Job 33
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Tongan Bible, Revised West Version
1POR tanto, Job, oye ahora mis razones, y escucha todas mis palabras.
1“Ko ia ʻoku ou kole kiate koe ʻe Siope, fakafanongo ki heʻeku ngaahi fakamatala, mo ke tokanga ki heʻeku lea kotoa pē.
2He aquí yo abriré ahora mi boca, y mi lengua hablará en mi garganta.
2Vakai, kuo u faʻai eni ʻa hoku ngutu, kuo lea ʻa hoku ʻelelo ʻi hoku ngutu.
3Mis razones declararán la rectitud de mi corazón, y mis labios proferirán pura sabiduría.
3Te u lea au mei he totonu ʻo hoku loto: pea ʻe mahino ʻae ʻilo ʻe lea ʻaki ʻe hoku loungutu.
4El espíritu de Dios me hizo, y la inspiración del Omnipotente me dió vida.
4Naʻe ngaohi au ʻe he Laumālie ʻoe ʻOtua, pea ko e mānava ʻoe Māfimafi kuo ne foaki ʻae moʻui kiate au.
5Si pudieres, respóndeme; dispón tus palabras , está delante de mí.
5Kapau te ke faʻa tali au, pea fokotuʻu hokohoko pe hoʻo ngaahi lea, tuʻu hake ʻi hoku ʻao.
6Heme aquí á mí en lugar de Dios, conforme á tu dicho: de lodo soy yo también formado.
6Vakai, ʻoku ou tatau mo koe ʻi he ʻao ʻoe ʻOtua: kuo ngaohi foki au mei he ʻumea.
7He aquí que mi terror no te espantará, ni mi mano se agravará sobre ti.
7ʻE ʻikai fakamanavahēʻi koe ʻe haʻaku fakailifia, pea ʻe ʻikai mamafa ʻa hoku nima kiate koe.
8De cierto tú dijiste á oídos míos, y yo oí la voz de tus palabras que decían :
8“Ko e moʻoni kuo ke lea ʻi hoku telinga, pea kuo u ongoʻi ʻae leʻo ʻo hoʻo ngaahi lea, ʻo pehē,
9Yo soy limpio y sin defecto; y soy inocente, y no hay maldad en mí.
9‘ʻOku ou maʻa taʻehaangahala, ʻoku ou māʻoniʻoni; pea ʻoku ʻikai ha hia ʻiate au.
10He aquí que él buscó achaques contra mí, y me tiene por su enemigo;
10Vakai, ʻoku ne kumi ʻae meʻa ke u kovi ai, ʻoku ne lauʻi au ko hono fili,
11Puso mis pies en el cepo, y guardó todas mis sendas.
11ʻOku ne ʻai hoku vaʻe ki he meʻa fakamaʻu vaʻe, ʻoku ne vakaiʻi ʻa hoku ʻalunga kotoa pē.’
12He aquí en esto no has hablado justamente: yo te responderé que mayor es Dios que el hombre.
12“Vakai eni, ʻoku ʻikai te ke tonuhia: te u talia koe, he ʻoku lahi ʻae ʻOtua ki he tangata.
13¿Por qué tomaste pleito contra él? Porque él no da cuenta de ninguna de sus razones.
13He ko e hā ʻoku ke fai ai mo ia? Koeʻuhi ʻoku ʻikai fakahā ʻe ia ʻae ʻuhinga ʻo ʻene ngaahi ngāue.
14Sin embargo, en una ó en dos maneras habla Dios; mas el hombre no entiende.
14Ka ʻoku lea ʻae ʻOtua ʻo tuʻo taha, ʻio, ʻo tuʻo ua, ka ʻoku ʻikai tokangaʻi ia ʻe he tangata.
15Por sueño de visión nocturna, cuando el sueño cae sobre los hombres, cuando se adormecen sobre el lecho;
15ʻI he misi, ʻi he meʻa hā mai ʻoe poʻuli, ʻi he tō ʻae mohe maʻu ki he kakai, ʻi he tulemohe ʻi he mohenga;
16Entonces revela al oído de los hombres, y les señala su consejo;
16ʻOku ne toki fakaongo ʻae telinga ʻoe kakai, ʻo ne pulusi ʻa honau akonakiʻi,
17Para quitar al hombre de su obra, y apartar del varón la soberbia.
17Koeʻuhi ke ne taʻofi ʻae tangata mei heʻene ngāue ʻaʻana, pea fufū ʻae fielahi mei he tangata.
18Detendrá su alma de corrupción, y su vida de que pase á cuchillo.
18ʻOku ne taʻofi mai hono laumālie mei he luo, mo ʻene moʻui ke ʻoua naʻa ʻauha ʻi he heletā.
19También sobre su cama es castigado con dolor fuerte en todos sus huesos,
19Pea ʻoku ne tautea foki ia ʻaki ʻae mamahi ʻi hono mohenga, mo hono ngaahi hui ʻaki ʻae mamahi lahi:
20Que le hace que su vida aborrezca el pan, y su alma la comida suave.
20Ko ia ʻoku fehiʻa ai ʻene moʻui ki he mā, mo hono laumālie ki he meʻakai ifo lelei.
21Su carne desfallece sin verse, y sus huesos, que antes no se veían, aparecen.
21ʻOku fakaʻaʻau ʻo ʻosi ʻa hono kakano, ʻo ʻikai ʻiloa; pea ʻoku tuʻu mai hono ngaahi hui naʻe ʻikai hā mai.
22Y su alma se acerca al sepulcro, y su vida á los que causan la muerte.
22ʻIo, ʻoku ʻunuʻunu atu hono laumālie ki he faʻitoka, mo ʻene moʻui ki he kau fakaʻauha.
23Si tuviera cerca de él algún elocuente anunciador muy escogido, que anuncie al hombre su deber;
23“Kapau ʻe ʻiate ia ha faifekau, ko e fakamatala, ko e taha mei he toko taha afe, ke fakahā ki he tangata ʻene māʻoniʻoni:
24Que le diga que Dios tuvo de él misericordia, que lo libró de descender al sepulcro, que halló redención:
24ʻOku toki ʻaloʻofa ai ia kiate ia, ʻo ne pehē, “Fakamoʻui ia mei he ʻalu hifo ki he luo: kuo u ʻiloʻi ʻae huhuʻi.”
25Enterneceráse su carne más que de niño, volverá á los días de su mocedad.
25ʻE moʻui lelei hake hono sino ʻi ha tamasiʻi: ʻe toe foki ia ki he ngaahi ʻaho ʻo ʻene kei siʻi:
26Orará á Dios, y le amará, y verá su faz con júbilo: y él restituirá al hombre su justicia.
26ʻE lotu ia ki he ʻOtua, pea ʻe tokanga ia ki ai: pea ʻe mamata ia ki hono fofonga ʻi he fiefia: he te ne totongi ki he tangata ʻa ʻene māʻoniʻoni.
27El mira sobre los hombres; y el que dijere: Pequé, y pervertí lo recto, y no me ha aprovechado;
27ʻOku ne vakai ki he kakai, pea ka pehē ʻe ha taha, ‘Kuo u angahala, pea fakakehe ʻaia ʻoku totonu, pea kuo taʻeʻaonga ia kiate au;
28Dios redimirá su alma, que no pase al sepulcro, y su vida se verá en luz.
28ʻE fakahaofi ʻe ia ʻa hono laumālie ke ʻoua naʻa ʻalu hifo ki he luo, pea ʻe mamata ʻene moʻui ki he maama.
29He aquí, todas estas cosas hace Dios dos y tres veces con el hombre;
29“Vakai, ʻoku faʻa fai ʻe he ʻOtua ʻae ngaahi meʻa ni kotoa pē koeʻuhi ko e tangata,
30Para apartar su alma del sepulcro, y para iluminarlo con la luz de los vivientes.
30Ke ne toe ʻomi ai hono laumālie mei he luo, pea ne fakamaama ia ʻaki ʻae maama ʻoe moʻui.
31Escucha, Job, y óyeme; calla, y yo hablaré.
31Tokanga, ʻe Siope, fakafanongo kiate au: ke ke longo pe, kau lea.
32Que si tuvieres razones, respóndeme: habla, porque yo te quiero justificar.
32Kapau ʻoku ai haʻo lea, tali mai: lea, he ko hoku loto ke ke tonuhia.
33Y si no, óyeme tú á mí; calla, y enseñarte he sabiduría.
33Kapau ʻoku ʻikai, fakafanongo kiate au: ke ke longo pē, kau akonekina koe ke ke poto.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.