2 Korintiers 1
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Paulus, door Gods wil apostel van Christus Jesus, en broeder Timóteus, aan de Kerk Gods in en aan alle heiligen in gans Achaja:
1Павел, апостол ал луй Исус Христос, прин воя луй Думнезеу, ши фрателе Тимотей, кэтре Бисерика луй Думнезеу каре есте ын Коринт ши кэтре тоць сфинций, каре сунт ын тоатэ Ахая:
2Genade en vrede zij u van God, onzen Vader, en van den Heer Jesus Christus.
2Хар ши паче воуэ де ла Думнезеу, Татэл ностру, ши де ла Домнул Исус Христос!
3Geloofd zij de God en Vader van onzen Heer Jesus Christus, de Vader der ontferming en de God van alle vertroosting,
3Бинекувынтат сэ фие Думнезеу, Татэл Домнулуй ностру Исус Христос, Пэринтеле ындурэрилор ши Думнезеул орькэрей мынгыерь,
4die ons troost bij al onze wederwaardigheden, opdat wij hen, die op een of andere wijze in druk verkeren, zouden kunnen opbeuren met de troost, waarmee wijzelf door God worden verkwikt.
4каре не мынгые ын тоате неказуриле ноастре, пентру ка, прин мынгыеря ку каре ной ыншине сунтем мынгыяць де Думнезеу, сэ путем мынгыя пе чей че се афлэ ын вреун неказ!
5Want zoals in volle mate Christus’ lijden ons is toegemeten, zo ook door Christus in volle mate onze vertroosting.
5Кэч, дупэ кум авем парте дин белшуг де суферинцеле луй Христос, тот аша, прин Христос авем парте дин белшуг ши де мынгыере.
6Welnu, worden wij door lijden gekweld, het geschiedt tot uw troost en uw heil; worden wij vertroost, het geschiedt tot uw vertroosting, daar deze u geschonken wordt door het verdragen van hetzelfde lijden, dat ook wij doorstaan.
6Аша кэ, дакэ сунтем ын неказ, сунтем пентру мынгыеря ши мынтуиря воастрэ; дакэ сунтем мынгыяць, сунтем пентру мынгыеря воастрэ, каре се аратэ прин фаптул кэ рэбдаць ачеляшь суферинце ка ши ной.
7Zó koesteren wij goede hoop met betrekking tot u, in de overtuiging, dat gij deel zult hebben aan de vertroosting, zoals gij deel hebt aan het lijden.
7Ши нэдеждя ноастрэ пентру вой есте неклинтитэ, пентру кэ штим кэ, дакэ авець парте де суферинце, авець парте ши де мынгыере.
8Want broeders, we willen u niet onkundig laten van de wederwaardigheden, die ons in Azië overkwamen; hoe we het namelijk zwaar te verantwoorden hadden, ver boven onze krachten, zodat we zelfs wanhoopten aan ons leven.
8Ын адевэр, фрацилор, ну воим сэ вэ лэсэм ын некуноштинцэ деспре неказул каре не-а ловит ын Асия, де каре ам фост апэсаць песте мэсурэ де мулт, май пресус де путериле ноастре, аша кэ нич ну май трэӂям нэдежде де вяцэ.
9Ja, we hadden over onszelf reeds het doodvonnis geveld, om niet op onszelf te vertrouwen, maar op God, die de doden opwekt.
9Ба ынкэ не спуня гындул кэ требуе сэ мурим, пентру ка сэ не пунем ынкредеря ну ын ной ыншине, чи ын Думнезеу, каре ынвие морций.
10Hij heeft ons van die dood gered. Hij redt ons nog; en we vertrouwen op Hem, dat Hij ons nog verder zal redden,
10Ел не-а избэвит ши не избэвеште динтр-о астфел де моарте ши авем нэдежде кэ не ва май избэви ынкэ.
11wanneer ook gij medewerkt door uw gebed voor ons, opdat ook in onze plaats door velen dank zal worden gebracht voor de gunst, ons door bemiddeling van velen geschonken. Eerste deel. Verdediging van Paulus’ apostolaat. vastheid van karakter bij Paulus’ apostolaat.
11Вой ыншивэ не вець ажута ку ругэчуниле воастре, пентру ка бинефачеря фэкутэ ноуэ прин ругэчуниле мултора сэ фие пентру мулць ун прилеж де мулцумирь луй Думнезеу пентру ной.
12Onze roem toch bestaat in de getuigenis van ons geweten, dat we namelijk in heiligheid en oprechtheid Gods, niet in vleselijke wijsheid maar in Gods genade, ons gedrag in de wereld hebben ingericht, en zeer bijzonder met betrekking tot u.
12Лауда ноастрэ есте мэртурия пе каре не-о дэ куӂетул ностру кэ не-ам пуртат ын луме, ши май алес фацэ де вой, ку о сфинцение ши курэцие де инимэ дате де Думнезеу, бизуинду-не ну пе о ынцелепчуне лумяскэ, чи пе харул луй Думнезеу.
13We schrijven u toch niets anders, dan wat gij leest en verstaat. Ik hoop dus, dat gij het ééns geheel en al zult verstaan,
13Ну вэ скрием алтчева декыт че читиць ши куноаштець. Ши траг нэдежде кэ пынэ ла сфыршит вець куноаште,
14zoals gij ons reeds ten dele hebt begrepen: dat wij namelijk úw glorie zijn op de Dag van onzen Heer Jesus, gelijk gij de onze.
14кум аць ши куноскут ын парте, кэ ной сунтем лауда воастрэ, дупэ кум ши вой вець фи лауда ноастрэ ын зиуа Домнулуй Исус.
15In dit vertrouwen wilde ik het eerst naar u heenreizen, en opdat gij een dubbele genade zoudt ontvangen
15Ын ачастэ ынкрединцаре воям сэ вин май ынаинте ла вой, ка сэ авець ун ал дойля хар.
16van u naar Macedónië trekken, en van Macedónie naar u terugkeren, om dan verder door u naar Judea te worden gezonden.
16Воям сэ трек пе ла вой ка сэ мэ дук ын Мачедония; апой дин Мачедония сэ мэ ынторк ла вой ши сэ фиу петрекут де вой ын Иудея.
17Ben ik nu, door dit te willen, wispelturig te werk gegaan; of richt ik de plannen, die ik maak, naar het vlees in, zodat het bij mij nu eens “Ja, ja” is, dan weer “Neen, neen”?
17Ын луаря хотэрырий ачестея, ам лукрат еу ын кип ушуратик? Сау хотэрыриле меле сунт ниште хотэрырь пе каре ле яу ын фелул лумий, ка сэ фие ын мине „Да, да” ши „Ну, ну”?
18Bij Gods trouw: ons woord aan u is niet “Ja” en “Neen” tegelijk.
18Крединчос есте Думнезеу кэ ворбиря ноастрэ фацэ де вой н-а фост ши „Да”, ши „Ну”.
19Want Gods Zoon, Christus Jesus, die door ons onder u is gepreekt, door mij, Silvanus en Timóteus, Hij is niet “Ja” en “Neen” geweest, maar bij Hem was het slechts “Ja”.
19Кэч Фиул луй Думнезеу, Исус Христос, каре а фост проповэдуит де ной ын мижлокул востру, прин мине, прин Силван ши прин Тимотей, н-а фост „Да” ши „Ну”, чи ын Ел ну есте декыт „Да”.
20In Hem toch zijn alle beloften Gods: “Ja”; en daarom is ook door Hem ons “Amen”, God ter ere.
20Ын адевэр, фэгэдуинцеле луй Думнезеу, орькыте ар фи еле, тоате ын Ел сунт „Да”; де ачея ши „Амин” пе каре-л спунем ной, прин Ел, есте спре слава луй Думнезеу.
21Welnu, God, die ons en u onwankelbaar aan Christus bindt en ons heeft gezalfd,
21Ши Чел че не ынтэреште ымпреунэ ку вой, ын Христос, ши каре не-а унс есте Думнезеу.
22Hij heeft ook zijn zegel op ons gedrukt, en de waarborg van den Geest in onze harten gelegd.
22Ел не-а ши печетлуит ши не-а пус ын инимэ арвуна Духулуй.
23Ik roep God tot getuige aan voor mijn ziel, dat ik nog niet naar Korinte ben gekomen, enkel om u te sparen.
23Яу пе Думнезеу мартор фацэ де суфлетул меу кэ н-ам май венит пынэ акум ла Коринт токмай ка сэ вэ круц.
24We zijn toch geen dwingelanden over uw geloof, maar medewerkers aan uw blijdschap; in het geloof immers staat gij vast genoeg.
24Ну доар кэ ам авя стэпынире песте крединца воастрэ, дар врем сэ лукрэм ши ной ымпреунэ ла букурия воастрэ, кэч стаць тарь ын крединцэ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.