Lucas 11
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Quando ele terminou de orar em certo lugar, um de seus discípulos lhe disse: “Senhor, ensina-nos a orar, assim como João também ensinou aos seus discípulos.”
1И кад се мољаше Богу на једном месту па преста, рече Му неки од ученика Његових: Господе! Научи нас молити се Богу, као што и Јован научи своје ученике.
2Ele lhes disse: “Quando orarem, digam: 'Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome. Venha o teu Reino. Seja feita a tua vontade, assim na terra como no céu.
2А Он им рече: Кад се молите Богу говорите: Оче наш који си на небесима, да се свети име Твоје; да дође царство Твоје; да буде воља Твоја и на земљи као на небу;
3Dá-nos dia a dia o nosso pão diário.
3Хлеб наш потребни дај нам сваки дан;
4Perdoa-nos os nossos pecados, pois nós mesmos também perdoamos a todo aquele que nos deve. E não nos deixes cair em tentação, mas livra-nos do maligno.'”
4И опрости нам грехе наше, јер и ми опраштамо сваком дужнику свом; и не наведи нас у напаст; него нас избави ода зла.
5Ele lhes disse: “Qual de vocês, se for a um amigo à meia-noite e lhe disser: 'Amigo, empresta-me três pães,
5И рече им: Који од вас има пријатеља, и отиде му у поноћи и рече му: Пријатељу! Дај ми три хлеба у зајам;
6pois um amigo meu chegou de viagem à minha casa, e não tenho nada para lhe oferecer',
6јер ми дође пријатељ с пута, и немам му шта поставити;
7e ele, lá de dentro, responder e disser: 'Não me incomode. A porta já está fechada, e meus filhos estão comigo na cama. Não posso me levantar para lhe dar nada'?
7а он изнутра одговарајући да рече: Не узнемиравај ме; већ су врата затворена и деца су моја са мном у постељи, и не могу устати да ти дам.
8Eu lhes digo: embora ele não se levante para dar-lhe por ser seu amigo, ainda assim, por causa da sua persistência, ele se levantará e lhe dará tudo o que precisar.
8И кажем вам: ако и не устане да му да зато што му је пријатељ, али за његово безобразно искање устаће и даће му колико треба.
9“Eu lhes digo: continuem pedindo, e lhes será dado. Continuem buscando, e encontrarão. Continuem batendo, e lhes será aberto.
9И ја вама кажем: иштите и даће вам се: тражите и наћи ћете; куцајте и отвориће вам се.
10Pois todo o que pede, recebe. O que busca, encontra. E àquele que bate, a porta será aberta.
10Јер сваки који иште, прима; и који тражи, налази; и који куца, отвара му се.
11“Qual de vocês, pais, se o seu filho pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir um peixe, lhe dará uma cobra em vez de peixe?
11Који је међу вама отац у кога ако син заиште хлеба да му да камен? Или ако заиште рибе да му да место рибе змију?
12Ou se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
12Или ако заиште јаје да му да скорпију?
13Se vocês, então, sendo maus, sabem dar boas dádivas aos seus filhos, quanto mais o seu Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lhe pedirem?”
13Кад дакле ви, зли будући, умете добре даре давати деци својој, колико ће више Отац небески дати Духа Светог онима који ишту у Њега?
14Ele estava expulsando um demônio, e este era mudo. Quando o demônio saiu, o mudo falou; e as multidões se maravilharam.
14И једном изгна ђавола који беше нем; кад ђаво изиђе проговори неми; и дивише се људи.
15Mas alguns deles disseram: “Ele expulsa os demônios por Belzebu, o príncipe dos demônios.”
15А неки од њих рекоше: Помоћу Веелзевула кнеза ђаволског изгони ђаволе.
16Outros, testando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
16А други кушајући Га искаху од Њега знак с неба.
17Mas ele, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes: “Todo reino dividido contra si mesmo é levado à desolação. Uma casa dividida contra si mesma cai.
17А Он знајући помисли њихове рече им: Свако царство које се раздели само по себи, опустеће, и дом који се раздели сам по себи, пропашће.
18Se Satanás também está dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Pois vocês dizem que eu expulso os demônios por Belzebu.
18Тако и сотона ако се раздели сам по себи, како ће остати његово царство? Као што кажете да помоћу Веелзевула изгоним ђаволе.
19Mas, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Portanto, eles serão os seus juízes.
19Ако ли ја помоћу Веелзевула изгоним ђаволе, синови ваши чијом помоћу изгоне? Зато ће вам они бити судије.
20Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, então o Reino de Deus chegou a vocês.
20А ако ли ја прстом Божијим изгоним ђаволе, дакле је дошло к вама царство Божије.
21“Quando o homem forte, bem armado, guarda a sua própria casa, os seus bens estão seguros.
21Кад се јаки наоружа и чува свој двор, имање је његово на миру;
22Mas, quando alguém mais forte o ataca e o vence, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e divide os seus despojos.
22а кад дође јачи од њега и надвлада га, узме све оружје његово у које се уздао, и раздели шта отме од њега.
23“Quem não é por mim, é contra mim. Quem não ajunta comigo, espalha.
23Који није са мном, против мене је; и који са мном не сабира, просипа.
24O espírito imundo, quando sai do homem, passa por lugares áridos, buscando descanso; e não o encontrando, diz: 'Voltarei para a minha casa de onde saí.'
24Кад нечисти дух изиђе из човека, иде кроз безводна места тражећи покоја, и не нашавши рече: Да се вратим у дом свој откуда сам изишао;
25Quando retorna, encontra-a varrida e em ordem.
25и дошавши нађе пометен и украшен.
26Então ele vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e eles entram e habitam ali. O último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro.”
26Тада отиде и узме седам других духова горих од себе, и ушавши живе онде; и буде потоње човеку оном горе од првог.
27Aconteceu que, enquanto ele dizia essas coisas, uma certa mulher da multidão levantou a voz e lhe disse: “Bem-aventurado o ventre que te gerou, e os seios que te amamentaram!”
27А кад то говораше, подиже глас једна жена из народа и рече Му: Благо утроби која те је носила, и сисама које си сао!
28Mas ele disse: “Pelo contrário, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.”
28А Он рече: Благо и онима који слушају реч Божију, и држе је.
29Quando as multidões se ajuntavam a ele, começou a dizer: “Esta é uma geração má. Ela pede um sinal. Nenhum sinal lhe será dado, senão o sinal do profeta Jonas.
29А народу који се скупљаше стаде говорити: Род је овај зао; иште знак, и неће му се дати знак осим знака Јоне пророка;
30Pois, assim como Jonas se tornou um sinal para os ninivitas, também o Filho do Homem o será para esta geração.
30јер као што Јона би знак Ниневљанима, тако ће и Син човечији бити роду овом.
31A Rainha do Sul se levantará no juízo com os homens desta geração e os condenará, pois ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis que está aqui quem é maior do que Salomão.
31Царица јужна изићи ће на суд с људима рода овог, и осудиће их; јер она дође с краја земље да слуша премудрост Соломунову: а гле, овде је већи од Соломуна.
32Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão, pois eles se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis que está aqui quem é maior do que Jonas.
32Ниневљани изићи ће на суд с родом овим, и осудиће га; јер се покајаше поучењем Јониним: а гле, овде је већи од Јоне.
33“Ninguém, depois de acender uma candeia, a coloca em um porão ou debaixo de um cesto, mas num suporte, para que os que entram vejam a luz.
33Нико не меће запаљену свећу на сакривено место, нити под суд, него на свећњак, да виде светлост који улазе.
34A candeia do corpo é o olho. Portanto, quando o seu olho for bom, todo o seu corpo também estará cheio de luz; mas quando for mau, o seu corpo também estará cheio de trevas.
34Свећа је телу око. Ако дакле око твоје буде здраво, све ће тело твоје бити светло; ако ли око твоје буде кварно, и тело је твоје тамно.
35Portanto, veja se a luz que há em você não é, na verdade, escuridão.
35Гледај дакле да видело које је у теби не буде тама.
36Se, portanto, todo o seu corpo estiver cheio de luz, não tendo nenhuma parte em trevas, ele será totalmente iluminado, como quando a candeia o ilumina com o seu resplendor.”
36Јер, ако је све тело твоје светло да нема никаквог уда тамног, биће светло као кад те свећа обасјава светлошћу.
37Enquanto ele falava, um certo fariseu o convidou para jantar com ele. Ele entrou e sentou-se à mesa.
37А кад говораше, мољаше Га некакав фарисеј да обедује у њега. А Он ушавши седе за трпезу.
38Quando o fariseu viu isso, maravilhou-se de que ele não tivesse se lavado antes do jantar.
38А фарисеј се зачуди кад виде да се најпре не уми пре обеда.
39O Senhor lhe disse: “Agora, vocês, fariseus, limpam o exterior do copo e do prato, mas o interior de vocês está cheio de extorsão e maldade.
39А Господ рече му: Сад ви фарисеји споља чистите чашу и зделу, а изнутра вам је пуно грабежа и злобе.
40Insensatos, quem fez o exterior não fez também o interior?
40Безумни! Није ли онај начинио и изнутра који је споља начинио?
41Mas deem aos necessitados o que está dentro, e eis que todas as coisas lhes serão limpas.
41Али дајте милостињу од оног што је унутра; и гле, све ће вам бити чисто.
42Mas ai de vocês, fariseus! Pois vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças, mas deixam de lado a justiça e o amor de Deus. Vocês deviam ter feito estas coisas, sem omitir aquelas.
42Али тешко вама фарисејима што дајете десетак од метвице и од руте и од сваког поврћа, а пролазите правду и љубав Божију: ово је требало чинити, и оно не остављати.
43Ai de vocês, fariseus! Pois vocês amam os primeiros assentos nas sinagogas e as saudações nas praças.
43Тешко вама фарисејима што тражите зачеља по зборницама и да вам се клања по улицама.
44Ai de vocês, escribas e fariseus, hipócritas! Pois vocês são como sepulturas ocultas, e os homens que andam sobre elas não o sabem.”
44Тешко вама књижевници и фарисеји, лицемери, што сте као сакривени гробови по којима људи иду и не знаду их.
45Um dos intérpretes da lei lhe respondeu: “Mestre, ao dizer isso, o senhor também nos ofende.”
45А неки од законика одговарајући рече: Учитељу! Говорећи то и нас срамотиш.
46Ele disse: “Ai de vocês também, intérpretes da lei! Pois vocês sobrecarregam os homens com fardos difíceis de carregar, e vocês mesmos não levantam nem um dedo para ajudar a carregar esses fardos.
46А Он рече: Тешко и вама законицима што товарите на људе бремена претешка за ношење, а ви једним прстом својим нећете да их прихватите.
47Ai de vocês! Pois vocês edificam os túmulos dos profetas, e os pais de vocês os mataram.
47Тешко вама што зидате гробове пророцима, а ваши су их очеви побили.
48Assim, vocês testemunham e consentem com as obras dos seus pais. Pois eles os mataram, e vocês edificam os seus túmulos.
48Ви дакле сведочите и одобравате дела отаца својих; јер их они побише, а ви им гробове зидате.
49Por isso também a sabedoria de Deus disse: 'Eu lhes enviarei profetas e apóstolos; e a alguns deles eles matarão e perseguirão,
49Зато и премудрост Божија рече: Послаћу им пророке и апостоле, и од њих ће једне побити, а друге протерати;
50para que o sangue de todos os profetas, derramado desde a fundação do mundo, seja cobrado desta geração,
50да се иште од рода овог крв свих пророка која је проливена од постања света,
51desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que pereceu entre o altar e o santuário.' Sim, eu lhes digo, isso será cobrado desta geração.
51од крви Авељеве све до крви Заријине, који погибе међу олтаром и црквом. Да, кажем вам, искаће се од рода овог.
52Ai de vocês, intérpretes da lei! Pois vocês tiraram a chave do conhecimento. Vocês mesmos não entraram, e impediram os que estavam entrando.”
52Тешко вама законици што узесте кључ од знања: сами не уђосте, а који хтеше да уђу, забранисте им.
53Enquanto ele lhes dizia essas coisas, os escribas e os fariseus começaram a ficar terrivelmente irados e a pressioná-lo com perguntas sobre muitas coisas,
53А кад им Он ово говораше, почеше књижевници и фарисеји врло наваљивати к Њему и многим питањем збуњивати Га,
54armando-lhe ciladas e procurando apanhá-lo em algo que dissesse, para que pudessem acusá-lo.
54вребајући и пазећи на Њега не би ли шта уловили из уста Његових да Га окриве.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.