Lucas 23
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Toda a assembleia deles se levantou e o levou diante de Pilatos.
1И уставши њих све мноштво, одведоше Га к Пилату.
2Começaram a acusá-lo, dizendo: “Encontramos este homem pervertendo a nação, proibindo pagar impostos a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, um rei.”
2И почеше Га тужити говорећи: Овог нађосмо да отпађује народ наш, и забрањује давати ћесару данак, и говори да је он Христос цар.
3Pilatos lhe perguntou: “Tu és o Rei dos Judeus?” Ele lhe respondeu: “Tu o dizes.”
3А Пилат Га запита: Ти ли си цар јудејски? А Он одговарајући рече му: Ти кажеш.
4Pilatos disse aos sumos sacerdotes e às multidões: “Não encontro base para acusação contra este homem.”
4А Пилат рече главарима свештеничким и народу: Ја не налазим никакве кривице на овом човеку.
5Mas eles insistiam, dizendo: “Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até este lugar.”
5А они наваљиваху говорећи: Он буни људе учећи по свој Јудеји почевши од Галилеје довде.
6Mas quando Pilatos ouviu falar da Galileia, perguntou se o homem era galileu.
6А Пилат чувши за Галилеју запита: Зар је он Галилејац?
7Quando descobriu que ele era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
7И разумевши да је из подручја Иродовог посла Га Ироду, који такође беше у Јерусалиму оних дана.
8Ora, quando Herodes viu Jesus, ficou muito alegre, pois havia muito tempo queria vê-lo, porque tinha ouvido muitas coisas a seu respeito. Ele esperava que Jesus realizasse algum milagre.
8А Ирод, видевши Исуса, би му врло мило; јер је одавно желео да Га види, јер је много слушао за Њега, и надаше се да ће видети од Њега какво чудо.
9Fez-lhe muitas perguntas, mas Jesus não lhe respondeu.
9И пита Га много које за шта; али му Он ништа не одговори.
10Os sumos sacerdotes e os escribas estavam ali, acusando-o veementemente.
10А главари свештенички и књижевници стајаху, и једнако тужаху Га.
11Herodes, com os seus soldados, o humilhou e zombou dele. Vestindo-o com roupas luxuosas, mandaram-no de volta a Pilatos.
11А Ирод осрамотивши Га са својим војницима, и наругавши Му се, обуче Му белу хаљину, и посла Га натраг Пилату.
12Herodes e Pilatos tornaram-se amigos naquele mesmo dia, pois antes eram inimigos um do outro.
12И у тај се дан помирише Пилат и Ирод међу собом; јер пре беху у завади.
13Pilatos convocou os sumos sacerdotes, os governantes e o povo,
13А Пилат сазвавши главаре свештеничке и кнезове и народ
14e lhes disse: “Vocês me trouxeram este homem como alguém que perverte o povo, e eis que, tendo-o examinado diante de vocês, não encontrei base para acusação contra este homem em relação àquelas coisas das quais vocês o acusam.
14рече им: Доведосте ми овог човека као који народ отпађује, и ето ја га пред вама испитах, и не налазим на овом човеку ниједну кривицу што ви на њега говорите;
15Nem Herodes, pois eu os enviei a ele. Vejam, este homem não fez nada que mereça a morte.
15а ни Ирод, јер сам га слао к њему; и ето се не налази ништа да је учинио што би заслуживало смрт.
16Portanto, eu o castigarei e o soltarei.”
16Дакле, да га избијем па да пустим.
17Ora, ele tinha de soltar um prisioneiro para eles durante a festa.
17А требаше о сваком празнику пасхе да им пусти по једног сужња.
18Mas todos gritaram juntos, dizendo: “Fora com este homem! Solte-nos Barrabás!” —
18Али народ сав повика говорећи: Узми овог, а пусти нам Вараву;
19alguém que foi lançado na prisão por uma certa revolta na cidade, e por assassinato.
19који беше бачен у тамницу за некакву буну учињену у граду и за крв.
20Então Pilatos falou com eles novamente, querendo soltar Jesus,
20А Пилат опет рече да би он хтео пустити Исуса.
21mas eles gritavam, dizendo: “Crucifique! Crucifique-o!”
21А они викаху говорећи: Распни га, распни.
22Ele lhes disse pela terceira vez: “Por quê? Que mal este homem fez? Não encontrei nele crime digno de morte. Portanto, eu o castigarei e o soltarei.”
22А он им трећи пут рече: Какво је дакле он зло учинио? Ја ништа на њему не нађох што би заслуживало смрт; дакле да га избијем па да пустим.
23Mas eles insistiam aos gritos, pedindo que ele fosse crucificado. As vozes deles e as dos sumos sacerdotes prevaleceram.
23А они једнако наваљиваху с великом виком, и искаху да се Га разапне; и надвлада вика њихова и главара свештеничких.
24Pilatos decretou que o que eles pediam fosse feito.
24И Пилат пресуди да буде као што они ишту.
25Ele soltou aquele que havia sido lançado na prisão por insurreição e assassinato, a quem eles pediam, mas entregou Jesus à vontade deles.
25И пусти оног што искаху, који беше бачен у тамницу за буну и за крв; а Исуса остави на њихову вољу.
26Quando o levavam, agarraram um certo Simão de Cirene, que vinha do campo, e colocaram a cruz sobre ele para carregá-la atrás de Jesus.
26И кад Га поведоше, ухватише неког Симона Киринца који иђаше из поља, и метнуше на њега крст да носи за Исусом.
27Uma grande multidão do povo o seguia, incluindo mulheres que também choravam e lamentavam por ele.
27А за Њим иђаше мноштво народа и жена, које плакаху и нарицаху за Њим.
28Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim, mas chorem por vocês mesmas e por seus filhos.
28А Исус обазревши се на њих рече: Кћери јерусалимске! Не плачите за мном, него плачите за собом и за децом својом.
29Pois eis que vêm dias em que dirão: 'Bem-aventuradas as estéreis, os ventres que nunca geraram e os seios que nunca amamentaram.'
29Јер гле, иду дани у које ће се рећи: Благо нероткињама, и утробама које не родише, и сисама које не дојише.
30Então começarão a dizer aos montes: 'Caiam sobre nós!' e às colinas: 'Cubram-nos.'
30Тада ће почети говорити горама: Падните на нас; и бреговима: Покријте нас.
31Pois se fazem estas coisas na árvore verde, o que será feito na seca?”
31Јер кад се овако ради од сировог дрвета, шта ће бити од сувог?
32Dois criminosos também eram levados com ele para serem mortos.
32Вођаху пак и друга два злочинца да погубе с Њим.
33Quando chegaram ao lugar chamado “A Caveira”, eles o crucificaram ali com os criminosos, um à direita e o outro à esquerda.
33И кад дођоше на место које се зваше костурница, онде разапеше Њега и злочинце, једног с десне стране а другог с леве.
34Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois eles não sabem o que estão fazendo.” Dividindo as suas vestes entre si, lançaram sortes.
34А Исус говораше: Оче! Опрости им; јер не знаду шта чине. А делећи Његове хаљине бацаху коцке.
35O povo estava ali, observando. Os governantes também zombavam dele, dizendo: “Ele salvou os outros. Que salve a si mesmo, se este é o Cristo de Deus, o seu escolhido!”
35И народ стајаше те гледаше, а и кнезови с њима ругаху Му се говорећи: Другима поможе, нека помогне и себи, ако је он Христос, избраник Божји.
36Os soldados também zombavam dele, aproximando-se e oferecendo-lhe vinagre,
36А и војници Му се ругаху, и приступаху к Њему и даваху Му оцат,
37e dizendo: “Se tu és o Rei dos Judeus, salva a ti mesmo!”
37и говораху: Ако си ти цар јудејски помози сам себи.
38Uma inscrição também foi escrita sobre ele em grego, latim e hebraico: “ESTE É O REI DOS JUDEUS.”
38А беше над Њим и натпис написан словима грчким и латинским и јеврејским: Ово је цар јудејски.
39Um dos criminosos que estavam pendurados o insultava, dizendo: “Se tu és o Cristo, salva a ti mesmo e a nós!”
39А један од обешених злочинаца хуљаше на Њега говорећи: Ако си ти Христос помози себи и нама.
40Mas o outro respondeu e, repreendendo-o, disse: “Você nem mesmo teme a Deus, vendo que está sob a mesma condenação?
40А други одговарајући ћуткаше га и говораше: Зар се ти не бојиш Бога, кад си и сам осуђен тако?
41E nós, na verdade, com justiça, pois recebemos a devida recompensa por nossos atos, mas este homem não fez nada de errado.”
41И ми смо још праведно осуђени; јер примамо по својим делима као што смо заслужили; али Он никакво зло није учинио.
42Ele disse a Jesus: “Senhor, lembra-te de mim quando entrares no teu Reino.”
42И рече Исусу: Опомени ме се, Господе, кад дођеш у царство своје.
43Jesus lhe disse: “Em verdade te digo, hoje estarás comigo no Paraíso.”
43И рече му Исус: Заиста ти кажем: данас ћеш бити са мном у рају.
44Já era cerca da hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
44А беше око шестог сахата, и тама би по свој земљи до сахата деветог.
45O sol escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
45И помрча сунце, и завес црквени раздре се напола.
46Jesus, clamando em alta voz, disse: “Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito!” Tendo dito isso, ele expirou.
46И повикавши Исус гласно рече: Оче! У руке Твоје предајем дух свој. И рекавши ово издахну.
47Quando o centurião viu o que havia acontecido, glorificou a Deus, dizendo: “Certamente este era um homem justo.”
47А кад виде капетан шта би, стаде хвалити Бога говорећи: Заиста овај човек беше праведник.
48Todas as multidões que se reuniram para ver isso, quando viram as coisas que haviam acontecido, voltaram para casa batendo no peito.
48И сав народ који се беше скупио да гледа ово, кад виде шта бива, врати се бијући се у прси своје.
49Todos os seus conhecidos e as mulheres que o seguiram desde a Galileia ficaram de longe, observando essas coisas.
49А сви Његови знанци стајаху издалека, и жене које беху ишле за Њим из Галилеје, и гледаху ово.
50Eis que havia um homem chamado José, que era membro do conselho, um homem bom e justo
50И гле, човек, по имену Јосиф, саветник, човек добар и праведан,
51(ele não havia consentido com a decisão e a ação deles), de Arimateia, uma cidade dos judeus, que também esperava pelo Reino de Deus.
51(он не беше пристао на њихов савет и на посао) из Ариматеје града јудејског, који и сам чекаше царство Божије,
52Este homem foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
52он приступивши к Пилату заиска тело Исусово.
53Ele o tirou da cruz, envolveu-o em um lençol de linho e o colocou em um túmulo escavado na rocha, onde ninguém jamais havia sido colocado.
53И скиде Га, и обави платном, и метну Га у гроб исечен, у коме нико не беше никад метнут.
54Era o dia da Preparação, e o Sábado estava se aproximando.
54И дан беше петак, и субота освиташе.
55As mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram, e viram o túmulo e como o seu corpo foi colocado.
55А жене које беху дошле с Исусом из Галилеје, идоше за Јосифом, и видеше гроб и како се тело метну.
56Elas voltaram e prepararam especiarias e unguentos. No Sábado, descansaram de acordo com o mandamento.
56Вративши се пак приправише мирисе и миро. И у суботу дакле осташе на миру по закону.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.