Jó 33
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1“Contudo, Jó, por favor, ouça o meu discurso, e escute todas as minhas palavras.
1“Ko ia ʻoku ou kole kiate koe ʻe Siope, fakafanongo ki heʻeku ngaahi fakamatala, mo ke tokanga ki heʻeku lea kotoa pē.
2Veja agora, eu abri a minha boca. Minha língua falou em minha boca.
2Vakai, kuo u faʻai eni ʻa hoku ngutu, kuo lea ʻa hoku ʻelelo ʻi hoku ngutu.
3Minhas palavras declararão a retidão do meu coração. Aquilo que meus lábios sabem, eles falarão com sinceridade.
3Te u lea au mei he totonu ʻo hoku loto: pea ʻe mahino ʻae ʻilo ʻe lea ʻaki ʻe hoku loungutu.
4O Espírito de Deus me fez, e o sopro do Todo-Poderoso me dá vida.
4Naʻe ngaohi au ʻe he Laumālie ʻoe ʻOtua, pea ko e mānava ʻoe Māfimafi kuo ne foaki ʻae moʻui kiate au.
5Se você puder, responda-me. Ordene as suas palavras diante de mim, e levante-se.
5Kapau te ke faʻa tali au, pea fokotuʻu hokohoko pe hoʻo ngaahi lea, tuʻu hake ʻi hoku ʻao.
6Eis que, para com Deus, sou como você; eu também fui formado do barro.
6Vakai, ʻoku ou tatau mo koe ʻi he ʻao ʻoe ʻOtua: kuo ngaohi foki au mei he ʻumea.
7Eis que o medo de mim não o assustará, nem a minha pressão será pesada sobre você.
7ʻE ʻikai fakamanavahēʻi koe ʻe haʻaku fakailifia, pea ʻe ʻikai mamafa ʻa hoku nima kiate koe.
8“Certamente você falou aos meus ouvidos, eu ouvi a voz das suas palavras, dizendo:
8“Ko e moʻoni kuo ke lea ʻi hoku telinga, pea kuo u ongoʻi ʻae leʻo ʻo hoʻo ngaahi lea, ʻo pehē,
9'Eu sou limpo, sem desobediência. Sou inocente, e não há iniquidade em mim.
9‘ʻOku ou maʻa taʻehaangahala, ʻoku ou māʻoniʻoni; pea ʻoku ʻikai ha hia ʻiate au.
10Eis que ele encontra motivos contra mim. Ele me considera como seu inimigo.
10Vakai, ʻoku ne kumi ʻae meʻa ke u kovi ai, ʻoku ne lauʻi au ko hono fili,
11Ele coloca os meus pés no tronco. Ele observa todos os meus caminhos.'
11ʻOku ne ʻai hoku vaʻe ki he meʻa fakamaʻu vaʻe, ʻoku ne vakaiʻi ʻa hoku ʻalunga kotoa pē.’
12“Eis que eu lhe responderei. Nisso você não é justo, pois Deus é maior do que o homem.
12“Vakai eni, ʻoku ʻikai te ke tonuhia: te u talia koe, he ʻoku lahi ʻae ʻOtua ki he tangata.
13Por que você contende contra ele, porque ele não presta contas de nenhum dos seus atos?
13He ko e hā ʻoku ke fai ai mo ia? Koeʻuhi ʻoku ʻikai fakahā ʻe ia ʻae ʻuhinga ʻo ʻene ngaahi ngāue.
14Pois Deus fala uma vez, sim, duas vezes, embora o homem não preste atenção.
14Ka ʻoku lea ʻae ʻOtua ʻo tuʻo taha, ʻio, ʻo tuʻo ua, ka ʻoku ʻikai tokangaʻi ia ʻe he tangata.
15Em um sonho, em uma visão da noite, quando o sono profundo cai sobre os homens, no adormecer sobre a cama,
15ʻI he misi, ʻi he meʻa hā mai ʻoe poʻuli, ʻi he tō ʻae mohe maʻu ki he kakai, ʻi he tulemohe ʻi he mohenga;
16então ele abre os ouvidos dos homens, e sela a instrução deles,
16ʻOku ne toki fakaongo ʻae telinga ʻoe kakai, ʻo ne pulusi ʻa honau akonakiʻi,
17para que ele possa afastar o homem do seu propósito, e esconder do homem o orgulho.
17Koeʻuhi ke ne taʻofi ʻae tangata mei heʻene ngāue ʻaʻana, pea fufū ʻae fielahi mei he tangata.
18Ele retém a sua alma da cova, e a sua vida de perecer pela espada.
18ʻOku ne taʻofi mai hono laumālie mei he luo, mo ʻene moʻui ke ʻoua naʻa ʻauha ʻi he heletā.
19“Ele também é castigado com dor em sua cama, com contínua agonia em seus ossos,
19Pea ʻoku ne tautea foki ia ʻaki ʻae mamahi ʻi hono mohenga, mo hono ngaahi hui ʻaki ʻae mamahi lahi:
20de modo que a sua vida abomina o pão, e a sua alma a comida saborosa.
20Ko ia ʻoku fehiʻa ai ʻene moʻui ki he mā, mo hono laumālie ki he meʻakai ifo lelei.
21Sua carne é tão consumida que não pode ser vista. Seus ossos, que não se viam, agora sobressaem.
21ʻOku fakaʻaʻau ʻo ʻosi ʻa hono kakano, ʻo ʻikai ʻiloa; pea ʻoku tuʻu mai hono ngaahi hui naʻe ʻikai hā mai.
22Sim, a sua alma se aproxima da cova, e a sua vida dos destruidores.
22ʻIo, ʻoku ʻunuʻunu atu hono laumālie ki he faʻitoka, mo ʻene moʻui ki he kau fakaʻauha.
23“Se houver ao seu lado um anjo, um intérprete, um entre mil, para mostrar ao homem o que é certo para ele,
23“Kapau ʻe ʻiate ia ha faifekau, ko e fakamatala, ko e taha mei he toko taha afe, ke fakahā ki he tangata ʻene māʻoniʻoni:
24então Deus é gracioso para com ele, e diz: 'Livre-o de descer à cova, eu encontrei um resgate.'
24ʻOku toki ʻaloʻofa ai ia kiate ia, ʻo ne pehē, “Fakamoʻui ia mei he ʻalu hifo ki he luo: kuo u ʻiloʻi ʻae huhuʻi.”
25Sua carne será mais fresca do que a de uma criança. Ele retorna aos dias da sua juventude.
25ʻE moʻui lelei hake hono sino ʻi ha tamasiʻi: ʻe toe foki ia ki he ngaahi ʻaho ʻo ʻene kei siʻi:
26Ele ora a Deus, e ele lhe é favorável, de modo que ele vê a sua face com alegria. Ele restaura ao homem a sua justiça.
26ʻE lotu ia ki he ʻOtua, pea ʻe tokanga ia ki ai: pea ʻe mamata ia ki hono fofonga ʻi he fiefia: he te ne totongi ki he tangata ʻa ʻene māʻoniʻoni.
27Ele canta diante dos homens, e diz: 'Eu pequei, e perverti o que era reto, e isso não me trouxe proveito.
27ʻOku ne vakai ki he kakai, pea ka pehē ʻe ha taha, ‘Kuo u angahala, pea fakakehe ʻaia ʻoku totonu, pea kuo taʻeʻaonga ia kiate au;
28Ele redimiu a minha alma de ir para a cova. Minha vida verá a luz.'
28ʻE fakahaofi ʻe ia ʻa hono laumālie ke ʻoua naʻa ʻalu hifo ki he luo, pea ʻe mamata ʻene moʻui ki he maama.
29“Eis que Deus faz todas essas coisas, duas, sim, três vezes, com um homem,
29“Vakai, ʻoku faʻa fai ʻe he ʻOtua ʻae ngaahi meʻa ni kotoa pē koeʻuhi ko e tangata,
30para trazer de volta a sua alma da cova, para que ele seja iluminado com a luz dos viventes.
30Ke ne toe ʻomi ai hono laumālie mei he luo, pea ne fakamaama ia ʻaki ʻae maama ʻoe moʻui.
31Preste bem atenção, Jó, e escute-me. Mantenha-se em silêncio, e eu falarei.
31Tokanga, ʻe Siope, fakafanongo kiate au: ke ke longo pe, kau lea.
32Se você tem algo a dizer, responda-me. Fale, pois eu desejo justificá-lo.
32Kapau ʻoku ai haʻo lea, tali mai: lea, he ko hoku loto ke ke tonuhia.
33Se não, escute-me. Mantenha-se em silêncio, e eu lhe ensinarei a sabedoria.”
33Kapau ʻoku ʻikai, fakafanongo kiate au: ke ke longo pē, kau akonekina koe ke ke poto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.