הבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָס 19
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ויבוא ויעבר ביריחו׃
1И кад уђе у Јерихон и пролажаше кроза њ,
2והנה איש ושמו זכי מראשי המוכסים והוא עשיר׃
2и гле, човек по имену Закхеј, који беше старешина царинички, и беше богат,
3ויבקש לראות את ישוע מי הוא ולא יכל מפני העם כי שפל קומה היה׃
3и искаше да види Исуса да Га позна; и не могаше од народа, јер беше малог раста;
4ויקדם וירץ ויעל על שקמה לראותו כי שם הדרך אשר יעבר בה׃
4и потрчавши напред, попе се на дуд да Га види; јер Му је онуда требало проћи.
5ויהי בבאו אל המקום ההוא ויבט ישוע ויראהו ויאמר אליו זכי רד מהר כי צריך אני לשבת היום בביתך׃
5И кад дође Исус на оно место, погледавши горе виде га, и рече му: Закхеју! Сиђи брзо; јер ми данас ваља бити у твојој кући.
6וימהר וירד ויאספהו בשמחה׃
6И сиђе брзо; и прими Га радујући се.
7וילונו כל הראים לאמר בא ללון בבית איש חוטא׃
7И сви, кад видеше, викаху на Њега говорећи да грешном човеку дође у кућу.
8ויעמד זכי ויאמר אל האדון הנה אדני את מחצית נכסי אני נתן לעניים ואם עשקתי איש אשיב לו ארבעתים׃
8А Закхеј стаде и рече Господу: Господе! Ево пола имања свог даћу сиромасима, и ако сам кога занео вратићу онолико четворо.
9ויאמר אליו ישוע היום היתה תשועה לבית הזה באשר בן אברהם גם הוא׃
9А Исус му рече: Данас дође спасење кући овој; јер је и ово син Авраамов.
10כי בא בן האדם לבקש ולהושיע את האבד׃
10Јер је Син човечији дошао да нађе и спасе шта је изгубљено.
11ויהי הם שמעים את זאת ויסף שאת משל על אשר קרב לירושלים והמה חשבים כי מהרה תגלה מלכות האלהים׃
11А кад они то слушаху настави казивати причу; јер беше близу Јерусалима, и мишљаху да ће се одмах јавити царство Божије.
12על כן אמר איש אחד מן האדירים הלך אל ארץ רחוקה לקחת לו ממלכה ולשוב׃
12Рече дакле: Један човек од доброг рода отиде у далеку земљу да прими себи царство, и да се врати.
13ויקרא אל עשרה מעבדיו ויתן להם עשרה מנים ויאמר להם סחרו בהם עד באי׃
13Дозвавши пак десет својих слуга даде им десет кеса, и рече им: Тргујте док се ја вратим.
14ובני עירו שנאים אותו וישלחו מלאכים אחריו לאמר לא נחפץ בזה כי ימלך עלינו׃
14И грађани његови мржаху на њега, и послаше за њим посланике говорећи: Нећемо да он царује над нама.
15ויהי אחרי קחתו את הממלכה וישב ויאמר לקרא את העבדים ההם אשר נתן להם את הכסף למען ידע מה הרויח כל אחד במסחרו׃
15И кад се он врати, пошто прими царство, рече да дозову оне слуге којима даде сребро, да види шта је који добио.
16ויבא הראשון ויאמר אדני מנה שלך הביא עשרת מנים׃
16Тада дође први говорећи: Господару! Кеса твоја донесе десет кеса.
17ויאמר אליו כן העבד הטוב תחת אשר היית נאמן במעט מזער היה שליט על עשר ערים׃
17И рече му: Добро, добри слуго; кад си ми у малом био веран ево ти власт над десет градова.
18ויבא השני ויאמר אדני מנה שלך עשה חמשת מנים׃
18И дође други говорећи: Господару! Кеса твоја донесе пет кеса.
19ויאמר גם לזה אף אתה היה על חמש ערים׃
19А он рече и ономе: и ти буди над пет градова.
20ויבא האחר ויאמר הא לך מנה שלך אשר היה אצלי צרור בסודר׃
20И трећи дође говорећи: Господару! Ево твоја кеса коју сам завезао у убрус и чувао.
21מפני יראתי אתך כי אתה איש קשה לקח את אשר לא הנחת וקצר את אשר לא זרעת׃
21Јер сам се бојао тебе: јер си човек тврд: узимаш шта ниси оставио, и жњеш шта ниси сејао.
22ויאמר אליו מפיך אשפטך העבד הרע אתה ידעת כי אני איש קשה לקח את אשר לא הנחתי וקוצר את אשר לא זרעתי׃
22А господар му рече: По твојим ћу ти речима судити, зли слуго! Знао си да сам ја тврд човек, узимам шта нисам сејао:
23ולמה לא נתת את כספי לשלחני ואני בבואי הייתי תובע אותו במרבית׃
23Па зашто ниси дао моје сребро трговцима, и ја дошавши примио бих га с добитком?
24ויאמר אל העמדים שם שאו ממנו את המנה ותנוהו אל אשר לו עשרת המנים׃
24И рече онима што стајаху пред њим: Узмите од њега кесу и подајте ономе што има десет кеса.
25ויאמרו אליו אדנינו יש לו עשרת מנים׃
25И рекоше му: Господару! Он има десет кеса.
26הן אני אמר לכם כי כל איש שיש לו ינתן לו ואשר אין לו יקח ממנו גם את אשר לו׃
26А он им одговори: Јер вам кажем да ће се свакоме који има дати: а од оног који нема узеће се од њега и оно што има.
27אבל את איבי ההם אשר לא חפצו מלכי עליהם הביאו אתם הנה והרגו אתם לפני׃
27А оне моје непријатеље који нису хтели да ја будем цар над њима, доведите амо, и исеците преда мном.
28ויכל לדבר הדברים האלה ויעבר לפניהם ויעל ירושלים׃
28И казавши ово пође напред, и иђаше горе у Јерусалим.
29ויהי בקרבו אל בית פגי ובית היני בהר הנקרא הר הזיתים וישלח שנים מתלמידיו לאמר׃
29И кад се приближи Витфази и Витанији код горе која се зваше Маслинска, посла двојицу од ученика својих.
30לכו אל הכפר אשר ממולנו והיה בבואכם שמה תמצאו עיר אסור אשר לא ישב עליו אדם עד עתה התירו אתו והביאו׃
30Говорећи: Идите у то село према вама, и кад уђете у њега наћи ћете магаре привезано на које никакав човек никад није уседао; одрешите га и доведите.
31וכי ישאל אתכם איש למה תתירהו כה תאמרו אליו יען כי האדון צריך לו׃
31И ако вас ко упита: Зашто дрешите: овако му кажите: Оно Господу треба.
32וילכו השלוחים וימצאו כאשר דבר אליהם׃
32А кад отидоше послани, нађоше као што им каза.
33ויתירו את העיר ויאמר אליהם בעליו למה זה אתם מתירים את העיר׃
33А кад они дрешаху магаре рекоше им господари од њега: Зашто дрешите магаре?
34ויאמרו האדון צריך לו׃
34А они рекоше: Оно Господу треба.
35ויביאהו אל ישוע וישליכו את בגדיהם על העיר וירכיבו עליו את ישוע׃
35И доведоше га к Исусу, и бацише хаљине своје на магаре, и посадише Исуса.
36ובנסעו הציעו את בגדיהם על הדרך׃
36А кад иђаше, простираху хаљине своје по путу.
37ויקרב אל מורד הר הזיתים ויחלו כל המון התלמידים לשבח את האלהים בשמחה ובקול גדול על כל הגבורות אשר ראו לאמר׃
37А кад се приближи већ да сиђе с горе маслинске, поче све мноштво ученика у радости хвалити Бога гласно за сва чудеса што су видели,
38ברוך המלך הבא בשם יהוה שלום בשמים וכבוד במרומים׃
38говорећи: Благословен цар који иде у име Господње! Мир на небу и слава на висини!
39ומקצת פרושים אשר בתוך העם אמרו אליו רבי גער בתלמידיך׃
39И неки фарисеји из народа рекоше Му: Учитељу! Запрети ученицима својим.
40ויען ויאמר אני אמר לכם כי אם יחשו אלה תזעקנה האבנים׃
40И одговарајући рече им: Кажем вам: ако они ућуте, камење ће повикати.
41ויהי כאשר קרב וירא את העיר ויבך עליה לאמר׃
41И кад се приближи, угледа град и заплака за њим
42לו ידעת אף את בעוד יומך הזה את דבר שלומך ועתה נעלם מעיניך׃
42говорећи: Кад би и ти знао у овај твој дан шта је за мир твој! Али је сад сакривено од очију твојих.
43כי ימים באים עליך ושפכו איביך סוללה סביביך והקיפוך וצרו עליך מכל עבריך׃
43Јер ће доћи дани на тебе, и окружиће те непријатељи твоји опкопима, и опколиће те, и обузеће те са свију страна;
44וסחבו אותך ואת בניך בקרבך ולא ישאירו בך אבן על אבן עקב כי לא ידעת את עת פקדתך׃
44и разбиће тебе и децу твоју у теби, и неће оставити у теби камена на камену, зато што ниси познао време у коме си похођен.
45ויבא אל המקדש ויחל לגרש משם את המכרים ואת הקונים בו׃
45И ушавши у цркву стаде изгонити оне што продаваху у њој и куповаху,
46ויאמר אליהם הן כתוב ביתי בית תפלה הוא ואתם עשתים אותו למערת פריצים׃
46говорећи им: У писму стоји: Дом мој дом је молитве, а ви начинисте од њега пећину хајдучку.
47ויהי מלמד יום יום במקדש והכהנים הגדולים והסופרים וגם ראשי העם מבקשים לאבדו׃
47И учаше сваки дан у цркви. А главари свештенички и књижевници и старешине народне гледаху да Га погубе.
48ולא מצאו מה לעשות כי כל העם דבקו אחריו לשמע אתו׃
48И не налажаху шта би Му учинили; јер сав народ иђаше за Њим, и слушаху Га.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.