הבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָס 22
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ויקרב חג המצות הנקרא פסח׃
1Приближаваше се пак празник пријесних хлебова који се зове пасха.
2והכהנים הגדולים והסופרים מבקשים איך יהרגהו כי יראו מפני העם׃
2И гледаху главари свештенички и књижевници како би Га убили; али се бојаху народа.
3והשטן נכנס ביהודה המכנה איש קריות והוא במספר שנים העשר׃
3А сотона уђе у Јуду, који се зваше Искариот, и који беше један од дванаесторице.
4וילך וידבר עם ראשי הכהנים ושרי החיל איך ימסרנו אל ידם׃
4И отишавши говори с главарима свештеничким и са старешинама како ће им Га издати.
5וישמחו ויאתו לתת לו כסף׃
5И они се обрадоваше, и уговорише да му даду новце.
6ויבטח אתם ויבקש תואנה למסרו אליהם שלא לעיני ההמון׃
6И он се обрече, и тражаше згодно време да им Га преда тајно од народа.
7ויבא יום המצות אשר זבוח יזבח בו הפסח׃
7А дође дан пресних хлебова у који требаше клати пасху;
8וישלח את פטרוס ואת יוחנן לאמר לכו והכינו לנו את הפסח ונאכלה׃
8и посла Петра и Јована рекавши: Идите уготовите нам пасху да једемо.
9ויאמרו אליו באי זה מקום תחפץ כי נכין אותו׃
9А ови Му рекоше: Где хоћеш да уготовимо?
10ויאמר אליהם הנה אתם באים העירה ופגע אתכם איש נשא צפחת מים לכו אחריו אל הבית אשר יבוא שמה׃
10А Он им рече: Ето кад уђете у град, срешће вас човек који носи воду у крчагу; идите за њим у кућу у коју он уђе,
11ואמרתם אל בעל הבית כה אמר לך הרב איה המלון אשר אכלה שם את הפסח עם תלמידי׃
11и кажите домаћину: Учитељ вели: где је гостионица где ћу јести пасху с ученицима својим?
12והוא יראה אתכם עליה גדולה מצעה שם תכינו׃
12И он ће вам показати велику собу прострту; онде уготовите.
13וילכו וימצאו כאשר דבר אליהם ויכינו את הפסח׃
13А они отидоше и нађоше као што им каза; и уготовише пасху.
14ויהי כאשר הגיעה השעה ויסב הוא ושנים עשר השליחים אתו׃
14И кад дође час, седе за трпезу, и дванаест апостола с Њим.
15ויאמר אליהם נכסף נכספתי לאכל אתכם את הפסח הזה לפני ענותי׃
15И рече им: Врло сам желео да ову пасху једем с вама пре него пострадам;
16כי אמר אני לכם אינני אכל אותו עוד עד כי ימלא במלכות האלהים׃
16јер вам кажем да је одселе нећу јести док се не сврши у царству Божијем.
17ויקח את הכוס ויברך ויאמר קחו אתה וחלקו ביניכם׃
17И узевши чашу даде хвалу, и рече: Узмите је и разделите међу собом;
18כי אמר אני לכם שתה לא אשתה מעתה מתנובת הגפן עד כי תבוא מלכות האלהים׃
18јер вам кажем да нећу пити од рода виноградског док не дође царство Божије.
19ויקח את הלחם ויברך ויבצע ויתן להם לאמר זה גופי הנתן בעדכם זאת עשו לזכרוני׃
19И узевши хлеб даде хвалу, и преломивши га даде им говорећи: Ово је тело моје које се даје за вас; ово чините за мој спомен.
20וכן גם את הכוס אחר הסעודה לאמר זו הכוס היא הברית החדשה בדמי הנשפך בעדכם׃
20А тако и чашу по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет мојом крви која се за вас пролива.
21אך הנה יד המסר אותי אתי על השלחן׃
21Али ево рука издајника мог са мном је на трпези.
22כי הן בן האדם הלך לו כפי אשר נחרץ עליו אבל אוי לאיש ההוא אשר על ידו ימסר׃
22И Син човечији, дакле, иде као што је уређено; али тешко човеку ономе који Га издаје!
23והם החלו לחקר איש את רעהו מי הוא זה מהם אשר יעשה זאת׃
23И они сташе тражити међу собом који би, дакле, од њих био који ће то учинити.
24וגם מריבה היתה ביניהם מי יחשב להיות הגדול בהם׃
24А поста и препирање међу њима који би се држао међу њима да је највећи.
25ויאמר אליהם מלכי הגוים רדים בהם ושליטיהם יקראו עשי חסד׃
25А Он им рече: Цареви народни владају народом, а који њиме управљају, зову се добротвори.
26ואתם לא כן כי הגדול בכם יהיה כצעיר והמשל יהיה כמשרת׃
26Али ви немојте тако; него који је највећи међу вама нека буде као најмањи, и који је старешина нека буде као слуга.
27כי מי הוא הגדול אם המסב או המשרת הלא המסב ואני הנני בתוככם כמו המשרת׃
27Јер који је већи, који седи за трпезом или који служи? Није ли онај који седи за трпезом? А ја сам међу вама као слуга.
28ואתם הם העמדים עמדי עד עתה בנסיונתי׃
28А ви сте они који сте се одржали са мном у мојим напастима.
29לכן אני מנחיל אתכם כאשר הנחילני אבי את המלכות׃
29И ја остављам вама царство као што је Отац мој мени оставио:
30למען תאכלו ותשתו על שלחני במלכותי וישבתם על כסאות לשפט את שנים עשר שבטי ישראל׃
30Да једете и пијете за трпезом мојом у царству мом, и да седите на престолима и судите над дванаест колена Израиљевих.
31ויאמר האדון שמעון שמעון הנה תבע אתכם השטן לזרותכם כחטים׃
31Рече пак Господ: Симоне! Симоне! Ево вас иште сотона да би вас чинио као пшеницу.
32ואני התפללתי בעדך אשר לא תכלה אמונתך ואתה כאשר תשוב חזק את אחיך׃
32А ја се молих за тебе да твоја вера не престане; и ти кад год обративши се утврди браћу своју.
33והוא אמר אליו אדני הנני נכון ללכת אתך גם לבית האסורים גם למות׃
33А он Му рече: Господе! С Тобом готов сам и у тамницу и на смрт ићи.
34ויאמר אני אמר לך פטרוס לא יקרא תרנגל היום עד כי שלש פעמים כחשת בי לאמר לא ידעתיו׃
34А Он рече: Кажем ти, Петре! Данас неће запевати петао док се трипут не одрекнеш да ме познајеш.
35ויאמר אליהם כאשר שלחתי אתכם בלי כיס ותרמיל ונעלים החסרתם דבר ויאמרו לא חסרנו כל דבר׃
35И рече им: Кад вас послах без кесе и без торбе и без обуће, еда вам шта недостаде? А они рекоше: Ништа.
36ויאמר אליהם אכן עתה אשר לו כיס ישאהו וכן גם את התרמיל ואשר אין לו הוא ימכר את בגדו ויקנה חרב׃
36А Он им рече: Али сад који има кесу нека је узме, тако и торбу; а који нема нека прода хаљину своју и купи нож.
37כי אמר אני לכם אשר צריך עוד להתמלא בי הכתוב הזה ואת פשעים נמנה כי כל הכתוב עלי בא עד קצו׃
37Јер вам кажем да још и ово треба на мени да се изврши што стоји у писму: И међу злочинце метнуше Га. Јер шта је писано за мене, свршује се.
38ויאמרו אדנינו הנה פה שתי חרבות ויאמר אליהם די׃
38А они рекоше: Господе! Ево овде два ножа. А Он им рече: Доста је.
39ויצא וילך כיום ביום על הר הזיתים וילכו אחריו גם תלמידיו׃
39И изишавши отиде по обичају на гору маслинску; а за Њим отидоше ученици Његови.
40ויבא אל המקום ויאמר אליהם התפללו לבלתי בוא לידי נסיון׃
40А кад дође на место рече им: Молите се Богу да не паднете у напаст.
41והוא נפרד מהם הרחק כקלע אבן ויכרע על ברכיו ויתפלל לאמר׃
41И сам одступи од њих како се може каменом добацити, и клекнувши на колена мољаше се Богу
42אבי אם רצונך להעביר מעלי את הכוס הזאת אך אל יהי כרצוני כי אם כרצונך׃
42говорећи: Оче! Кад би хтео да пронесеш ову чашу мимо мене! Али не моја воља него Твоја да буде.
43וירא אליו מלאך מן השמים ויחזקהו׃
43А анђео Му се јави с неба, и крепи Га.
44ויבאו עליו חבלי מות ויוסף להתפלל בחזקה ותהי זעתו כנטפי דם ירדים לארץ׃
44И будући у борењу, мољаше се боље; зној пак Његов беше као капље крви које капаху на земљу.
45ויקם מהתפלל ויבא אל התלמידים וימצאם ישנים מיגון׃
45И уставши од молитве дође к ученицима својим, и нађе их, а они спавају од жалости,
46]74-64[ ויאמר אליהם למה תישנו קומו והתפללו אשר לא תבאו לידי נסיונ, עודנו מדבר והנה המון ואחד משנים העשר הנקרא יהודה הלך לפניהם ויקרב אל ישוע לנשק לו׃
46и рече им: Што спавате? Устаните, молите се Богу да не паднете у напаст.
47]74-64[׃
47Док Он још пак говораше, гле, народ и један од дванаесторице, који се зваше Јуда, иђаше пред њима, и приступи к Исусу да Га целива. Јер им он беше дао знак: Кога целивам онај је.
48ויאמר ישוע אליו יהודה הבנשיקה אתה מוסר את בן האדם׃
48А Исус му рече: Јуда! Зар целивом издајеш Сина човечијег?
49והאנשים אשר אתו ראים את אשר יהיה ויאמרו אליו אדנינו הנכה בחרב׃
49А кад они што беху с Њим видеше шта ће бити, рекоше Му: Господе, да бијемо ножем?
50ויך אחד מהם את עבד הכהן הגדול ויקצץ את אזנו הימנית׃
50И удари један од њих слугу поглавара свештеничког, и одсече му десно ухо.
51ויען ישוע ויאמר רב עתה הרפו ויגע באזנו וירפאהו׃
51А Исус одговарајући рече: Оставите то. И дохвативши се до уха његовог исцели га.
52ויאמר ישוע אל ראשי הכהנים ושרי המקדש והזקנים אשר באו עליו לאמר כמו על פריץ יצאתם עלי בחרבות ובמקלות׃
52А главарима свештеничким и војводама црквеним и старешинама који беху дошли на Њ рече Исус: Зар као на хајдука изиђосте с ножевима и кољем да ме ухватите?
53ואהי אצלכם יום יום בהיכל ולא שלחתם בי יד ואולם זאת היא שעתכם ושלטן החשך׃
53Сваки дан био сам с вама у цркви и не дигосте руку на мене; али је сад ваш час и област таме.
54ויתפשו אותו ויוליכהו ויביאהו בית הכהן הגדול ופטרוס הלך אחריו מרחוק׃
54А кад Га ухватише, одведоше Га и уведоше у двор поглавара свештеничког. А Петар иђаше за Њим издалека.
55ויהי כי בערו אש בתוך החצר וישבו יחדו וישב גם פטרוס בתוכם׃
55А кад они наложише огањ насред двора и сеђаху заједно, и Петар сеђаше међу њима.
56ותראהו השפחה יושב נגד האור ותבט בו ותאמר גם זה היה עמו׃
56Видевши га, пак, једна слушкиња где седи код огња, и погледавши на њ рече: и овај беше с њим.
57ויכחש בו ויאמר אשה לא ידעתיו׃
57А он Га се одрече говорећи: Жено! Не познајем га.
58ואחרי מעט ראהו אדם אחר ויאמר גם אתה מהם ויאמר פטרוס לא אדם כי אינני׃
58И мало затим, виде га други и рече: и ти си од њих. А Петар рече: Човече! Нисам.
59ואחרי עבר כשעה אחת קים איש אחר לאמר אמנם גם זה היה עמו כי אף הוא גלילי׃
59И пошто прође око једног сахата, други неко потврђиваше говорећи: Заиста и овај беше с њим; јер је Галилејац.
60ויאמר פטרוס בן אדם לא ידעתי מה אתה אמר והוא עודנו מדבר והתרנגול קרא׃
60А Петар рече: Човече! Не знам шта говориш. И одмах док он још говораше запева петао.
61ויפן האדון ויבט אל פטרוס ויזכר פטרוס את דבר האדון אשר דבר אליו כי בטרם יקרא התרנגל תכחש בי שלש פעמים׃
61И обазревши се Господ погледа на Петра, и Петар се опомену речи Господње како му рече: Пре него петао запева одрећи ћеш ме се трипут.
62ויצא פטרוס החוצה וימרר בבכי׃
62И изишавши напоље плака горко.
63והאנשים אשר אחזו את ישוע התעללו בו ויכהו׃
63А људи који држаху Исуса ругаху Му се, и бијаху Га.
64ויחפו את ראשו ויכהו על פניו וישאלהו לאמר הנבא מי הוא ההלם אותך׃
64И покривши Га, бијаху Га по образу и питаху Га говорећи: Прореци ко Те удари?
65ועוד גדופים אחרים הרבו עליו׃
65И друге многе хуле говораху на Њ.
66ובהית הבקר נקהלו זקני העם והכהנים הגדולים והסופרים ויעלהו לפני הסנהדרין שלהם ויאמרו האתה הוא המשיח אמר לנו׃
66И кад свану, сабраше се старешине народне и главари свештенички и књижевници, и одведоше Га у свој суд
67ויאמר אליהם כי אגיד לכם לא תאמינו׃
67говорећи: Јеси ли ти Христос? Кажи нам. А Он им рече: Ако вам и кажем, нећете веровати.
68וגם אם אשאל לא תשיבו דבר ולא תשלחוני׃
68А ако вас и запитам, нећете ми одговорити, нити ћете ме пустити.
69אבל מעתה יהיה בן האדם ישב לימין גבורת האלהים׃
69Одселе ће Син човечији седити с десне стране силе Божије.
70ויאמרו כלם הכי אתה הוא בן האלהים ויאמר אליהם אתם אמרתם כי אני הוא׃
70Сви пак рекоше: Ти ли си дакле син Божји? А Он им рече: Ви кажете да сам ја.
71ויאמרו מה לנו עוד לבקש עדות הלא באזנינו שמענוה מפיו׃
71А они рекоше: Шта нам требају више сведочанства? Јер сами чусмо из уста његових.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.