Fatti Degli Apostoli 8
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1OR Saulo era consenziente alla morte d'esso. Ed in quel tempo vi fu gran persecuzione contro alla chiesa ch' era in Gerusalemme; e tutti furono dispersi per le contrade della Giudea, e della Samaria, salvo gli apostoli.
1Саул се ынвоисе ла учидеря луй Штефан. Ын зиуа ачея, с-а порнит о маре пригонире ымпотрива Бисеричий дин Иерусалим. Ши тоць, афарэ де апостоль, с-ау ымпрэштият прин пэрциле Иудеий ши але Самарией.
2Ed alcuni uomini religiosi portarono a seppellire Stefano, e fecero gran cordoglio di lui.
2Ниште оамень темэторь де Думнезеу ау ынгропат пе Штефан ши л-ау желит ку маре тынгуире.
3Ma Saulo disertava la chiesa, entrando di casa in casa; e trattine uomini e donne, li metteva in prigione.
3Саул, де партя луй, фэчя прэпэд ын Бисерикэ; интра прин касе, луа ку сила пе бэрбаць ши пе фемей ши-й арунка ын темницэ.
4Coloro adunque che furono dispersi andavano attorno, evangelizzando la parola.
4Чей че се ымпрэштиясерэ мерӂяу дин лок ын лок ши проповэдуяу Кувынтул.
5E Filippo discese nella città di Samaria, e predicò loro Cristo.
5Филип с-а коборыт ын четатя Самарией ши ле-а проповэдуит пе Христос.
6E le turbe di pari consentimento attendevano alle cose dette da Filippo, udendo, e veggendo i miracoli ch'egli faceva.
6Нороаделе луау аминте ку ун гынд ла челе спусе де Филип, кынд ау аузит ши ау вэзут семнеле пе каре ле фэчя.
7Poichè gli spiriti immondi uscivano di molti che li aveano, gridando con gran voce; molti paralitici ancora, e zoppi, erano sanati.
7Кэч дин мулць ындрэчиць ешяу духурь некурате ши скотяу марь ципете; мулць слэбэноӂь ши шкьопь ерау тэмэдуиць.
8E vi fu grande allegrezza in quella città.
8Ши а фост о маре букурие ын четатя ачаста.
9Or in quella città era prima stato un uomo, chiamato per nome Simone, che esercitava le arti magiche, e seduceva la gente di Samaria, dicendosi esser qualche grand'uomo.
9Ын четате ера ун ом нумит Симон, каре зичя кэ есте ун ом ынсемнат; ел врэжя ши пуня ын уймире пе попорул Самарией.
10E tutti, dal maggiore al minore, attendevano a lui, dicendo: Costui è la gran potenza di Dio.
10Тоць, де ла мик пынэ ла маре, ыл аскултау ку луаре аминте ши зичяу: „Ачеста есте путеря луй Думнезеу, чя каре се нумеште маре.”
11Ora attendevano a lui, perciocchè già da lungo tempo li avea dimentati con le sue arti magiche.
11Ыл аскултау ку луаре аминте, пентру кэ мултэ време ый уймисе ку врэжиторииле луй.
12Ma, quando ebbero creduto a Filippo, il quale evangelizzava le cose appartenenti al regno di Dio, ed al nome di Gesù Cristo, furono battezzati tutti , uomini e donne.
12Дар кынд ау крезут пе Филип, каре проповэдуя Евангелия Ымпэрэцией луй Думнезеу ши а Нумелуй луй Исус Христос, ау фост ботезаць, атыт бэрбаць, кыт ши фемей.
13E Simone credette anch'egli; ed essendo stato battezzato, si riteneva del continuo con Filippo; e, veggendo le potenti operazioni, ed i segni ch'erano fatti, stupiva.
13Кяр Симон а крезут ши, дупэ че а фост ботезат, ну се май деспэрця де Филип ши привя ку уймире минуниле ши семнеле марь каре се фэчяу.
14Ora, gli apostoli ch' erano in Gerusalemme, avendo inteso che Samaria avea ricevuta la parola di Dio, mandarono loro Pietro e Giovanni.
14Апостолий, каре ерау ын Иерусалим, кынд ау аузит кэ Самария а примит Кувынтул луй Думнезеу, ау тримис ла ей пе Петру ши пе Иоан.
15I quali, essendo discesi là , orarono per loro, acciocchè ricevessero lo Spirito Santo.
15Ачештя ау венит ла самаритень ши с-ау ругат пентру ей, ка сэ примяскэ Духул Сфынт.
16(Perciocchè esso non era ancor caduto sopra alcun di loro; ma solamente erano stati battezzati nel nome del Signor Gesù).
16Кэч ну Се коборысе ынкэ песте ничунул дин ей, чи фусесерэ нумай ботезаць ын Нумеле Домнулуй Исус.
17Allora imposero loro le mani, ed essi ricevettero lo Spirito Santo.
17Атунч, Петру ши Иоан ау пус мыниле песте ей, ши ачея ау примит Духул Сфынт.
18Or Simone, veggendo che per l'imposizion delle mani degli apostoli, lo Spirito Santo era dato, proferse lor danari, dicendo:
18Кынд а вэзут Симон кэ Духул Сфынт ера дат прин пунеря мынилор апостолилор, ле-а дат бань
19Date ancora a me questa podestà, che colui al quale io imporrò le mani riceva lo Spirito Santo.
19ши а зис: „Даци-мь ши мие путеря ачаста, пентру ка, песте орьчине-мь вой пуне мыниле, сэ примяскэ Духул Сфынт.”
20Ma Pietro gli disse: Vadano i tuoi danari teco in perdizione, poichè tu hai stimato che il dono di Dio si acquisti con danari.
20Дар Петру й-а зис: „Баний тэй сэ пярэ ымпреунэ ку тине, пентру кэ ай крезут кэ дарул луй Думнезеу с-ар путя кэпэта ку бань!
21Tu non hai parte, nè sorte alcuna in questa parola; perciocchè il tuo cuore non è diritto davanti a Dio.
21Ту н-ай нич парте, нич сорц ын тоатэ тряба ачаста, кэч инима та ну есте куратэ ынаинтя луй Думнезеу.
22Ravvediti adunque di questa tua malvagità; e prega Iddio, se forse ti sarà rimesso il pensier del tuo cuore.
22Покэеште-те дар де ачастэ рэутате а та ши роагэ-те Домнулуй сэ ци се ерте гындул ачеста ал инимий тале, дакэ есте ку путинцэ,
23Perciocchè io ti veggo essere in fiele d'amaritudine, e in legami d'iniquità.
23кэч вэд кэ ешть плин де фьере амарэ ши ын ланцуриле фэрэделеӂий.”
24E Simone, rispondendo, disse: Fate voi per me orazione al Signore, che nulla di ciò che avete detto venga sopra me.
24Симон а рэспунс: „Ругаци-вэ вой Домнулуй пентру мине, ка сэ ну ми се ынтымпле нимик дин че аць зис.”
25Essi adunque, dopo aver testificata, ed annunziata la parola del Signore, se ne ritornarono in Gerusalemme; ed evangelizzarono a molte castella de' Samaritani.
25Дупэ че ау мэртурисит деспре Кувынтул Домнулуй ши дупэ че л-ау проповэдуит, Петру ши Иоан с-ау ынторс ла Иерусалим, вестинд Евангелия ын мулте сате але самаритенилор.
26OR un angelo del Signore parlò a Filippo, dicendo: Levati, e vattene verso il mezzodì, alla via che scende di Gerusalemme in Gaza, la quale è deserta.
26Ун ынӂер ал Домнулуй а ворбит луй Филип ши й-а зис: „Скоалэ-те ши ду-те спре мязэзи, пе друмул каре кобоарэ спре Иерусалим ла Газа ши каре есте пустиу.”
27Ed egli, levatosi, vi andò; ed ecco un uomo Etiopo, eunuco, barone di Candace, regina degli Etiopi, ch'era soprantendente di tutti i tesori d'essa, il quale era venuto in Gerusalemme per adorare.
27Филип с-а скулат ши а плекат. Ши ятэ кэ ун етиопиян, ун фамен ку маре путере ла ымпэрэтяса Кандаче а етиопиенилор ши ынгрижиторул тутурор вистиериилор ей, венит ла Иерусалим ка сэ се ынкине,
28Or egli se ne tornava; e, sedendo sopra il suo carro, leggeva il profeta Isaia.
28се ынторчя де аколо ши шедя ын карул луй ши читя пе пророкул Исая.
29E lo Spirito disse a Filippo: Accostati, e giungi questo carro.
29Духул а зис луй Филип: „Ду-те ши ажунӂе карул ачеста!”
30E Filippo accorse, ed udì ch'egli leggeva il profeta Isaia, e gli disse: Intendi tu le cose che tu leggi?
30Филип а алергат ши а аузит пе етиопиян читинд пе пророкул Исая. Ел й-а зис: „Ынцелеӂь ту че читешть?”
31Ed egli disse: E come potrei io intenderle , se non che alcuno mi giudi? E pregò Filippo che montasse, e sedesse con lui.
31Фаменул а рэспунс: „Кум аш путя сэ ынцелег, дакэ ну мэ ва кэлэузи чинева?” Ши а ругат пе Филип сэ се суе ын кар ши сэ шадэ ымпреунэ ку ел.
32Or il luogo della scrittura ch'egli leggeva era questo: Egli è stato menato all'uccisione, come una pecora; ed a guisa d'agnello che è mutolo dinanzi a colui che lo tosa, così egli non ha aperta la sua bocca.
32Локул дин Скриптурэ пе каре-л читя ера ачеста: „Ел а фост дус ка о оае ла тэере ши ка ун мел фэрэ глас ынаинтя челуй че-л тунде, аша ну Шь-а дескис гура;
33Per lo suo abbassamento la sua condannazione è stata tolta; ma chi racconterà la sua età? poichè la sua vita è stata tolta dalla terra.
33ын смерения Луй, жудеката Й-а фост луатэ. Ши чине ва зугрэви пе чей дин тимпул Луй? Кэч вяца Й-а фост луатэ де пе пэмынт.”
34E l'eunuco fece motto a Filippo, e disse: Di cui, ti prego, dice questo il profeta? lo dice di sè stesso, o pur d'un altro?
34Фаменул а зис луй Филип: „Рогу-те, деспре чине ворбеште пророкул астфел? Деспре сине сау деспре вреун алтул?”
35E Filippo, avendo aperta la bocca, e cominciando da questa scrittura, gli evangelizzò Gesù.
35Атунч, Филип а луат кувынтул, а ынчепут де ла Скриптура ачаста ши й-а проповэдуит пе Исус.
36E, mentre andavano al lor cammino, giunsero ad una cert'acqua. E l'eunuco disse: Ecco dell'acqua, che impedisce che io non sia battezzato?
36Пе кынд ышь урмау ей друмул, ау дат песте о апэ. Ши фаменул а зис: „Уйте апэ, че мэ ымпедикэ сэ фиу ботезат?”
37E Filippo disse: Se tu credi con tutto il cuore, egli è lecito. Ed egli, rispondendo, disse: Io credo che Gesù Cristo è il Figliuol di Dio.
37Филип а зис: „Дакэ крезь дин тоатэ инима, се поате.” Фаменул а рэспунс: „Кред кэ Исус Христос есте Фиул луй Думнезеу.”
38E comandò che il carro si fermasse; ed amendue, Filippo e l'eunuco, disceser nell'acqua; e Filippo lo battezzò.
38А порунчит сэ стя карул, с-ау коборыт амындой ын апэ, ши Филип а ботезат пе фамен.
39E quando furono saliti fuori dell'acqua, lo Spirito del Signore rapì Filippo, e l'eunuco nol vide più; perciocchè egli andò a suo cammino tutto allegro.
39Кынд ау ешит дин апэ, Духул Домнулуй а рэпит пе Филип, ши фаменул ну л-а май вэзут. Ын тимп че фаменул ышь ведя де друм, плин де букурие,
40E Filippo si ritrovò in Azot; e, passando, evangelizzò a tutte le città, finchè venne in Cesarea.
40Филип се афла ла Азот, де унде с-а дус пынэ ла Чезарея. Ши проповэдуя Евангелия ын тоате четэциле прин каре тречя.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.