מִשְׁלֵי 1
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1משלי שלמה בן דוד מלך ישראל׃
1Приче Соломуна сина Давидовог, цара Израиљевог.
2לדעת חכמה ומוסר להבין אמרי בינה׃
2Да се познаје мудрост и настава, да се разумеју речи разумне,
3לקחת מוסר השכל צדק ומשפט ומישרים׃
3Да се прима настава у разуму, у правди, у суду и у свему што је право,
4לתת לפתאים ערמה לנער דעת ומזמה׃
4Да се даје лудима разборитост, младићима знање и помњивост.
5ישמע חכם ויוסף לקח ונבון תחבלות יקנה׃
5Мудар ће слушати и више ће знати, и разуман ће стећи мудрост,
6להבין משל ומליצה דברי חכמים וחידתם׃
6Да разуме приче и значење, речи мудрих људи и загонетке њихове.
7יראת יהוה ראשית דעת חכמה ומוסר אוילים בזו׃
7Почетак је мудрости страх Господњи; луди презиру мудрост и наставу.
8שמע בני מוסר אביך ואל תטש תורת אמך׃
8Слушај, сине, наставу оца свог, и не остављај науке матере своје.
9כי לוית חן הם לראשך וענקים לגרגרתיך׃
9Јер ће бити венац од милина око главе твоје, и гривна на грлу твом.
10בני אם יפתוך חטאים אל תבא׃
10Сине мој, ако би те мамили грешници, не пристај;
11אם יאמרו לכה אתנו נארבה לדם נצפנה לנקי חנם׃
11Ако би рекли: Ходи с нама да вребамо крв, да заседамо правоме низашта;
12נבלעם כשאול חיים ותמימים כיורדי בור׃
12Прождрећемо их као гроб живе, и свеколике као оне који силазе у јаму;
13כל הון יקר נמצא נמלא בתינו שלל׃
13Свакојаког блага добићемо, напунићемо куће своје плена;
14גורלך תפיל בתוכנו כיס אחד יהיה לכלנו׃
14Бацаћеш жреб свој с нама; један ће нам тоболац бити свима;
15בני אל תלך בדרך אתם מנע רגלך מנתיבתם׃
15Сине мој, не иди на пут с њима, чувај ногу своју од стазе њихове.
16כי רגליהם לרע ירוצו וימהרו לשפך דם׃
16Јер ногама својим трче на зло и хите да проливају крв.
17כי חנם מזרה הרשת בעיני כל בעל כנף׃
17Јер се узалуд разапиње мрежа на очи свакој птици;
18והם לדמם יארבו יצפנו לנפשתם׃
18А они вребају своју крв и заседају својој души.
19כן ארחות כל בצע בצע את נפש בעליו יקח׃
19Такви су путеви свих лакомих на добитак, који узима душу својим господарима.
20חכמות בחוץ תרנה ברחבות תתן קולה׃
20Премудрост виче на пољу, на улицама пушта глас свој;
21בראש המיות תקרא בפתחי שערים בעיר אמריה תאמר׃
21У највећој вреви виче, на вратима, у граду говори своје беседе;
22עד מתי פתים תאהבו פתי ולצים לצון חמדו להם וכסילים ישנאו דעת׃
22Луди, докле ћете љубити лудост? И подсмевачима докле ће бити мио подсмех? И безумни, докле ће мрзети на знање?
23תשובו לתוכחתי הנה אביעה לכם רוחי אודיעה דברי אתכם׃
23Обратите се на карање моје; ево, изасућу вам дух свој, казаћу вам речи своје.
24יען קראתי ותמאנו נטיתי ידי ואין מקשיב׃
24Што звах, али не хтесте, пружах руку своју, али нико не мари,
25ותפרעו כל עצתי ותוכחתי לא אביתם׃
25Него одбацисте сваки савет мој, и карање моје не хтесте примити;
26גם אני באידכם אשחק אלעג בבא פחדכם׃
26Зато ћу се и ја смејати вашој невољи, ругаћу се кад дође чега се бојите;
27בבא כשאוה פחדכם ואידכם כסופה יאתה בבא עליכם צרה וצוקה׃
27Кад као пустош дође чега се бојите, и погибао ваша као олуја кад дође, кад навали на вас невоља и мука.
28אז יקראנני ולא אענה ישחרנני ולא ימצאנני׃
28Тада ће ме звати, али се нећу одазвати; рано ће тражити, али ме неће наћи.
29תחת כי שנאו דעת ויראת יהוה לא בחרו׃
29Јер мрзише на знање, и страх Господњи не изабраше;
30לא אבו לעצתי נאצו כל תוכחתי׃
30Не присташе на мој савет, и презираше сва карања моја.
31ויאכלו מפרי דרכם וממעצתיהם ישבעו׃
31Зато ће јести плод од путева својих, и наситиће се савета својих.
32כי משובת פתים תהרגם ושלות כסילים תאבדם׃
32Јер ће луде убити мир њихов, и безумне ће погубити срећа њихова.
33ושמע לי ישכן בטח ושאנן מפחד רעה׃
33Али ко ме слуша боравиће безбрижно, и биће на миру не бојећи се зла.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.