Handelingen 19
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Terwijl Apollo reeds te Korinte vertoefde, trok Paulus de hogerop gelegen streken door, en kwam te Éfese aan. Daar trof hij enige leerlingen aan,
1Пе кынд ера Аполо ын Коринт, Павел, дупэ че а трекут прин цинутуриле де сус але Асией, а ажунс ла Ефес. Аич а ынтылнит пе кыцьва ученичь
2tot wie hij zeide: Hebt gij den Heiligen Geest ontvangen, toen gij gelovig werdt? Maar ze antwoordden hem: Neen: we hebben zelfs niet eens gehoord, dat er een Heilige Geest bestaat.
2ши ле-а зис: „Аць примит вой Духул Сфынт кынд аць крезут?” Ей й-ау рэспунс: „Нич н-ам аузит мэкар кэ а фост дат ун Дух Сфынт.”
3Hij zeide: Met welk doopsel zijt gij dan gedoopt? Ze antwoordden: Met het doopsel van Johannes
3„Дар ку че ботез аць фост ботезаць?” ле-а зис ел. Ши ей ау рэспунс: „Ку ботезул луй Иоан.”
4Nu sprak Paulus: Johannes heeft inderdaad met een doopsel van bekering gedoopt, maar hij sprak daarbij tot het volk, dat ze moesten geloven in Hem, die na hem zou komen; dat is in Jesus.
4Атунч Павел а зис: „Иоан а ботезат ку ботезул покэинцей ши спуня нородулуй сэ крядэ ын Чел че веня дупэ ел, адикэ ын Исус.”
5Toen ze dit hadden gehoord, lieten ze zich dopen in de naam van den Heer Jesus.
5Кынд ау аузит ей ачесте ворбе, ау фост ботезаць ын Нумеле Домнулуй Исус.
6Paulus legde hun de handen op, en de Heilige Geest kwam over hen neer; en ze spraken in talen en profeteerden
6Кынд шь-а пус Павел мыниле песте ей, Духул Сфынт С-а коборыт песте ей ши ворбяу ын алте лимбь ши пророчяу.
7In het geheel waren het twaalf man ongeveer.
7Ерау кам дойспрезече бэрбаць де тоць.
8Drie maanden lang ging hij naar de synagoge, en trad er met vrijmoedigheid op; hij disputeerde er over het koninkrijk Gods, en bracht overtuigende bewijzen naar voren.
8Ын урмэ, Павел а интрат ын синагогэ, унде ворбя ку ындрэзнялэ. Тимп де трей лунь а ворбит ку ей деспре лукруриле привитоаре ла Ымпэрэция луй Думнезеу ши кэута сэ ындуплече пе чей че-л аскултау.
9Maar toen sommigen zich verhardden en niet wilden geloven, en daarenboven voor de menigte de Weg begonnen te lasteren, scheidde hij zich van hen af, en verzamelde zijn leerlingen afzonderlijk in de school van Tyrannus, waar hij dagelijks onderricht gaf.
9Дар, фииндкэ уний рэмыняу ымпетриць ши некрединчошь ши ворбяу де рэу Каля Домнулуй ынаинтя нородулуй, Павел а плекат де ла ей, а деспэрцит пе ученичь де ей ши а ынвэцат ын фиекаре зи пе нород ын шкоала унуя нумит Тиран.
10Dit duurde zo twee jaren lang, zodat alle bewoners van Azië, Joden als heidenen, het woord des Heren vernamen.
10Лукрул ачеста а цинут дой ань, аша кэ тоць чей че локуяу ын Асия, иудей ши гречь, ау аузит Кувынтул Домнулуй.
11En God deed buitengewone wonderen door de handen van Paulus;
11Ши Думнезеу фэчя минунь немайпомените прин мыниле луй Павел,
12zodat zelfs als men de doeken en gordels, die zijn lichaam hadden aangeraakt, op de zieken legde, de kwalen hen verlieten, en de boze geesten op de vlucht gingen.
12пынэ аколо кэ песте чей болнавь се пуняу басмале сау шорцурь каре фусесерэ атинсе де трупул луй ши-й лэсау болиле ши ешяу дин ей духуриле реле.
13Ook enige rondtrekkende joodse duivelbezweerders beproefden eens de naam van den Heer Jesus aan te roepen over hen, die door boze geesten waren bezeten. Ze zeiden: Ik bezweer u bij Jesus, dien Paulus preekt.
13Ниште ексорчишть иудей, каре умблау дин лок ын лок, ау ынчеркат сэ кеме Нумеле Домнулуй Исус песте чей че авяу духурь реле, зикынд: „Вэ жур пе Исус, пе каре-Л проповэдуеште Павел, сэ ешиць афарэ!”
14Het waren de zeven zonen van een joodsen opperpriester Skevas die dit deden.
14Чей че фэчяу лукрул ачеста ерау шапте фечорь ай луй Счева, ун преот иудеу дин чей май де сямэ.
15Maar de boze geest antwoordde hun: Jesus ken ik, en Paulus ken ik ook; maar wie zijt gij?
15Духул чел рэу ле-а рэспунс: „Пе Исус Ыл куноск ши пе Павел ыл штиу, дар вой чине сунтець?”
16En de man met den bozen geest sprong op hen los, overmeesterde en mishandelde hen, zodat ze naakt en gewond het huis uit vluchtten.
16Ши омул ын каре ера духул чел рэу а сэрит асупра лор, й-а бируит пе амындой ши й-а скинӂюит ын аша фел кэ ау фуӂит гой ши рэниць дин каса ачея.
17Dit werd bekend aan alle Joden en heidenen, die in Éfese woonden; allen werden van vrees vervuld, en de naam van den Heer Jesus werd verheerlijkt.
17Лукрул ачеста а фост куноскут де тоць иудеий, де тоць гречий каре локуяу ын Ефес, ши й-а апукат фрика пе тоць, ши Нумеле Домнулуй Исус ера прослэвит.
18Velen van hen, die geloofden, kwamen openlijk belijden, wat ze misdaan hadden.
18Мулць дин чей че крезусерэ веняу сэ мэртурисяскэ ши сэ спунэ че фэкусерэ.
19Anderen, die met toverkunsten hadden omgegaan, brachten de boeken, en verbrandden ze voor aller ogen; de waarde ervan werd op een bedrag van vijftig duizend zilverstukken geschat.
19Ши уний дин чей че фэкусерэ врэжиторий шь-ау адус кэрциле ши ле-ау арс ынаинтя тутурор; прецул лор с-а сокотит ла чинчзечь де мий де арӂинць.
20Zo groeide het Woord door ‘s Heren kracht, en werd het machtig.
20Ку атыта путере се рэспындя ши се ынтэря Кувынтул Домнулуй.
21Toen deze zaak was geregeld, maakte Paulus het plan, om over Macedónië en Achaja naar Jerusalem te gaan; en hij voegde er aan toe: Als ik daar ben geweest, moet ik ook Rome bezoeken.
21Дупэ че с-ау петрекут ачесте лукрурь, Павел шь-а пус де гынд сэ се дукэ ла Иерусалим, трекынд прин Мачедония ши Ахая. „Дупэ че вой мерӂе аколо”, ышь зичя ел, „требуе сэ вэд ши Рома.”
22Hij zond twee van zijn helpers, Timóteus en Erastus, naar Macedónië vooruit, terwijl hij zelf nog enige tijd in Azië bleef.
22А тримис ын Мачедония пе доуэ дин ажутоареле луй, пе Тимотей ши Ераст, яр ел а май рэмас кытэва време ын Асия.
23Maar juist in deze tijd brak er een geweldige op. schudding los aangaande de Weg
23Пе время ачея, с-а фэкут о маре тулбураре ку привире ла Каля Домнулуй.
24Er was namelijk een zekere zilversmid, Demétrius genaamd, die zilveren tempeltjes van Diana vervaardigde, en de kunstenaars daarmee veel geld liet verdienen.
24Ун арӂинтар, нумит Димитрие, фэчя темпле де арӂинт де-але Дианей ши адучя лукрэторилор сэй ну пуцин кыштиг ку еле.
25Deze mannen en ook de werklieden in dat bedrijf riep hij bijeen, en zeide: Mannen! Gij weet, dat we aan dit bedrijf onze welstand hebben te danken.
25Й-а адунат ла ун лок, ымпреунэ ку чей де ачеяшь месерие, ши ле-а зис: „Оаменилор, штиць кэ богэция ноастрэ атырнэ де месерия ачаста
26Nu ziet gij en hoort gij, hoe deze Paulus niet slechts te Éfese, maar in bijna gans Azië heel wat mensen door zijn redeneren er afkerig van maakt. Want hij beweert: Wat met de hand wordt gemaakt, zijn geen goden.
26ши ведець ши аузиць кэ Павел ачеста, ну нумай ын Ефес, дар апроапе ын тоатэ Асия, а ындуплекат ши а абэтут мулт нород ши зиче кэ зеий фэкуць де мынь ну сунт думнезей.
27We lopen dus gevaar, dat niet alleen ons bedrijf in miscrediet komt, maar dat ook de tempel van Diana, de grote godin, in minachting geraakt; ja, dat zij zelf, die door heel Azië en heel de wereld vereerd wordt, van haar majesteit zal worden beroofd.
27Примеждия каре вине дин ачест фапт ну есте нумай кэ месерия ноастрэ каде ын диспрец, дар ши кэ темплул марий зеице Диана есте сокотит ка о нимика, ши кяр мэреция ачелея каре есте чинститэ ын тоатэ Асия ши ын тоатэ лумя есте нимичитэ.”
28Toen ze dit hoorden, werden ze woedend, en schreeuwden het uit: Groot is de Diana der Efesiërs.
28Кувинтеле ачестя й-ау умплут де мыние ши ау ынчепут сэ стриӂе: „Маре есте Диана ефесенилор!”
29En de hele stad kwam in rep en roer. Als één man stormde alles naar het theater en men sleepte ook de Macedoniërs Cajus en Aristarchus, de reisgenoten van Paulus, daar heen.
29Тоатэ четатя с-а тулбурат. Ау нэвэлит ку тоций ынтр-ун гынд ын тятру ши ау луат ку ей пе мачедонений Гаюс ши Аристарх, товарэший де кэлэторие ай луй Павел.
30Paulus wilde zich onder het volk begeven, maar de leerlingen hielden hem tegen;
30Павел воя сэ винэ ынаинтя нородулуй, дар ну л-ау лэсат ученичий.
31ook enigen der Asiarchen die hem genegen waren, lieten hem dringend verzoeken, zich niet in het theater te wagen.
31Кяр ши уний дин май-марий Асией, каре-й ерау приетень, ау тримис ла ел сэ-л роаӂе сэ ну се дукэ ла тятру.
32De vergadering zelf was in de grootste verwarring; de een riep dit, de ander dat; de meesten wisten niet eens, waarom ze saamgekomen waren.
32Уний стригау уна, алций алта, кэч адунаря ера ын ынвэлмэшялэ ши чей май мулць нич ну штияу пентру че се адунасерэ.
33Nu drongen de Joden een zekeren Alexander uit de menigte naar voren, om uitleg te geven. Alexander wenkte met de hand om stilte, en wilde een pleidooi tot het volk beginnen.
33Атунч, ау скос дин нород пе Александру, пе каре иудеий ыл ымпинӂяу ынаинте. Александру а фэкут семн ку мына ши воя сэ се апере ынаинтя нородулуй.
34Maar zodra ze bespeurden, dat hij een jood was, begonnen ze allemaal te loeien, en schreeuwden bijna twee uren lang: Groot is de Diana der Efesiërs.
34Дар кынд л-ау куноскут кэ есте иудеу, ау стригат тоць ынтр-ун глас, тимп де апроапе доуэ часурь: „Маре есте Диана ефесенилор!”
35De stadssecretaris bracht eindelijk de menigte tot bedaren, en sprak: Efesiërs, wie ter wereld zou niet weten, dat de stad der Efesiërs de grote Diana vereert en haar beeld, dat uit de hemel is gevallen?
35Тотушь логофэтул а потолит нородул ши а зис: „Бэрбаць ефесень, чине есте ачела каре ну штие кэ четатя ефесенилор есте пэзитоаря темплулуй марий Диане ши а кипулуй ей кэзут дин чер?
36Daar dit dus vaststaat, moet gij u rustig houden, en niet onberaden te werk gaan.
36Фииндкэ нимень ну поате сэ тэгэдуяскэ лукрул ачеста, требуе сэ вэ потолиць ши сэ ну фачець нимик ку порнире некибзуитэ.
37Want gij hebt deze mannen hier gebracht, die geen heiligschenners zijn, en geen lasteraars van uw godin.
37Кэч аць адус аич пе оамений ачештя, каре ну сунт виноваць нич де жефуиря темплулуй, нич де хулэ ымпотрива зеицей ноастре.
38Wanneer Demétrius en zijn vakgenoten klachten tegen iemand hebben, welnu er worden rechtszittingen gehouden en er zijn proconsuls; laat ze elkaar voor het gerecht dagen.
38Деч, дакэ, ын адевэр, Димитрие ши мештерий луй ау сэ се плынгэ ымпотрива куйва, сунт зиле де жудекатэ ши сунт дрегэторь; сэ се пыраскэ уний пе алций.
39En zo gij nog iets anders verlangt, dan zal het in een wettige vergadering worden behandeld.
39Дар, дакэ умблаць дупэ алтчева, се ва хотэры ынтр-о адунаре леӂуитэ.
40Zo lopen we gevaar, van oproer te worden aangeklaagd om wat vandaag is gebeurd; want er bestaat geen enkele reden, waarmee we deze oploop verantwoorden kunnen.
40Ной, де фапт, сунтем ын примеждие сэ фим ынвинуиць де рэскоалэ пентру челе ынтымплате астэзь, кэч н-авем ничун темей ка сэ путем ындрептэци зарва ачаста.”
41Met die woorden ontbond hij de vergadering.
41Дупэ ачесте кувинте, а дат друмул адунэрий.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.