Jó 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Havia um homem na terra de Uz, cujo nome era Jó. Esse homem era íntegro e reto, e alguém que temia a Deus, e se desviava do mal.
1Naʻe ai ʻae tangata ʻi he fonua ko Usa, naʻe hingoa ko Siope; pea naʻe haohaoa mo angatonu ʻae tangata ko ia, pea ne manavahē ia ki he ʻOtua, pea afe mei he kovi.
2Nasceram-lhe sete filhos e três filhas.
2Pea naʻe fanauʻi kiate ia ʻae foha ʻe toko fitu mo e ʻofefine ʻe toko tolu.
3Suas posses também eram sete mil ovelhas, três mil camelos, quinhentas juntas de bois, quinhentas jumentas e uma criadagem muito grande; de modo que este homem era o maior de todos os filhos do oriente.
3Ko ʻene koloa ko e sipi ʻe fitu afe, mo e kāmeli ʻe tolu afe, mo e taulua fanga pulu ʻe nimangeau, mo e ʻasi fefine ʻe nimangeau, mo e fuʻu ʻapi tokolahi ʻaupito; pea naʻe lahi taha ai ʻae tangata ni ʻi he kakai kotoa pē ʻoe potu hahake.
4Seus filhos iam e davam um banquete na casa de cada um em seu dia de aniversário; e mandavam chamar suas três irmãs para comer e beber com eles.
4Pea naʻe faʻa fai ʻe hono ngaahi foha ʻae kātoanga kai ʻi honau ngaahi fale, ʻo taki taha ʻi hono ʻaho; pea naʻe tala ki honau tuofefine ʻe toko tolu ke kai mo inu mo kinautolu.
5Sucedia que, quando os dias de seus banquetes completavam seu ciclo, Jó mandava chamá-los e os santificava, e levantando-se de madrugada, oferecia holocaustos segundo o número de todos eles. Pois Jó dizia: “Pode ser que meus filhos tenham pecado, e renunciado a Deus em seus corações.” Jó fazia isso continuamente.
5Pea kuo ʻosi ʻae ngaahi ʻaho ʻo ʻenau fai kātoanga, naʻe fekau ʻe Siope ke fakatapui ʻakinautolu, pea ne tuʻu hengihengi hake, ʻo ʻatu ʻae ngaahi feilaulau tutu ʻo fakatatau ki honau tokolahi kotoa pē: he naʻe pehē ʻe Siope, naʻa kuo angahala ʻa hoku ngaahi foha, ʻo lea kovi ki he ʻOtua ʻi honau loto. Naʻe fai pehē pe ʻa Siope ʻi he ʻaho kotoa pē.
6Ora, no dia em que os filhos de Deus vieram apresentar-se perante o SENHOR, Satanás também veio entre eles.
6¶ Ka naʻe ai ʻae ʻaho naʻe fakataha ai ʻae ngaahi foha ʻoe ʻOtua ke fakahā ʻakinautolu ʻi he ʻao ʻo Sihova, pea naʻe haʻu ai foki ʻa Sētane mo kinautolu.
7O SENHOR disse a Satanás: “De onde você vem?” Então Satanás respondeu ao SENHOR, e disse: “De rodear a terra, e de passear por ela.”
7Pea naʻe pehē ʻe Sihova kia Sētane, “Ko hoʻo haʻu mei fē?” Pea tali ʻe Sētane kia Sihova, ʻo pehē, “Mei heʻeku fakatakamilo ʻa māmani mo ʻeku feʻaluʻaki fano ʻi ai.”
8O SENHOR disse a Satanás: “Você reparou no meu servo Jó? Pois não há ninguém como ele na terra, um homem íntegro e reto, que teme a Deus e se desvia do mal.”
8Pea naʻe pehē ʻe Sihova kia Sētane, “Kuo ke tokangaʻi ʻa ʻeku tamaioʻeiki ko Siope, he ʻoku ʻikai hano tatau ʻi māmani, ko e tangata haohaoa mo angatonu, ʻoku manavahē ia ki he ʻOtua, pea afe mei he kovi?”
9Então Satanás respondeu ao SENHOR, e disse: “Por acaso é de graça que Jó teme a Deus?
9Pea naʻe tali ai ʻe Sētane kia Sihova, ʻo pehē, “He kuo manavahē ʻa Siope ki he ʻOtua taʻehatotongi?
10Você não colocou uma cerca ao redor dele, ao redor da sua casa, e ao redor de tudo o que ele tem, por todos os lados? Você abençoou a obra de suas mãos, e os seus bens se multiplicaram na terra.
10ʻIkai kuo ke takatakai ʻaki ia ʻae ʻā, mo hono fale, mo ʻene meʻa kotoa pē mei he potu kotoa pē? Pea kuo ke fakamonūʻiaʻi ʻae ngāue ʻa hono nima, pea ʻoku tupulekina ʻene koloa ʻi he fonua.
11Mas estenda a sua mão agora, e toque em tudo o que ele tem, e ele renunciará a você na sua face.”
11Kae mafao atu eni ho nima, ʻo taaʻi ʻaia kotoa pē ʻoku ʻaʻana, pea te ne lauʻikoviʻi koe ʻi ho fofonga.”
12O SENHOR disse a Satanás: “Eis que, tudo o que ele tem está em seu poder. Somente contra ele não estenda a sua mão.” Então Satanás saiu da presença do SENHOR.
12Pea naʻe pehē ʻe Sihova kia Sētane, “Vakai, ʻoku ʻi ho nima ʻae meʻa kotoa pē ʻoku ʻaʻana; kaeʻoua naʻa ke hilifaki ho nima kiate ia.” Pea naʻe ʻalu atu ʻa Sētane mei he ʻao ʻo Sihova.
13Sucedeu num dia em que seus filhos e suas filhas estavam comendo e bebendo vinho na casa do irmão mais velho,
13¶ Pea naʻe ai ʻae ʻaho naʻe kai mo inu uaine ʻe hono ngaahi foha mo hono ngaahi ʻofefine ʻi he fale ʻo honau taʻokete lahi:
14que um mensageiro veio a Jó, e disse: “Os bois estavam arando, e as jumentas pastando ao lado deles,
14Pea naʻe haʻu ai ʻae talafekau kia Siope, ʻo ne pehē, “Naʻe fai ʻae keli ʻe he fanga pulu, pea kai ʻae fanga ʻasi ʻi he potu ofi ki ai:
15e os sabeus atacaram, e os levaram embora. Sim, eles mataram os servos ao fio da espada, e só eu escapei para lhe contar.”
15Pea naʻe ʻoho mai ʻae kakai Sipa ʻo ʻave ʻakinautolu; pea kuo nau tāmateʻi ʻae kau tamaioʻeiki ʻaki ʻae mata ʻoe heletā; pea ko au pe kuo hao ke tala ia kiate koe.”
16Enquanto ele ainda falava, veio outro e disse: “O fogo de Deus caiu do céu, e queimou as ovelhas e os servos, e os consumiu, e só eu escapei para lhe contar.”
16Pea lolotonga ʻene lea mo ʻene haʻu foki ʻae tokotaha, ʻo ne pehē, “Kuo tō mai mei he langi ʻae afi ʻae ʻOtua, pea kuo vela ai ʻae fanga sipi, mo e kau tamaioʻeiki, ʻo fakaʻauha ʻakinautolu; pea ko au pe kuo hao ke tala ia kiate koe.”
17Enquanto ele ainda falava, veio outro e disse: “Os caldeus formaram três bandos, e atacaram os camelos, e os levaram embora, sim, e mataram os servos ao fio da espada; e só eu escapei para lhe contar.”
17Pea lolotonga ʻene lea mo ʻene haʻu foki ʻae tokotaha, ʻo ne pehē, “Naʻe vahe tolu ʻae kongakau Kalitia, ʻonau ʻoho mai ki he fanga kāmeli, pea ʻave ia, pea kuo nau tāmateʻi ʻae kau tamaioʻeiki ʻaki ʻae mata ʻoe heletā; pea ko au pe kuo hao ke tala ia kiate koe.”
18Enquanto ele ainda falava, veio também outro, e disse: “Seus filhos e suas filhas estavam comendo e bebendo vinho na casa do irmão mais velho,
18Pea lolotonga ʻene lea mo ʻene haʻu foki ʻae tokotaha, ʻo ne pehē, “Naʻe kai mo inu uaine ʻa ho ngaahi foha mo ho ngaahi ʻofefine ʻi he fale ʻo honau taʻokete lahi:
19e eis que veio um grande vento do deserto, e atingiu os quatro cantos da casa, e ela caiu sobre os jovens, e eles estão mortos. Só eu escapei para lhe contar.”
19Pea ʻiloange, kuo hā mai ʻae fuʻu matangi lahi mei he toafa, ʻo taaʻi hono tuliki ʻe fā ʻoe fale, pea naʻe holo ia ki he kau talavou, pea kuo nau mate; pea ko au pe kuo hao ke tala ia kiate koe.”
20Então Jó se levantou, rasgou o seu manto, rapou a sua cabeça, caiu por terra e adorou.
20Pea naʻe toki tuʻu hake ʻa Siope, ʻo ne haehae hono pulupulu, ʻo fakatekefua ia, pea fakafoʻohifo ki he kelekele, ʻo hū.
21Ele disse: “Nu saí do ventre de minha mãe, e nu retornarei para lá. O SENHOR deu, e o SENHOR tomou. Bendito seja o nome do SENHOR.”
21ʻO ne pehē, “Naʻaku haʻu telefua pe mei he manāva ʻo ʻeku faʻē, pea te u toe ʻalu telefua atu pe: naʻe foaki ʻe Sihova, pea kuo toʻo atu ʻe Sihova; fakafetaʻi pe ki he huafa ʻo Sihova.”
22Em tudo isso, Jó não pecou, nem acusou Deus de injustiça.
22ʻI he ngaahi meʻa ni kotoa pē naʻe ʻikai angahala ʻa Siope, pe tuku ha kovi ki he ʻOtua.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.