Jó 22
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Então Elifaz, o temanita, respondeu:
1Pea naʻe toki tali ʻe Elifasi mei Timani, ʻo ne pehē,
2“Pode um homem ser útil a Deus? Certamente aquele que é sábio é útil a si mesmo.
2‘ʻE faʻa ʻaonga ʻae tangata ki he ʻOtua,’ ʻo hangē ʻoku ʻaonga ʻaia ʻoku poto kiate ia pe?
3Traz algum prazer ao Todo-Poderoso que você seja justo? Ou há algum benefício para ele em que você torne os seus caminhos perfeitos?
3He ʻoku ʻaonga ki he Māfimafi ʻa hoʻo māʻoniʻoni? Pe ʻaonga ki ai ʻa hoʻo fakahaohaoa ho ngaahi ʻaluʻanga?
4É por causa da sua piedade que ele o repreende, e que ele entra em juízo contra você?
4He te ne tautea koe ko ʻene manavahē kiate koe? Te ne fai koā mo koe ʻae fakamaau?
5A sua maldade não é grande? E não há fim para as suas iniquidades.
5ʻIkai ʻoku lahi ʻaupito hoʻo angahala? Pea taʻengata mo hoʻo ngaahi hia?
6Pois você tomou penhores do seu irmão sem motivo, e despojou os nus de suas roupas.
6He kuo ke maʻu taʻetotonu ʻae totongi mei ho kāinga, pea kuo ke faʻao mei he telefua honau kofu.
7Você não deu água para o cansado beber, e reteve o pão do faminto.
7Naʻe ʻikai te ke fakainua ʻae vaivai ʻaki ʻae vai, pea kuo ke taʻofi ʻae mā mei he fiekaia.
8Mas quanto ao homem poderoso, a terra era dele; e o homem honrado habitava nela.
8Ka naʻe ʻoe tangata mālohi ʻae fonua; pea nofo ai ʻae tangata ongoongolelei.
9Você mandou as viúvas embora de mãos vazias, e os braços dos órfãos foram quebrados.
9Kuo ke fekau atu taʻehameʻa ʻae kau fefine kuo mate honau husepāniti, pea kuo fesiʻi ʻae nima ʻoe kau tamai mate.
10Por isso, há armadilhas ao seu redor, e o pavor repentino o perturba,
10Ko ia kuo kāpui ai koe ʻe he ngaahi tauhele, pea ke puputuʻu ʻi he manavahē kuo fakafokifā;
11ou trevas, de modo que você não pode ver, e inundações de águas o cobrem.
11Pea ko e fakapoʻuli ke ʻoua naʻa ke mamata, pea ʻufiʻufi koe ʻe he ngaahi vai lahi.
12“Deus não está nas alturas dos céus? Veja a altura das estrelas, quão elevadas elas estão!
12“ʻIkai ʻoku ʻi he langi ʻi ʻolunga ʻae ʻOtua? Pea ke vakai ki hono māʻolunga faufau ʻoe ngaahi fetuʻu lahi!
13E você diz: ‘O que Deus sabe? Pode ele julgar através das densas trevas?
13Ka ke pehē ʻe koe, ‘ʻOku ʻilo fēfē ʻe he ʻOtua? Pea ʻe faʻa fakamaau ʻe ia ʻi he loto ʻao fakapoʻuli?
14Nuvens espessas o cobrem, de modo que ele não vê; ele caminha sobre a abóbada do céu.’
14Ko e ʻufiʻufi kiate ia ʻae ngaahi ʻao matolu, ʻaia ʻoku ʻikai te ne mamata ai; pea ʻoku hāʻele pe ia ʻi he hāʻeleʻanga ʻi he langi.’
15Você continuará no antigo caminho, que os homens perversos trilharam?
15He kuo ke fakaʻilongaʻi ʻe koe ʻae hala motuʻa, naʻe fou ai ʻae kakai angahala?
16Eles foram arrebatados antes do seu tempo; seus alicerces foram arrastados como um rio.
16ʻAkinautolu naʻe tuʻusi hifo ʻi he teʻeki hoko honau kuonga, ʻakinautolu naʻe lōmaki honau tuʻunga ʻaki ʻae vai:
17Eles disseram a Deus: ‘Afaste-se de nós!’ e: ‘O que o Todo-Poderoso pode fazer por nós?’
17ʻAkinautolu naʻe pehē ki he ʻOtua, ‘ʻAlu ʻiate kimautolu:’ pea, ‘Ko e hā ʻe faʻa fai ʻe he Māfimafi maʻanautolu?’
18Contudo, ele encheu as casas deles de coisas boas; mas o conselho dos ímpios está longe de mim.
18Ka naʻa ne fakapito ʻaki ʻae ngaahi meʻa lelei honau ngaahi fale: ka ʻoku mamaʻo ʻiate au ʻae fakakaukau ʻoe angahala.
19Os justos veem isso e se alegram; os inocentes zombam deles,
19ʻOku mamata ki ai ʻae māʻoniʻoni, pea fiefia: pea ʻoku kata manuki kiate kinautolu ʻe he taʻeangahala.
20dizendo: ‘Certamente aqueles que se levantaram contra nós foram destruídos, e o fogo consumiu o que restou deles.’
20‘Koeʻuhi naʻe ʻikai tuʻusi ʻetau koloa, ka ko honau toe ʻoku fakaʻauha ʻe he afi.’
21“Apegue-se a ele agora, e tenha paz; assim, o bem virá a você.
21“Fai ke ke ʻiloʻi ia, pea ke melino: pea ko ia ʻe hoko ai ʻae lelei kiate koe.
22Aceite, por favor, a instrução da sua boca, e guarde as suas palavras no seu coração.
22ʻOku ou kole kiate koe, ke ke maʻu ʻae fono mei hono ngutu, pea ke faʻo ki ho loto ʻa ʻene ngaahi folofola.
23Se você se voltar para o Todo-Poderoso, você será edificado; se você afastar a injustiça para longe das suas tendas.
23Kapau te ke tafoki ki he Māfimafi, ʻe langa hake koe, pea te ke tukuange ke mamaʻo ʻae hia mei ho ngaahi fale.
24Coloque o seu tesouro no pó, e o ouro de Ofir entre as pedras dos ribeiros.
24Pea te ke toki fokotuʻu ʻae koloa ʻo hangē ko e efu, mo e koula ʻo Ofeli ʻo hangē ko e ngaahi maka teka ʻoe tafeʻanga vai.
25O Todo-Poderoso será o seu tesouro, e prata preciosa para você.
25ʻIo, ʻe hoko ʻae Māfimafi ko ho fakaū, pea te ke maʻu ʻo lahi ʻae siliva.
26Pois então você se deleitará no Todo-Poderoso, e levantará o seu rosto para Deus.
26He te ke toki fiefia ʻi he Māfimafi, pea hanga hake ho mata ki he ʻOtua.
27Você fará a sua oração a ele, e ele o ouvirá; e você cumprirá os seus votos.
27Te ke fai haʻo lotu kiate ia, pea te ne ongoʻi koe, pea te ke fai hoʻo ngaahi fuakava.
28Você também decretará algo, e isso lhe será estabelecido; e a luz brilhará em seus caminhos.
28Te ke tuʻutuʻuni foki ha meʻa, pea ʻe fakamoʻoni ia kiate koe: pea ʻe ulo ʻae maama ki ho ngaahi hala.
29Quando o abaterem, você dirá: ‘Levante-se.’ Ele salvará a pessoa humilde.
29ʻOka ai ha tōkilalo, te ke toki pehē, ‘ʻOku ai ʻae hakeakiʻi;’ pea ʻe fakamoʻui ʻe ia ʻae angavaivai.
30Ele livrará até mesmo aquele que não é inocente; sim, ele será liberto pela pureza das suas mãos.”
30ʻE fakahaofi ʻe ia ʻae fonua motu ʻoe taʻeangahala: pea ʻoku hao ia ʻi he māʻoniʻoni ʻo ho nima.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.