Atos 8
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Saulo consentia na sua morte. Naquele dia, levantou-se uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém. Todos foram dispersos pelas regiões da Judeia e Samaria, exceto os apóstolos.
1Саул се ынвоисе ла учидеря луй Штефан. Ын зиуа ачея, с-а порнит о маре пригонире ымпотрива Бисеричий дин Иерусалим. Ши тоць, афарэ де апостоль, с-ау ымпрэштият прин пэрциле Иудеий ши але Самарией.
2Homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande pranto por ele.
2Ниште оамень темэторь де Думнезеу ау ынгропат пе Штефан ши л-ау желит ку маре тынгуире.
3Saulo, porém, assolava a igreja: entrava de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os lançava na prisão.
3Саул, де партя луй, фэчя прэпэд ын Бисерикэ; интра прин касе, луа ку сила пе бэрбаць ши пе фемей ши-й арунка ын темницэ.
4Portanto, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
4Чей че се ымпрэштиясерэ мерӂяу дин лок ын лок ши проповэдуяу Кувынтул.
5Filipe desceu à cidade de Samaria e lhes anunciava o Cristo.
5Филип с-а коборыт ын четатя Самарией ши ле-а проповэдуит пе Христос.
6As multidões, ao ouvirem Filipe e verem os sinais que ele fazia, davam atenção unânime ao que ele dizia.
6Нороаделе луау аминте ку ун гынд ла челе спусе де Филип, кынд ау аузит ши ау вэзут семнеле пе каре ле фэчя.
7Pois espíritos imundos saíam de muitos dos que os tinham. Eles saíam gritando em alta voz. Muitos paralíticos e coxos foram curados.
7Кэч дин мулць ындрэчиць ешяу духурь некурате ши скотяу марь ципете; мулць слэбэноӂь ши шкьопь ерау тэмэдуиць.
8E houve grande alegria naquela cidade.
8Ши а фост о маре букурие ын четатя ачаста.
9Mas havia um certo homem, chamado Simão, que praticava feitiçaria na cidade e maravilhava o povo de Samaria, fazendo-se passar por alguém importante,
9Ын четате ера ун ом нумит Симон, каре зичя кэ есте ун ом ынсемнат; ел врэжя ши пуня ын уймире пе попорул Самарией.
10a quem todos davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: “Este homem é o grande poder de Deus.”
10Тоць, де ла мик пынэ ла маре, ыл аскултау ку луаре аминте ши зичяу: „Ачеста есте путеря луй Думнезеу, чя каре се нумеште маре.”
11Eles lhe davam ouvidos porque, por muito tempo, ele os havia maravilhado com suas feitiçarias.
11Ыл аскултау ку луаре аминте, пентру кэ мултэ време ый уймисе ку врэжиторииле луй.
12Mas, quando creram em Filipe, que pregava o Evangelho a respeito do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, foram batizados, tanto homens como mulheres.
12Дар кынд ау крезут пе Филип, каре проповэдуя Евангелия Ымпэрэцией луй Думнезеу ши а Нумелуй луй Исус Христос, ау фост ботезаць, атыт бэрбаць, кыт ши фемей.
13O próprio Simão também creu. Sendo batizado, ele continuou com Filipe. Vendo os sinais e grandes milagres que aconteciam, ele ficava maravilhado.
13Кяр Симон а крезут ши, дупэ че а фост ботезат, ну се май деспэрця де Филип ши привя ку уймире минуниле ши семнеле марь каре се фэчяу.
14Ora, quando os apóstolos que estavam em Jerusalém ouviram que Samaria havia recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João;
14Апостолий, каре ерау ын Иерусалим, кынд ау аузит кэ Самария а примит Кувынтул луй Думнезеу, ау тримис ла ей пе Петру ши пе Иоан.
15Ao chegarem, eles oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo;
15Ачештя ау венит ла самаритень ши с-ау ругат пентру ей, ка сэ примяскэ Духул Сфынт.
16pois ele ainda não havia caído sobre nenhum deles. Eles haviam sido apenas batizados em nome de Cristo Jesus.
16Кэч ну Се коборысе ынкэ песте ничунул дин ей, чи фусесерэ нумай ботезаць ын Нумеле Домнулуй Исус.
17Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
17Атунч, Петру ши Иоан ау пус мыниле песте ей, ши ачея ау примит Духул Сфынт.
18Ora, quando Simão viu que o Espírito Santo era dado pela imposição das mãos dos apóstolos, ele lhes ofereceu dinheiro,
18Кынд а вэзут Симон кэ Духул Сфынт ера дат прин пунеря мынилор апостолилор, ле-а дат бань
19dizendo: “Deem-me também este poder, para que todo aquele sobre quem eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.”
19ши а зис: „Даци-мь ши мие путеря ачаста, пентру ка, песте орьчине-мь вой пуне мыниле, сэ примяскэ Духул Сфынт.”
20Mas Pedro lhe disse: “Que a sua prata pereça com você, porque você pensou que poderia obter o dom de Deus com dinheiro!
20Дар Петру й-а зис: „Баний тэй сэ пярэ ымпреунэ ку тине, пентру кэ ай крезут кэ дарул луй Думнезеу с-ар путя кэпэта ку бань!
21Você não tem parte nem direito neste assunto, pois o seu coração não é reto diante de Deus.
21Ту н-ай нич парте, нич сорц ын тоатэ тряба ачаста, кэч инима та ну есте куратэ ынаинтя луй Думнезеу.
22Arrependa-se, portanto, desta sua maldade, e peça a Deus para que, se possível, o pensamento do seu coração lhe seja perdoado.
22Покэеште-те дар де ачастэ рэутате а та ши роагэ-те Домнулуй сэ ци се ерте гындул ачеста ал инимий тале, дакэ есте ку путинцэ,
23Pois vejo que você está envenenado pela amargura e preso à iniquidade.”
23кэч вэд кэ ешть плин де фьере амарэ ши ын ланцуриле фэрэделеӂий.”
24Simão respondeu: “Orem por mim ao Senhor, para que nada do que vocês disseram me aconteça.”
24Симон а рэспунс: „Ругаци-вэ вой Домнулуй пентру мине, ка сэ ну ми се ынтымпле нимик дин че аць зис.”
25Depois de testemunharem e anunciarem a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e pregaram o Evangelho em muitas aldeias dos samaritanos.
25Дупэ че ау мэртурисит деспре Кувынтул Домнулуй ши дупэ че л-ау проповэдуит, Петру ши Иоан с-ау ынторс ла Иерусалим, вестинд Евангелия ын мулте сате але самаритенилор.
26Então um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: “Levante-se e vá para o sul, para o caminho que desce de Jerusalém a Gaza. Este é um deserto.”
26Ун ынӂер ал Домнулуй а ворбит луй Филип ши й-а зис: „Скоалэ-те ши ду-те спре мязэзи, пе друмул каре кобоарэ спре Иерусалим ла Газа ши каре есте пустиу.”
27Ele se levantou e foi. Havia ali um homem da Etiópia, um eunuco de grande autoridade sob Candace, rainha dos etíopes, responsável por todos os tesouros da rainha, que tinha vindo a Jerusalém para adorar.
27Филип с-а скулат ши а плекат. Ши ятэ кэ ун етиопиян, ун фамен ку маре путере ла ымпэрэтяса Кандаче а етиопиенилор ши ынгрижиторул тутурор вистиериилор ей, венит ла Иерусалим ка сэ се ынкине,
28Ele estava voltando e, sentado em sua carruagem, lia o profeta Isaías.
28се ынторчя де аколо ши шедя ын карул луй ши читя пе пророкул Исая.
29O Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe esta carruagem.”
29Духул а зис луй Филип: „Ду-те ши ажунӂе карул ачеста!”
30Filipe correu para ele, e o ouviu lendo o profeta Isaías, e disse: “Você entende o que está lendo?”
30Филип а алергат ши а аузит пе етиопиян читинд пе пророкул Исая. Ел й-а зис: „Ынцелеӂь ту че читешть?”
31Ele disse: “Como poderei, a menos que alguém me explique?” E pediu a Filipe que subisse e se sentasse com ele.
31Фаменул а рэспунс: „Кум аш путя сэ ынцелег, дакэ ну мэ ва кэлэузи чинева?” Ши а ругат пе Филип сэ се суе ын кар ши сэ шадэ ымпреунэ ку ел.
32Ora, a passagem da Escritura que ele estava lendo era esta: “Ele foi levado como ovelha ao matadouro. Como um cordeiro mudo perante o seu tosquiador, assim ele não abre a sua boca.
32Локул дин Скриптурэ пе каре-л читя ера ачеста: „Ел а фост дус ка о оае ла тэере ши ка ун мел фэрэ глас ынаинтя челуй че-л тунде, аша ну Шь-а дескис гура;
33Em sua humilhação, o seu julgamento foi tirado. Quem declarará a Sua geração? Pois a sua vida é tirada da terra.”
33ын смерения Луй, жудеката Й-а фост луатэ. Ши чине ва зугрэви пе чей дин тимпул Луй? Кэч вяца Й-а фост луатэ де пе пэмынт.”
34O eunuco respondeu a Filipe: “De quem o profeta está falando? De si mesmo, ou de outra pessoa?”
34Фаменул а зис луй Филип: „Рогу-те, деспре чине ворбеште пророкул астфел? Деспре сине сау деспре вреун алтул?”
35Então Filipe começou a falar e, partindo desta Escritura, anunciou-lhe Jesus.
35Атунч, Филип а луат кувынтул, а ынчепут де ла Скриптура ачаста ши й-а проповэдуит пе Исус.
36Enquanto seguiam pelo caminho, chegaram a um lugar com água; e o eunuco disse: “Eis aqui água. O que me impede de ser batizado?”
36Пе кынд ышь урмау ей друмул, ау дат песте о апэ. Ши фаменул а зис: „Уйте апэ, че мэ ымпедикэ сэ фиу ботезат?”
no verse 37 in this text
37Филип а зис: „Дакэ крезь дин тоатэ инима, се поате.” Фаменул а рэспунс: „Кред кэ Исус Христос есте Фиул луй Думнезеу.”
38Ele mandou parar a carruagem, e ambos desceram à água, tanto Filipe como o eunuco, e ele o batizou.
38А порунчит сэ стя карул, с-ау коборыт амындой ын апэ, ши Филип а ботезат пе фамен.
39Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe, e o eunuco não o viu mais, e seguiu o seu caminho cheio de alegria.
39Кынд ау ешит дин апэ, Духул Домнулуй а рэпит пе Филип, ши фаменул ну л-а май вэзут. Ын тимп че фаменул ышь ведя де друм, плин де букурие,
40Mas Filipe foi achado em Azoto. Passando por ali, ele pregava o Evangelho em todas as cidades, até chegar a Cesareia.
40Филип се афла ла Азот, де унде с-а дус пынэ ла Чезарея. Ши проповэдуя Евангелия ын тоате четэциле прин каре тречя.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.