Fatti Degli Apostoli 19
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1OR avvenne, mentre Apollo era in Corinto, che Paolo, avendo traversate le provincie alte, venne in Efeso; e trovati quivi alcuni discepoli, disse loro:
1Пе кынд ера Аполо ын Коринт, Павел, дупэ че а трекут прин цинутуриле де сус але Асией, а ажунс ла Ефес. Аич а ынтылнит пе кыцьва ученичь
2Avete voi ricevuto lo Spirito Santo, dopo che avete creduto? Ed essi gli dissero: Anzi non pure abbiamo udito se vi è uno Spirito Santo.
2ши ле-а зис: „Аць примит вой Духул Сфынт кынд аць крезут?” Ей й-ау рэспунс: „Нич н-ам аузит мэкар кэ а фост дат ун Дух Сфынт.”
3E Paolo disse loro: In che dunque siete stati battezzati? Ed essi dissero: Nel battesimo di Giovanni.
3„Дар ку че ботез аць фост ботезаць?” ле-а зис ел. Ши ей ау рэспунс: „Ку ботезул луй Иоан.”
4E Paolo disse: Certo, Giovanni battezzò del battesimo del ravvedimento, dicendo al popolo che credessero in colui che veniva dopo lui, cioè in Cristo Gesù.
4Атунч Павел а зис: „Иоан а ботезат ку ботезул покэинцей ши спуня нородулуй сэ крядэ ын Чел че веня дупэ ел, адикэ ын Исус.”
5E, udito questo , furono battezzati nel nome del Signore Gesù.
5Кынд ау аузит ей ачесте ворбе, ау фост ботезаць ын Нумеле Домнулуй Исус.
6E, dopo che Paolo ebbe loro imposte le mani, lo Spirito Santo venne sopra loro, e parlavano lingue strane , e profetizzavano.
6Кынд шь-а пус Павел мыниле песте ей, Духул Сфынт С-а коборыт песте ей ши ворбяу ын алте лимбь ши пророчяу.
7Or tutti questi uomini erano intorno di dodici.
7Ерау кам дойспрезече бэрбаць де тоць.
8Poi egli entrò nella sinagoga, e parlava francamente, ragionando per lo spazio di tre mesi, e persuadendo le cose appartenenti al regno di Dio.
8Ын урмэ, Павел а интрат ын синагогэ, унде ворбя ку ындрэзнялэ. Тимп де трей лунь а ворбит ку ей деспре лукруриле привитоаре ла Ымпэрэция луй Думнезеу ши кэута сэ ындуплече пе чей че-л аскултау.
9Ma, come alcuni s'induravano, ed erano increduli, dicendo male di quella professione, in presenza della moltitudine, egli , dipartitosi da loro, separò i discepoli, facendo ogni dì sermone nella scuola d'un certo Tiranno.
9Дар, фииндкэ уний рэмыняу ымпетриць ши некрединчошь ши ворбяу де рэу Каля Домнулуй ынаинтя нородулуй, Павел а плекат де ла ей, а деспэрцит пе ученичь де ей ши а ынвэцат ын фиекаре зи пе нород ын шкоала унуя нумит Тиран.
10E questo continuò lo spazio di due anni; talchè tutti coloro che abitavano nell'Asia, Giudei e Greci, udirono la parola del Signor Gesù.
10Лукрул ачеста а цинут дой ань, аша кэ тоць чей че локуяу ын Асия, иудей ши гречь, ау аузит Кувынтул Домнулуй.
11E Iddio faceva delle non volgari potenti operazioni per le mani di Paolo.
11Ши Думнезеу фэчя минунь немайпомените прин мыниле луй Павел,
12Talchè eziandio d'in sul suo corpo si portavano sopra gl'infermi degli sciugatoi, e de' grembiuli; e le infermità si partivano da loro, e gli spiriti maligni uscivan di loro.
12пынэ аколо кэ песте чей болнавь се пуняу басмале сау шорцурь каре фусесерэ атинсе де трупул луй ши-й лэсау болиле ши ешяу дин ей духуриле реле.
13Or alcuni degli esorcisti Giudei, che andavano attorno, tentarono d'invocare il nome del Signor Gesù sopra coloro che aveano gli spiriti maligni, dicendo: Noi vi scongiuriamo per Gesù, il quale Paolo predica.
13Ниште ексорчишть иудей, каре умблау дин лок ын лок, ау ынчеркат сэ кеме Нумеле Домнулуй Исус песте чей че авяу духурь реле, зикынд: „Вэ жур пе Исус, пе каре-Л проповэдуеште Павел, сэ ешиць афарэ!”
14E coloro che facevano questo eran certi figliuoli di Sceva, Giudeo, principal sacerdote, in numero di sette.
14Чей че фэчяу лукрул ачеста ерау шапте фечорь ай луй Счева, ун преот иудеу дин чей май де сямэ.
15Ma lo spirito maligno, rispondendo, disse: Io conosco Gesù, e so chi è Paolo; ma voi chi siete?
15Духул чел рэу ле-а рэспунс: „Пе Исус Ыл куноск ши пе Павел ыл штиу, дар вой чине сунтець?”
16E l'uomo che avea lo spirito maligno si avventò a loro; e sopraffattili, fece loro forza; talchè se ne fuggiron di quella casa, nudi e feriti.
16Ши омул ын каре ера духул чел рэу а сэрит асупра лор, й-а бируит пе амындой ши й-а скинӂюит ын аша фел кэ ау фуӂит гой ши рэниць дин каса ачея.
17E questo venne a notizia a tutti i Giudei e Greci che abitavano in Efeso; e timore cadde sopra tutti loro, e il nome del Signor Gesù era magnificato.
17Лукрул ачеста а фост куноскут де тоць иудеий, де тоць гречий каре локуяу ын Ефес, ши й-а апукат фрика пе тоць, ши Нумеле Домнулуй Исус ера прослэвит.
18E molti di coloro che aveano creduto venivano, confessando e dichiarando le cose che aveano fatte.
18Мулць дин чей че крезусерэ веняу сэ мэртурисяскэ ши сэ спунэ че фэкусерэ.
19Molti ancora di coloro che aveano esercitate le arti curiose, portarono insieme i libri, e li arsero in presenza di tutti; e fatta ragion del prezzo di quelli, si trovò che ascendeva a cinquantamila denari d'argento.
19Ши уний дин чей че фэкусерэ врэжиторий шь-ау адус кэрциле ши ле-ау арс ынаинтя тутурор; прецул лор с-а сокотит ла чинчзечь де мий де арӂинць.
20Così la parola di Dio cresceva potentemente, e si rinforzava.
20Ку атыта путере се рэспындя ши се ынтэря Кувынтул Домнулуй.
21Ora, dopo che queste cose furono compiute, Paolo si mise nell'animo di andare in Gerusalemme, passando per la Macedonia, e per l'Acaia, dicendo: Dopo che io sarò stato quivi, mi conviene ancora veder Roma.
21Дупэ че с-ау петрекут ачесте лукрурь, Павел шь-а пус де гынд сэ се дукэ ла Иерусалим, трекынд прин Мачедония ши Ахая. „Дупэ че вой мерӂе аколо”, ышь зичя ел, „требуе сэ вэд ши Рома.”
22E mandati in Macedonia due di coloro che gli ministravano, cioè Timoteo ed Erasto, egli dimorò ancora alquanto tempo in Asia.
22А тримис ын Мачедония пе доуэ дин ажутоареле луй, пе Тимотей ши Ераст, яр ел а май рэмас кытэва време ын Асия.
23Or in quel tempo nacque non piccol turbamento a proposito della via del Signore .
23Пе время ачея, с-а фэкут о маре тулбураре ку привире ла Каля Домнулуй.
24Perciocchè un certo chiamato per nome Demetrio, intagliator d'argento, che faceva de' piccoli tempii di Diana d'argento, portava gran profitto agli artefici.
24Ун арӂинтар, нумит Димитрие, фэчя темпле де арӂинт де-але Дианей ши адучя лукрэторилор сэй ну пуцин кыштиг ку еле.
25Costui, raunati quelli, e tutti gli altri che lavoravano di cotali cose, disse: Uomini, voi sapete che dall'esercizio di quest'arte viene il nostro guadagno.
25Й-а адунат ла ун лок, ымпреунэ ку чей де ачеяшь месерие, ши ле-а зис: „Оаменилор, штиць кэ богэция ноастрэ атырнэ де месерия ачаста
26Or voi vedete ed udite, che questo Paolo, con le sue persuasioni, ha sviata gran moltitudine, non solo in Efeso, ma quasi in tutta l'Asia, dicendo che quelli non son dii, che son fatti di lavoro di mani.
26ши ведець ши аузиць кэ Павел ачеста, ну нумай ын Ефес, дар апроапе ын тоатэ Асия, а ындуплекат ши а абэтут мулт нород ши зиче кэ зеий фэкуць де мынь ну сунт думнезей.
27E non vi è solo pericolo per noi, che quest'arte particolare sia discreditata; ma ancora che il tempio della gran dea Diana sia reputato per nulla; e che la maestà d'essa, la qual tutta l'Asia, anzi tutto il mondo adora, non sia abbattuta.
27Примеждия каре вине дин ачест фапт ну есте нумай кэ месерия ноастрэ каде ын диспрец, дар ши кэ темплул марий зеице Диана есте сокотит ка о нимика, ши кяр мэреция ачелея каре есте чинститэ ын тоатэ Асия ши ын тоатэ лумя есте нимичитэ.”
28Ed essi, udite queste cose , ed essendo ripieni d'ira, gridarono, dicendo: Grande è la Diana degli Efesi.
28Кувинтеле ачестя й-ау умплут де мыние ши ау ынчепут сэ стриӂе: „Маре есте Диана ефесенилор!”
29E tutta la città fu ripiena di confusione; e tratti a forza Gaio, ed Aristarco, Macedoni, compagni del viaggio di Paolo, corsero di pari consentimento a furore nel teatro.
29Тоатэ четатя с-а тулбурат. Ау нэвэлит ку тоций ынтр-ун гынд ын тятру ши ау луат ку ей пе мачедонений Гаюс ши Аристарх, товарэший де кэлэторие ай луй Павел.
30Or Paolo voleva presentarsi al popolo; ma i discepoli non gliel permisero.
30Павел воя сэ винэ ынаинтя нородулуй, дар ну л-ау лэсат ученичий.
31Alcuni eziandio degli Asiarchi, che gli erano amici, mandarono a lui, pregandolo che non si presentasse nel teatro.
31Кяр ши уний дин май-марий Асией, каре-й ерау приетень, ау тримис ла ел сэ-л роаӂе сэ ну се дукэ ла тятру.
32Gli uni adunque gridavano una cosa, gli altri un'altra; perciocchè la raunanza era confusa; ed i più non sapevano per qual cagione fosser raunati.
32Уний стригау уна, алций алта, кэч адунаря ера ын ынвэлмэшялэ ши чей май мулць нич ну штияу пентру че се адунасерэ.
33Ora, d'infra la moltitudine fu prodotto Alessandro, spingendolo i Giudei innanzi. Ed Alessandro, fatto cenno con la mano, voleva arringare al popolo a lor difesa.
33Атунч, ау скос дин нород пе Александру, пе каре иудеий ыл ымпинӂяу ынаинте. Александру а фэкут семн ку мына ши воя сэ се апере ынаинтя нородулуй.
34Ma, quando ebber riconosciuto ch'egli era Giudeo, si fece un grido da tutti, che gridarono lo spazio d'intorno a due ore: Grande è la Diana degli Efesi.
34Дар кынд л-ау куноскут кэ есте иудеу, ау стригат тоць ынтр-ун глас, тимп де апроапе доуэ часурь: „Маре есте Диана ефесенилор!”
35Ma il cancelliere, avendo acquetata la turba, disse: Uomini Efesi, chi è pur l'uomo, che non sappia che la città degli Efesi è la sagrestana della gran dea Diana, e dell' immagine caduta da Giove?
35Тотушь логофэтул а потолит нородул ши а зис: „Бэрбаць ефесень, чине есте ачела каре ну штие кэ четатя ефесенилор есте пэзитоаря темплулуй марий Диане ши а кипулуй ей кэзут дин чер?
36Essendo adunque queste cose fuor di contradizione, conviene che voi vi acquetiate, e non facciate nulla di precipitato.
36Фииндкэ нимень ну поате сэ тэгэдуяскэ лукрул ачеста, требуе сэ вэ потолиць ши сэ ну фачець нимик ку порнире некибзуитэ.
37Poichè avete menati qua questi uomini, i quali non sono nè sacrileghi, nè bestemmiatori della vostra dea.
37Кэч аць адус аич пе оамений ачештя, каре ну сунт виноваць нич де жефуиря темплулуй, нич де хулэ ымпотрива зеицей ноастре.
38Se dunque Demetrio, e gli artefici che son con lui, hanno alcuna cosa contro ad alcuno, si tengono le corti, e vi sono i proconsoli; facciansi eglino citar gli uni gli altri.
38Деч, дакэ, ын адевэр, Димитрие ши мештерий луй ау сэ се плынгэ ымпотрива куйва, сунт зиле де жудекатэ ши сунт дрегэторь; сэ се пыраскэ уний пе алций.
39E se richiedete alcuna cosa intorno ad altri affari, ciò si risolverà nella raunanza legittima.
39Дар, дакэ умблаць дупэ алтчева, се ва хотэры ынтр-о адунаре леӂуитэ.
40Perciocchè noi siamo in pericolo d'essere accusati di sedizione per lo giorno d'oggi; non essendovi ragione alcuna, per la quale noi possiamo render conto di questo concorso. E, dette queste cose, licenziò la raunanza.
40Ной, де фапт, сунтем ын примеждие сэ фим ынвинуиць де рэскоалэ пентру челе ынтымплате астэзь, кэч н-авем ничун темей ка сэ путем ындрептэци зарва ачаста.”
no verse 41 in this text
41Дупэ ачесте кувинте, а дат друмул адунэрий.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.