Job 20
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Tongan Bible, Revised West Version
1Y RESPONDIÓ Sophar Naamathita, y dijo:
1Pea naʻe toki pehēange ʻe Sofaa mei Neama, ʻo ne pehē,
2Por cierto mis pensamientos me hacen responder, y por tanto me apresuro.
2“Ko e moʻoni ʻoku langaʻi au ʻe heʻeku ngaahi mahalo ke u tali, ko ia ʻoku ou fakatoʻotoʻo ai.
3La reprensión de mi censura he oído, y háceme responder el espíritu de mi inteligencia.
3Kuo u fanongo ki he tautea ʻo ʻeku manuki, pea ko e laumālie ʻo ʻeku ʻilo ʻoku langaʻi au ke u tali.
4¿No sabes esto que fué siempre, desde el tiempo que fué puesto el hombre sobre la tierra,
4ʻIkai te ke ʻilo eni mei muʻa, talu hono tuku ʻoe tangata ʻi māmani,
5Que la alegría de los impíos es breve, y el gozo del hipócrita por un momento?
5Koeʻuhi ʻoku fuonounou ʻae nekeneka ʻoe angahala, pea ko e fiefia ʻae mālualoi ʻoku ʻi he kemo pe taha?
6Si subiere su altivez hasta el cielo, y su cabeza tocare en las nubes,
6Neongo ʻae aʻu hake ki he langi ʻa hono ongolelei, pea ʻasi hake hono ʻulu ki he ngaahi ʻao;
7Con su estiércol perecerá para siempre: los que le hubieren visto, dirán: ¿Qué es de él?
7Ka ʻe ʻauha ia ʻo taʻengata ʻo hangē pe ko ʻene meʻa kovi ʻaʻana: ko kinautolu naʻe mamata ki ai te nau pehē, ‘Kofaʻā ia?’
8Como sueño volará, y no será hallado: y disiparáse como visión nocturna.
8ʻE puna atu ia ʻo hangē ha misi, pea ʻe ʻikai ʻilo ia: ʻio, ʻe tuli atu ia ʻo hangē ko ha meʻa ʻoku hā mai ʻi he pō.
9El ojo que le habrá visto, nunca más le verá; ni su lugar le echará más de ver.
9Ko e mata foki naʻe mamata ki ai ʻe ʻikai toe mamata ai; pea ʻe ʻikai toe ʻilo ia ʻe hono potu.
10Sus hijos pobres andarán rogando; y sus manos tornarán lo que él robó.
10ʻE kumi ʻe heʻene fānau ke fakafiemālieʻi ʻae masiva, pea ʻe toe ʻatu ʻe hono nima ʻenau ngaahi meʻa.
11Sus huesos están llenos de sus mocedades, y con él serán sepultados en el polvo.
11ʻOku fonu hono ngaahi hui ʻi he angahala ʻo ʻene kei siʻi, pea ʻe takoto mo ia ʻi he efu.
12Si el mal se endulzó en su boca, si lo ocultaba debajo de su lengua;
12“Neongo ʻoku melie ʻi hono ngutu ʻae fai kovi, pea ne fufū ia ʻi hono lalo ʻelelo:
13Si le parecía bien, y no lo dejaba, mas antes lo detenía entre su paladar;
13Neongo ʻene mamae ki ai, ʻo ʻikai liʻaki; kae maʻu pe ʻi hono loto ngutu:
14Su comida se mudará en sus entrañas, hiel de áspides será dentro de él.
14ʻE liliu ʻene meʻakai ʻi hono kete, ʻe hoko ia ko e ʻahu ʻoe fanga ngata fekai ʻi loto ʻiate ia.
15Devoró riquezas, mas vomitarálas; de su vientre las sacará Dios.
15Kuo ne folo hifo ʻae koloa, ka te ne toe lua ʻaki hake ia: ʻe lī ia ʻe he ʻOtua mei hono kete.
16Veneno de áspides chupará; matarálo lengua de víbora.
16ʻE mimisi ʻe ia ʻae kona ʻoe fanga ngata fekai: ʻe teʻia ia ʻe he ʻelelo ʻoe ngata fekai.
17No verá los arroyos, los ríos, los torrentes de miel y de manteca.
17ʻE ʻikai mamata ia ki he ngaahi vai, ko e ngaahi vai lahi, mo e ngaahi vaitafe ʻoe meʻa huʻamelie mo e pota.
18Restituirá el trabajo conforme á la hacienda que tomó; y no tragará, ni gozará.
18ʻE toe ʻatu ʻe ia ʻae fua ʻo ʻene ngāue, pea ʻe ʻikai folo hifo: pea ʻe ʻikai fiefia ia ʻi he lahi fau ʻo ʻene koloa.
19Por cuanto quebrantó y desamparó á los pobres, robó casas, y no las edificó;
19Koeʻuhi kuo ne taʻomia mo liʻaki ʻae masiva; kuo ne toʻo fakamālohi ʻae fale naʻe ʻikai ke ne langa;
20Por tanto, no sentirá él sosiego en su vientre, ni salvará nada de lo que codiciaba.
20“Ko e moʻoni ʻe ʻikai te ne ongoʻi ʻae fiemālie ʻi hono loto, ʻe ʻikai te ne faʻa maʻu ʻaia kuo ne holi ki ai.
21No quedó nada que no comiese: por tanto su bien no será durable.
21ʻE ʻikai toe ʻene meʻa kai; ko ia ʻe ʻikai ʻamanaki ʻe ha taha ki haʻane meʻa.
22Cuando fuere lleno su bastimento, tendrá angustia: las manos todas de los malvados vendrán sobre él.
22ʻI he lahi ʻo ʻene maʻumeʻa ʻe masiva ai ia; ʻe hoko kiate ia ʻae nima ʻoe angakovi kotoa pē.
23Cuando se pusiere á henchir su vientre, Dios enviará sobre él el furor de su ira, y harála llover sobre él y sobre su comida.
23ʻI heʻene teu ke fakapito hono kete, ʻe lī kiate ia ʻe he ʻOtua ʻae mālohi ʻo hono houhau, pea fakaʻauha ia kiate ia lolotonga ʻene kai.
24Huirá de las armas de hierro, y el arco de acero le atravesará.
24ʻE puna ia mei he meʻa tau ukamea, ka ʻe fanaʻi ia ke ʻasi ʻe he kaufana ukamea.
25Desenvainará y sacará saeta de su aljaba, y relumbrante pasará por su hiel: sobre él vendrán terrores.
25ʻE unuhi ia, pea ʻasi ʻi hono sino; ʻio, ʻoku haʻu mei hono ʻahu ʻae heletā ngingila, ʻoku ʻiate ia ʻae ngaahi ilifia.
26Todas tinieblas están guardadas para sus secretos: fuego no soplado lo devorará; su sucesor será quebrantado en su tienda.
26Ko e ngaahi fakapoʻuli kotoa pē kuo fufū ʻi hono ngaahi potu fakalilolilo: ʻe fakaʻauha ia ʻe he afi taʻetapili; ʻe hoko ʻae kovi kiate ia ʻoku toe ʻi hono ʻapi.
27Los cielos descubrirán su iniquidad, y la tierra se levantará contra él.
27ʻE fakahā ʻe he langi ʻa ʻene fai kovi, pea ʻe tuʻu hake ki ai ʻae fonua.
28Los renuevos de su casa serán trasportados; serán derramados en el día de su furor.
28Ko e koloa ʻo hono fale ʻe mole, pea tafe atu ʻi he ʻaho ʻo hono houhau.
29Esta es la parte que Dios apareja al hombre impío, y la heredad que Dios le señala por su palabra.
29Ko e ʻinasi eni ʻoe tangata angahala mei he ʻOtua, mo e tufakanga kuo tuʻutuʻuni maʻana ʻe he ʻOtua.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.