Exodus 1
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Dit zijn de namen van de zonen van Israël, die met Jakob naar Egypte waren gekomen, ieder met zijn gezin:
1Ятэ нумеле фиилор луй Исраел интраць ын Еӂипт; ау интрат ку Иаков фиекаре ку фамилия луй:
2Ruben, Simeon, Levi en Juda,
2Рубен, Симеон, Леви, Иуда,
3Issakar, Zabulon en Benjamin,
3Исахар, Забулон, Бениамин,
4Dan en Neftali, Gad en Aser.
4Дан, Нефтали, Гад ши Ашер.
5In het geheel waren het zeventig rechtstreekse afstammelingen van Jakob; Josef was toen reeds in Egypte.
5Суфлетеле ешите дин коапселе луй Иаков ерау шаптезечь де тоате. Иосиф ера атунч ын Еӂипт.
6Nadat Josef met al zijn broers en heel dat geslacht was gestorven,
6Иосиф а мурит ши тоць фраций луй ши тоатэ вырста ачея де оамень.
7werden de kinderen Israëls vruchtbaar en vermenigvuldigden zij zich; ze werden zó talrijk en een zó grote menigte, dat het land met hen overstroomd werd.
7Фиий луй Исраел с-ау ынмулцит, с-ау мэрит, ау крескут ши ау ажунс фоарте путерничь. Ши с-а умплут цара де ей.
8Toen kwam er een nieuwe koning in Egypte aan het bewind, die Josef niet meer had gekend.
8Песте Еӂипт с-а ридикат ун ноу ымпэрат, каре ну куноскусе пе Иосиф.
9Hij sprak tot zijn volk: Zie, het volk van Israël is talrijker dan wij en wordt ons te sterk.
9Ел а зис попорулуй сэу: „Ятэ кэ попорул копиилор луй Исраел есте май маре ши май путерник декыт ной.
10We moeten dus met beleid tegen hen optreden, anders worden zij nog talrijker en sluiten ze zich, als wij in oorlog raken, bij onze vijanden aan, gaan ons bestrijden, en trekken dan weg uit het land.
10Вениць сэ не арэтэм дибачь фацэ де ел, ка сэ ну кряскэ, пентру ка ну кумва, дакэ се ва ынтымпла ун рэзбой, сэ се уняскэ ши ел ку врэжмаший ноштри, сэ не батэ ши сэ ясэ апой дин царэ.”
11Men stelde dus slavendrijvers over hen aan, om hen met dwangarbeid er onder te houden; en zo moesten zij voor Farao de opslagplaatsen Pitom en Raämses bouwen.
11Ши ау пус песте ей испрэвничей, ка сэ-й асупряскэ прин мунчь греле. Астфел а зидит ел четэциле Питом ши Рамсес, ка сэ служяскэ де хамбаре луй Фараон.
12Maar hoe meer men ze verdrukte, hoe talrijker ze werden en hoe sterker zij zich vermenigvuldigden, zodat men de Israëlieten begon te vrezen.
12Дар, ку кыт ыл асупряу май мулт, ку атыт се ынмулця ши крештя, ши с-ау скырбит де копиий луй Исраел.
13Zo maakten de Egyptenaren de kinderen Israëls met geweld tot hun slaven;
13Атунч, еӂиптений ау адус пе копиий луй Исраел ла о аспрэ робие.
14zij verbitterden hun leven door ze zwaar in leem en tichels te laten werken en door allerlei veldarbeid: allemaal slavenwerk, waartoe men hen met geweld dwong.
14Ле-ау фэкут вяца амарэ прин лукрэрь греле де лут ши кэрэмизь ши прин тот фелул де лукрэрь де пе кымп; ын тоате мунчиле ачестя пе каре-й силяу сэ ле факэ ерау фэрэ ничун пик де милэ.
15Nu sprak de koning van Egypte tot de vroedvrouwen Sjifra en Poea, die de hebreeuwse vrouwen hielpen:
15Ымпэратул Еӂиптулуй а порунчит моашелор евреилор, нумите уна Шифра ши чялалтэ Пуа,
16Wanneer gij de hebreeuwse vrouwen bij de bevalling helpt, let dan op het geslacht van het kind. Als het een jongen is, moet ge het doden; is het een meisje, dan mag het blijven leven.
16ши ле-а зис: „Кынд вець ымплини служба де моаше пе лынгэ фемеиле евреилор ши ле вець ведя пе скаунул де наштере, дакэ есте бэят, сэ-л оморыць, яр дакэ есте фатэ, с-о лэсаць сэ трэяскэ.”
17Maar de vroedvrouwen vreesden God; ze deden niet wat de koning van Egypte haar had bevolen en lieten ook de jongens in leven.
17Дар моашеле с-ау темут де Думнезеу ши н-ау фэкут че ле порунчисе ымпэратул Еӂиптулуй, чи ау лэсат пе копиий де парте бэрбэтяскэ сэ трэяскэ.
18Daarom liet de koning van Egypte de vroedvrouwen roepen, en zeide tot haar: Waarom doet gij dit, en laat ge de jongens in leven?
18Ымпэратул Еӂиптулуй а кемат пе моаше ши ле-а зис: „Пентру че аць фэкут лукрул ачеста ши аць лэсат пе копиий де парте бэрбэтяскэ сэ трэяскэ?”
19De vroedvrouwen gaven Farao ten antwoord: De hebreeuwse vrouwen zijn niet als die van Egypte, maar eerder als dieren; voordat de vroedvrouw bij haar is, hebben zij het kind al gebaard.
19Моашеле ау рэспунс луй Фараон: „Пентру кэ фемеиле евреилор ну сунт ка еӂиптенчеле; еле сунт вынжоасе ши наск ынаинте де вениря моашей.”
20En God beloonde de vroedvrouwen. En terwijl het volk zich vermenigvuldigde en hoe langer hoe talrijker werd,
20Думнезеу а фэкут бине моашелор ши попорул с-а ынмулцит ши а ажунс фоарте маре ла нумэр.
21maakte God de vroedvrouwen tot stammoeders, omdat ze Hem hadden gevreesd.
21Пентру кэ моашеле се темусерэ де Думнезеу, Думнезеу ле-а фэкут касе.
22Toen gaf Farao aan heel zijn volk het bevel: Werpt iederen jongen, die bij de Hebreën geboren wordt, in de Nijl, maar laat de meisjes in leven.
22Атунч, Фараон а дат урмэтоаря порункэ ла тот попорул луй: „Сэ арункаць ын рыу пе орьче бэят каре се ва наште ши сэ лэсаць пе тоате фетеле сэ трэяскэ.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.