Atos 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ao chegar o dia de Pentecostes, estavam todos unânimes no mesmo lugar.
1Ын Зиуа Чинчзечимий, ерау тоць ымпреунэ ын ачелашь лок.
2De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
2Деодатэ, а венит дин чер ун сунет ка выжыитул унуй вынт путерник ши а умплут тоатэ каса унде шедяу ей.
3Apareceram-lhes línguas como de fogo, que foram distribuídas a eles, e uma pousou sobre cada um deles.
3Ниште лимбь ка де фок ау фост вэзуте ымпэрцинду-се принтре ей ши с-ау ашезат кыте уна пе фиекаре дин ей.
4Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
4Ши тоць с-ау умплут де Дух Сфынт ши ау ынчепут сэ ворбяскэ ын алте лимбь, дупэ кум ле дэдя Духул сэ ворбяскэ.
5Ora, habitavam em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações sob o céu.
5Ши се афлау атунч ын Иерусалим иудей, оамень кучерничь дин тоате нямуриле каре сунт суб чер.
6Quando se ouviu este som, a multidão se ajuntou e ficou perplexa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
6Кынд с-а аузит сунетул ачела, мулцимя с-а адунат ши а рэмас ынкременитэ, пентру кэ фиекаре ый аузя ворбинд ын лимба луй.
7Todos estavam maravilhados e perplexos, dizendo uns aos outros: “Eis que não são galileus todos estes que estão falando?
7Тоць се мирау, се минунау ши зичяу уний кэтре алций: „Тоць ачештя каре ворбеск ну сунт галилеень?
8Como é que os ouvimos, cada um na nossa própria língua materna?
8Кум дар ый аузим ворбинд фиекэруя дин ной ын лимба ноастрэ, ын каре не-ам нэскут?
9Partos, medos, elamitas, e os habitantes da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto, Ásia,
9Парць, мезь, еламиць, локуиторь дин Месопотамия, Иудея, Кападочия, Понт, Асия,
10Frígia, Panfília, Egito, as partes da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma, tanto judeus como prosélitos,
10Фриӂия, Памфилия, Еӂипт, пэрциле Либией динспре Чирене, оаспець дин Рома, иудей сау прозелиць,
11cretenses e árabes — nós os ouvimos falar em nossas línguas as obras maravilhosas de Deus!”
11кретань ши арабь, ый аузим ворбинд ын лимбиле ноастре лукруриле минунате але луй Думнезеу!”
12Todos estavam maravilhados e perplexos, dizendo uns aos outros: “O que significa isto?”
12Тоць ерау уймиць, ну штияу че сэ крядэ ши зичяу уний кэтре алций: „Че вря сэ зикэ ачаста?”
13Outros, zombando, diziam: “Eles estão cheios de vinho novo.”
13Дар алций ышь бэтяу жок ши зичяу: „Сунт плинь де муст!”
14Mas Pedro, levantando-se com os onze, ergueu a voz e lhes falou: “Homens da Judeia e todos vocês que habitam em Jerusalém, saibam disto e escutem as minhas palavras.
14Атунч, Петру с-а скулат ын пичоаре ку чей унспрезече, а ридикат гласул ши ле-а зис: „Бэрбаць иудей ши вой тоць чей каре локуиць ын Иерусалим, сэ штиць лукрул ачеста ши аскултаць кувинтеле меле!
15Pois estes não estão bêbados, como vocês supõem, visto que é apenas a terceira hora do dia.
15Оамений ачештя ну сунт бець, кум вэ ынкипуиць вой, кэч ну есте декыт ал трейля час дин зи.
16Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
16Чи ачаста есте че а фост спус прин пророкул Иоел:
17‘Acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne. Os seus filhos e as suas filhas profetizarão. Os seus jovens terão visões. Os seus velhos sonharão sonhos.
17‘Ын зилеле де пе урмэ’, зиче Думнезеу, ‘вой турна дин Духул Меу песте орьче фэптурэ; фечорий воштри ши фетеле воастре вор пророчи, тинерий воштри вор авя ведений ши бэтрыний воштри вор виса висурь!
18Sim, e sobre os meus servos e sobre as minhas servas naqueles dias, derramarei do meu Espírito, e eles profetizarão.
18Да, кяр ши песте робий Мей ши песте роабеле Меле вой турна, ын зилеле ачеля, дин Духул Меу ши вор пророчи.
19Mostrarei maravilhas no céu em cima, e sinais na terra embaixo: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
19Вой фаче сэ се арате семне сус ын чер ши минунь жос пе пэмынт, сынӂе, фок ши ун выртеж де фум;
20O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
20соареле се ва префаче ын ынтунерик, ши луна, ын сынӂе ынаинте ка сэ винэ зиуа Домнулуй, зиуа ачея маре ши стрэлучитэ.
21E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.’
21Атунч, орьчине ва кема Нумеле Домнулуй ва фи мынтуит.’
22“Homens de Israel, ouçam estas palavras! Jesus de Nazaré, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, maravilhas e sinais, que Deus fez por meio dele entre vocês, como vocês mesmos sabem;
22Бэрбаць исраелиць, аскултаць кувинтеле ачестя! Пе Исус дин Назарет, Ом адеверит де Думнезеу ынаинтя воастрэ прин минуниле, семнеле ши лукрэриле плине де путере пе каре ле-а фэкут Думнезеу прин Ел ын мижлокул востру, дупэ кум бине штиць,
23a este, entregue segundo o plano determinado e a presciência de Deus, vocês o prenderam por meio de homens iníquos, crucificaram-no e o mataram;
23пе Омул ачеста, дат ын мыниле воастре дупэ сфатул хотэрыт ши дупэ штиинца май динаинте а луй Думнезеу, вой Л-аць рэстигнит ши Л-аць оморыт прин мына челор фэрэделеӂе.
24ao qual Deus ressuscitou, libertando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
24Дар Думнезеу Л-а ынвият, дезлегынду-Й легэтуриле морций, пентру кэ ну ера ку путинцэ сэ фие цинут де еа.
25Pois Davi diz a respeito dele: ‘Eu via sempre o Senhor diante de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
25Кэч Давид зиче деспре Ел: ‘Еу авям тотдяуна пе Домнул ынаинтя мя, пентру кэ Ел есте ла дряпта мя, ка сэ ну мэ клатин.
26Por isso o meu coração se alegrou, e a minha língua exultou. Além disso, a minha carne também repousará em esperança,
26Де ачея, ми се букурэ инима ши ми се веселеште лимба; кяр ши трупул ми се ва одихни ын нэдежде,
27porque não deixarás a minha alma no Hades, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
27кэч ну-мь вей лэса суфлетул ын Локуинца морцилор ши ну вей ынгэдуи ка Сфынтул Тэу сэ вадэ путрезиря.
28Tu me fizeste conhecer os caminhos da vida. Tu me encherás de alegria com a tua presença.’
28Мь-ай фэкут куноскуте кэиле веций ши мэ вей умпле де букурие ку старя Та де фацэ.’
29“Irmãos, posso dizer-lhes livremente a respeito do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo está entre nós até o dia de hoje.
29Кыт деспре патриархул Давид, сэ-мь фие ынгэдуит, фрацилор, сэ вэ спун фэрэ сфиялэ кэ а мурит ши а фост ынгропат, ши мормынтул луй есте ын мижлокул ностру пынэ ын зиуа де азь.
30Sendo ele, pois, profeta, e sabendo que Deus lhe havia jurado que do fruto do seu corpo, segundo a carne, levantaria o Cristo para se assentar no seu trono,
30Фииндкэ Давид ера пророк ши штия кэ Думнезеу ый фэгэдуисе ку журэмынт кэ ва ридика пе унул дин урмаший сэй пе скаунул луй де домние,
31ele, prevendo isto, falou a respeito da ressurreição do Cristo, que a sua alma não foi deixada no Hades, e a sua carne não viu a corrupção.
31деспре ынвиеря луй Христос а пророчит ши а ворбит ел, кынд а зис кэ суфлетул луй ну ва фи лэсат ын Локуинца морцилор ши трупул луй ну ва ведя путрезиря.
32Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
32Думнезеу а ынвият пе ачест Исус, ши ной тоць сунтем марторь ай Луй.
33Exaltado, portanto, à direita de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, ele derramou aquilo que vocês agora veem e ouvem.
33Ши акум, одатэ че С-а ынэлцат прин дряпта луй Думнезеу ши а примит де ла Татэл фэгэдуинца Духулуй Сфынт, а турнат че ведець ши аузиць.
34Pois Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo diz: ‘Disse o Senhor ao meu Senhor: “Assente-se à minha direita,
34Кэч Давид ну с-а суит ын черурь, чи ел сингур зиче: ‘Домнул а зис Домнулуй меу: «Шезь ла дряпта Мя
35até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.”’
35пынэ че вой пуне пе врэжмаший Тэй суб пичоареле Тале.»’
36“Saiba, pois, com certeza toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.”
36Сэ штие бине дар, тоатэ каса луй Исраел, кэ Думнезеу а фэкут Домн ши Христос пе ачест Исус пе каре Л-аць рэстигнит вой.”
37Quando ouviram isso, ficaram compungidos no coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: “Irmãos, o que faremos?”
37Дупэ че ау аузит ачесте кувинте, ей ау рэмас стрэпуншь ын инимэ ши ау зис луй Петру ши челорлалць апостоль: „Фрацилор, че сэ фачем?”
38Pedro lhes respondeu: “Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para o perdão dos pecados, e receberão o dom do Espírito Santo.
38„Покэици-вэ ”, ле-а зис Петру, „ши фиекаре дин вой сэ фие ботезат ын Нумеле луй Исус Христос, спре ертаря пэкателор воастре; апой вець прими дарул Сфынтулуй Дух.
39Pois a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que estão longe, para tantos quantos o Senhor nosso Deus chamar para si.”
39Кэч фэгэдуинца ачаста есте пентру вой, пентру копиий воштри ши пентру тоць чей че сунт департе акум, ын орькыт де маре нумэр ый ва кема Домнул Думнезеул ностру.”
40Com muitas outras palavras ele testemunhava e os exortava, dizendo: “Salvem-se desta geração perversa!”
40Ши, ку мулте алте кувинте, мэртурися, ый ындемна ши зичя: „Мынтуици-вэ дин мижлокул ачестуй ням тикэлос.”
41Então, os que receberam de bom grado a sua palavra foram batizados. Naquele dia, foram acrescentadas cerca de três mil almas.
41Чей че ау примит проповэдуиря луй ау фост ботезаць; ши ын зиуа ачея, ла нумэрул ученичилор с-ау адэугат апроапе трей мий де суфлете.
42E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
42Ей стэруяу ын ынвэцэтура апостолилор, ын легэтура фрэцяскэ, ын фрынӂеря пыний ши ын ругэчунь.
43O temor tomou conta de todos, e muitas maravilhas e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
43Фиекаре ера плин де фрикэ, ши прин апостоль се фэчяу мулте минунь ши семне.
44Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
44Тоць чей че кредяу ерау ымпреунэ ла ун лок ши авяу тоате де обште.
45Vendiam as suas propriedades e bens, e os distribuíam a todos, conforme cada um tinha necessidade.
45Ышь виндяу огоареле ши авериле, ши баний ый ымпэрцяу ынтре тоць, дупэ невоиле фиекэруя.
46Diariamente, perseverando unânimes no templo, e partindo o pão em suas casas, tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
46Тоць ымпреунэ ерау нелипсиць де ла Темплу ын фиекаре зи, фрынӂяу пыня акасэ ши луау храна ку букурие ши курэцие де инимэ.
47louvando a Deus e desfrutando da simpatia de todo o povo. E o Senhor acrescentava à igreja, dia a dia, os que iam sendo salvos.
47Ей лэудау пе Думнезеу ши ерау плэкуць ынаинтя ынтрегулуй нород. Ши Домнул адэуга ын фиекаре зи ла нумэрул лор пе чей че ерау мынтуиць.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.