הבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָס 18
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1וגם משל דבר אליהם להתפלל תמיד ולא להתרפות׃
1Каза им пак и причу како се треба свагда молити Богу, и не дати да дотужи,
2ויאמר שופט היה בעיר אחת אשר לא ירא את האלהים ולא נשא פנים לאדם׃
2говорећи: У једном граду беше један судија који се Бога не бојаше и људи не стиђаше.
3ואלמנה היתה בעיר ההיא ותבא אליו לאמר דינה את דיני ממריבי׃
3А у оном граду беше једна удовица и долажаше к њему говорећи: Не дај ме мом супарнику.
4וימאן מיום אל יום ואחרי כן אמר בנפשו גם כי את האלהים אינני ירא ולאדם לא אשא פנים׃
4И не хтеде задуго. А најпосле рече у себи: Ако се и не бојим Бога и људи не срамим,
5אעשה את דין האלמנה הזאת על הוגיעה אתי פן תבוא תמיד ותדכאני במלים׃
5но будући да ми досађује ова удовица, одбранићу је, да ми једнако не долази и не досађује.
6ויאמר האדון שמעו את אשר אמר דין העולה׃
6Тада рече Господ: Чујте шта говори неправедни судија.
7והאלהים הלא הוא יעשה דין בחיריו הקראים אליו יומם ולילה גם כי יתמהמה להושיעם׃
7А камоли Бог неће одбранити избраних својих који Га моле дан и ноћ?
8אני אמר לכם כי יעשה את דינם במהרה אך בן האדם בבאו הימצא אמונה בארץ׃
8Кажем вам да ће их одбранити брзо. Али Син човечији кад дође хоће ли наћи веру на земљи?
9ויוסף וישא משלו אל אנשים בטחים בנפשם כי צדיקים המה ואחרים נבזים בעיניהם ויאמר׃
9А и другима који мишљаху за себе да су праведници и друге уништаваху каза причу ову:
10שני אנשים עלו אל המקדש להתפלל האחד פרוש והאחד מוכס׃
10Два човека уђоше у цркву да се моле Богу, један фарисеј и други цариник.
11ויתיצב הפרוש לבדו ויתפלל לאמר אלהים אודך כי אינני כאשר האדם הגזלים והעשקים והנאפים או גם כמכס הזה׃
11Фарисеј стаде и мољаше се у себи овако: Боже! Хвалим те што ја нисам као остали људи: хајдуци, неправедници, прељубочинци или као овај цариник.
12אני צם פעמים בשבוע אני מעשר את כל קניני׃
12Постим двапут у недељи; дајем десетак од свега што имам.
13והמוכס היה עמד מרחוק ולא אבה אף לשאת את עיניו לשמים כי אם תופף על לבו לאמר אלהים סלח לי החוטא׃
13А цариник издалека стајаше, и не хтеде ни очију подигнути на небо, него бијаше прси своје говорећи: Боже! Милостив буди мени грешноме.
14אני אמר לכם כי ירד זה לביתו נצדק מזה כי כל המרים את נפשו ישפל ואשר ישפילה ירומם׃
14Кажем вам да овај отиде оправдан кући својој, а не онај. Јер сваки који се сам подиже понизиће се; а који се сам понижује подигнуће се.
15ויביאו אליו גם את הילדים למען יגע בהם ויראו התלמידים ויגערו בם׃
15Доношаху к Њему и децу да их се дотакне; а кад видеше ученици, запретише им.
16ויקרא אתם ישוע אליו ויאמר הניחו לילדים לבוא אלי ואל תמנעום כי לאלה מלכות האלהים׃
16А Исус дозвавши их рече: Пустите децу нека долазе к мени, и не браните им; јер је таквих царство Божије.
17אמן אמר אני לכם כל אשר לא יקבל את מלכות האלהים כילד הוא לא יבא בה׃
17И кажем вам заиста: који не прими царство Божије као дете, неће ући у њега.
18וישאלהו קצין אחד לאמר רבי הטוב מה לי לעשות ואירש חיי עולמים׃
18И запита Га један кнез говорећи: Учитељу благи! Шта да учиним да наследим живот вечни?
19ויאמר אליו ישוע מדוע קראת לי טוב אין טוב בלתי אחד האלהים׃
19А Исус рече му: Што ме зовеш благим? Нико није благ осим једног Бога.
20את המצות אתה יודע לא תנאף לא תרצח לא תגנב לא תענה עד שקר כבד את אביך ואת אמך׃
20Заповести знаш: не чини прељубе; не убиј; не укради; не сведочи лажно; поштуј оца и матер своју.
21ויאמר את כל אלה שמרתי מנעורי׃
21А он рече: Све сам ово сачувао од младости своје.
22וישמע ישוע ויאמר עוד אחת חסרת מכר את כל אשר לך וחלק לעניים ויהי לך אוצר בשמים ובוא ולך אחרי׃
22А кад то чу Исус рече му: Још ти једно недостаје: продај све што имаш и раздај сиромасима; и имаћеш благо на небу; и хајде за мном.
23ויהי כשמעו את זאת ויעצב מאד כי עשר גדול היה לו׃
23А кад он чу то постаде жалостан, јер беше врло богат.
24וירא ישוע כי נעצב ויאמר כמה יקשה לבעלי נכסים לבוא אל מלכות האלהים׃
24А кад га виде Исус где постаде жалостан, рече: Како је тешко ући у царство Божије онима који имају богатство!
25כי נקל לגמל עבר בתוך נקב המחט מבוא עשיר אל מלכות האלהים׃
25Лакше је камили проћи кроз иглене уши неголи богатом ући у царство Божије.
26ויאמרו השמעים ומי יוכל להושע׃
26А они који слушаху рекоше: Ко се дакле може спасти?
27ויאמר מה שיפלא מבני אדם לא יפלא מאלהים׃
27А Он рече: Шта је у људи немогуће у Бога је могуће.
28ויאמר פטרוס הן אנחנו עזבנו את הכל ונלך אחריך׃
28А Петар рече: Ето ми смо оставили све и за Тобом идемо.
29ויאמר אליהם אמן אמר אני לכם אין איש אשר עזב את ביתו או את אבותיו או את אחיו או את אשתו או את בניו למען מלכות האלהים׃
29А Он им рече: Заиста вам кажем: нема ниједнога који би оставио кућу, или родитеље, или браћу, или сестре, или жену, или децу царства ради Божијег,
30ולא יקח תחתיהם כפלים הרבה בעולם הזה ובעולם הבא חיי עולמים׃
30који неће примити више у ово време, и на оном свету живот вечни.
31ויקח אליו את שנים העשר ויאמר להם הננו עלים ירושלימה וימלא כל הכתוב בידי הנביאים על בן האדם׃
31Узе пак дванаесторицу и рече им: Ево идемо горе у Јерусалим, и све ће се свршити што су пророци писали за Сина човечијег.
32כי ימסר לגוים ויהתלו בו ויתעללו בו וירקו בפניו׃
32Јер ће Га предати незнабошцима, и наругаће Му се, и ружиће Га, и попљуваће Га,
33ואחרי הכותם אתו בשוטים ימיתוהו וביום השלישי קום יקום׃
33и биће Га, и убиће Га; и трећи дан устаће.
34והם לא הבינו מאומה ויהי הדבר הזה נעלם מהם ולא ידעו את הנאמר׃
34И они ништа од тога не разумеше, и беседа ова беше од њих сакривена, и не разумеше шта им се каза.
35ויהי בקרבו אל יריחו והנה איש עור ישב על הדרך והוא משאל׃
35А кад се приближи к Јерихону, један слепац сеђаше крај пута просећи.
36וישמע את קול העם העבר וידרש לדעת מה זאת׃
36А кад чу народ где пролази запита: Шта је то?
37ויגידו לו כי ישוע הנצרי עובר׃
37И казаше му да Исус Назарећанин пролази.
38ויצעק לאמר ישוע בן דוד חנני׃
38И повика говорећи: Исусе, сине Давидов! Помилуј ме.
39וההלכים בראשנה גערו בו להחשתו והוא הרבה עוד לצעק ישוע בן דוד חנני׃
39И прећаху му они што иђаху напред да ућути; а он још више викаше: Сине Давидов! Помилуј ме.
40ויעמד ישוע ויצו להביאו אליו ויהי כאשר קרב וישאלהו לאמר׃
40И Исус стаде и заповеди да Му га доведу; а кад Му се приближи, запита га
41מה חפצך כי אעשה לך ויאמר אדני כי אראה׃
41говорећи: Шта хоћеш да ти учиним? А он рече: Господе! Да прогледам.
42ויאמר אליו ראה אמונתך הושיעה לך׃
42А Исус рече: Прогледај; вера твоја поможе ти.
43ופתאם ראה וילך אחריו הלך ושבח את האלהים וכל העם בראותם זאת נתנו תודה לאלהים׃
43И одмах прогледа, и пође за Њим хвалећи Бога. И сви људи који видеше хваљаху Бога.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.