Evangelo Di S. Luca 22
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1OR la festa degli azzimi, detta la pasqua, si avvicinava.
1Приближаваше се пак празник пријесних хлебова који се зове пасха.
2E i principali sacerdoti, e gli Scribi, cercavano come lo farebbero morire, perciocchè temevano il popolo.
2И гледаху главари свештенички и књижевници како би Га убили; али се бојаху народа.
3Or Satana entrò in Giuda, detto per soprannome Iscariot, il quale era del numero de' dodici.
3А сотона уђе у Јуду, који се зваше Искариот, и који беше један од дванаесторице.
4Ed egli andò, e ragionò co' principali sacerdoti, e co' capitani, come egli lo metterebbe loro nelle mani.
4И отишавши говори с главарима свештеничким и са старешинама како ће им Га издати.
5Ed essi se ne rallegrarono, e patteggiarono con lui di dargli danari.
5И они се обрадоваше, и уговорише да му даду новце.
6Ed egli promise di darglielo nelle mani; e cercava opportunità di farlo senza tumulto.
6И он се обрече, и тражаше згодно време да им Га преда тајно од народа.
7OR venne il giorno degli azzimi, nel qual conveniva sacrificar la pasqua.
7А дође дан пресних хлебова у који требаше клати пасху;
8E Gesù mandò Pietro e Giovanni, dicendo: Andate, apparecchiateci la pasqua, acciocchè la mangiamo.
8и посла Петра и Јована рекавши: Идите уготовите нам пасху да једемо.
9Ed essi gli dissero: Ove vuoi che l 'apparecchiamo?
9А ови Му рекоше: Где хоћеш да уготовимо?
10Ed egli disse loro: Ecco, quando sarete entrati nella città, voi scontrerete un uomo, portando un testo pien d'acqua; seguitatelo nella casa ov'egli entrerà.
10А Он им рече: Ето кад уђете у град, срешће вас човек који носи воду у крчагу; идите за њим у кућу у коју он уђе,
11E dite al padron della casa: Il Maestro ti manda a dire: Ov'è la stanza, nella quale io mangerò la pasqua co' miei discepoli?
11и кажите домаћину: Учитељ вели: где је гостионица где ћу јести пасху с ученицима својим?
12Ed esso vi mostrerà una gran sala acconcia; quivi apparecchiate la pasqua .
12И он ће вам показати велику собу прострту; онде уготовите.
13Essi dunque, andati, trovaron come egli avea lor detto, ed apparecchiaron la pasqua.
13А они отидоше и нађоше као што им каза; и уготовише пасху.
14E quando l'ora fu venuta, egli si mise a tavola, co' dodici apostoli.
14И кад дође час, седе за трпезу, и дванаест апостола с Њим.
15Ed egli disse loro: Io ho grandemente desiderato di mangiar questa pasqua con voi, innanzi che io soffra.
15И рече им: Врло сам желео да ову пасху једем с вама пре него пострадам;
16Perciocchè io vi dico che non ne mangerò più, finchè tutto sia compiuto nel regno di Dio.
16јер вам кажем да је одселе нећу јести док се не сврши у царству Божијем.
17Ed avendo preso il calice, rendè grazie, e disse: Prendete questo calice , e distribuite lo tra voi;
17И узевши чашу даде хвалу, и рече: Узмите је и разделите међу собом;
18perciocchè, io vi dico che non berrò più del frutto della vigna, finchè il regno di Dio sia venuto.
18јер вам кажем да нећу пити од рода виноградског док не дође царство Божије.
19Poi, avendo preso il pane, rendè grazie, e lo ruppe, e lo diede loro, dicendo: Quest'è il mio corpo, il quale è dato per voi; fate questo in rammemorazione di me.
19И узевши хлеб даде хвалу, и преломивши га даде им говорећи: Ово је тело моје које се даје за вас; ово чините за мој спомен.
20Parimente ancora, dopo aver cenato, diede loro il calice, dicendo: Questo calice è il nuovo patto nel mio sangue, il quale è sparso per voi.
20А тако и чашу по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет мојом крви која се за вас пролива.
21Nel rimanente, ecco, la mano di colui che mi tradisce è meco a tavola.
21Али ево рука издајника мог са мном је на трпези.
22E il Figliuol dell'uomo certo se ne va, secondo ch'è determinato; ma, guai a quell'uomo per cui egli è tradito!
22И Син човечији, дакле, иде као што је уређено; али тешко човеку ономе који Га издаје!
23Ed essi cominciarono a domandarsi gli uni gli altri, chi fosse pur quel di loro che farebbe ciò.
23И они сташе тражити међу собом који би, дакле, од њих био који ће то учинити.
24OR nacque ancora fra loro una contesa, chi di loro paresse che fosse il maggiore.
24А поста и препирање међу њима који би се држао међу њима да је највећи.
25Ma egli disse loro: I re delle genti le signoreggiano, e coloro che hanno podestà sopra esse son chiamati benefattori.
25А Он им рече: Цареви народни владају народом, а који њиме управљају, зову се добротвори.
26Ma non già così voi; anzi, il maggiore fra voi sia come il minore, e quel che regge come quel che ministra.
26Али ви немојте тако; него који је највећи међу вама нека буде као најмањи, и који је старешина нека буде као слуга.
27Perciocchè, quale è il maggiore, colui ch'è a tavola, o pur colui che serve? non è egli colui ch'è a tavola? or io sono in mezzo di voi come colui che serve.
27Јер који је већи, који седи за трпезом или који служи? Није ли онај који седи за трпезом? А ја сам међу вама као слуга.
28Or voi siete quelli che siete perseverati meco nelle mie tentazioni.
28А ви сте они који сте се одржали са мном у мојим напастима.
29Ed io altresì vi dispongo il regno, siccome il Padre mio me l'ha disposto;
29И ја остављам вама царство као што је Отац мој мени оставио:
30acciocchè voi mangiate, e beviate, alla mia tavola, nel mio regno; e sediate sopra de' troni, giudicando le dodici tribù d'Israele.
30Да једете и пијете за трпезом мојом у царству мом, и да седите на престолима и судите над дванаест колена Израиљевих.
31IL Signore disse ancora: Simone, Simone, ecco, Satana ha richiesto di vagliarvi, come si vaglia il grano.
31Рече пак Господ: Симоне! Симоне! Ево вас иште сотона да би вас чинио као пшеницу.
32Ma io ho pregato per te, acciocchè la tua fede non venga meno; e tu, quando un giorno sarai convertito, conferma i tuoi fratelli.
32А ја се молих за тебе да твоја вера не престане; и ти кад год обративши се утврди браћу своју.
33Ma egli disse: Signore, io son presto ad andar teco, e in prigione, ed alla morte.
33А он Му рече: Господе! С Тобом готов сам и у тамницу и на смрт ићи.
34Ma Gesù disse: Pietro, io ti dico che il gallo non canterà oggi, prima che tu non abbi negato tre volte di conoscermi.
34А Он рече: Кажем ти, Петре! Данас неће запевати петао док се трипут не одрекнеш да ме познајеш.
35POI disse loro: Quando io vi ho mandati senza borsa, e senza tasca, e senza scarpe, avete voi avuto mancamento di cosa alcuna? Ed essi dissero: Di niuna.
35И рече им: Кад вас послах без кесе и без торбе и без обуће, еда вам шта недостаде? А они рекоше: Ништа.
36Disse loro adunque: Ma ora, chi ha una borsa tolgala; parimente ancora una tasca; e chi non ne ha venda la sua vesta, e comperi una spada.
36А Он им рече: Али сад који има кесу нека је узме, тако и торбу; а који нема нека прода хаљину своју и купи нож.
37Perciocchè, io vi dico che conviene che eziandio questo ch'è scritto sia adempiuto in me: Ed egli è stato annoverato fra i malfattori. Perciocchè le cose, che sono scritte di me, hanno il lor compimento.
37Јер вам кажем да још и ово треба на мени да се изврши што стоји у писму: И међу злочинце метнуше Га. Јер шта је писано за мене, свршује се.
38Ed essi dissero: Signore, ecco qui due spade. Ed egli disse loro: Basta.
38А они рекоше: Господе! Ево овде два ножа. А Он им рече: Доста је.
39POI, essendo uscito, andò, secondo la sua usanza, al monte degli Ulivi; e i suoi discepoli lo seguitavano anch'essi.
39И изишавши отиде по обичају на гору маслинску; а за Њим отидоше ученици Његови.
40E giunto al luogo, disse loro: Orate, che non entriate in tentazione.
40А кад дође на место рече им: Молите се Богу да не паднете у напаст.
41Allora egli fu divelto da loro, quasi per una gettata di pietra;
41И сам одступи од њих како се може каменом добацити, и клекнувши на колена мољаше се Богу
42e postosi in ginocchioni, orava, dicendo: Padre, oh! volessi tu trasportar da me questo calice! ma pure, non la mia volontà, me la tua sia fatta.
42говорећи: Оче! Кад би хтео да пронесеш ову чашу мимо мене! Али не моја воља него Твоја да буде.
43Ed un angelo gli apparve dal cielo confortandolo.
43А анђео Му се јави с неба, и крепи Га.
44Ed egli, essendo in agonia, orava vie più intentamente; e il suo sudore divenne simile a grumoli di sangue, che cadevano in terra.
44И будући у борењу, мољаше се боље; зној пак Његов беше као капље крви које капаху на земљу.
45Poi, levatosi dall'orazione, venne ai suoi discepoli, e trovò che dormivano di tristizia.
45И уставши од молитве дође к ученицима својим, и нађе их, а они спавају од жалости,
46E disse loro: Perchè dormite? levatevi, ed orate, che non entriate in tentazione.
46и рече им: Што спавате? Устаните, молите се Богу да не паднете у напаст.
47ORA, mentre egli parlava ancora, ecco una turba; e colui che si chiamava Giuda, uno de' dodici, andava davanti a loro, e si accostò a Gesù per baciarlo; perciocchè egli avea loro dato questo segno: Colui chi io bacerò è desso.
47Док Он још пак говораше, гле, народ и један од дванаесторице, који се зваше Јуда, иђаше пред њима, и приступи к Исусу да Га целива. Јер им он беше дао знак: Кога целивам онај је.
48E Gesù gli disse: Giuda, tradisci tu il Figliuol dell'uomo con un bacio?
48А Исус му рече: Јуда! Зар целивом издајеш Сина човечијег?
49E coloro ch'erano della compagnia di Gesù, veggendo che cosa era per avvenire, dissero: Signore, percoteremo noi con la spada?
49А кад они што беху с Њим видеше шта ће бити, рекоше Му: Господе, да бијемо ножем?
50Ed un certo di loro percosse il servitore del sommo sacerdote, e gli spiccò l'orecchio destro.
50И удари један од њих слугу поглавара свештеничког, и одсече му десно ухо.
51Ma Gesù fece lor motto, e disse: Lasciate, basta! E, toccato l'orecchio di colui, lo guarì.
51А Исус одговарајући рече: Оставите то. И дохвативши се до уха његовог исцели га.
52E Gesù disse a' principali sacerdoti, ed a' capi del tempio, ed agli anziani, che eran venuti contro a lui: Voi siete usciti contro a me con ispade, e con aste, come contro ad un ladrone.
52А главарима свештеничким и војводама црквеним и старешинама који беху дошли на Њ рече Исус: Зар као на хајдука изиђосте с ножевима и кољем да ме ухватите?
53Mentre io era con voi tuttodì nel tempio, voi non metteste mai le mani sopra me; ma quest'è l'ora vostra, e la podestà delle tenebre.
53Сваки дан био сам с вама у цркви и не дигосте руку на мене; али је сад ваш час и област таме.
54ED essi lo presero, e lo menarono, e lo condussero dentro alla casa del sommo sacerdote; e Pietro lo seguitava da lungi.
54А кад Га ухватише, одведоше Га и уведоше у двор поглавара свештеничког. А Петар иђаше за Њим издалека.
55Ed avendo essi acceso del fuoco in mezzo della corte, ed essendosi posti a sedere insieme, Pietro si sedette nel mezzo di loro.
55А кад они наложише огањ насред двора и сеђаху заједно, и Петар сеђаше међу њима.
56Or una certa fanticella, vedutolo seder presso del fuoco, e guardatolo fiso, disse: Anche costui era con lui.
56Видевши га, пак, једна слушкиња где седи код огња, и погледавши на њ рече: и овај беше с њим.
57Ma egli lo rinnegò, dicendo: Donna, io nol conosco.
57А он Га се одрече говорећи: Жено! Не познајем га.
58E, poco appresso, un altro, vedutolo, gli disse: Anche tu sei di quelli. Ma Pietro disse: O uomo, non sono.
58И мало затим, виде га други и рече: и ти си од њих. А Петар рече: Човече! Нисам.
59E, infraposto lo spazio quasi d'un'ora, un certo altro affermava lo stesso , dicendo: In verità, anche costui era con lui; perciocchè egli è Galileo.
59И пошто прође око једног сахата, други неко потврђиваше говорећи: Заиста и овај беше с њим; јер је Галилејац.
60Ma Pietro disse: O uomo, io non so quel che tu dici. E subito, parlando egli ancora, il gallo cantò.
60А Петар рече: Човече! Не знам шта говориш. И одмах док он још говораше запева петао.
61E il Signore, rivoltosi, riguardò Pietro. E Pietro si rammentò la parola del Signore, come egli gli avea detto: Avanti che il gallo canti, tu mi rinnegherai tre volte.
61И обазревши се Господ погледа на Петра, и Петар се опомену речи Господње како му рече: Пре него петао запева одрећи ћеш ме се трипут.
62E Pietro se ne uscì, e pianse amaramente.
62И изишавши напоље плака горко.
63E COLORO che tenevano Gesù lo schernivano, percotendo lo .
63А људи који држаху Исуса ругаху Му се, и бијаху Га.
64E velatigli gli occhi , lo percotevano in su la faccia; e lo domandavano, dicendo: Indovina chi è colui che ti ha percosso.
64И покривши Га, бијаху Га по образу и питаху Га говорећи: Прореци ко Те удари?
65Molte altre cose ancora dicevano contro a lui, bestemmiando.
65И друге многе хуле говораху на Њ.
66Poi, come fu giorno, gli anziani del popolo, i principali sacerdoti, e gli Scribi, si raunarono, e lo menarono nel lor concistoro.
66И кад свану, сабраше се старешине народне и главари свештенички и књижевници, и одведоше Га у свој суд
67E gli dissero: Sei tu il Cristo? diccelo. Ed egli disse loro: Benchè io vel dica, voi nol crederete.
67говорећи: Јеси ли ти Христос? Кажи нам. А Он им рече: Ако вам и кажем, нећете веровати.
68E se altresì io vi fo qualche domanda, voi non mi risponderete, e non mi lascerete andare.
68А ако вас и запитам, нећете ми одговорити, нити ћете ме пустити.
69Da ora innanzi il Figliuol dell'uomo sederà alla destra della potenza di Dio.
69Одселе ће Син човечији седити с десне стране силе Божије.
70E tutti dissero: Sei tu adunque il Figliuol di Dio? Ed egli disse loro: Voi lo dite, perciocchè io lo sono.
70Сви пак рекоше: Ти ли си дакле син Божји? А Он им рече: Ви кажете да сам ја.
71Ed essi dissero: Che abbiam più bisogno di testimonianza? poichè noi stessi l 'abbiamo udito dalla sua propria bocca.
71А они рекоше: Шта нам требају више сведочанства? Јер сами чусмо из уста његових.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.