Lucas 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Naqueles dias, saiu um decreto da parte de César Augusto para que todo o mundo fosse recenseado.
1У то време пак изиђе заповест од ћесара Августа да се препише сав свет.
2Este foi o primeiro recenseamento feito quando Quirino era governador da Síria.
2Ово је био први препис за владања Киринова Сиријом.
3Todos iam recensear-se, cada um à sua própria cidade.
3И пођоше сви да се препишу, сваки у свој град.
4José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, para a Judeia, à cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
4Тада пође и Јосиф из Галилеје, из града Назарета у Јудеју у град Давидов који се зваше Витлејем, јер он беше из дома и племена Давидовог,
5a fim de recensear-se com Maria, que estava prometida em casamento a ele e estava grávida.
5да се препише с Маријом, испрошеном за њега женом, која беше трудна.
6Enquanto estavam lá, chegou o dia de ela dar à luz.
6И кад онамо беху, дође време да она роди.
7Ela deu à luz o seu filho primogênito. Envolveu-o em faixas de pano e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
7И роди Сина свог првенца, и пови Га, и метну Га у јасле; јер им не беше места у гостионици.
8Havia pastores na mesma região, que permaneciam no campo e vigiavam o seu rebanho durante a noite.
8И беху пастири у оном крају који чуваху ноћну стажу код стада свог.
9Eis que um anjo do Senhor apareceu a eles, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles, e ficaram aterrorizados.
9И гле, анђео Господњи стаде међу њима, и слава Господња обасја их; и уплашише се врло.
10O anjo lhes disse: “Não tenham medo, pois eis que lhes trago uma boa notícia de grande alegria, que será para todo o povo.
10И рече им анђео: Не бојте се; јер гле, јављам вам велику радост која ће бити свему народу.
11Pois hoje lhes nasceu, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo o Senhor.
11Јер вам се данас роди спас, који је Христос Господ, у граду Давидовом.
12Este será o sinal para vocês: encontrarão um bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.”
12И ето вам знака: Наћи ћете дете повито где лежи у јаслама.
13De repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
13И уједанпут постаде с анђелом мноштво војника небеских, који хваљаху Бога говорећи:
14“Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.”
14Слава на висини Богу, и на земљи мир, међу људима добра воља.
15Quando os anjos se afastaram deles em direção ao céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos agora a Belém e vejamos isso que aconteceu, o que o Senhor nos deu a conhecer.”
15И кад анђели отидоше од њих на небо, пастири говораху један другом: Хајдемо до Витлејема, да видимо то што се тамо догодило шта нам каза Господ.
16Eles foram apressadamente e encontraram Maria e José, e o bebê deitado na manjedoura.
16И дођоше брзо, и нађоше Марију и Јосифа и дете где лежи у јаслама.
17Quando o viram, contaram a todos o que lhes havia sido dito a respeito daquele menino.
17А кад видеше, казаше све што им је казано за то дете.
18Todos os que ouviram ficaram admirados com o que os pastores lhes contaram.
18И сви који чуше дивише се томе што им казаше пастири.
19Mas Maria guardava todas essas palavras, meditando nelas em seu coração.
19А Марија чуваше све речи ове и слагаше их у срцу свом.
20Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que tinham ouvido e visto, exatamente como lhes havia sido dito.
20И вратише се пастири славећи и хвалећи Бога за све што чуше и видеше, као што им би казано.
21Quando se completaram os oito dias para a circuncisão do menino, ele recebeu o nome de Jesus, o nome que o anjo havia dado antes que ele fosse concebido no ventre.
21И кад се наврши осам дана да Га обрежу, наденуше Му име Исус, као што је анђео рекао док се још није био ни заметнуо у утроби.
22Quando se completaram os dias da purificação deles, de acordo com a lei de Moisés, eles o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor
22И кад дође време да иду на молитву по закону Мојсијевом, донеше Га у Јерусалим да Га метну пред Господа,
23(conforme está escrito na lei do Senhor: “Todo macho que abre o ventre será chamado santo ao Senhor”),
23(као што је написано у закону Господњем: Да се свако дете мушко које најпре отвори материцу посвети Господу;)
24e para oferecer um sacrifício de acordo com o que é dito na lei do Senhor: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
24и да принесу прилог, као што је речено у закону Господњем, две грлице, или два голубића.
25Eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão. Este homem era justo e devoto, e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
25И гле, беше у Јерусалиму човек по имену Симеун, и тај човек беше праведан и побожан, који чекаше утехе Израиљеве, и Дух Свети беше у њему.
26O Espírito Santo lhe havia revelado que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
26И њему беше Свети Дух казао да неће видети смрт док не види Христа Господњег.
27Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para cumprir a respeito dele o que a lei prescrevia,
27И каза му Дух те дође у цркву; и кад донесоше родитељи дете Исуса да сврше за Њега закон по обичају,
28então ele o tomou em seus braços, abençoou a Deus e disse:
28и он Га узе на руке своје, и хвали Бога и рече:
29“Agora despedes o teu servo, Soberano, segundo a tua palavra, em paz;
29Сад отпушташ с миром слугу свог, Господе, по речи својој;
30pois os meus olhos já viram a tua salvação,
30Јер видеше очи моје спасење Твоје,
31a qual preparaste diante de todos os povos;
31Које си уготовио пред лицем свих народа,
32luz para revelação às nações, e a glória do teu povo Israel.”
32Видело, да обасја незнабошце, и славу народа Твог Израиља.
33José e sua mãe estavam maravilhados com as coisas que se falavam a respeito dele.
33И Јосиф и мати Његова чуђаху се томе што се говораше за Њега.
34Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe dele: “Eis que este menino está destinado para a queda e o levantamento de muitos em Israel e para ser um sinal contra o qual se falará.
34И благослови их Симеун, и рече Марији, матери Његовој: Гле, Овај лежи да многе обори и подигне у Израиљу, и да буде знак против кога ће се говорити
35Sim, uma espada traspassará a tua própria alma, para que os pensamentos de muitos corações sejam revelados.”
35(а и теби самој пробошће нож душу), да се открију мисли многих срца.
36Havia uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era de idade muito avançada e havia vivido com o marido por sete anos depois de se casar,
36И беше Ана пророчица, кћи Фануилова, од колена Асировог; она је остарела, а седам је година живела с мужем од девојаштва свог,
37e era viúva de cerca de oitenta e quatro anos), a qual não se afastava do templo, adorando com jejuns e súplicas, de noite e de dia.
37и удова око осамдесет и четири године, која не одлажаше од цркве, и служаше Богу дан и ноћ постом и молитвама.
38Chegando naquela mesma hora, ela deu graças ao Senhor e falava a respeito dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
38И она у тај час дође, и хваљаше Господа и говораше за Њега свима који чекаху спасења у Јерусалиму.
39Quando cumpriram todas as coisas segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
39И кад свршише све по закону Господњем, вратише се у Галилеју у град свој Назарет.
40O menino crescia e se fortalecia em espírito, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
40А дете растијаше и јачаше у духу, и пуњаше се премудрости, и благодат Божија беше на Њему.
41Seus pais iam todos os anos a Jerusalém, na festa da Páscoa.
41И родитељи Његови иђаху сваке године у Јерусалим о празнику пасхе.
42Quando ele completou doze anos, eles subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa;
42И кад Му би дванаест година, дођоше они у Јерусалим по обичају празника;
43Terminados os dias da festa, enquanto voltavam, o menino Jesus ficou em Jerusalém. José e sua mãe não sabiam disso,
43и кад дане проведоше и они се вратише, оста дете Исус у Јерусалиму; и не знаде Јосиф и мати Његова;
44mas, supondo que ele estivesse na caravana, caminharam um dia inteiro; então começaram a procurá-lo entre os seus parentes e conhecidos.
44него мислећи да је с друштвом, отидоше дан хода, и стадоше Га тражити по родбини и по знанцима.
45Quando não o encontraram, voltaram a Jerusalém, à sua procura.
45И не нашавши Га вратише се у Јерусалим да Га траже.
46Após três dias, o encontraram no templo, sentado no meio dos mestres, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
46И после три дана нађоше Га у цркви где седи међу учитељима, и слуша их, и пита их,
47Todos os que o ouviam se maravilhavam com o seu entendimento e com as suas respostas.
47и сви који Га слушаху дивљаху се Његовом разуму и одговорима.
48Quando o viram, ficaram perplexos; e sua mãe lhe disse: “Filho, por que nos trataste desta maneira? Eis que teu pai e eu estávamos te procurando angustiados.”
48И видевши Га зачудише се, и мати Његова рече Му: Сине! Шта учини нама тако? Ево отац твој и ја са страхом тражисмо те.
49Ele lhes disse: “Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devo estar na casa de meu Pai?”
49И рече им: Зашто сте ме тражили? Зар не знате да мени треба у оном бити што је Оца мог?
50Eles não compreenderam o que ele lhes disse.
50И они не разумеше речи што им рече.
51Então ele desceu com eles e foi para Nazaré. Era obediente a eles, e sua mãe guardava todas essas coisas em seu coração.
51И сиђе с њима и дође у Назарет; и беше им послушан. И мати Његова чуваше све речи ове у срцу свом.
52E Jesus crescia em sabedoria, em estatura e em favor diante de Deus e dos homens.
52И Исус напредоваше у премудрости и у расту и у милости код Бога и код људи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.