Eclesiastes 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1As palavras do Pregador, filho de Davi, rei em Jerusalém:
1Кувинтеле Еклезиастулуй, фиул луй Давид, ымпэратул Иерусалимулуй.
2“Vaidade de vaidades”, diz o Pregador; “Vaidade de vaidades, tudo é vaidade.”
2О, дешертэчуне а дешертэчунилор, зиче Еклезиастул, о, дешертэчуне а дешертэчунилор! Тотул есте дешертэчуне.
3Que proveito tem o homem de todo o seu trabalho, com o qual se fatiga debaixo do sol?
3Че фолос аре омул дин тоатэ труда пе каре шь-о дэ суб соаре?
4Uma geração vai, e outra geração vem; mas a terra permanece para sempre.
4Ун ням трече, алтул вине ши пэмынтул рэмыне вешник ын пичоаре.
5O sol também nasce, e o sol se põe, e apressa-se para o seu lugar de onde nasce.
5Соареле рэсаре, апуне ши аляргэ спре локул де унде рэсаре дин ноу.
6O vento vai para o sul, e faz o seu giro para o norte. Gira continuamente em seu curso, e o vento retorna novamente aos seus circuitos.
6Вынтул суфлэ спре мязэзи ши се ынтоарче спре мязэноапте; апой ярэшь се ынтоарче ши ынчепе дин ноу ачеляшь ротитурь.
7Todos os rios correm para o mar, contudo o mar não se enche. Para o lugar de onde os rios fluem, para lá eles fluem novamente.
7Тоате рыуриле се варсэ ын маре, ши маря тот ну се умпле: еле аляргэ некурмат спре локул де унде порнеск, ка ярэшь сэ порняскэ де аколо.
8Todas as coisas estão cheias de cansaço, mais do que se pode expressar. O olho não se satisfaz de ver, nem o ouvido se enche de ouvir.
8Тоате лукруриле сунт ынтр-о некурматэ фрэмынтаре, аша кум ну се поате спуне; окюл ну се май сатурэ привинд ши урекя ну обосеште аузинд.
9O que foi é o que será, e o que foi feito é o que se fará; e não há nada novo debaixo do sol.
9Че а фост ва май фи ши че с-а фэкут се ва май фаче; ну есте нимик ноу суб соаре.
10Há alguma coisa da qual se possa dizer: “Eis que, isto é novo”? Isso já existiu há muito tempo, nas eras que foram antes de nós.
10Дакэ есте вреун лукру деспре каре с-ар путя спуне: „Ятэ чева ноу!”, демулт лукрул ачела ера ши ын вякуриле динаинтя ноастрэ.
11Não há memória das coisas passadas; nem haverá memória das coisas futuras que estão por vir, entre aqueles que virão depois.
11Нимень ну-шь май адуче аминте де че а фост май ынаинте; ши че ва май фи, че се ва май ынтымпла май пе урмэ, ну ва лэса ничо урмэ де адучере аминте ла чей че вор трэи май тырзиу.
12Eu, o Pregador, fui rei sobre Israel em Jerusalém.
12Еу, Еклезиастул, ам фост ымпэрат песте Исраел, ын Иерусалим.
13Apliquei o meu coração a buscar e a investigar com sabedoria tudo o que se faz debaixo do céu. É um fardo pesado que Deus deu aos filhos dos homens para com ele se afligirem.
13Мь-ам пус инима сэ черчетез ши сэ адынческ ку ынцелепчуне тот че се ынтымплэ суб черурь: ятэ о ынделетничире плинэ де трудэ, ла каре супуне Думнезеу пе фиий оаменилор.
14Tenho visto todas as obras que se fazem debaixo do sol; e eis que tudo é vaidade e um correr atrás do vento.
14Ам вэзут тот че се фаче суб соаре; ши ятэ кэ тотул есте дешертэчуне ши гоанэ дупэ вынт!
15O que é torto não pode ser endireitado; e o que falta não pode ser contado.
15Че есте стрымб ну се поате ындрепта ши че липсеште ну поате фи трекут ла нумэр.
16Eu disse a mim mesmo: “Eis que obtive para mim grande sabedoria, superando todos os que estiveram antes de mim em Jerusalém. Sim, o meu coração teve grande experiência de sabedoria e conhecimento.”
16Ам зис ын мине ынсумь: „Ятэ кэ ам спорит ши ам ынтрекут ын ынцелепчуне пе тоць чей че ау стэпынит ынаинтя мя песте Иерусалим ши минтя мя а вэзут мултэ ынцелепчуне ши штиинцэ.”
17Apliquei o meu coração a conhecer a sabedoria, e a conhecer a loucura e a insensatez. Percebi que isso também era um correr atrás do vento.
17Мь-ам пус инима сэ куноск ынцелепчуня ши сэ куноск простия ши небуния. Дар ам ынцелес кэ ши ачаста есте гоанэ дупэ вынт.
18Pois em muita sabedoria há muito desgosto; e quem aumenta o conhecimento, aumenta a tristeza.
18Кэч унде есте мултэ ынцелепчуне, есте ши мулт неказ, ши чине штие мулте аре ши мултэ дурере.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.