Gálatas 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Paulo, apóstolo — não da parte de homens, nem por meio de homem algum, mas por Jesus Cristo, e por Deus Pai, que o ressuscitou dentre os mortos —
1Ko au Paula, ko e ʻaposetolo, (ʻikai mei he kau tangata, pe ʻi ha tangata, kae meia Sisu Kalaisi, mo e ʻOtua ko e Tamai, ʻaia naʻa ne fokotuʻu hake ia mei he pekia;)
2e todos os irmãos que estão comigo, às igrejas da Galácia:
2Pea mo e ngaahi kāinga kotoa pē ʻoku ʻiate au, ki he ngaahi siasi ʻi Kalētia:
3Graça e paz a vocês da parte de Deus Pai e do nosso Senhor Jesus Cristo,
3Ke ʻiate kimoutolu ʻae ʻofa mo e melino mei he ʻOtua ko e Tamai, pea mo hotau ʻEiki ko Sisu Kalaisi,
4que se entregou pelos nossos pecados, para nos resgatar desta presente era má, segundo a vontade de nosso Deus e Pai —
4ʻAia naʻa ne foaki ia koeʻuhi ko ʻetau ngaahi angahala, koeʻuhi ke ne fakamoʻui ʻakitautolu mei he maama kovi ni, ʻo fakatatau ki he finangalo ʻoe ʻOtua ko ʻetau Tamai:
5a quem seja a glória para todo o sempre. Amém.
5Ke ʻiate ia pe ʻae fakafetaʻi ke taʻengata pea taʻengata. ʻEmeni.
6Admiro-me de que vocês estejam abandonando tão rapidamente aquele que os chamou pela graça de Cristo, para seguir um “evangelho” diferente,
6ʻOku ou ofo ʻi hoʻomou hiki vave pehē meiate ia naʻa ne uiuiʻi ʻakimoutolu ʻi he ʻofa ʻa Kalaisi, ki he ongoongolelei ʻe taha:
7quando, na verdade, não existe outro “evangelho”. O que há é que alguns os perturbam e querem perverter o Evangelho de Cristo.
7ʻAia ʻoku ʻikai “ko e taha kehe moʻoni;” ka ʻoku ai ʻae niʻihi ʻoku fakamamahi ʻakimoutolu, pea ko honau loto ke fakakehe ʻae ongoongolelei ʻa Kalaisi.
8Mas, ainda que nós ou um anjo do céu pregue a vocês qualquer “evangelho” diferente daquele que lhes pregamos, que seja amaldiçoado.
8Kapau ʻe malangaʻaki ʻekimautolu, pe ha ʻāngelo mei he langi, ha ongoongolelei kehe kiate kimoutolu, ka ʻoku ʻikai ko ia naʻa mau malangaʻaki kiate kimoutolu, ke malaʻia pe ia.
9Como já dissemos antes, agora digo novamente: se alguém pregar a vocês qualquer “evangelho” diferente daquele que receberam, que seja amaldiçoado.
9ʻO hangē ko ia naʻa mau tomuʻa lea ʻaki, peau toe lea ʻaki eni, Kapau ʻe malangaʻaki ʻe ha taha ha ongoongolelei kehe kiate kimoutolu, kae ʻikai ko ia kuo mou maʻu, ke malaʻia pe ia.
10Pois será que agora procuro o favor dos homens ou o de Deus? Ou procuro agradar a homens? Se eu ainda procurasse agradar a homens, não seria servo de Cristo.
10He ʻoku ou fai ni ko e fakafiemālieʻi ki he tangata, pe ko e ʻOtua? Pe ko ʻeku fai ni ke lelei pe ki he tangata? He kapau ʻoku ou kei fai ke lelei ki he tangata, ʻoku ʻikai ko e tamaioʻeiki au ʻa Kalaisi.
11Mas declaro a vocês, irmãos, que o Evangelho que preguei não é de origem humana.
11Pea ʻoku ou fakapapau atu kiate kimoutolu, ʻe kāinga, ko e ongoongolelei naʻaku malangaʻaki, ʻoku ʻikai mei he tangata ia.
12Pois eu não o recebi de homem algum, nem me foi ensinado, mas veio a mim mediante revelação de Jesus Cristo.
12He naʻe ʻikai te u maʻu ia mei ha tangata, pea naʻe ʻikai ako ia kiate au, ka ʻi hono fakahā mai ʻe Sisu Kalaisi.
13Pois vocês ouviram falar de como eu vivia no passado, na religião dos judeus, perseguindo a igreja de Deus de modo extremo e procurando destruí-la.
13He kuo mou fanongo ki heʻeku ʻulungāanga ʻi muʻa ʻi he lotu fakaSiu, he naʻaku fakatanga ʻo lahi hake ʻaupito ʻae siasi ʻoe ʻOtua, ʻo maumauʻi ia:
14Eu progredia na religião dos judeus mais do que muitos dos meus compatriotas da minha idade, sendo extremamente zeloso pelas tradições dos meus antepassados.
14Mo ʻeku fai lahi ki he lotu fakaSiu ʻo lahi hake ʻi he tokolahi naʻa mau toʻutangata ʻi hoku fonua, he naʻaku fai feinga ʻo lahi hake ʻaupito ki he ngaahi talatupuʻa ʻa ʻeku ngaahi tamai.
15Mas, quando foi do agrado de Deus, que me separou desde o ventre de minha mãe e me chamou pela sua graça,
15Ka ʻi he finangalo lelei ʻoe ʻOtua, ʻaia naʻa ne fakamavae au mei he manāva ʻo ʻeku faʻē, ʻo ne ui au ʻi heʻene angaʻofa,
16revelar o seu Filho em mim, para que eu o pregasse entre os gentios, não consultei imediatamente pessoa alguma,
16Ke fakahā hono ʻAlo ʻiate au, koeʻuhi ke u malangaʻaki ia ʻi he ngaahi Senitaile; naʻe ʻikai leva te u fakakaukau mo e kakano mo e toto:
17nem subi a Jerusalém para os que já eram apóstolos antes de mim, mas parti para a Arábia. Depois, retornei a Damasco.
17Pea naʻe ʻikai te u ʻalu hake ki Selūsalema kiate kinautolu naʻe ʻaposetolo ʻi muʻa ʻiate au; ka naʻaku ʻalu ki ʻAlepea, peau toe liu mai ki Tamasikusi.
18Então, depois de três anos, subi a Jerusalém para visitar Pedro, e fiquei com ele quinze dias.
18Pea hili ʻae taʻu ʻe tolu, ne u ʻalu hake ki Selūsalema, ke feʻiloaki mo Pita, pea nofo mo ia ʻi he ʻaho ʻe hongofulu ma nima.
19Mas não vi nenhum dos outros apóstolos, exceto Tiago, o irmão do Senhor.
19Ka naʻe ʻikai te u mamata ki ha niʻihi ʻoe kau ʻaposetolo, ka ko Semisi, ko e tokoua ʻoe ʻEiki.
20Ora, sobre as coisas que escrevo a vocês, vejam, diante de Deus, não estou mentindo.
20Pea ko eni, ko e ngaahi meʻa ʻoku ou tohi kiate kimoutolu, vakai, ʻi he ʻao ʻoe ʻOtua, ʻoku ʻikai teu loi.
21Depois, fui para as regiões da Síria e da Cilícia.
21Hili ia, naʻaku haʻu ki he ngaahi potu ʻo Silia mo Silisia;
22As igrejas da Judeia que estavam em Cristo ainda não me conheciam pessoalmente;
22Pea naʻe ʻikai ʻiloa hoku mata ʻe he ngaahi siasi ʻo Siutea ʻaia naʻe ʻia Kalaisi:
23elas apenas ouviam dizer: “Aquele que antes nos perseguia, agora prega a fé que outrora tentava destruir.”
23Kae ngata pe ʻi heʻenau fanongo, “Ko ia ia naʻa ne fakatangaʻi ʻakitautolu ʻi muʻa, ʻoku ne malangaʻaki ni ʻae tui ʻaia naʻa ne tomuʻa maumauʻi.”
24E glorificavam a Deus por minha causa.
24Pea naʻa nau fakaongoongoleleiʻi ʻae ʻOtua koeʻuhi ko au.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.