Atos 18
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Depois destas coisas, Paulo partiu de Atenas e chegou a Corinto.
1Дупэ ачея, Павел а плекат дин Атена ши с-а дус ла Коринт.
2Ele encontrou um certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa Priscila, porque Cláudio havia ordenado que todos os judeus partissem de Roma. Ele foi até eles,
2Аколо, а гэсит пе ун иудеу нумит Акуила, де ням дин Понт, венит де курынд дин Италия, ку невастэ-са Присчила, деоарече Клаудиу порунчисе ка тоць иудеий сэ плече дин Рома. А венит ла ей.
3e, como tinha o mesmo ofício, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
3Ши, фииндкэ авя ачелашь мештешуг, а рэмас ла ей ши лукрау – месерия лор ера фачеря кортурилор.
4Ele argumentava na sinagoga todos os sábados e persuadia judeus e gregos.
4Павел ворбя ын синагогэ ын фиекаре зи де Сабат ши ындуплека пе иудей ши пе гречь.
5Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo foi impelido pelo Espírito e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
5Дар кынд ау венит Сила ши Тимотей дин Мачедония, Павел с-а дедат ын тотул проповэдуирий ши доведя иудеилор кэ Исус есте Христосул.
6Quando eles se opuseram a ele e blasfemaram, ele sacudiu as suas vestes e disse-lhes: “O sangue de vocês esteja sobre as suas próprias cabeças! Eu estou limpo. De agora em diante, irei para os gentios!”
6Фииндкэ иудеий и се ымпотривяу ши-л батжокоряу, Павел шь-а скутурат хайнеле ши ле-а зис: „Сынӂеле востру сэ кадэ асупра капулуй востру; еу сунт курат. Де акум ынколо, мэ вой дуче ла нямурь.”
7Ele partiu dali e foi para a casa de um certo homem chamado Justo, um homem que adorava a Deus, cuja casa ficava ao lado da sinagoga.
7Ши дупэ че а ешит де аколо, а интрат ын каса унуй ом темэтор де Думнезеу, нумит Иуст, а кэруй касэ ера вечинэ ку синагога.
8Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa. Muitos dos coríntios, quando ouviram, creram e foram batizados.
8Дар Крисп, фрунташул синагоӂий, а крезут ын Домнул ымпреунэ ку тоатэ каса луй. Ши мулць динтре коринтень, каре аузисерэ пе Павел, ау крезут ши ей ши ау фост ботезаць.
9O Senhor disse a Paulo de noite, em uma visão: “Não tenha medo, mas fale e não se cale;
9Ноаптя, Домнул а зис луй Павел ынтр-о ведение: „Ну те теме, чи ворбеште ши ну тэчя,
10pois eu estou com você, e ninguém o atacará para lhe fazer mal, porque tenho muito povo nesta cidade.”
10кэчЕу сунт ку тине ши нимень ну ва пуне мына пе тине ка сэ-ць факэ рэу; ворбеште, фииндкэ ам мулт нород ын ачастэ четате.”
11Ele morou ali um ano e seis meses, ensinando a palavra de Deus entre eles.
11Аич а рэмас ун ан ши шасе лунь ши ынвэца принтре коринтень Кувынтул луй Думнезеу.
12Mas quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus se levantaram juntos contra Paulo e o levaram ao tribunal,
12Пе кынд ера Галион кырмуитор ал Ахаей, иудеий с-ау ридикат ку ун гынд ымпотрива луй Павел, л-ау дус ынаинтя скаунулуй де жудекатэ
13dizendo: “Este homem persuade as pessoas a adorarem a Deus de modo contrário à lei.”
13ши ау зис: „Омул ачеста ацыцэ пе оамень сэ се ынкине луй Думнезеу ынтр-ун фел каре есте ымпотрива Леӂий.”
14Mas quando Paulo estava prestes a falar, Gálio disse aos judeus: “Se de fato fosse uma questão de delito ou de crime perverso, ó judeus, eu teria razão para ouvi-los;
14Павел воя сэ ынчапэ ворба, кынд Галион а зис иудеилор: „Дакэ ар фи ворба де врео фаптэ ря сау де врео блестемэцие, в-аш аскулта дупэ кувиинцэ, иудеилор!
15mas se são questões sobre palavras, nomes e a sua própria lei, cuidem disso vocês mesmos. Pois eu não quero ser juiz destas coisas.”
15Дар, дакэ есте ворба де неынцелеӂерь асупра унуй кувынт, асупра унор нуме ши асупра Леӂий воастре, тряба воастрэ; еу ну вряу сэ фиу жудекэтор песте ачесте лукрурь.”
16Então ele os expulsou do tribunal.
16Ши й-а алунгат де ла скаунул де жудекатэ.
17Então todos os gregos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Gálio não se importou com nenhuma destas coisas.
17Атунч, ау пус тоць мына пе Состен, фрунташул синагоӂий, ши-л бэтяу ынаинтя скаунулуй де жудекатэ, фэрэ ка луй Галион сэ-й песе.
18Paulo permaneceu ali ainda muitos dias; depois, despediu-se dos irmãos, e navegou dali para a Síria, junto com Priscila e Áquila. Ele raspou a cabeça em Cencreia, pois tinha feito um voto.
18Павел а май рэмас дестул де мултэ време ын Коринт. Ын урмэ, шь-а луат зиуа бунэ де ла фраць ши а плекат ку корабия спре Сирия, ымпреунэ ку Присчила ши Акуила, дупэ че шь-а тунс капул ын Кенкрея, кэч фэкусе о журуинцэ.
19Ele chegou a Éfeso e os deixou ali; mas ele mesmo entrou na sinagoga e argumentou com os judeus.
19Ау ажунс ын Ефес; ши Павел а лэсат аколо пе ынсоциторий луй. А интрат ын синагогэ ши а стат де ворбэ ку иудеий,
20Quando eles lhe pediram para ficar com eles por mais tempo, ele recusou;
20каре л-ау ругат сэ рэмынэ ла ей май мултэ време. Ел ынсэ н-а воит,
21mas, despedindo-se deles, disse: “De qualquer maneira, devo celebrar esta próxima festa em Jerusalém, mas voltarei a vocês, se Deus quiser.” Então ele zarpou de Éfeso.
21чи шь-а луат рэмас-бун де ла ей ши а зис: „Требуе нумайдекыт ка сэрбэтоаря каре вине с-о фак ын Иерусалим. Дакэ ва вои Думнезеу, мэ вой ынтоарче ярэшь ла вой.” Ши а плекат дин Ефес.
22Quando desembarcou em Cesareia, ele subiu e saudou a igreja, e desceu para Antioquia.
22С-а дат жос дин корабие ын Чезарея, с-а суит ла Иерусалим ши, дупэ че а урат де бине Бисеричий, с-а коборыт ын Антиохия.
23Depois de passar algum tempo ali, ele partiu e percorreu sucessivamente a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
23Дупэ че а петрекут кытэва време ын Антиохия, Павел а плекат ши а стрэбэтут дин лок ын лок цинутул Галатией ши Фриӂией, ынтэринд пе тоць ученичий.
24Ora, um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem de grande eloquência, chegou a Éfeso. Ele era poderoso nas Escrituras.
24Ла Ефес, а венит ун иудеу нумит Аполо, де ням дин Александрия. Омул ачеста авя дарул ворбирий ши ера таре ын Скриптурь.
25Este homem havia sido instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão as coisas a respeito de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
25Ел ера ынвэцат ын че привеште Каля Домнулуй, авя ун дух ынфокат ши ворбя ши ынвэца амэнунцит пе оамень деспре Исус, мэкар кэ ну куноштя декыт ботезул луй Иоан.
26Ele começou a falar ousadamente na sinagoga. Mas quando Priscila e Áquila o ouviram, eles o levaram à parte e lhe explicaram o caminho de Deus com mais precisão.
26А ынчепут а ворби ку ындрэзнялэ ын синагогэ. Акуила ши Присчила, кынд л-ау аузит, л-ау луат ла ей ши й-ау арэтат май ку де-амэнунтул Каля луй Думнезеу.
27Quando ele decidiu passar para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem. Quando ele chegou, ajudou muito aqueles que haviam crido pela graça;
27Фииндкэ ел воя сэ трякэ ын Ахая, фраций л-ау ымбэрбэтат сэ се дукэ ши ау скрис ученичилор сэ-л примяскэ бине. Кынд а ажунс, а ажутат мулт, прин харул луй Думнезеу, пе чей че крезусерэ,
28pois ele refutava vigorosamente os judeus, mostrando publicamente pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
28кэч ынфрунта ку путере пе иудей ынаинтя нородулуй ши ле доведя дин Скриптурь кэ Исус есте Христосул.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.