הבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָס 1
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1אחרי אשר רבים הואילו לחבר ספור המעשים אשר נאמנו בשלמות בתוכנו׃
1Будући да многи почеше описивати догађаје који се испунише међу нама,
2כאשר מסרום לנו הראים אתם בעיניהם מתחלה ואשר היו משרתי הדבר׃
2као што нам предаше који испрва сами видеше и слуге речи бише:
3חשבתי לטוב גם אני החפש כל הדברים היטב מראשיתם לכתבם אליך בסדר תאופילוס האדיר׃
3Намислих и ја, испитавши све од почетка, по реду писати теби, честити Теофиле,
4למען תדע קשט האמרים אשר חנכת בם׃
4да познаш темељ оних речи којима си се научио.
5כהן היה בימי הורדוס מלך יהודה זכריה שמו ממשמרת אביה ולו אשה מבנות אהרן ושמה אלישבע׃
5У време Ирода цара јудејског беше неки свештеник од реда Авијиног, по имену Зарија, и жена његова од племена Ароновог, по имену Јелисавета.
6ושניהם היו צדיקים לפני האלהים והלכי תם בכל מצות יהוה ובחקתיו׃
6А беху обоје праведни пред Богом, и живљаху у свему по заповестима и уредбама Господњим без мане.
7ולא היה להם ילד כי אלישבע עקרה ושניהם באו בימים׃
7И не имаху деце; јер Јелисавета беше нероткиња, и беху обоје већ стари.
8ויהי היום ויכהן לפני אלהים בסדר משמרתו׃
8И догоди се, кад он служаше по свом реду пред Богом,
9וכמשפט עבודת הכהנים יצא גורלו להקטיר קטרת ויבא אל היכל יהוה׃
9да по обичају свештенства дође на њега да изиђе у цркву Господњу да кади.
10וכל קהל העם היו מתפללים בחוץ בעת הקטרת׃
10И све мноштво народа беше напољу и мољаше се Богу у време кађења.
11וירא אליו מלאך יהוה עמד לימין מזבח הקטרת׃
11А њему се показа анђео Господњи који стајаше с десне стране олтара кадионог.
12ויבהל זכריה בראותו אתו ואימה נפלה עליו׃
12И кад га виде Зарија уплаши се и страх нападе на њ.
13ויאמר אליו המלאך אל תירא זכריהו כי נשמעה תפלתך ואלישבע אשתך תלד לך בן וקראת שמו יוחנן׃
13А анђео рече му: Не бој се, Зарија; јер је услишена твоја молитва: и жена твоја Јелисавета родиће ти сина, и надени му име Јован.
14והיה לך לשמחה וגיל ורבים ישמחו בהולדו׃
14И биће теби радост и весеље, и многи ће се обрадовати његовом рођењу.
15כי גדול יהיה לפני יהוה ויין ושכר לא ישתה ורוח הקדש ימלא בעודנו בבטן אמו׃
15Јер ће бити велики пред Богом, и неће пити вино ни сикер; и напуниће се Духа Светог још у утроби матере своје;
16ורבים מבני ישראל ישיב אל יהוה אלהיהם׃
16и многе ће синове Израиљеве обратити ка Господу Богу њиховом;
17והוא ילך לפניו ברוח אליהו ובגבורתו להשיב את לב אבות על בנים ואת הסוררים לתבונת הצדיקים להעמיד ליהוה עם מתקן׃
17и он ће напред доћи пред Њим у духу и сили Илијиној да обрати срца отаца к деци и невернике к мудрости праведника, и да приправи Господу народ готов.
18ויאמר זכריה אל המלאך במה אדע זאת כי אני זקנתי ואשתי באה בימים׃
18И рече Зарија анђелу: По чему ћу ја то познати? Јер сам стар и жена је моја временита.
19ויען המלאך ויאמר אליו אני גבריאל העומד לפני האלהים ושלוח אנכי לדבר אליך ולבשרך את זאת׃
19И одговарајући анђео рече му: Ја сам Гаврило што стојим пред Богом, и послан сам да говорим с тобом и да ти јавим ову радост.
20והנה תאלם ולא תוכל לדבר עד היום אשר תהיה זאת תחת כי לא האמנת בדברי אשר ימלאו למועדם׃
20И ево, онемећеш и нећеш моћи говорити до оног дана док се то не збуде; јер ниси веровао мојим речима које ће се збити у своје време.
21והעם היה מחכה לזכריה ויתמהו כי אחר בהיכל׃
21И народ чекаше Зарију, и чуђаху се што се забави у цркви.
22ויהי בצאתו לא יכל לדבר אליהם וידעו כי מראה ראה בהיכל וירמז להם ועודנו נאלם׃
22А изишавши не могаше да им говори; и разумеше да му се нешто утворило у цркви; и он намигиваше им; и оста нем.
23ויהי כאשר מלאו ימי עבדתו וילך לו אל ביתו׃
23И кад се навршише дани његове службе отиде кући својој.
24ויהי אחרי הימים האלה ותהר אלישבע אשתו ותתחבא חמשה חדשים ותאמר׃
24А после ових дана, затрудне Јелисавета жена његова, и кријаше се пет месеци говорећи:
25ככה עשה לי יהוה בימי פקדו אותי לאסף את חרפתי בתוך בני אדם׃
25Тако ми учини Господ у дане ове у које погледа на ме да ме избави од укора међу људима.
26ויהי בחדש הששי וישלח המלאך גבריאל מאת האלהים גלילה אל עיר אשר שמה נצרת׃
26А у шести месец посла Бог анђела Гаврила у град галилејски по имену Назарет
27אל בתולה מארשה לאיש אשר שמו יוסף מבית דוד ושם הבתולה מרים׃
27к девојци испрошеној за мужа, по имену Јосифа из дома Давидовог; и девојци беше име Марија.
28ויבא המלאך אליה החדרה ויאמר שלום לך אשת חן יהוה עמך ברוכה את בנשים׃
28И ушавши к њој анђео рече: Радуј се, благодатна! Господ је с тобом, благословена си ти међу женама.
29והיא בראותה נבהלה לדברו ותאמר בלבה מה היא הברכה הזאת׃
29А она, видевши га, поплаши се од речи његове и помисли: Какав би ово био поздрав?
30ויאמר לה המלאך אל תיראי מרים כי מצאת חן לפני האלהים׃
30И рече јој анђео: Не бој се, Марија! Јер си нашла милост у Бога.
31והנך הרה וילדת בן וקראת את שמו ישוע׃
31И ево затруднећеш, и родићеш Сина, и надени Му име Исус.
32והוא גדול יהיה ובן עליון יקרא ויהוה אלהים יתן לו את כסא דוד אביו׃
32Он ће бити велики, и назваће се Син Највишега, и даће Му Господ Бог престо Давида оца Његовог;
33ועל בית יעקב ימלך לעולם ועד ולמלכותו אין קץ׃
33и цароваће у дому Јаковљевом вавек, и царству Његовом неће бити краја.
34ותאמר מרים אל המלאך איך תהיה זאת ואני אינני ידעת איש׃
34А Марија рече анђелу: Како ће то бити кад ја не знам за мужа?
35ויען המלאך ויאמר אליה רוח הקדש תבוא עליך וגבורת עליון תצל עליך על כן גם לקדוש הילוד יקרא בן אלהים׃
35И одговарајући анђео рече јој: Дух Свети доћи ће на тебе, и сила Највишег осениће те; зато и оно што ће се родити биће свето, и назваће се Син Божји.
36והנה אלישבע קרובתך אשר קראו לה עקרה גם היא הרתה בן בזקנתה וזה לה החדש הששי׃
36И ево Јелисавета, твоја тетка, и она затрудне сином у старости својој, и ово је шести месец њој, коју зову нероткињом.
37כי לא יפלא מאלהים כל דבר׃
37Јер у Бога све је могуће што каже.
38ותאמר מרים הנני שפחת יהוה יהי לי כדברך ויצא מאתה המלאך׃
38А Марија рече: Ево слушкиње Господње; нека ми буде по речи твојој. И анђео отиде од ње.
39ותקם מרים בימים ההם ותמהר ללכת ההרה אל עיר יהודה׃
39А Марија уставши оних дана, отиде брзо у горњу земљу, у град Јудин.
40ותבא בית זכריה ותברך את אלישבע׃
40И уђе у кућу Заријину, и поздрави се с Јелисаветом.
41ויהי כשמע אלישבע את ברכת מרים וירקד הילד במעיה ותמלא אלישבע רוח הקדש׃
41И кад Јелисавета чу честитање Маријино, заигра дете у утроби њеној, и Јелисавета се напуни Духа Светог,
42ותקרא בקול גדול ותאמר ברוכה את בנשים וברוך פרי בטנך׃
42и повика здраво и рече: Благословена си ти међу женама, и благословен је плод утробе твоје.
43ומאין לי זאת אשר אם אדני באה אלי׃
43И откуд мени ово да дође мати Господа мог к мени?
44כי קול ברכתך בא באזני והנה רקד בשמחה הילד במעי׃
44Јер гле, кад дође глас честитања твог у уши моје, заигра дете радосно у утроби мојој.
45ואשרי המאמינה כי המלא תמלא אשר דבר לה מאת יהוה׃
45И благо оној која верова, јер ће се извршити шта јој каза Господ.
46ותאמר מרים רוממה נפשי את יהוה׃
46И рече Марија: Велича душа моја Господа;
47ותגל רוחי באלהי ישעי׃
47И обрадова се дух мој Богу Спасу мом,
48]94-84[ אשר ראה בעני אמתו כי הנה מעתה כל הדרות יאשרוני כי גדלות עשה לי שדי וקדוש שמו׃
48Што погледа на понижење слушкиње своје; јер гле, одсад ће ме звати блаженом сви нараштаји;
49]94-84[׃
49Што ми учини величину силни, и свето име Његово;
50וחסדו לדור דורים על יראיו׃
50И милост је Његова од колена на колено онима који Га се боје.
51גבורות עשה בזרעו פזר גאים במזמות לבבם׃
51Показа силу руком својом; разасу поносите у мислима срца њихових.
52הרס נדיבים מכסאותו וירם שפלים׃
52Збаци силне с престола, и подиже понижене.
53רעבים מלא טוב ועשירים שלח ריקם׃
53Гладне напуни блага, и богате отпусти празне.
54תמך בישראל עבדו לזכר את רחמיו׃
54Прими Израиља, слугу свог, да се опомене милости.
55כאשר דבר אל אבותינו לאברהם ולזרעו עד עולם׃
55Као што говори оцима нашим, Аврааму и семену његовом довека.
56ותשב מרים עמה כשלשה חדשים ותשב לביתה׃
56Марија пак седи с њом око три месеца, и врати се кући својој.
57וימלאו ימי אלישבע ללדת ותלד בן׃
57А Јелисавети дође време да роди, и роди сина.
58וישמעו שכניה וקרוביה כי הגדיל יהוה את חסדו עמה וישמחו אתה׃
58И чуше њени суседи и родбина да је Господ показао велику милост своју на њој, и радоваху се с њом.
59ויהי ביום השמיני ויבאו למול את הילד ויקראו אתו זכריה על שם אביו׃
59И у осми дан дођоше да обрежу дете, и хтеше да му надену име оца његовог, Зарија.
60ותען אמו ותאמר לא כי יוחנן יקרא׃
60И одговарајући мати његова рече: Не, него да буде Јован.
61ויאמרו אליה אין איש במשפחתך אשר נקרא בשם הזה׃
61И рекоше јој: Никога нема у родбини твојој да му је такво име.
62וירמזו אל אביו לדעת מה השם אשר יחפץ להקרא לו׃
62И намигиваху оцу његовом како би он хтео да му надену име.
63וישאל לוח ויכתב עליו לאמר יוחנן שמו ויתמהו כלם׃
63И заискавши дашчицу, написа говорећи: Јован му је име. И зачудише се сви.
64ויפתח פיו ולשונו פתאם וידבר ויברך את האלהים׃
64И одмах му се отворише уста и језик његов и говораше хвалећи Бога.
65ותפל אימה על כל שכניהם ויספר כל הדברים האלה בכל הרי יהודה׃
65И уђе страх у све суседе њихове; и по свој горњој Јудеји разгласи се сав овај догађај.
66וישימו כל השמעים אל לבם לאמר מה אפוא יהיה הילד הזה ויד יהוה היתה עמו׃
66И сви који чуше метнуше у срце своје говорећи: Шта ће бити из овог детета? И рука Господња беше са њим.
67וימלא זכריה אביו רוח הקדש וינבא לאמר׃
67И Зарија отац његов напуни се Духа Светог, и пророкова говорећи:
68ברוך יהוה אלהי ישראל כי פקד את עמו וישלח לו פדות׃
68Благословен Господ Бог Јаковљев што походи и избави народ свој,
69וירם לנו קרן ישועה בבית דוד עבדו׃
69И подиже нам рог спасења у дому Давида слуге свог,
70כאשר דבר בפי נביאיו הקדושים אשר מעולם׃
70Као што говори устима светих пророка својих од века
71ישועה מאיבינו ומיד כל שנאינו׃
71Да ће нас избавити од наших непријатеља и из руку свих који мрзе на нас;
72לעשות חסד עם אבותינו ולזכר את ברית קדשו׃
72Учинити милост оцима нашим, и опоменути се светог завета свог,
73את השבועה אשר נשבע לאברהם אבינו׃
73Клетве којом се клео Аврааму оцу нашем да ће нам дати
74להצילנו מיד איבינו ולתתנו לעבדו בלי פחד׃
74Да се избавимо из руку непријатеља својих, и да му служимо без страха,
75בתמים ובצדקה לפניו כל ימי חיינו׃
75И у светости и у правди пред Њим док смо год живи.
76ואתה הילד נביא עליון תקרא כי לפני יהוה תלך לפנות את דרכיו׃
76И ти, дете, назваћеш се пророк Највишега; јер ћеш ићи напред пред лицем Господњим да Му приправиш пут;
77לתת דעת הישועה לעמו בסליחת חטאתיהם׃
77Да даш разум спасења народу његовом за опроштење греха њихових,
78ברחמי חסד אלהינו אשר בהם פקדנו הנגה ממרום׃
78По дубокој милости Бога нашег, по којој нас је походио исток с висине;
79להאיר לישבי חשך וצלמות ולהכין את רגלינו אל דרך השלום׃
79Да обасјаш оне који седе у тами и у сену смртном; да упутиш ноге наше на пут мира.
80ויגדל הילד ויחזק ברוח ויהי במדברות עד יום הראתו אל ישראל׃
80А дете растијаше и јачаше духом, и беше у пустињи дотле док се не показа Израиљу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.