Lucas 23
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Toda a assembleia deles se levantou e o levou diante de Pilatos.
1С-ау скулат тоць ши ау дус пе Исус ынаинтя луй Пилат.
2Começaram a acusá-lo, dizendo: “Encontramos este homem pervertendo a nação, proibindo pagar impostos a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, um rei.”
2Ши ау ынчепут сэ-Л пыраскэ ши сэ зикэ: „Пе омул ачеста Л-ам гэсит ацыцынд нямул ностру ла рэскоалэ, опринд а плэти бир Чезарулуй ши зикынд кэ Ел есте Христосул, Ымпэратул.”
3Pilatos lhe perguntou: “Tu és o Rei dos Judeus?” Ele lhe respondeu: “Tu o dizes.”
3Пилат Л-а ынтребат: „Ешть Ту Ымпэратул иудеилор?” „Да” , й-а рэспунс Исус, „сунт.”
4Pilatos disse aos sumos sacerdotes e às multidões: “Não encontro base para acusação contra este homem.”
4Пилат а зис преоцилор челор май де сямэ ши нороаделор: „Еу ну гэсеск ничо винэ ын Омул ачеста.”
5Mas eles insistiam, dizendo: “Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até este lugar.”
5Дар ей стэруяу ши май мулт ши зичяу: „Ынтэрытэ нородул ши ынвацэ пе оамень прин тоатэ Иудея, дин Галилея, унде а ынчепут, пынэ аич.”
6Mas quando Pilatos ouviu falar da Galileia, perguntou se o homem era galileu.
6Кынд а аузит Пилат де Галилея, а ынтребат дакэ Омул ачеста есте галилеян.
7Quando descobriu que ele era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
7Ши кынд а афлат кэ есте де суб стэпыниря луй Ирод, Л-а тримис ла Ирод, каре се афла ши ел ын Иерусалим ын зилеле ачеля.
8Ora, quando Herodes viu Jesus, ficou muito alegre, pois havia muito tempo queria vê-lo, porque tinha ouvido muitas coisas a seu respeito. Ele esperava que Jesus realizasse algum milagre.
8Ирод, кынд а вэзут пе Исус, с-а букурат фоарте мулт, кэч демулт доря сэ-Л вадэ дин причина челор аузите деспре Ел ши нэдэждуя сэ-Л вадэ фэкынд врео минуне.
9Fez-lhe muitas perguntas, mas Jesus não lhe respondeu.
9Й-а пус мулте ынтребэрь, дар Исус ну й-а рэспунс нимик.
10Os sumos sacerdotes e os escribas estavam ali, acusando-o veementemente.
10Преоций чей май де сямэ ши кэртурарий стэтяу аколо ши-Л пырау ку ынфербынтаре.
11Herodes, com os seus soldados, o humilhou e zombou dele. Vestindo-o com roupas luxuosas, mandaram-no de volta a Pilatos.
11Ирод, ку осташий луй де пазэ, се пуртау ку Ел ку диспрец ши, дупэ че шь-а бэтут жок де Ел ши Л-а ымбрэкат ку о хайнэ стрэлучитоаре, Л-а тримис ынапой ла Пилат.
12Herodes e Pilatos tornaram-se amigos naquele mesmo dia, pois antes eram inimigos um do outro.
12Ын зиуа ачея, Ирод ши Пилат с-ау ымприетенит унул ку алтул, кэч ерау ынврэжбиць ынтре ей май ынаинте.
13Pilatos convocou os sumos sacerdotes, os governantes e o povo,
13Пилат а стрынс пе преоций чей май де сямэ, пе фрунташь ши пе нород
14e lhes disse: “Vocês me trouxeram este homem como alguém que perverte o povo, e eis que, tendo-o examinado diante de vocês, não encontrei base para acusação contra este homem em relação àquelas coisas das quais vocês o acusam.
14ши ле-а зис: „Мь-аць адус ынаинте пе Омул ачеста ка пе унул каре ацыцэ нородул ла рэскоалэ. Ши ятэ кэ, дупэ че Л-ам черчетат ку де-амэнунтул ынаинтя воастрэ, ну Л-ам гэсит виноват де ничунул дин лукруриле де каре-Л пырыць.
15Nem Herodes, pois eu os enviei a ele. Vejam, este homem não fez nada que mereça a morte.
15Нич Ирод ну Й-а гэсит ничо винэ, кэч ни Л-а тримис ынапой, ши ятэ кэ Омул ачеста н-а фэкут нимик вредник де моарте.
16Portanto, eu o castigarei e o soltarei.”
16Еу деч, дупэ че вой пуне сэ-Л батэ, ый вой да друмул.”
17Ora, ele tinha de soltar um prisioneiro para eles durante a festa.
17Ла фиекаре празник ал Паштелор, Пилат требуя сэ ле слобозяскэ ун ынтемницат.
18Mas todos gritaram juntos, dizendo: “Fora com este homem! Solte-nos Barrabás!” —
18Ей ау стригат ку тоций ынтр-ун глас: „Ла моарте ку Омул ачеста ши слобозеште-не пе Бараба!”
19alguém que foi lançado na prisão por uma certa revolta na cidade, e por assassinato.
19Бараба фусесе арункат ын темницэ пентру о рэскоалэ каре авусесе лок ын четате ши пентру ун омор.
20Então Pilatos falou com eles novamente, querendo soltar Jesus,
20Пилат ле-а ворбит дин ноу, ку гынд сэ дя друмул луй Исус.
21mas eles gritavam, dizendo: “Crucifique! Crucifique-o!”
21Дар ей ау стригат: „Рэстигнеште-Л! Рэстигнеште-Л!”
22Ele lhes disse pela terceira vez: “Por quê? Que mal este homem fez? Não encontrei nele crime digno de morte. Portanto, eu o castigarei e o soltarei.”
22Пилат ле-а зис пентру а трея оарэ: „Дар че рэу а фэкут? Еу н-ам гэсит ничо винэ де моарте ын Ел. Аша кэ, дупэ че вой пуне сэ-Л батэ, Ый вой да друмул.”
23Mas eles insistiam aos gritos, pedindo que ele fosse crucificado. As vozes deles e as dos sumos sacerdotes prevaleceram.
23Дар ей стригау ын гура маре ши черяу де зор сэ фие рэстигнит. Ши стригэтеле лор ши але преоцилор челор май де сямэ ау бируит.
24Pilatos decretou que o que eles pediam fosse feito.
24Пилат а хотэрыт сэ ли се ымплиняскэ череря.
25Ele soltou aquele que havia sido lançado na prisão por insurreição e assassinato, a quem eles pediam, mas entregou Jesus à vontade deles.
25Ле-а слобозит пе чел че фусесе арункат ын темницэ пентру рэскоалэ ши омор ши пе каре-л черяу ей, яр пе Исус Л-а дат ын мыниле лор, ка сэ-шь факэ воя ку Ел.
26Quando o levavam, agarraram um certo Simão de Cirene, que vinha do campo, e colocaram a cruz sobre ele para carregá-la atrás de Jesus.
26Пе кынд Ыл дучяу сэ-Л рэстигняскэ, ау пус мына пе ун ануме Симон дин Чирене, каре се ынторчя де ла кымп, ши й-ау пус кручя ын спинаре, ка с-о дукэ дупэ Исус.
27Uma grande multidão do povo o seguia, incluindo mulheres que também choravam e lamentavam por ele.
27Ын урма луй Исус мерӂя о маре мулциме де нород ши фемей, каре се бочяу, ышь бэтяу пептул ши се тынгуяу дупэ Ел.
28Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim, mas chorem por vocês mesmas e por seus filhos.
28Исус С-а ынторс спре еле ши а зис: „Фийче але Иерусалимулуй, ну Мэ плынӂець пе Мине, чи плынӂеци-вэ пе вой ыншивэ ши пе копиий воштри.
29Pois eis que vêm dias em que dirão: 'Bem-aventuradas as estéreis, os ventres que nunca geraram e os seios que nunca amamentaram.'
29Кэчятэ, вор вени зиле кынд се ва зиче: ‘Фериче де челе стерпе, фериче де пынтечеле каре н-ау нэскут ши де цыцеле каре н-ау алэптат!’
30Então começarão a dizer aos montes: 'Caiam sobre nós!' e às colinas: 'Cubram-nos.'
30Атунчвор ынчепе сэ зикэ мунцилор: ‘Кэдець песте ной!’ ши дялурилор: ‘Акоперици-не!’
31Pois se fazem estas coisas na árvore verde, o que será feito na seca?”
31Кэчдакэ се фак ачесте лукрурь копакулуй верде, че се ва фаче челуй ускат?”
32Dois criminosos também eram levados com ele para serem mortos.
32Ымпреунэ ку Ел дучяу ши пе дой фэкэторь де реле, каре требуяу оморыць ымпреунэ ку Исус.
33Quando chegaram ao lugar chamado “A Caveira”, eles o crucificaram ali com os criminosos, um à direita e o outro à esquerda.
33Кынд ау ажунс ла локул нумит „Кэпэцына”, Л-ау рэстигнит аколо, пе Ел ши пе фэкэторий де реле: унул ла дряпта ши алтул ла стынга.
34Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois eles não sabem o que estão fazendo.” Dividindo as suas vestes entre si, lançaram sortes.
34Исус зичя: „Татэ, яртэ-й, кэч нуштиу че фак!” Ей шь-ау ымпэрцит хайнеле Луй ынтре ей, трэгынд ла сорць.
35O povo estava ali, observando. Os governantes também zombavam dele, dizendo: “Ele salvou os outros. Que salve a si mesmo, se este é o Cristo de Deus, o seu escolhido!”
35Нородул стэтя аколо ши привя. Фрунташий ышь бэтяу жок де Исус ши зичяу: „Пе алций й-а мынтуит; сэ Се мынтуяскэ пе Сине Ынсушь дакэ есте Ел Христосул, Алесул луй Думнезеу.”
36Os soldados também zombavam dele, aproximando-se e oferecendo-lhe vinagre,
36Осташий, де асеменя, ышь бэтяу жок де Ел; се апропияу, Ый дэдяу оцет
37e dizendo: “Se tu és o Rei dos Judeus, salva a ti mesmo!”
37ши-Й зичяу: „Дакэ ешть Ту Ымпэратул иудеилор, мынтуеште-Те пе Тине Ынсуць!”
38Uma inscrição também foi escrita sobre ele em grego, latim e hebraico: “ESTE É O REI DOS JUDEUS.”
38Дясупра Луй ера скрис ку слове гречешть, латинешть ши евреешть: „Ачеста есте Ымпэратул иудеилор.”
39Um dos criminosos que estavam pendurados o insultava, dizendo: “Se tu és o Cristo, salva a ti mesmo e a nós!”
39Унул дин тылхарий рэстигниць Ыл батжокоря ши зичя: „Ну ешть Ту Христосул? Мынтуеште-Те пе Тине Ынсуць ши мынтуеште-не ши пе ной!”
40Mas o outro respondeu e, repreendendo-o, disse: “Você nem mesmo teme a Deus, vendo que está sob a mesma condenação?
40Дар челэлалт л-а ынфрунтат ши й-а зис: „Ну те темь ту де Думнезеу, ту, каре ешть суб ачеяшь осындэ?
41E nós, na verdade, com justiça, pois recebemos a devida recompensa por nossos atos, mas este homem não fez nada de errado.”
41Пентру ной есте дрепт, кэч примим рэсплата кувенитэ пентру фэрэделеӂиле ноастре, дар Омул ачеста н-а фэкут ничун рэу.”
42Ele disse a Jesus: “Senhor, lembra-te de mim quando entrares no teu Reino.”
42Ши а зис луй Исус: „Доамне, аду-Ць аминте де мине кынд вей вени ын Ымпэрэция Та!”
43Jesus lhe disse: “Em verdade te digo, hoje estarás comigo no Paraíso.”
43Исус а рэспунс: „Адевэрат ыць спун кэ астэзь вей фи ку Мине ын рай.”
44Já era cerca da hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
44Ера кам пе ла часул ал шаселя. Ши с-а фэкут ынтунерик песте тоатэ цара пынэ ла часул ал ноуэля.
45O sol escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
45Соареле с-а ынтунекат ши пердяуа динэунтрул Темплулуй с-а рупт прин мижлок.
46Jesus, clamando em alta voz, disse: “Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito!” Tendo dito isso, ele expirou.
46Исус а стригат ку глас таре: „Татэ, ын мыниле Тале Ымь ынкрединцез духул!” Ши кынд а зис ачесте ворбе, Шь-а дат духул.
47Quando o centurião viu o que havia acontecido, glorificou a Deus, dizendo: “Certamente este era um homem justo.”
47Суташул, кынд а вэзут че се ынтымпласе, а слэвит пе Думнезеу ши а зис: „Ку адевэрат, Омул ачеста ера неприхэнит!”
48Todas as multidões que se reuniram para ver isso, quando viram as coisas que haviam acontecido, voltaram para casa batendo no peito.
48Ши тот нородул каре венисе ла привелиштя ачея, кынд а вэзут челе ынтымплате, с-а ынторс бэтынду-се ын пепт.
49Todos os seus conhecidos e as mulheres que o seguiram desde a Galileia ficaram de longe, observando essas coisas.
49Тоць куноскуций луй Исус ши фемеиле каре-Л ынсоцисерэ дин Галилея стэтяу департе ши се уйтау ла челе че се петречяу.
50Eis que havia um homem chamado José, que era membro do conselho, um homem bom e justo
50Ера ун сфетник ал соборулуй, нумит Иосиф, ом бун ши евлавиос,
51(ele não havia consentido com a decisão e a ação deles), de Arimateia, uma cidade dos judeus, que também esperava pelo Reino de Deus.
51каре ну луасе парте ла сфатул ши хотэрыря челорлалць. Ел ера дин Ариматея, о четате а иудеилор, ши аштепта ши ел Ымпэрэция луй Думнезеу.
52Este homem foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
52Омул ачеста с-а дус ла Пилат ши а черут трупул луй Исус.
53Ele o tirou da cruz, envolveu-o em um lençol de linho e o colocou em um túmulo escavado na rocha, onde ninguém jamais havia sido colocado.
53Л-а дат жос де пе круче, Л-а ынфэшурат ынтр-о пынзэ де ин ши Л-а пус ынтр-ун мормынт ноу, сэпат ын пятрэ, ын каре ну май фусесе пус нимень.
54Era o dia da Preparação, e o Sábado estava se aproximando.
54Ера Зиуа Прегэтирий ши ынчепя зиуа Сабатулуй.
55As mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram, e viram o túmulo e como o seu corpo foi colocado.
55Фемеиле каре венисерэ ку Исус дин Галилея ау ынсоцит пе Иосиф, ау вэзут мормынтул ши фелул кум а фост пус трупул луй Исус ын ел,
56Elas voltaram e prepararam especiarias e unguentos. No Sábado, descansaram de acordo com o mandamento.
56с-ау ынторс ши ау прегэтит миресме ши мирурь. Апой, ын зиуа Сабатулуй, с-ау одихнит, дупэ Леӂе.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.