Atos 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1O primeiro livro que escrevi, Teófilo, tratou de tudo o que Jesus começou a fazer e a ensinar,
1Теофиле, ын чя динтый карте а мя, ам ворбит деспре тот че а ынчепут Исус сэ факэ ши сэ ынвеце пе оамень,
2até o dia em que foi elevado, depois de ter dado mandamentos, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que havia escolhido.
2де ла ынчепут пынэ ын зиуа ын каре С-а ынэлцат ла чер, дупэ че, прин Духул Сфынт, дэдусе порунчиле Сале апостолилор пе каре-й алесесе.
3A estes ele também se apresentou vivo depois de ter padecido, com muitas provas, aparecendo-lhes por um período de quarenta dias e falando sobre o Reino de Deus.
3Дупэ патима Луй, ли С-а ынфэцишат виу, прин мулте довезь, арэтынду-ли-Се десеорь тимп де патрузечь де зиле ши ворбинд ку ей деспре лукруриле привитоаре ла Ымпэрэция луй Думнезеу.
4Enquanto estava reunido com eles, ordenou-lhes: “Não se ausentem de Jerusalém, mas esperem pela promessa do Pai, a qual vocês ouviram de mim.
4Пе кынд Се афла ку ей, ле-а порунчит сэ ну се депэртезе де Иерусалим, чи сэ аштепте аколо фэгэдуинца Татэлуй, „пе каре” , ле-а зис Ел, „аць аузит-о де ла Мине .
5Pois João, na verdade, batizou em água, mas vocês serão batizados no Espírito Santo dentro de poucos dias.”
5КэчИоан а ботезат ку апэ, дар вой, ну дупэ мулте зиле, вецьфи ботезаць ку Духул Сфынт.”
6Portanto, quando estavam reunidos, perguntaram-lhe: “Senhor, é agora que restaurará o reino a Israel?”
6Деч апостолий, пе кынд ерау стрыншь лаолалтэ, Л-ау ынтребат: „Доамне, ын время ачаста ай де гынд сэ ашезь дин ноу Ымпэрэция луй Исраел?”
7Ele lhes disse: “Não cabe a vocês saber os tempos ou as épocas que o Pai estabeleceu por sua própria autoridade.
7Ел ле-а рэспунс: „Нуесте тряба воастрэ сэ штиць времуриле сау сороачеле; пе ачестя Татэл ле-а пэстрат суб стэпыниря Са.
8Mas vocês receberão poder quando o Espírito Santo descer sobre vocês. E serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judeia e Samaria, e até os confins da terra.”
8Чивой вець прими о путере, кынд Се ва коборыДухул Сфынт песте вой, ши-Мь вецьфи марторь ын Иерусалим, ын тоатэ Иудея, ын Самария ши пынэ ла марӂиниле пэмынтулуй.”
9Depois de dizer essas coisas, enquanto eles olhavam, ele foi elevado, e uma nuvem o ocultou dos seus olhos.
9Дупэ че а спус ачесте лукрурь, пе кынд се уйтау ей ла Ел, С-а ынэлцат ла чер, ши ун нор Л-а аскунс дин окий лор.
10Enquanto olhavam fixamente para o céu durante a sua subida, eis que, dois homens vestidos de branco apareceram ao lado deles,
10Ши кум стэтяу ей ку окий пирониць спре чер пе кынд Се суя Ел, ятэ кэ ли с-ау арэтат дой бэрбаць ымбрэкаць ын алб
11os quais também disseram: “Homens galileus, por que vocês estão olhando para o céu? Este Jesus, que dentre vocês foi elevado ao céu, voltará do mesmo modo como o viram subir ao céu.”
11ши ау зис: „Бэрбаць галилеень, де че стаць ши вэ уйтаць спре чер? Ачест Исус каре С-а ынэлцат ла чер дин мижлокул востру ва вени ын ачелашь фел кум Л-аць вэзут мергынд ла чер.”
12Então eles voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, à distância de uma jornada de sábado.
12Атунч, ей с-ау ынторс ын Иерусалим дин мунтеле нумит ал Мэслинилор, каре есте лынгэ Иерусалим, департе кыт ун друм ын зиуа Сабатулуй.
13Quando entraram, subiram ao cenáculo onde estavam hospedados, isto é, Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
13Кынд ау ажунс акасэ, с-ау суит ын одая де сус, унде стэтяу де обичей. Ерау Петру, Иаков, Иоан, Андрей, Филип, Тома, Бартоломеу, Матей, Иаков, фиул луй Алфеу, Симон Зелотул ши Иуда, фиул луй Иаков.
14Todos estes perseveravam unânimes em oração e súplica, juntamente com as mulheres, com Maria, mãe de Jesus, e com os irmãos dele.
14Тоць ачештя стэруяу ку ун куӂет ын ругэчуне ши ын черерь, ымпреунэ ку фемеиле ши ку Мария, мама луй Исус, ши ку фраций Луй.
15Naqueles dias, Pedro levantou-se no meio dos discípulos (e o número de nomes era de cerca de cento e vinte), e disse:
15Ын зилеле ачеля, Петру с-а скулат ын мижлокул фрацилор – нумэрул челор адунаць лаолалтэ ера де апроапе о сутэ доуэзечь – ши а зис:
16“Irmãos, era necessário que se cumprisse esta Escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi a respeito de Judas, que serviu de guia àqueles que prenderam Jesus.
16„Фрацилор, требуя сэ се ымплиняскэ Скриптура спусэ де Духул Сфынт май ынаинте, прин гура луй Давид, деспре Иуда, каре а фост кэлэуза челор че ау принс пе Исус.
17Pois ele era contado entre nós e teve parte neste ministério.
17Ел ера дин нумэрул ностру ши ера пэрташ ал ачелеяшь службе.
18Ora, este homem adquiriu um campo com o salário da sua maldade; e caindo de cabeça para baixo, seu corpo se rompeu ao meio e todos os seus intestinos se derramaram.
18Омул ачеста а добындит ун огор ку плата нелеӂюирий луй, а кэзут ку капул ын жос, а плеснит ын доуэ прин мижлок ши и с-ау вэрсат тоате мэрунтаеле.
19Isso se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, de modo que em sua própria língua esse campo foi chamado ‘Aceldama’, isto é, ‘Campo de Sangue’.
19Лукрул ачеста а ажунс аша де куноскут де тоць локуиторий дин Иерусалим, ынкыт огорул ачела а фост нумит ын лимба лор: „Акелдама”, адикэ: „Огорул сынӂелуй”.
20Pois está escrito no livro de Salmos, ‘Fique desolada a sua habitação. e ninguém more nela;’ e, ‘Tome outro o seu ofício.’
20Ын адевэр, ын картя Псалмилор есте скрис: ‘Локуинца луй сэ рэмынэ пустие ши нимень сэ ну локуяскэ ын еа!’ ши ‘Служба луй с-о я алтул!’
21“Portanto, dos homens que nos acompanharam todo o tempo em que o Senhor Jesus entrou e saiu entre nós,
21Требуе деч ка, динтре чей че не-ау ынсоцит ын тоатэ время ын каре а трэит Домнул Исус ынтре ной,
22começando desde o batismo de João até o dia em que dentre nós foi elevado, um destes deve se tornar testemunha conosco da sua ressurreição.”
22ку ынчепере де ла ботезул луй Иоан пынэ ын зиуа кынд С-а ынэлцат Ел де ла ной, сэ фие рындуит унул каре сэ не ынсоцяскэ дрепт мартор ал ынвиерий Луй.”
23Então apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que também era chamado Justo, e Matias.
23Ей ау пус ынаинте пе дой: пе Иосиф, нумит Барсаба, зис ши Иуст, ши пе Матия.
24E oraram, dizendo: “Tu, Senhor, que conheces os corações de todos os homens, mostra qual destes dois tens escolhido
24Апой ау фэкут урмэтоаря ругэчуне: „Доамне, Ту, каре куношть инимиле тутурор оаменилор, аратэ-не пе каре дин ачешть дой л-ай алес,
25para tomar parte neste ministério e apostolado, do qual Judas se desviou, para ir para o seu próprio lugar.”
25ка сэ я лок ын служба ши апостолия ачаста, дин каре а кэзут Иуда, ка сэ мяргэ ла локул луй.”
26Então lançaram sortes sobre eles, e a sorte caiu sobre Matias; e ele foi contado com os onze apóstolos.
26Ау трас ла сорць, ши сорцул а кэзут пе Матия, каре а фост нумэрат ымпреунэ ку чей унспрезече апостоль.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.