Atos 18
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Depois destas coisas, Paulo partiu de Atenas e chegou a Corinto.
1Pea hili ʻae ngaahi meʻa ni, naʻe ʻalu ʻa Paula ʻi ʻAtenisi, pea aʻu atu ki Kolinitō;
2Ele encontrou um certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa Priscila, porque Cláudio havia ordenado que todos os judeus partissem de Roma. Ele foi até eles,
2Pea naʻa ne ʻilo ʻi ai ha Siu naʻe hingoa ko ʻAkuila, naʻe fanauʻi ʻi Ponito, kuo toki haʻu mei ʻItali, mo hono uaifi ko Pisila; (he naʻe fekau ʻe Kalotiusi ke ʻalu ʻi Loma ʻae kakai Siu kotoa pē:) pea ne ʻalu ia kiate kinaua.
3e, como tinha o mesmo ofício, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
3Pea koeʻuhi naʻa nau faiva taha, ko ia naʻa ne nofo mo kinaua, ʻo ngāue: he ko ʻenau faiva ko e ngaohi fale fehikitaki.
4Ele argumentava na sinagoga todos os sábados e persuadia judeus e gregos.
4Pea naʻe ako ia ʻi he falelotu, ʻi he ʻaho Sāpate kotoa pē, pea ne fakatafoki ʻae Siu mo e Kiliki.
5Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo foi impelido pelo Espírito e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
5Pea kuo haʻu ʻa Sailosi mo Timote mei Masitōnia, pea māfasia ʻa Paula ʻi hono loto, pea fakapapau atu ʻe ia ki he kakai Siu ko e Kalaisi ʻa Sisu.
6Quando eles se opuseram a ele e blasfemaram, ele sacudiu as suas vestes e disse-lhes: “O sangue de vocês esteja sobre as suas próprias cabeças! Eu estou limpo. De agora em diante, irei para os gentios!”
6Pea ʻi heʻenau fakatanga, mo lea kovi, naʻa ne tupeʻi hono kofu, mo ne pehē kiate kinautolu, “Ke ʻi homou ʻulu pē ʻa homou toto; ʻoku ou maʻa au: ngata mei heni, te u ʻalu ki he Senitaile.”
7Ele partiu dali e foi para a casa de um certo homem chamado Justo, um homem que adorava a Deus, cuja casa ficava ao lado da sinagoga.
7¶ Pea ne ne ʻalu mei ai, ʻo hū ki he fale ʻo ha tangata, naʻe hingoa ko Susitasa, naʻe lotu ia ki he ʻOtua, pea naʻe vāofi hono fale mo e falelotu.
8Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa. Muitos dos coríntios, quando ouviram, creram e foram batizados.
8Pea naʻe tui ki he ʻEiki ʻa Kalisipo, ko e pule lahi ʻoe falelotu, mo hono fale kotoa pē; pea naʻe fanongo mo tui ʻae kakai Kolinitō tokolahi, pea naʻe papitaiso ʻakinautolu.
9O Senhor disse a Paulo de noite, em uma visão: “Não tenha medo, mas fale e não se cale;
9Pea folofola ai ʻae ʻEiki kia Paula ʻi he poʻuli, ʻi he meʻa naʻe hā mai, “ʻOua naʻa ke manavahē, ka ke lea, pea ʻoua naʻa ke fakalongo pē;
10pois eu estou com você, e ninguém o atacará para lhe fazer mal, porque tenho muito povo nesta cidade.”
10He ʻoku ou ʻiate koe, pea ʻe ʻikai ha tangata te ne faʻa fai ha kovi kiate koe; he ʻoku ou maʻu ʻae kakai tokolahi ʻi he kolo ni.”
11Ele morou ali um ano e seis meses, ensinando a palavra de Deus entre eles.
11Pea naʻa ne nofo ai ʻi he taʻu ʻe taha pea mo e māhina ʻe ono, ʻo ne ako ʻaki ʻae folofola ʻae ʻOtua kiate kinautolu.
12Mas quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus se levantaram juntos contra Paulo e o levaram ao tribunal,
12¶ Ka ʻi he pule ʻa Kalio ʻi ʻAkeia, naʻe fakataha ʻae kakai Siu, ʻonau feʻohofi kia Paula, pea taki ia ki he potu fakamaau,
13dizendo: “Este homem persuade as pessoas a adorarem a Deus de modo contrário à lei.”
13Mo nau pehē, “ʻOku ako ʻe he siana ni ke lotu ʻae kakai ki he ʻOtua, kae ʻikai hangē ko e fono.”
14Mas quando Paulo estava prestes a falar, Gálio disse aos judeus: “Se de fato fosse uma questão de delito ou de crime perverso, ó judeus, eu teria razão para ouvi-los;
14Pea kuo fai ʻe Paula ke ne lea, pea pehē ʻe Kalio ki he kakai Siu, “ʻAe kakai Siu, ka ne ko ha meʻa taʻetotonu pe pauʻu kuo fai, pehē ʻe taau mo au ke u tokanga kiate kimoutolu:
15mas se são questões sobre palavras, nomes e a sua própria lei, cuidem disso vocês mesmos. Pois eu não quero ser juiz destas coisas.”
15Pea kapau ko e fakakikihi ʻi he lea mo e hingoa, mo hoʻomou fono pē, mou tokanga ʻakimoutolu ki ai; ʻe ʻikai te u fakamaau ʻeau ʻae meʻa pehē.”
16Então ele os expulsou do tribunal.
16Pea naʻa ne kapusi ʻakinautolu mei he potu fakamaau.
17Então todos os gregos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Gálio não se importou com nenhuma destas coisas.
17Pea naʻe toki puke ʻe he Kiliki kotoa pē ʻa Sositine, ko e pule lahi ʻoe falelotu, mo nau tautea ia ʻi he potu fakamaau. Pea naʻe ʻikai tokanga ʻa Kalio ki he ngaahi meʻa ni.
18Paulo permaneceu ali ainda muitos dias; depois, despediu-se dos irmãos, e navegou dali para a Síria, junto com Priscila e Áquila. Ele raspou a cabeça em Cencreia, pois tinha feito um voto.
18¶ Pea naʻe kei nofo ai ʻa Paula ʻo fuoloa, pea toki māvae ia mo e kāinga, ʻo ne folau mei ai ki Silia, pea naʻe ō mo ia ʻa Pisila mo ʻAkuila; kuo tomuʻa fafai hono ʻulu ʻi Senikelea: ko e meʻa ʻi heʻene fuakava.
19Ele chegou a Éfeso e os deixou ali; mas ele mesmo entrou na sinagoga e argumentou com os judeus.
19Pea naʻa ne aʻu atu ki ʻEfesō, pea ne tuku ai ʻakinaua: pea ʻalu ia ki he falelotu, ʻo malanga ki he kakai Siu.
20Quando eles lhe pediram para ficar com eles por mais tempo, ele recusou;
20Pea ʻi heʻenau kole ke nau nonofo ʻo fuoloa siʻi, naʻe ʻikai loto ia ki ai;
21mas, despedindo-se deles, disse: “De qualquer maneira, devo celebrar esta próxima festa em Jerusalém, mas voltarei a vocês, se Deus quiser.” Então ele zarpou de Éfeso.
21Ka naʻe lea māvae ia kiate kinautolu, ʻo pehē, “ʻOku mātuʻaki totonu ʻeku ʻalu ki he kātoanga ʻoku ʻamanaki ni ʻi Selūsalema: ka te u toe haʻu kiate kimoutolu, ʻo kapau ʻe lelei ki he ʻOtua.” Pea naʻe folau ia mei ʻEfesō.
22Quando desembarcou em Cesareia, ele subiu e saudou a igreja, e desceu para Antioquia.
22Pea kuo tūʻuta ia ki Sesalia, pea ʻalu hake ia, ʻonau feʻofoʻofani mo e siasi, pea ʻalu hifo ia ki ʻAniteoke.
23Depois de passar algum tempo ali, ele partiu e percorreu sucessivamente a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
23Pea kuo fuoloa ange ʻene nofo ai, pea ʻalu ia, ʻo fononga ʻi he potu kotoa pē ʻo Kalētia mo Filisia, ʻo tokoni ʻae kau ākonga kotoa pē.
24Ora, um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem de grande eloquência, chegou a Éfeso. Ele era poderoso nas Escrituras.
24¶ Pea naʻe haʻu ki ʻEfesō ʻae Siu ʻe tokotaha naʻe hingoa ko ʻApolosi, naʻe fanauʻi ia ʻi ʻAlekisānitia, ko e tangata lea mālie ia, pea poto lahi ʻi he ngaahi tohi.
25Este homem havia sido instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão as coisas a respeito de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
25Pea kuo akonekina ʻae tangata ni ʻi he hala ʻoe ʻEiki; pea ʻi heʻene loto fai velenga, naʻa ne lea mo ako lahi ʻaki ʻae ngaahi meʻa ʻae ʻEiki, ka kuo ʻilo pe ʻe ia ʻae papitaiso ʻa Sione.
26Ele começou a falar ousadamente na sinagoga. Mas quando Priscila e Áquila o ouviram, eles o levaram à parte e lhe explicaram o caminho de Deus com mais precisão.
26Pea naʻe kamata lea mālohi ia ʻi he falelotu: pea kuo fanongo ki ai ʻa ʻAkuila mo Pisila, naʻa na maʻu ia, ʻo na fakamatala kiate ia ʻo lahi ʻae hala ʻoe ʻOtua.
27Quando ele decidiu passar para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem. Quando ele chegou, ajudou muito aqueles que haviam crido pela graça;
27Pea kuo loto ia ke ʻalu ki ʻAkeia, naʻe tohi ʻe he kāinga, ʻo enginaki ki he kau ākonga ke nau maʻu ia: pea kuo aʻu atu ia ki ai, pea ne tokoni lahi ʻakinautolu kuo nau tui ʻi he ʻaloʻofa:
28pois ele refutava vigorosamente os judeus, mostrando publicamente pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
28He naʻe fakakikihi mālohi ia mo e kakai Siu, ʻi he fakahā, ʻo ne fakamoʻoni mei he ngaahi tohi ko Sisu ko e Kalaisi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.