: Симоне! Симоне! Ево вас иште сотона да би вас чинио као пшеницу.
32mas eu orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando tiver voltado, fortaleça os seus irmãos.”
32А ја се молих за тебе да твоја вера не престане; и ти кад год обративши се утврди браћу своју.
33Ele lhe disse: “Senhor, estou pronto para ir contigo tanto para a prisão quanto para a morte!”
33А он Му рече: Господе! С Тобом готов сам и у тамницу и на смрт ићи.
34Ele disse: “Eu lhe digo, Pedro, que de modo algum o galo cantará hoje, antes que você negue três vezes que me conhece.”
34А Он рече: Кажем ти, Петре! Данас неће запевати петао док се трипут не одрекнеш да ме познајеш.
35Ele lhes disse: “Quando eu os enviei sem bolsa, alforje e sandálias, faltou-lhes alguma coisa?” Eles disseram: “Nada.”
35И рече им: Кад вас послах без кесе и без торбе и без обуће, еда вам шта недостаде? А они рекоше: Ништа.
36Então ele lhes disse: “Mas agora, quem tem uma bolsa, que a pegue, e da mesma forma um alforje. Quem não tem, venda a sua capa e compre uma espada.
36А Он им рече: Али сад који има кесу нека је узме, тако и торбу; а који нема нека прода хаљину своју и купи нож.
37Pois eu lhes digo que isto que está escrito ainda deve se cumprir em mim: ‘Ele foi contado com os transgressores.’ Pois aquilo que me diz respeito está se cumprindo.”
37Јер вам кажем да још и ово треба на мени да се изврши што стоји у писму: И међу злочинце метнуше Га. Јер шта је писано за мене, свршује се.
38Eles disseram: “Senhor, eis aqui duas espadas.” Ele lhes disse: “É o suficiente.”
38А они рекоше: Господе! Ево овде два ножа. А Он им рече: Доста је.
39Ele saiu e foi, como era o seu costume, para o Monte das Oliveiras. Seus discípulos também o seguiram.
39И изишавши отиде по обичају на гору маслинску; а за Њим отидоше ученици Његови.
40Quando chegou ao lugar, ele lhes disse: “Orem para que vocês não entrem em tentação.”
40А кад дође на место рече им: Молите се Богу да не паднете у напаст.
41Ele se afastou deles cerca de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou,
41И сам одступи од њих како се може каменом добацити, и клекнувши на колена мољаше се Богу
42dizendo: “Pai, se for da tua vontade, afasta de mim este cálice. Contudo, não seja feita a minha vontade, mas a tua.”
42говорећи: Оче! Кад би хтео да пронесеш ову чашу мимо мене! Али не моја воља него Твоја да буде.
43Um anjo do céu lhe apareceu, fortalecendo-o.
43А анђео Му се јави с неба, и крепи Га.
44Estando em agonia, ele orava mais intensamente. O seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue caindo no chão.
44И будући у борењу, мољаше се боље; зној пак Његов беше као капље крви које капаху на земљу.
45Quando ele se levantou da oração, foi até os discípulos e os encontrou dormindo de tristeza,
45И уставши од молитве дође к ученицима својим, и нађе их, а они спавају од жалости,
46e lhes disse: “Por que vocês estão dormindo? Levantem-se e orem para que não entrem em tentação.”
46и рече им: Што спавате? Устаните, молите се Богу да не паднете у напаст.
47Enquanto ele ainda falava, apareceu uma multidão. Aquele que se chamava Judas, um dos doze, os liderava. Ele se aproximou de Jesus para beijá-lo.
47Док Он још пак говораше, гле, народ и један од дванаесторице, који се зваше Јуда, иђаше пред њима, и приступи к Исусу да Га целива. Јер им он беше дао знак: Кога целивам онај је.
48Mas Jesus lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”
48А Исус му рече: Јуда! Зар целивом издајеш Сина човечијег?
49Quando os que estavam ao seu redor viram o que estava para acontecer, disseram-lhe: “Senhor, devemos ferir com a espada?”
49А кад они што беху с Њим видеше шта ће бити, рекоше Му: Господе, да бијемо ножем?
50Um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
50И удари један од њих слугу поглавара свештеничког, и одсече му десно ухо.
51Mas Jesus respondeu: “Deixem-me ao menos fazer isto” — e tocando-lhe a orelha, o curou.
51А Исус одговарајући рече: Оставите то. И дохвативши се до уха његовог исцели га.
52Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos, que tinham vindo contra ele: “Vocês vieram como se eu fosse um salteador, com espadas e porretes?
52А главарима свештеничким и војводама црквеним и старешинама који беху дошли на Њ рече Исус: Зар као на хајдука изиђосте с ножевима и кољем да ме ухватите?
53Quando eu estava com vocês no templo todos os dias, não estenderam as mãos contra mim. Mas esta é a hora de vocês, e o poder das trevas.”
53Сваки дан био сам с вама у цркви и не дигосте руку на мене; али је сад ваш час и област таме.
54Eles o prenderam e o levaram, e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Mas Pedro o seguia de longe.
54А кад Га ухватише, одведоше Га и уведоше у двор поглавара свештеничког. А Петар иђаше за Њим издалека.
55Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se sentaram juntos, Pedro sentou-se entre eles.
55А кад они наложише огањ насред двора и сеђаху заједно, и Петар сеђаше међу њима.
56Uma certa serva o viu sentado à luz e, olhando fixamente para ele, disse: “Este homem também estava com ele.”
56Видевши га, пак, једна слушкиња где седи код огња, и погледавши на њ рече: и овај беше с њим.
57Ele negou a Jesus, dizendo: “Mulher, eu não o conheço.”
57А он Га се одрече говорећи: Жено! Не познајем га.
58Pouco depois, outra pessoa o viu e disse: “Você também é um deles!” Mas Pedro respondeu: “Homem, eu não sou!”
58И мало затим, виде га други и рече: и ти си од њих. А Петар рече: Човече! Нисам.
59Cerca de uma hora depois, outro afirmou com confiança, dizendo: “Verdadeiramente este homem também estava com ele, pois é galileu!”
59И пошто прође око једног сахата, други неко потврђиваше говорећи: Заиста и овај беше с њим; јер је Галилејац.
60Mas Pedro disse: “Homem, não sei do que você está falando!” Imediatamente, enquanto ele ainda falava, um galo cantou.
60А Петар рече: Човече! Не знам шта говориш. И одмах док он још говораше запева петао.
61O Senhor voltou-se e olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor, de como lhe havia dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
61И обазревши се Господ погледа на Петра, и Петар се опомену речи Господње како му рече: Пре него петао запева одрећи ћеш ме се трипут.
62Ele saiu e chorou amargamente.
62И изишавши напоље плака горко.
63Os homens que detinham Jesus zombavam dele e o espancavam.
63А људи који држаху Исуса ругаху Му се, и бијаху Га.
64Tendo-o vendado, batiam-lhe no rosto e lhe perguntavam: “Profetiza! Quem foi que te bateu?”
64И покривши Га, бијаху Га по образу и питаху Га говорећи: Прореци ко Те удари?
65Eles disseram muitas outras coisas contra ele, insultando-o.
65И друге многе хуле говораху на Њ.
66Assim que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes quanto os escribas, e o levaram ao conselho deles, dizendo:
66И кад свану, сабраше се старешине народне и главари свештенички и књижевници, и одведоше Га у свој суд
67“Se você é o Cristo, diga-nos.” Mas ele lhes disse: “Se eu lhes disser, vocês não acreditarão,
67говорећи: Јеси ли ти Христос? Кажи нам. А Он им рече: Ако вам и кажем, нећете веровати.
68e se eu perguntar, de modo algum me responderão ou me deixarão ir.
68А ако вас и запитам, нећете ми одговорити, нити ћете ме пустити.
69De agora em diante, o Filho do Homem estará assentado à direita do poder de Deus.”
69Одселе ће Син човечији седити с десне стране силе Божије.
70Todos eles disseram: “Você é, então, o Filho de Deus?” Ele lhes disse: “Vocês o dizem, porque eu sou.”
70Сви пак рекоше: Ти ли си дакле син Божји? А Он им рече: Ви кажете да сам ја.
71Eles disseram: “Por que precisamos de mais testemunhas? Pois nós mesmos ouvimos da sua própria boca!”
71А они рекоше: Шта нам требају више сведочанства? Јер сами чусмо из уста његових.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.