Lucas 18
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ele também lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e não desanimar,
1Каза им пак и причу како се треба свагда молити Богу, и не дати да дотужи,
2dizendo: “Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
2говорећи: У једном граду беше један судија који се Бога не бојаше и људи не стиђаше.
3Havia naquela cidade uma viúva, e ela frequentemente vinha a ele, dizendo: ‘Defende-me do meu adversário!’
3А у оном граду беше једна удовица и долажаше к њему говорећи: Не дај ме мом супарнику.
4Por algum tempo ele não quis atendê-la; mas depois disse a si mesmo: ‘Embora eu não tema a Deus, nem respeite os homens,
4И не хтеде задуго. А најпосле рече у себи: Ако се и не бојим Бога и људи не срамим,
5todavia, como esta viúva me incomoda, eu a defenderei, para que ela não me esgote com suas vindas contínuas.’”
5но будући да ми досађује ова удовица, одбранићу је, да ми једнако не долази и не досађује.
6O Senhor disse: “Ouçam o que diz o juiz injusto.
6Тада рече Господ: Чујте шта говори неправедни судија.
7Acaso Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, embora seja paciente com eles?
7А камоли Бог неће одбранити избраних својих који Га моле дан и ноћ?
8Eu lhes digo que ele lhes fará justiça rapidamente. Contudo, quando o Filho do Homem vier, encontrará fé na terra?”
8Кажем вам да ће их одбранити брзо. Али Син човечији кад дође хоће ли наћи веру на земљи?
9Ele também contou esta parábola a alguns que confiavam em sua própria justiça e desprezavam todos os outros:
9А и другима који мишљаху за себе да су праведници и друге уништаваху каза причу ову:
10“Dois homens subiram ao templo para orar; um era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
10Два човека уђоше у цркву да се моле Богу, један фарисеј и други цариник.
11O fariseu, em pé, orava assim: ‘Deus, eu te agradeço porque não sou como os demais homens: extorsionários, injustos, adúlteros, ou mesmo como este cobrador de impostos.
11Фарисеј стаде и мољаше се у себи овако: Боже! Хвалим те што ја нисам као остали људи: хајдуци, неправедници, прељубочинци или као овај цариник.
12Jejuo duas vezes por semana. Dou o dízimo de tudo o que ganho.’
12Постим двапут у недељи; дајем десетак од свега што имам.
13Mas o cobrador de impostos, estando de longe, nem mesmo ousava levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ‘Deus, sê misericordioso para comigo, um pecador!’
13А цариник издалека стајаше, и не хтеде ни очију подигнути на небо, него бијаше прси своје говорећи: Боже! Милостив буди мени грешноме.
14Eu lhes digo que este homem desceu para sua casa justificado, e não o outro; pois todo o que se exalta será humilhado, mas o que se humilha será exaltado.”
14Кажем вам да овај отиде оправдан кући својој, а не онај. Јер сваки који се сам подиже понизиће се; а који се сам понижује подигнуће се.
15Traziam-lhe também os seus bebês, para que ele os tocasse. Mas, quando os discípulos viram isso, os repreenderam.
15Доношаху к Њему и децу да их се дотакне; а кад видеше ученици, запретише им.
16Jesus os chamou, dizendo: “Deixem as criancinhas vir a mim, e não as impeçam, pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.
16А Исус дозвавши их рече: Пустите децу нека долазе к мени, и не браните им; јер је таквих царство Божије.
17Em verdade lhes digo: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha de modo algum entrará nele.”
17И кажем вам заиста: који не прими царство Божије као дете, неће ући у њега.
18Certo líder lhe perguntou, dizendo: “Bom Mestre, o que farei para herdar a vida eterna?”
18И запита Га један кнез говорећи: Учитељу благи! Шта да учиним да наследим живот вечни?
19Jesus lhe perguntou: “Por que você me chama de bom? Ninguém é bom, exceto um: Deus.
19А Исус рече му: Што ме зовеш благим? Нико није благ осим једног Бога.
20Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério’, ‘Não mate’, ‘Não roube’, ‘Não dê falso testemunho’, ‘Honre seu pai e sua mãe’.”
20Заповести знаш: не чини прељубе; не убиј; не укради; не сведочи лажно; поштуј оца и матер своју.
21Ele disse: “Tenho guardado todas essas coisas desde a minha juventude.”
21А он рече: Све сам ово сачувао од младости своје.
22Quando Jesus ouviu essas coisas, disse-lhe: “Ainda lhe falta uma coisa. Venda tudo o que você tem e distribua aos pobres. Então você terá um tesouro no céu; depois venha e siga-me.”
22А кад то чу Исус рече му: Још ти једно недостаје: продај све што имаш и раздај сиромасима; и имаћеш благо на небу; и хајде за мном.
23Mas, quando ele ouviu essas coisas, ficou muito triste, pois era muito rico.
23А кад он чу то постаде жалостан, јер беше врло богат.
24Jesus, vendo que ele ficou muito triste, disse: “Como é difícil para os que têm riquezas entrar no Reino de Deus!
24А кад га виде Исус где постаде жалостан, рече: Како је тешко ући у царство Божије онима који имају богатство!
25Pois é mais fácil um camelo passar pelo olho de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.”
25Лакше је камили проћи кроз иглене уши неголи богатом ући у царство Божије.
26Os que ouviram isso disseram: “Então, quem pode ser salvo?”
26А они који слушаху рекоше: Ко се дакле може спасти?
27Mas ele disse: “As coisas que são impossíveis para os homens são possíveis para Deus.”
27А Он рече: Шта је у људи немогуће у Бога је могуће.
28Pedro disse: “Veja, nós deixamos tudo e te seguimos.”
28А Петар рече: Ето ми смо оставили све и за Тобом идемо.
29Ele lhes disse: “Em verdade lhes digo: não há ninguém que tenha deixado casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do Reino de Deus,
29А Он им рече: Заиста вам кажем: нема ниједнога који би оставио кућу, или родитеље, или браћу, или сестре, или жену, или децу царства ради Божијег,
30que não receba muitas vezes mais neste tempo, e no mundo vindouro, a vida eterna.”
30који неће примити више у ово време, и на оном свету живот вечни.
31Ele chamou os doze à parte e lhes disse: “Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas que estão escritas pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirão.
31Узе пак дванаесторицу и рече им: Ево идемо горе у Јерусалим, и све ће се свршити што су пророци писали за Сина човечијег.
32Pois ele será entregue aos gentios, será zombado, tratado vergonhosamente e cuspido.
32Јер ће Га предати незнабошцима, и наругаће Му се, и ружиће Га, и попљуваће Га,
33Eles o açoitarão e o matarão. No terceiro dia, ele ressuscitará.”
33и биће Га, и убиће Га; и трећи дан устаће.
34Eles não entenderam nada dessas coisas. Isso lhes estava oculto, e eles não compreendiam o que era dito.
34И они ништа од тога не разумеше, и беседа ова беше од њих сакривена, и не разумеше шта им се каза.
35Ao aproximar-se ele de Jericó, um certo cego estava sentado à beira do caminho, mendigando.
35А кад се приближи к Јерихону, један слепац сеђаше крај пута просећи.
36Ouvindo uma multidão passar, ele perguntou o que significava aquilo.
36А кад чу народ где пролази запита: Шта је то?
37Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
37И казаше му да Исус Назарећанин пролази.
38Ele clamou: “Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!”
38И повика говорећи: Исусе, сине Давидов! Помилуј ме.
39Os que iam à frente o repreenderam, para que ficasse quieto; mas ele clamava ainda mais: “Filho de Davi, tem misericórdia de mim!”
39И прећаху му они што иђаху напред да ућути; а он још више викаше: Сине Давидов! Помилуј ме.
40Parando, Jesus ordenou que o trouxessem a ele. Quando ele chegou perto, perguntou-lhe:
40И Исус стаде и заповеди да Му га доведу; а кад Му се приближи, запита га
41“O que você quer que eu lhe faça?” Ele disse: “Senhor, que eu possa ver novamente.”
41говорећи: Шта хоћеш да ти учиним? А он рече: Господе! Да прогледам.
42Jesus lhe disse: “Volte a enxergar. A sua fé o curou.”
42А Исус рече: Прогледај; вера твоја поможе ти.
43Imediatamente ele recuperou a visão e o seguiu, glorificando a Deus. Todo o povo, quando viu isso, louvou a Deus.
43И одмах прогледа, и пође за Њим хвалећи Бога. И сви људи који видеше хваљаху Бога.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.